Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zabiorę Cię tam

Tłumaczenie: Ewa Pankiewicz
Seria: Jej Portret
Wydawnictwo: Rebis
5,98 (142 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
8
8
12
7
34
6
35
5
27
4
10
3
12
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I Will Take You There
data wydania
ISBN
8373014942
liczba stron
352
słowa kluczowe
powieść, jej portret,
język
polski
dodała
Szarlotta

Zdumiewający, intymny portret wrażliwej studentki, która mimo nadzwyczajnej inteligencji ma o sobie jak najgorsze zdanie. To również obraz szaleństwa lat sześćdziesiątych, dramatyczne podsumowanie strat i zysków wynikających z balansowania na krawędzi.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (459)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1955
Gosia | 2017-01-08
Na półkach: 2017, Przeczytane
Przeczytana: 07 stycznia 2017

Czytałam już inną książkę P. Oates "Czarna dziewczyna, biała dziewczyna".
Niestety tak mi się trafiło, że "Zabiorę Cię tam" ma podobną tematykę - świat studentek i problemy segregacji rasowej. Muszę przeczytać jeszcze kilka innych książek tej autorki, żeby wyrobić sobie lepszy pogląd na całość twórczości tej pisarki, która już od kilku lat jest wymieniana jako jedna z głównych kandydatek do literackiej nagrody Nobla.
Ciekawy obraz Ameryki lat 60-tych. W dalszym tle Kennedy, zimna wojna, w bliższym hermetyczna , zaściankowa, pełna hipokryzji atmosfera żeńskich kampusów prowadzonych w formie stowarzyszeń z piękną tradycyjną fasadą, do których przynależność wydaje się być zaszczytem, a w środku właściwie zgnilizna.
Główna bohaterka książki - Anellia - to młoda, bardzo inteligentna dziewczyna, która za wszelką cenę usiłuje się dopasować do studenckiego środowiska, poszukuje akceptacji, przyjaźni i miłości. Źródła jej trudności można się doszukać w trudnym dzieciństwie: braku matki,...

książek: 359
Łokieć_Pana_D | 2016-01-03
Na półkach: Przeczytane

Nie jest łatwo akceptować siebie, tak w pełni. Tak bez auto-ściemy. Polubić trudniej jeszcze.
Bohaterce ciężko rozwinąć skrzydła, podcięte przez dzieciństwo z deficytem miłości. Trzepie nimi jak chory ptak, pryskając błotem. Trzepie łaknąc uczucia, przyjaźni - lecz chlapie za mocno. Odstrasza. Nie ceni siebie i ciężko jej kochać innych. Kochać miłością zdrową.
Obraz poszukującej siebie Anelli wepchnięty w ciasne ramy amerykańskiego społeczeństwa - w tą brudną część Ameryki. Pełną ograniczeń, stereotypów, smakowicie niecukrowaną. Oates to potrafi. W literacko dobrym, choć wymagającym cierpliwości stylu.
Mnie bohaterka też irytuje. Zmusza do ocen, krytyki. I to jest ważne. Zawsze za mało wiemy o źródłach braku akceptacji siebie. O konsekwencjach - mniej jeszcze nawet.

książek: 694
Wioletta | 2016-09-21
Na półkach: P. L -> W, Przeczytane
Przeczytana: 21 września 2016

Obraz zahukanej dziewczyny w nietolerancyjnym świecie, która chce w tym świecie BYĆ, która chce w nim zaistnieć, która pragnie zostać w nim zauważona.
Trzy części, trzy etapy.
W pierwszej, gdzie dziewczyna należy do Kappa zostałam skutecznie zniechęcona, czytając bez wyraźnego zainteresowania o siostrach ze stowarzyszenia, o ich "dawaniu".
W drugiej, naznaczona samotnością sierota desperacko walczy o miłość, sierota również emocjonalnie, autorce nawet udało się przyciągnąć moją uwagę, pomijając filozofię Vernora. Dziewczyna, (jakie jej imię?) swoim zachowaniem irytuje, jednak nie mnie, rozumiem jej postępowanie i jej miłość, jej siłę (moment gdy przeciwstawia się dyrektorce), jej determinację, jej upór.
I ostatnia część (książki już nie odłożyłam), nie bez znaczenia końcowa, podróż jej życia, długa, samotna, odważna, ... do ojca.

książek: 743
Joanna | 2010-08-29

To będzie jedna z moich ulubionych książek, jest świetnie napisana. Mimo tylu stron czyta się ją bardzo dobrze i szybko. Życie głównej bohaterki – Anellii nie jest łatwe, na początku są opisane jej studia, życie na uczelni. Świetnie sobie tam radzi mimo problemów. Dużo czyta, a także pisze opowiadania, które pod koniec książki zostają wydane w formie zbioru. Następna część to wątek miłosny, dzięki temu Anellia zrozumiała, że bardziej kochała Vernora niż siebie, a pewność siebie jest bardzo ważna, jak chcemy stworzyć udany związek.
Podsumowując książka pokazuje, że warto znać swoją wartość i być sobą, bo inaczej nie będziemy szczęśliwi próbując zadowolić innych. Na pewno będę wracać do tej książki.
Polecam każdemu.

książek: 2231
Bed | 2011-06-27
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 25 czerwca 2011

Na książkę zwróciłam uwagę dzięki autorce, której utwory były wyjątkowo dobrze oceniane na portalu. Stwierdziłam, że warto zapoznać się z tak wychwalanym stylem. Wszystko okazało się zgodne z prawdą a nawet lepsze.
Bohaterka książki Joyce Carol Oates to młoda, inteligentna dziewczyna, poszukująca akceptacji, przyjaźni i miłości. Źródłem jej niepowodzeń, ale i sukcesów jest dom rodzinny, który w jakiś sposób ją ukształtował.
Powieść jest pisana w formie wspomnień, chociaż trochę zaskakuje sposób prowadzenia tej jakby autobiografii. Zwykle mając do czynienia z przeszłością rzadko który pisarz opisuje ją tak bezstronnie a nawet bezlitośnie, prawie bez cienia sympatii dla swej bohaterki. Zastanawia czy rzeczywiście tak było, czy czas, w którym autorka była młoda, zakochana, może wspominać tylko jako nieszczęśliwy i pełen smutnych doświadczeń - interesujący tylko dla czytelnika. Chyba jednak nie do końca. Dzięki pisarce obserwujemy jak nieśmiała, inteligentna dziewczyna, dojrzewa,...

książek: 0
| 2014-11-20
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 20 listopada 2014

Można nie polubić tej bezimiennej bohaterki za sposób,który kierowała swoim życiem.Za to,że za wszelką cenę starała się o akceptację i odrobinę uznania i miłości.Za usilną chęć przypodobania się osobom,które nią skrycie lub jawnie gardziły.Ale trzeba mieć szacunek dla jej uporu i determinacji z jakimi poszukiwała spełnienia,pozbawiona pełnej rodzicielskiej miłości,poczucia własnej wartości,obwiniana poniekąd za śmierć matki,nie tracąc nadziei,dąży do zrzucenia z siebie rodzinnego brzemienia.Trzeba mocnego kręgosłupa,aby znieść takie przeciwności losu i zachować przy tym trzeźwe i nie zmącone spojrzenie na świat.To zdarza się tylko wyjątkowym ludziom.

książek: 1257
Jenny_89 | 2011-06-10
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: maj 2011

Jest to portret dziewczyny nieumiejącej odnaleźć się w ówczesnej rzeczywistości, tzw. outsiderki. Historia studentki renomowanej uczelni, która znacznie wyróżnia się na tle reszty koleżanek. Nie nosi modnych strojów, nie maluje się, nie wykrada się na schadzki z chłopakami, a do tego jest wybitnie inteligentna i bystra. Pomimo tego wdaje się w romans z czarnoskórym mężczyzną, który moim zdaniem w ogóle na nią nie zasługuje, (ale miłość to uczucie, nad którym nie mamy kontroli). Jest opowieść o odrzuceniu, samotności i "uwięzieniu" we własnym ciele. Ponadto znajdujemy w niej wiele odniesień do filozofii i psychologii. Momentami trudna, skłaniająca do przemyśleń i w dusznym, klaustrofobicznym klimacie, ale dająca nadzieję na lepszą przyszłość. Zdecydowanie polecam!

książek: 253
Ania | 2014-07-24
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, 2014
Przeczytana: 24 lipca 2014

Świetny autoportret młodej, wrażliwej, wybitnie zdolnej studentki, niosącej ze sobą bagaż trudnego dzieciństwa. Powieść jak dla mnie bardzo smutna, przypominała mi nieraz historie bohaterki Szklanego klosza - Sylvi Plath.

książek: 430
Lilian | 2015-02-08
Na półkach: 1_Oates, Przeczytane

Nie jest to książka lekka, więc jeśli ktoś nastawia się na miłą lekturę przy której się zrelaksuje to nie lepiej niech tę powieść odłoży.
Przedstawione są tu trzy etapy życia Anelli - przynależność do stowarzyszenia Kappa, miłośc do Vernora i stosunki rodzinne, ale we wszystkich tych częściach można odnaleźć wspólną rzecz – ogromne pragnienie bycia lubianą i kochaną. Anellia poświęca swoją osobowość , swoje „ja” tylko po to by stworzyć siebie taką jaką chcieliby ją widzieć inni, koleżanki, kochanek, rodzina…. Beznadziejnie poszukuje akceptacji , jest gotowa znieść każde poniżenie, jeśli to pozwala jej otaczać się łaską innych (choćby nawet przez chwilę). Samotność spowodowana zbyt wczesną śmiercią matki, oschłość pozostałych członków rodziny tworzą w jej duszy głęboką ranę i kształtują jej późniejsze zachowania. Czasami jej postępowanie mnie złościło, ale przez większość książki starałam się ją zrozumieć, tę jej miłość , gdzie wybranek staje się „bóstwem” przesłaniającym cały...

książek: 1526
Agnieszka | 2011-03-19
Przeczytana: 19 marca 2011

Książka nie łatwa. Powiedziałabym wręcz, że nadaje się ona dla ludzi o specyficznym smaku, wyczuciu stylu oraz pewnej wrażliwości. Każda samotna dusza w jednej z części życia głównej bohaterki może jednak odnaleźć siebie, a to według mnie największa zaleta tej książki.

zobacz kolejne z 449 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd