Arystokratka w ukropie

Tłumaczenie: Mirosław Śmigielski
Cykl: Arystokratka (tom 2)
Wydawnictwo: Stara Szkoła
7 (2 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
0
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Aristokratka ve varu
data wydania
ISBN
9788394079093
język
polski
dodał
Michał

Kontynuacja "Ostatniej arystokratki", nominowana do nagrody Josefa Škvoreckiego. NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCA SIĘ CZESKA KSIĄŻKA 2015 ROKU! Pamiętnik surrealistyczny. Gwarancja czeskiego humoru. Rodzina Kostków przybyła z USA do Czech do dawnej siedziby rodu - zamku Kostka. Lecz zamiast kultywować szlacheckie tradycje, Kostkowie muszą zmierzyć się z morawską rzeczywistością, która bardzo odbiega...

Kontynuacja "Ostatniej arystokratki", nominowana do nagrody Josefa Škvoreckiego.

NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCA SIĘ CZESKA KSIĄŻKA 2015 ROKU!

Pamiętnik surrealistyczny. Gwarancja czeskiego humoru.

Rodzina Kostków przybyła z USA do Czech do dawnej siedziby rodu - zamku Kostka. Lecz zamiast kultywować szlacheckie tradycje, Kostkowie muszą zmierzyć się z morawską rzeczywistością, która bardzo odbiega od ich wyobrażeń o życiu arystokracji. Kilogramy antydepresantów i hektolitry orzechówki nie rozwiązują pojawiających się problemów. Tymczasem na zamku nieuchronnie rozpoczyna się dochodowy sezon turystyczny, a nikt, łącznie ze służbą, nie przywykł do ciężkiej pracy...

PRZECZYTAJ O WYBORNYCH PERYPETIACH W CZESKIM STYLU:
- jak fani Heleny Vondraczkowej demolowali zamkowe eksponaty,
- kto kolaborował z Himmlerem,
- czy szkolna wycieczka może napawać większą grozą niż martwa pokojówka w kominie?

 

źródło opisu: http://stara-szkola.com

źródło okładki: http://stara-szkola.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1697)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1276
Jarek Zawisza | 2018-08-06
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 04 sierpnia 2018

Recenzując pierwszy tom "Arystokratki", obiecywałem że jeszcze na Kostkę wrócę, no i jestem.

Evžen Boček kolejny raz nie zawiódł!
Jego ponowna inkarnacja w roli młodej hrabianki Marii, z pieczołowitością średniowiecznego skryby prowadzącej swój pamiętnik, znów rozśmiesza do łez.

Już same postaci występujące w książce są przezabawnie przerysowane.
Zamkowy ogrodnik Pan Spock - zawdzięcza swą ksywę podobieństwu do jednego z bohaterów "Star Trecka". Jednakże jego powaga, w przeciwieństwie do słynnego Volkanina, nie wypływa z zasad logiki, lecz z chronicznej hipochondrii. Innymi słowy jeśli istnieje jakieś schorzenie na tym świecie, Pan Spock z pewnością je ma (a przynajmniej jest o tym przekonany)
Kasztelan Józef - cóż Józef nie cierpi wszystkiego i wszystkich, szczególnie zaś muflonów (czytaj turystów).
Pani Cicha - zamkowa kucharka, miłośniczka Helenki Vondrackovej i pędzonej na boku orzechówki.
Hrabia Franciszek Kostka - skończony sknera, marzący o wielkim bogactwie.
Hrabina...

książek: 1803
Piotr | 2018-05-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 maja 2018

Do niedawna byłem wierny angielskiemu, czarnemu humorowi, głównie za sprawą płyt DVD. A odkąd odkryłem Bocka, zapałałem wielką miłością do poczucia humoru naszych sąsiadów.
W drugim tomie jak zwykle wszystko jest nie tak, jak być powinno, a zamieszanie doprowadza do kolejnych, łzawych historii. Łzawych za sprawą ataków śmiechu. Nie można nie pokochać tych wariackich postaci, które wpadają w kolejne tarapaty. Oj, ciężko jest być arystokratą w upadającym zamku, o czym opowiada młoda członkini i mieszkanka.
Uwielbiam humor sytuacyjny, podszyty szczyptą inteligencji. Oczywiście rządzą orzechówka i prozak. Takich historii więcej i więcej. Znowu miałem napady śmiechu. Służba jak zwykle niefrasobliwa, czasami działa wręcz odwrotnie do zaleceń kasztelana.
Autor ma wielki talent nie tylko jako pisarz, ale z pewnością jako człowiek dostarcza wiele zabawnych anegdot swoim słuchaczom.
Pierwszoosobowa narracja, podobnie jak w tomie pierwszym, zdecydowanie wpływa na plus. Salwy śmiechu...

książek: 2838
Gosia | 2018-06-30
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 29 czerwca 2018

Dalej płakałam ze śmiechu, tak samo jak przy pierwszej części.
Uśmiałam się serdecznie czytając perypetie rodziny Kostków, która wróciła z Ameryki do Czech i usiłuje zapracować na miano prawdziwie szlacheckiego rodu.
Hrabianka Maria, która jest narratorką, z humorem opowiada o otwarciu sezonu turystycznego dla zwiedzających na zamku. Pomimo swego młodego wieku jest ona głosem rozsądku w tej przekomicznej rodzinie.
Udostępnienie zamku dla turystów ma być sposobem na wzbogacenie się, jednak okazuje się to bardzo męczące sposób zarobku.
Postacie jak z tragikomedii, śmieszne dialogi i komiczne sytuacje sprawiają, że ta lektura może rozbawić do łez. No chyba, że ktoś już zagubił gdzieś poczucie humoru.

książek: 6666
allison | 2016-02-04
Na półkach: Przeczytane, Rok 2016
Przeczytana: 04 lutego 2016

Nie pamiętam, kiedy ostatnio śmiałam się do łez przy czytaniu książki. Zapewne było to kilka miesięcy temu, gdy poznawałam pierwszą część niesamowitych perypetii tytułowej bohaterki, jej nieobliczalnych rodziców i służby.

Podobnie jak w "Ostatniej arystokratce", absurd goni tu absurd, a wszechobecny humor sytuacyjny i słowny sprawia, że nieraz trzeba przerwać czytanie, by się zdrowo wyśmiać:).
Co prawda autor powiela tu niektóre pomysły z pierwszego tomu, jednak wprowadza też tak wiele nowych treści, że nie można się nudzić.

Moim ulubieńcem nadal pozostaje Józef, stary kamerdyner, nazywany apostołem zacofania, gdyż nienawidzi wszelkich zmian wprowadzanych na zamku, z fanatycznym uporem broni tradycji i miewa mordercze instynkty na widok turystów zwiedzających zamek, czyli rodową siedzibę tytułowej bohaterki.
Świetnie charakteryzuje go jeden z fragmentów:
"Józef nie cierpi dziennikarzy (ale nie cierpi też politologów, psychologów, związkowców, protestantów, obrońców praw...

książek: 937
Alicja | 2016-06-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 czerwca 2016

Ciąg dalszy zabawnych perypetii czeskiej arystokracji z rodu Kostków podejmujących karkołomne wysiłki w celu ratowania rodowej siedziby. Ich wady z biegiem czasu nasilają się prowadząc do obsesji i wielu komicznych i paradoksalnych sytuacji. A wszystko to w oparach orzechówki i prozaku, których spożywanie w tej części znacznie się nasiliło.Jak również używanie niecenzuralnych słów. Zachowanie zwiedzających zamek i uczestników organizowanych tam imprez często wymyka się spod kontroli i pozostawia wiele do życzenia, a rodowa siedziba wygląda jak pobojowisko po ataku sił zbrojnych. Humor sytuacyjny, nieprawdopodobne i absurdalne zdarzenia, pomysły nie z tej ziemi śmieszą, bawią i relaksują. Ta część jest zabawniejsza od poprzedniej, gdyż poznane osobowości rozwijają się i wykazują pomysłowością, która nie ma granic. Czekamy na dalszy rozwój wypadków, bo to na pewno nie koniec ich zabawnej historii.

książek: 1471
PABLOPAN | 2017-01-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 stycznia 2017

Niezmiernie się cieszę, że rok 2017 rozpocząłem od tak śmiesznej książki. Dalsze perypetie hrabiowskiej rodziny są równie komiczne, jak te opisane w pierwszej części. Czeski humor przypadł mi do gustu, a bohaterowie, oprócz salw śmiechu, wzbudzają sympatię. Dość trudno było się wyrwać z oparów absurdu, do których zaprosił mnie Autor, dlatego z niecierpliwością czekam na kolejne części opowieści o klanie Kostków. Serdecznie polecam, ubaw gwarantowany!

książek: 3236
Beata | 2018-08-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 23 sierpnia 2018

Jeszcze lepsza niż poprzednia część. Pełna czeskiego humoru, zabawnych, charakterystycznych postaci, ironicznie krytykująca konsumpcyjne życie. Bardzo prawdziwa w swej ironicznej, surrealistycznej wymowie.

książek: 2059
jamczyk | 2018-02-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 07 lutego 2018

Dalsze losy nowych spadkobierców na zamku w Kostce. Pamiętnik surwiwalowy przetrwania ostatniej Marii z rodu, pełen zabawnych zdarzeń, będący dobrym rozweselaczem w dni codzienne, pomijając oczywiście nieoceniony prozac i hektolitry orzechówki. Czas na następną część.

książek: 3175
filozof | 2017-07-17
Na półkach: Przeczytane

Ja chciałem się teraz,przyznać.Że rzadko czytam książki czeskich autorów.Ale,chyba zacznę to robić.Bo Arystokratka W Ukropie.Bardzo mi się podobała,choć to drugi tom książki.
Teraz opiszę,co mnie urzekło w tej powieści.Bardzo miły humor.Może,mieć uśmiech na twarzy.Jak się czyta jak pani.Siedziała na koniu i czekała na wycieczkę szkolną.
Mamy,też plejadę ciekawych postaci.Józef,który nikogo nie lubi.
Pani Cicha,co się smaruje orzechówką.I zrobiła zbyt tłustą gęś.

Dowiedziałem się,o dwóch fajnych i psotnych psach.
Owszem w książce czekają na ,mnie też inne fajne atrakcje.
Jestem dumny,że udało mi się znaleźć w bibliotece.

książek: 688
Jacek | 2018-07-12
Na półkach: Przeczytane, Powieść
Przeczytana: 12 lipca 2018

Styl autora się nie zmienił i nadal jest lekki i soczysty. A jednak druga część Arystokratki już nie jest tak znakomity, jak pierwszy. Wydaje mi się, że to kwestia tematu i postaci. Znamy już z pierwszego tomu charakter, fobie i przywary bohaterów, a ponieważ nowi się nie pojawili, dotychczasowi niczym nas już nie zaskakują. Część pierwsza niosła pewne niespodzianki, druga - to codzienność bycia panem - i zarazem sługą - szlacheckiej posiadłości. Oczywiście, mamy wciąż wisielczy, surrealistyczny lub plebejski humor, ale to już tak nie bawi, bo spodziewamy się pewnych zachowań. Poza tym pojawia się wątek mniej sympatyczny - turyści. Można co prawda i właścicielom pałacu zarzucić wiele (o czym zresztą narratorka często wspomina), ale obraz zwiedzających, zapewne prawdziwy, sądząc z życiorysu autora, jest przerażający. Kradzież, niszczenie (bo nie moje), butne zachowanie, wymagania ponad stan - to obraz współczesnych turystów. Czeskich? Też Obawiam się, że w postkomunistycznych...

zobacz kolejne z 1687 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Czytamy w weekend

Dziś kolejna już odsłona naszego cyklu, w którym z jednej strony wyznajemy, co my czytamy – dzięki czemu macie szansę poznać nas trochę bliżej, a z drugiej, dowiadujemy się, co Wy czytacie. Ciekawi jesteśmy, czy będziecie w komentarzach wymieniać książki, które wygrały w plebiscycie na Książkę Roku 2015?


więcej
Patronaty tygodnia

Coś dla tych, którzy cenią czeskie poczucie humoru. Coś dla tych, którym marzy się ucieczka na łono natury. I wreszcie coś dla tych, którzy interesują się historią – czy to rozumianą dosłownie, czy to bardziej metaforycznie w postaci obyczajowej fabuły. Podpowiadamy, jakich tytułów pod naszym patronatem możecie wypatrywać w księgarniach w najbliższych dniach. Polecamy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd