Wyzwanie czytelnicze LC

Jestem już normalna?

Tłumaczenie: Marta Faber
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,5 (66 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
12
8
17
7
15
6
9
5
2
4
1
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Am I Normal Yet?
data wydania
ISBN
9788380739055
liczba stron
448
język
polski
dodał
szaraczek

Wszystko, czego pragnie Evie, to bycie „normalną”. I teraz, kiedy już niemal odstawiła leki, chodzi do nowej szkoły, w której nikt nie zna jej przeszłości, a na liście do odhaczenia została jej już tylko jedna rzecz, zanim przyzna się przed sobą, że jest już normalna. Ale związki mogą nieźle namieszać w głowie – to coś, o czym nowe przyjaciółki Evie, Amber i Lottie, wiedzą aż za dobrze. Ale...

Wszystko, czego pragnie Evie, to bycie „normalną”. I teraz, kiedy już niemal odstawiła leki, chodzi do nowej szkoły, w której nikt nie zna jej przeszłości, a na liście do odhaczenia została jej już tylko jedna rzecz, zanim przyzna się przed sobą, że jest już normalna. Ale związki mogą nieźle namieszać w głowie – to coś, o czym nowe przyjaciółki Evie, Amber i Lottie, wiedzą aż za dobrze. Ale jak dziewczyny mają ją uchronić przed popełnieniem strasznego błędu, jeśli nic nie wiedzą o jej sekretach?

 

źródło opisu: http://www.zielonasowa.pl/jestem-juz-normalna.html

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (479)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1981
AnnaSikorska | 2018-10-24
Na półkach: Przeczytane

"Wszyscy są na krawędzi normalności i dla wszystkich czasami życie jest koszmarnie trudne. Nie ma czegoś takiego jak "normalny" sposób radzenia sobie z nim”.
Normalność – temat wielu młodzieńczych i dorosłych rozmyślań. Każdy z nas choć raz w życiu usłyszał lub pomyślał, że może nie jest normalny. Umowna normalność każe społeczeństwu ustawiać jednostki, pokazywać właściwe (nie zawsze dobre) wzorce określając je normalnymi. Normalność często bywa kartą przetargową do strofowania nieposłusznych, karcenia ich: „Nie dostosujecie się? To nie jesteście normalni”. Te społeczne szantaże kierowane są do każdego: normalny mężczyzna robi to a to, a kobieta tamto i to, normalny nie robi tego i tamtego. I mimo że nie ma jasno zapisanych zasad, co możemy nazwać normalnością ludzie często używają tego słowa, kiedy chcą powiedzieć o braku tej cechy. To pozwala im na kontrolę społeczną osób wykraczających poza granice ich pojęcia normalnego zachowania. A jak naprawdę jest z tą normalnością?...

książek: 812
WielkiBuk | 2018-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2018

Holly Bourne z wyczuciem i delikatnością potraktowała tak ważny we współczesnym świecie temat jakim są choroby i zaburzenia psychiczne. W „Jestem już normalna?” pokazała młodzież pogubioną w natłoku niezrozumiałych ideałów, z których większość wyklucza się nawzajem. Pokazała jak faktyczne lęki podsycane są zbyt skomplikowanymi dla młodych umysłów wymogami, kiedy w głowie buzują nie tylko pogmatwane myśli, ale przede wszystkim burza hormonów. W tej zawierusze bohaterka Holly Bourne ukazuje czytelnikowi codzienność osoby z problemami psychicznymi od środka – terapie, leki i ich efekty uboczne, relacje rodzinne, strach przed ujawnieniem choroby innym i „normalność”, do której wydawać by się mogło, że wciąż nie ma dostępu.

Jednocześnie, całkiem niepotrzebnie, „Jestem już normalna?” wychodzi poza granice nauki i wkracza do świata ideologii, próbując tłumaczyć niektóre zjawiska i doświadczenia przez pryzmat niepotwierdzonych wymysłów samej autorki. Zaprzeczając obecnie przyjętym...

książek: 2340
Matylda Saresta | 2018-09-08
Na półkach: Przeczytane

Chyba pierwsza feministyczna powieść młodzieżowa, jaką czytałam. Z zaburzeniami kompulsywno-impulsywnymi w tle.
Super tematyka i główna bohaterka, ale już od połowy jest ciągle to samo...
W końcówce coś tam się znowu dzieje, ale generalnie właśnie /jeśli brać pod uwagę długość opowieści/ temat rozmów jest non stop ten sam - jak w pętli.
Ciekawa forma pisania.
Świat szesnastolatek - myślę, że osoby w tym wieku będą zadowolone z lektury.

książek: 1104

Bardzo lubię sięgać po książki młodzieżowe z motywem albo choroby psychicznej, albo przemocy psychicznej i myślę, że właśnie to najbardziej przyciągnęło mnie do tej powieści. Jednak nie ukrywam, że na samym początku miałam na prawdę spore obawy, bo najzwyczajniej w świecie moje pierwsze spotkanie z autorką Jestem już normalna? nie należało do zbyt... udanych. Ale jak to mówią - do trzech razy sztuka (w moim przypadku do dwóch razy!) i koniec końców mogę śmiało powiedzieć, że tym razem zdecydowanie było warto!

W książce poznajemy nastoletnią Evie, która od trzech lat zmaga się z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi. Okres leczenia był dla niej niesamowicie trudny, bo jak wiadomo, kiedy chodzi o choroby psychiczne ludzie niestety zaczynają traktować takie osoby jak... wariatów. Tak też było w przypadku Evie i teraz, kiedy jest ona na jak najlepszej drodze do wyzdrowienia, trafia na studia, gdzie chce wieść życie zwyczajniej i jak najbardziej normalnej nastolatki. Takim oto sposobem...

książek: 181
Weatherwax | 2019-01-16
Przeczytana: 15 stycznia 2019

Książka „Jestem już normalna” przykuła moją uwagę zarówno tytułem, jak i okładką. Spodziewałam się, że będzie to lekka historia miłosna z emocjonalnymi zaburzeniami bohaterki w tle. No cóż, nieco się pomyliłam.
Książka ta skupia się przede wszystkim na głównej bohaterce i jej zmaganiu z zaburzeniami kompulsywno-obsesyjnymi. Spotykamy ją w momencie, kiedy jest na finiszu terapii, ma zmniejszoną dawkę leków i coraz lepiej radzi sobie w życiu codzienny. Poznaje nowe przyjaciółki, na swojej drodze spotyka kilku ciekawych chłopaków. Evie ukrywa przed wszystkimi swoją chorobę, jednak jej starania o bycie „normalną” sprawiają, że ma nawrót i znów popada w kolejne obsesje.
Autorka bardziej skupia się w tej historii na przyjaźni niż na miłości, choć ten drugi wątek wciągnął mnie bardziej. Evie poznaje kolejnych chłopaków i do końca nie byłam w stanie przewidzieć, co z tego wyniknie. Liczyłam na nieco inne zakończenie w tym temacie, jednak nie mogę powiedzieć, żebym się zawiodła.
Styl...

książek: 356
Książkowe_cuda | 2018-11-05
Przeczytana: 03 listopada 2018

Dużo słyszałam o tej książce, więc kiedy zobaczyłam ją w bibliotece postanowiłam ją przeczytać.

Poznajemy Evie, która jedyne czego pragnie to być normalna, ale nie jest to takie proste, bo cierpi ona na zaburzenia obsesyjno - kompulsyjne. Oprócz jej rodziców i siostry to nikt nie wie, że ma taką przypadłość i spędziła jakiś czas w zakładzie psychiatrycznym. Nie chcę aby przyjaciółki się o tym dowiedziały, bo zaczęłyby ją inaczej traktować.

Jestem zachwycona tą historią. Nigdy nie czytałam o chorobach psychicznych i feminizmie, a sądzę, że jest za mało książek o tej tematyce. Jest napisana bardzo prostym językiem, więc myślę, że każdy ją zrozumie. Nie mogłam się od niej oderwać, więc przeczytałam ją w dwa dni, co jest dla mnie niespotykane.

Historia jest dla mnie inna niż przewidywałam. Sądziłam, że będzie to coś na wzór: chora dziewczyna spotyka chłopaka z problemami, zaczynają się spotykać, a ona dzięki miłości zdrowieje i wszytko kończy się dobrze. Tak nie jest. Nie tak łatwo...

książek: 849
dobrerecenzje | 2018-11-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 listopada 2018

Holly Bourne to wysokiej klasy ekspertka oraz dziennikarka i pisarka dla młodzieży w przedziale wiekowym 16-25 lat.
Wieczorami Holly oprócz pisania powieści prowadzi blog poruszający kwestie feminizmu.
W swojej najnowszej książce pt. ”Jestem już normalna?” opisuje chorobę 16-stoletniej Eve.
Ta sympatyczna i fajna dziewczynka już w wieku 14 lat miała problemy. Przestała jeść, bo uważała, że jedzenie jest zatrute i od niego się pochoruje.
Wtedy od razu zrzuciła 13 kg i wylądowała w szpitalu, gdzie ją źle zdiagnozowano, uważając, że to anoreksja.
Zamknęli ją więc w szpitalu psychiatrycznym, w którym przebywała całe tygodnie, zanim w końcu uznali, że dziewczynka cierpi na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne i uogólnione zaburzenia lękowe.
Dla tak młodej dziewczyny sam pobyt w „psychiatryku” równał się z utratą kolegów, koleżanek z klasy, a także sympatii jaką darzyli ją chłopcy. Tak jak w przypadku Jane - jej najbliższej koleżanki, gdy się dowiedziała, to szybko odcięła się od Eve, gdy...

książek: 415
Tiffie | 2018-10-28
Na półkach: Legimi, 2018, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 28 października 2018

Bardzo fajna książka młodzieżowa, podejmująca ważny a nieczęsto poruszany w tego typu utworach temat. Główna bohaterka, a zarazem narratorka Evelyn cierpi na zaburzenia kompulsywno-obsesyjne. Możemy obserwować to, jak powoli wychodzi na prostą, jak podążają jej myśli oraz jak to wszystko wpływa na jej codzienne, zwyczajne życie. Przynajmniej ona bardzo pragnie tego, aby było 'normalne'.
Jednocześnie powieść jest napisana łatwym językiem, szybko się ją czyta, jest w niej dużo homoru.
Porusza również kwestie feminizmu, mówi o tym jak ważna jest równość płci i jak krzywdzące może być zepchnięcie w pewne określone ramy i wzorce.
Na pewno przeczytam kolejną książkę z trylogii, polecam!

książek: 146
Lulu | 2018-12-03
Na półkach: Książki 2018, Przeczytane
Przeczytana: 01 grudnia 2018

To że osoby chore chcą być traktowane normalnie to wie każdy z nas . W książce 16-latka z problemami psychicznymi stara się nie wyróżniać od innych a przede wszystkim żyć normalnie . Nerwica natręctw daje szybko o sobie znać gdy zaczyna zmiejszać dawkę leku . Chwalona przez rodzinę i niechcąca im dodawać problemów pomija fakt że choroba znów chce przejąć nad nią władzę . W między czasie zaprzyjaźnia się z dwiema dziewczynami a na choryzoncie pojawia się chłopak . Dziewczyna boi się ich reakcji i postanawia nie wspominać o chorobie . Czy choroba przejmie władzę? Czy przyjaciółki poznają tajemnicę ? No i co z tym chłopakiem?
Książka warta przeczytania .

książek: 376
zaczytanywksiazkach | 2018-10-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

PLUSY:

– poruszenie trudnych i ważnych społecznie tematów (feminizm, alienacja osób chorych psychicznie);
– lekki i prosty język;
– bardzo dobrze ukazany wątek psychologiczny;
– ciekawa główna postać.

MINUSY:

– książka mniej więcej w połowie staje się monotematyczna i przynudza;
– autorka pokazała, że wina za to co dzieje się z Evie leży tak naprawdę po stronie całego społeczeństwa;
– dość stereotypowe podzielenie bohaterów.

zobacz kolejne z 469 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Powoli czuć jesień w powietrzu. Zwłaszcza wieczorami, gdy temperatura zaczyna gwałtownie spadać i bez swetra czy kurtki się nie obędzie. A to oznacza, że późne godziny lepiej spędzić w ulubionym fotelu z ciepłymi skarpetkami i puchatym kocem. Przedstawiamy kolejną porcję poniedziałkowych patronatów, żeby umilić Wam te chłodne wieczory.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd