Jestem już normalna?

Mam ambiwalentne odczucia. Z jednej strony nic specjalnego, a z drugiej strony super książka.
Dziewczyna z zaburzeniami. Książka depresyjna, bo nie da się pomóc takiej osobie. Żal mi było rodziców, bo ewidentnie ich ta sytuacja przerosła i ja rozumiałem ich ból, niemoc, próby matki by młodsza siostra nie przyjęła narracji siostry, obawę, że zarazi się tym spaczonym myśleniem. Nie podobał mi się wątek feministyczny, choć w pewnym stopniu poruszane problemy były zaskakująco celne.
Główna bohaterka była nastawiona bardzo pesymistycznie do znajomych, ale to chyba oddawało realizm, bo jak sama wspominała była dziwadłem. Rozbawiła mnie jedna sytuacja w której myje jednocześnie kilka razy ręce, a później suszy je suszarką, zamiast wytrzeć mokre ręce papierem. Tyle wiedziała o bakteriach, a nikt jej nie wytłumaczył, że na suszarce gromadzi się właśnie od groma bakterii, przez co jej mycie rąk poszło na marne. Smutna historia, przykre, że istnieją tacy ludzie, którzy zamiast czerpać frajdę z życia zafiksowują się i podporządkowują swoje życie jakimś błędnym kodom we własnej głowie. Na plus, że się dobrze kończy.

Mam ambiwalentne odczucia. Z jednej strony nic specjalnego, a z drugiej strony super książka.
Dziewczyna z zaburzeniami. Książka depresyjna, bo nie da się pomóc takiej osobie. Żal mi było rodziców, bo ewidentnie ich ta sytuacja przerosła i ja rozumiałem ich ból, niemoc, próby matki by młodsza siostra nie przyjęła narracji siostry, obawę, że zarazi się tym spaczonym...

Książka naprawdę ciekawa i interesująca najpierw miałam ocenić ją bardzo dobrze ale jednak gdy się wczytałam okazało się że bohaterka ma 16 lat, chodzi do collegu (co się wyklucza) oraz jako niepełnoletnia chodzi na imprezy na których alkohol leje się prawie strumieniami.

Książka naprawdę ciekawa i interesująca najpierw miałam ocenić ją bardzo dobrze ale jednak gdy się wczytałam okazało się że bohaterka ma 16 lat, chodzi do collegu (co się wyklucza) oraz jako niepełnoletnia chodzi na imprezy na których alkohol leje się prawie strumieniami.

'Jestem już normalna?' Zdecydowanie nie, skoro sięgnęłam po tę książkę. Co ja sobie w ogóle myślałam? Sama nazwa serii 'Klub starych panien' powinna mnie już ostrzec 'Asia nie! Nie czytaj tego! Nie kupuj!' Ale kupiłam... Żeby było zabawniej - CAŁĄ serie od razu.......🥹🥹🥹🥹🥹

Dlaczego się na nią skusiłam? Z powodu innej książki tej autorki 'Miejsca, w których płakałam', która była wprost cudowna! Mocne 10/10 i ta historia zostanie ze mną na zawsze❤️ Nic więc dziwnego, że kupiłam hurtem inne książki Holly Bourne, mając nadzieję na coś równie dobrego. Cóż to był za błąd!

Evie, która cierpi na OCD, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, pragnie jedynie żyć normalnie i by nikt nie dowiedział się o jej problemach. No i oczywiście chciałaby mieć chłopaka, jednocześnie promując feminizm razem ze swoimi przyjaciółkami Amber i Lottie. To tak mniej wiecej cała fabuła w skrócie.

Nie będę ściemniać i powiem wprost. Ta książka była b e z n a d z i e j n a. Czytając marzyłam tylko, by dojść już do ostatniej strony i skończyć tę historię. Zbyt nastolatkowe. Zbyt płytkie jak dla mnie. Na uwagę zasługuje jedynie wątek OSD. Ale to za mało by dać tej książce jakieś wysokie noty.

Jedyne emocje jakie czułam podczas czytania to wewnetrzny ból serca i nieustajacy żal. Żal, ze wydałam hajs na cała serię. Że zaufałam autorce. Skoro 1 książka była genialna, to reszta też taka musi być. Jak widać nie musi. Historia sama w sobie nie wywołała u mnie żadnych odczuć.

Ale znajduje też w całym tym doświadczeniu jedną pozytywną rzecz. Lekcja na przyszłość. NIGDY NIE KUPUJ CAŁEJ SERII OD RAZU.

😒

'Jestem już normalna?' Zdecydowanie nie, skoro sięgnęłam po tę książkę. Co ja sobie w ogóle myślałam? Sama nazwa serii 'Klub starych panien' powinna mnie już ostrzec 'Asia nie! Nie czytaj tego! Nie kupuj!' Ale kupiłam... Żeby było zabawniej - CAŁĄ serie od razu.......🥹🥹🥹🥹🥹

Dlaczego się na nią skusiłam? Z powodu innej książki tej autorki 'Miejsca, w których płakałam',...

Zanim zaczęłam czytać tę książkę, bałam się że będzie dla mnie zbyt smutna i przygnębiająca, bo jestem wrażliwą osobą. Jednak nie było tak, gdyż książka była napisana w lekki przyjemny sposób, co nie zmienia faktu że była naprawdę poruszająca i faktycznie smutna, ale myślę że czasem potrzebna jest też smutna książka do przeczytania, zwłaszcza że ta ma naprawdę głęboki przekaz, pokazuje jak czuje się osoba z zaburzeniami psychicznymi, a uważam że ta wiedzą jest naprawdę ważna, bo te typy chorób są mało rozumiane przez ludzi. Bardzo podobało mi się również to, że Evie mimo choroby przeżywa to co "normalna" nastolatka i właśnie to jest jej celem co jest naprawdę wzruszające. Przyjmie się czyta bo główna bohaterka, która jest narratorem i opisuje swoje emocje, jest naprawdę inteligenta, to lubię w niej najbardziej. Książka jest pełna miłości, ale nie tylko romantycznej co czyni ją ponad to inną niż wszystkie. Jest naprawdę błyskotliwa i bardzo polecam!!!

Zanim zaczęłam czytać tę książkę, bałam się że będzie dla mnie zbyt smutna i przygnębiająca, bo jestem wrażliwą osobą. Jednak nie było tak, gdyż książka była napisana w lekki przyjemny sposób, co nie zmienia faktu że była naprawdę poruszająca i faktycznie smutna, ale myślę że czasem potrzebna jest też smutna książka do przeczytania, zwłaszcza że ta ma naprawdę głęboki...

Książki tej serii nie są mocno ze sobą powiązane, bo każda opowiada inną historie z różnego punkty widzenia różnych osób, a ostatnia jest pisana z punktu widzenia wszystkich postaci. Więc jak na mój gust nie trzeba znać wcześniejszych tomów by czytać kolejne, z wyjątkiem ostatniego. Ta recenzja może być nieźle pogmatwana i pomieszana, bo na temat każdej książki mam inne zdanie.

Pierwszy tom i w sumie trzeci też były o dość trudnej tematyce, ale drugi i trzeci były znacznie lżejsze niż pierwszy i to na nich się najpierw skupię. Były przyjemne i szybko się je czytało. Były miłe w odbiorze, lekkie, a drugi tom w ogóle był optymistyczny, no taki sympatyczny i miły romansik. Druga i trzecia część były dobrze napisane, wciągające, interesujące i bardzo mi się podobał. Ogólnie były całkowicie inne niż pierwszy tom.

Jak już mówiłam pierwszy tom porusza ciężki temat, a mianowicie zaburzeń psychicznych, a z kolei trzeci tom mówi mocno o seksizmie i feminizmie. Pierwszą część czytało mi się ciężko nie ze względu na tematykę, lecz dlatego, że był chwilami po prostu nudna i nie chciało mi się czasem czytać dalej, bo wydarzenia mnie niezbyt ciekawiły. Ale mimo to była w mirę dobrze napisana, sympatyczna i wbrew pozorom, zaburzenie psychiczne zostało przedstawione w bardzo przystępny sposób i ciężko było nie polubić głównej bohaterki. Ta książka zmieniła bardzo mój punkt widzenia na niektóre sprawy i moim zdaniem warto właśnie po to przeczytać te książki, by zobaczyć świat w innym świetle i zrozumieć niektóre sprawy w inny sposób. Jak już mówiłam książki poruszają też sprawę feminizm i równość kobiet i mężczyzn na tym świecie. Bardzo mnie zaintrygował ten temat. Są to książki wartościowe, które uczą pewnych ważnych rzeczy i zmieniają odrobinę tok naszego myślenia i pokazują, że nie wszystko jest czarno-białe i że trzeba patrzeć na rzeczy poza uklepanym schematem.

Książki tej serii nie są mocno ze sobą powiązane, bo każda opowiada inną historie z różnego punkty widzenia różnych osób, a ostatnia jest pisana z punktu widzenia wszystkich postaci. Więc jak na mój gust nie trzeba znać wcześniejszych tomów by czytać kolejne, z wyjątkiem ostatniego. Ta recenzja może być nieźle pogmatwana i pomieszana, bo na temat każdej książki mam inne...

Książka porusza ważne tematy: choroby psychicznej, okresu, seksizmu, feminizmu. Pokazuje też zachowania typowe dla płci które są dla nas krzywdzące.

Polecam nastolatkom.

Książka porusza ważne tematy: choroby psychicznej, okresu, seksizmu, feminizmu. Pokazuje też zachowania typowe dla płci które są dla nas krzywdzące.

Polecam nastolatkom.

Wróciłam do tej książki po prawie 3 latach, bo wtedy bardzo ją polubiłam, a że mam zamiar zabrać się w końcu za kolejne tomy to chciałam ją sobie odświeżyć. Czy to moja ulubiona młodzieżówka? Nie, bo momentami jest dosyć szablonowa, ale nie mogę nie docenić jej za 2 bardzo ważne elementy, które sprawiają, że nadal ciepło o niej myślę. Po pierwsze: zderzenie czytelnika z OCD na które cierpi główna bohaterka. Nie wiem czy jest to dobra reprezentacja, bo nie mnie to oceniać, ale uważam, że dla osoby, która nie miała z tym styczności byłam w stanie poczuć jak pogarsza się stan Evie. Dodatkowo jej przemyślenia o podejściu do chorób psychicznych były totalnie w punkt. Po drugie: ta książka ma dobrze poprowadzone elementy feministyczne. Poruszane są tu tematy zarówno niezwiązane stricte z głównym wątkiem fabularnym, które są mega ciekawe, jak i jest tu mój absolutnie ulubiony moment całej książki, czyli przemowa Evie na sam koniec, która jest niesamowicie inteligentna i podejmuje temat tytułowej "normalności" i co ona oznacza. Jeżeli jesteście w 7-8 klasie podstawówki lub na początku liceum to na pewno docenicie ten tytuł bardziej niż ja, a i tak uważam, że jest niesamowicie wartościowy.

Wróciłam do tej książki po prawie 3 latach, bo wtedy bardzo ją polubiłam, a że mam zamiar zabrać się w końcu za kolejne tomy to chciałam ją sobie odświeżyć. Czy to moja ulubiona młodzieżówka? Nie, bo momentami jest dosyć szablonowa, ale nie mogę nie docenić jej za 2 bardzo ważne elementy, które sprawiają, że nadal ciepło o niej myślę. Po pierwsze: zderzenie czytelnika z OCD...

Mlodziezowka

Mlodziezowka

Naprawdę fajna młodzieżówka.

Naprawdę fajna młodzieżówka.

📖🐲
Podobała mi się i porusza mnóstwo ciekawych wątków, ale jest też miejscami trudna. To nie jest młodzieżówkowy odstresowywacz z cukierkową pierwszą miłością, ale czasem nieco dowcipkująca, a jednocześnie miejscami poważna książka o zaburzeniach psychicznych wśród młodzieży. Daje do myślenia i otwiera oczy na to, czym tak naprawdę jest nerwica natręctw i jaka może być niebezpieczna dla zdrowia fizycznego osoby cierpiącej na to zaburzenie. Szczypta feminizmu u mnie jak zwykle na plusik :-) Natomiast czytałam ją dość długo i z przerwami, bo ładunek emocjonalny był dla mnie czasem za duży, szczególnie przy opisach rytuałów Evie. Natomiast oczywiście polecam, bo temat jest ważny.

📖🐲
Podobała mi się i porusza mnóstwo ciekawych wątków, ale jest też miejscami trudna. To nie jest młodzieżówkowy odstresowywacz z cukierkową pierwszą miłością, ale czasem nieco dowcipkująca, a jednocześnie miejscami poważna książka o zaburzeniach psychicznych wśród młodzieży. Daje do myślenia i otwiera oczy na to, czym tak naprawdę jest nerwica natręctw i jaka może być...