Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowiadania z Doliny Muminków

Autor:
Cykl: Muminki (tom 7)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Irena Szuch-Wyszomirska
tytuł oryginału
Det osylinga barnet och andra berattelser
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
ISBN
9788310112736
liczba stron
216
słowa kluczowe
Muminki
język
polski
typ
papier
dodała
czupirek
7,24 (1344 ocen i 48 opinii)

Opis książki

Seria ciesząca się w wielu krajach nieustającą popularnością. Świat Muminków to dolina, w krórej różne tajemnicze postacie - Paszczaki, Ryjek, Włóczykij, Mała Mi - wiodą życie dziwnie podobne do zwykłego, a jednak wypełnione baśnią. Najważniejszym miejscem jest dom Mamusi i Tatusia Muminka: tu każdy może liczyć na pomoc i przyjażń.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2003

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 636
Fox | 2011-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2011

O wielkich rzeczach da się pisać prostymi słowami. Warto do tej książki dorosnąć - im więcej masz w sobie, tym więcej pokażą ci Muminki.

książek: 186
Gustawsonek | 2013-12-14
Przeczytana: 11 grudnia 2013

Niby taka prosta książka - a jednak zachwyca. Dosyć tajemnicza, niewyjaśniona do końca. Przedziwne stwory - Filifionki, Hatifnatowie, Paszczaki.... Widać, iz autorka miała dobrą wyobraźnie. Różne tajemnicze osoby, włóczykij któremu zależy tylko na tym by grać i wędrować... Leśne zwierzątko "za małe" by mieć imię. To właśnie powoduję niezwykłość najzwyczajniejszej książki....

książek: 20244

Tomik składa się z dziewięciu opowiadań, opisujących niezwykłe przygody równie niezwykłych mieszkańców Doliny. Już od pierwszych stron małe, sympatyczne trolle zapraszają nas do swego baśniowego świata i doprawdy nie sposób się w niego nie zagłębić bez reszty. Poznajemy tu problemy, jakich Włóczykij doświadcza podczas układania piosenki na powitanie wiosny, dowiadujemy się co stało się ze smokiem, znalezionym przez Muminka oraz gdzie i z jakiego powodu Tatuś Muminka zdecydował się wyruszyć w podróż. Przeczytamy również wzruszającą historię Paszczaka, który kochał ciszę oraz chwytającą za serce opowieść o Wigilii w Dolinie Muminków i najpiękniejszej z choinek.
Każde opowiadanie ma swój głębszy sens, co sprawia, iż czytanie ich dzieciom nie jest jedynie sposobem na przyjemne spędzenie wolnego czasu, ale również formą nauki i wpajania pewnych zachowań. Opowieści emanują ciepłem i spokojem. Każda z nich uczy jak wielkimi i cennymi wartościami są przyjaźń, zrozumienie, potrzeba...

książek: 343
Onilom | 2013-10-30

Nie pamiętam ile przeczytałam serii Muminków. Ile razy do nich wracałam i ile tych historii wracało do mnie w różnych momentach życia.
Za to pamiętam doskonale:
- Włókiczyja, który wiecznie miał na wszystko odpowiedź i swoje drogi
- Ryjka - który po prostu był kochanym ryjkiem
- Małą Mi - wredna istotka z pazurem - przeurocza
- Muminka i jego familię - specyficzna rodzinka
Z Wieczorynki:
- Melodię na samym początku - tego chyba nie da się zapomnieć
- Hatifnatów - nie lubiłam i nie będę lubić tych stworków
- Bukę, której stanowczo się bałam.
I wiele innych, żywych wspomnień.
Muminki miały i nadal mają w sobie to "coś".

książek: 290
Cella | 2012-05-13
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam

Ta książka jest kwintesencją tego za co uwielbiam bajki. Za co uwielbiam je teraz, gdy jestem dorosła. Jako dziecko zabrałam się za czytanie "Muminków" pod wpływem animowanej ich wersji, którą lubiłam, ale nie udało mi się przebrnąć do końca jednej części, pomimo tego, że inne książki pochłaniałam tonami.

Opowiadania są krótkie, ale każde z nich ma niesamowicie dużo ukrytych sensów. Czytałam je już wiele razy i za każdym odnajduję coś nowego. Nie ma w tej książce bodaj jednego zdania, które nie niosłoby ze sobą jakiegoś przekazu. Zawarte w niej myśli są proste, zazwyczaj krótkie, ale jakże celne!

Nie jest to zwykła książka dla dzieci. To książka na wskroś filozoficzna, skarbnica prawd życiowych, niby prostych i oczywistych, ale... przecież na takie najtrudniej wpaść, nieprawdaż?

książek: 1575
Agnieszka-Wawka | 2011-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1988 rok

Jak dziś pamiętam pochłonęłam wszystkie części w ciągu tygodnia byłam chora na różyczkę. Za oknem były prawie wakacje przełom maja/czerwiec a ja uwięziona w domu.Miałam jakieś 9lat. Udało mi się wybłagać mamę aby po drodze od lekarza odwiedzić bibliotekę. Ech te Muminki :P z nimi nie można się nudzić. Wracałam później do nich wiele razy.

książek: 802
Lenkaite | 2013-01-27
Przeczytana: sierpień 1996

Aż trudno uwierzyć, że Tove Jansson stworzyła muminkową sagę w czasie, kiedy świat stał się przestrzenią dla jednego z największych upadków człowieka.

Czy naprawdę trzeba kogoś przekonywać do oryginalnej mądrości zawartej w tym cyklu. Jak większość skandynawskich tekstów skierowanych do dzieci, tak i Muminki w znaczący sposób różnią się od bajek powstałych na gruncie np. naszego folkloru. Wyrosły bowiem z kultury bogatszej w mroczne podania i legendy, w ich świecie jest miejsce również na - z pozoru - negatywne emocje, takie jak np. strach dziecka (połowa ludzi z mojego pokolenia bała się Buki, druga Czarodzieja, w tym niektórzy nadobowiązkowo jeszcze Czarownicy...;) Jansson stwarza jednak spokojną i bezpieczną przestrzeń, w której przeżywane emocje dają się oswoić. Ze względu na przedstawiane najmłodszym wartości jest moim zdaniem bezkonkurencyjna: objawia się w nich niesłychana mądrość Pisarki przy braku taniego dydaktyzmu, czym dowodzi całkiem sporego zaufania co do swojego...

książek: 405
Melba | 2014-03-04

Paradoksem jest dla mnie fakt, że Muminki przeczytałam grubo po tym, jak skończyłam 20 lat. Przeczytałam i pokochałam. Dotarło do mnie wtedy, jak wielką krzywdę uczynili mi twórcy telewizyjnej bajki, gdzie wszystko było płaskie, nieżywe i nudne, Muminy mówiły jakimiś wydumanymi głosami jak po narkoleptykach a akcja przypominała wygrzebującą się ze smoły muchę. Jedynym, co pojęłam, zrozumiałam i uszanowałam od razu i bez tłumaczeń była Buka, którą rozumiałam świetnie, że pojawia się raz na jakiś czas i nic nie mówi, bo kto by chciał dyskutować z takimi nudziarzami?!?!
Książkowe Muminki podetknął mi pod nos Mąż i kategorycznie zażądał przeczytania. Cześć mu za to i chwała, bo Muminy rulez :) Kocham wszystkie postaci, każdą za co innego, jedynym, który podnosi mi w niepokojący sposób ciśnienie i którego nie trawię, nie cierpię i najchętniej utopiłabym w kałuży, jest Tatuś Muminka. Wyjątkowy nieudacznik, rozlazła fajtłapa, oderwana od rzeczywistości, zawieszona w czasie i przestrzeni...

książek: 1116
jotka | 2014-06-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 czerwca 2014

Po latach chciałam się przekonać czy moje ukochane Muminki nadal sprawią mi radość. Jest to duży kawałek mojego dzieciństwa, ale bardzo dawno do niego nie wracałam. Jak się okazuje, nic się nie zmieniło. Bajki są zabawne, mądre, z przesłaniem, pełne ciekawych stworzeń i postaci żyjących w bajkowym, fantastycznym świecie. Sprawiły mi tyle samo radości co kiedyś, a może więcej? Jestem przekonana, że teraz zrozumiałam więcej :)

książek: 616
Monika | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 grudnia 2013

Książka składa się z kilku opowiadań. Opisuje cudze lęki, pragnienia. Poznajemy między innymi Filifionkę, która wszędzie wietrzy katastrofę, czy Paszczaka, który nie potrafi odpoczywać i uczy się asertywności. Opowiadania kończą się Gwiazdką Muminków, która jest jednym wielkim nieporozumieniem :)


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś BANDYTÓW
  •   sadziłeś GROCH
  •   wdepnęłaś w KAŁ
  •   widziałeś SOSNĘ
  •   widziałeś dzikie ZWIERZĘTA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robert Ludlum
    88. rocznica
    urodzin
    Prawda zawsze jest w oczach. I często w głosie, ale trzeba słuchać uważnie.
  • Edward Lee
    58. rocznica
    urodzin
    Nie musisz brać ślubu z drzewem, by zerwać jabłko.
  • Eve Ensler
    62. rocznica
    urodzin
  • Anthea Turner
    55. rocznica
    urodzin
  • Pär Lagerkvist
    124. rocznica
    urodzin
    Wszystko na świecie, wszystko, co się dzieje i czym ludzie się zajmują, ma na swój sposób jakiś sens. Ale samo życie nie ma żadnego sensu i nie może go mieć. Bo wtedy nie mogłoby go być.
  • Raymond Carver
    77. rocznica
    urodzin
    Moje życie płynęło sobie, płynęło, a potem stanęło w miejscu. Nie tyle stanęło w miejscu, ile zatrzymało się z hukiem. Myślałam, jeśli dla niego nic nie jestem warta, to nie jestem nic warta dla siebie ani w ogóle dla nikogo. To było najgorsze z tego, co czułam. Myślałam, że pęknie mi serce. Co mówi... pokaż więcej
  • Edward Bulwer-Lytton
    212. rocznica
    urodzin
  • Stan Sakai
    62. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Kostecki
    110. rocznica
    urodzin
  • Claire Castillon
    40. rocznica
    urodzin
    Można mnie zabrać wszędzie, przystosowuję się do temperatur i ludzi, zawsze nadaję na tej samej fali, w tym samym rytmie. Prawdziwy kameleon.
  • Robert Brylewski
    54. rocznica
    urodzin
    Odkryłem uzależnienie ludzkości gorsze niż wszystkie narkotyki, uzależnienie od stawiania kropki na końcu zdania. Zaczynamy zdanie od "ja", a na końcu musimy postawić kropkę, żeby podkreślić, że tam zawiera się nasza niewzruszona racja. Jeśli nie zostawisz sobie furtki z napisem "nie wiem", trafiasz... pokaż więcej
  • Beatrice Sparks
    3. rocznica
    śmierci
    Dobrze, że krwawiące ludzkie serce to tylko metafora, bo inaczej nasza planeta ociekałaby czerwienią.
  • Władysław Łoziński
    102. rocznica
    śmierci
    Co za świat, co za świat! Groźny, dziki, zabójczy. Świat ucisku i przemocy. Świat bez władzy, bez rządu, bez ładu i bez miłosierdzia. Krew tańsza od wina, człowiek tańszy od konia. Świat, w którym łatwo zabić, trudno nie być zabitym. Kogo nie zabił Tatarzyn, tego zabił opryszek, kogo nie zabił oprys... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd