Maria Krüger, autorka książek dla dzieci i młodzieży oraz dziennikarka w prasie dla dorosłych czytelników. Ukończyła Wydział Humanistyczny UW oraz Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Z zawodu ekonomistka. Debiutowała w 1928 w "Płomyczku". Pisała również do czasopism: "Świerszczyk", "Płomyk" oraz przedwojennych: "Dziatwa", "Słonko" i "Poranek". Wymyśliła znaną telewizyjną audycję "Miś z okienka", do której długo pisała teksty. Jej najbardziej znana książeczka dla dzieci to "Karolcia" (1959),przetłumaczona na kilka języków, ale w twórczości autorki znajdziemy jeszcze takie utwory jak "Godzina pąsowej róży", "Szkoła narzeczonych", "Odpowiednia dziewczyna", "Gdyby nie te grymasy", "Serce dzwonu" czy "Było, nie było".
"Witaj, Karolciu!" to wydana w 1970 roku książka będąca kontynuacją uwielbianej przez dzieci "Karolci". Tym razem Karolcia i jej kolega przeżywają zabawne przygody dzięki czarodziejskiej niebieskiej kredce. Ich mały skarb, podobnie jak niebieski koralik, posiada moc spełniania życzeń.
Czytana przeze mnie książka, wydana przez wydawnictwo Siedmioróg, liczy sobie 112 stron a na rynku czytelniczym ukazała się w 2014 roku.
Przyznam, że to było moje pierwsze spotkanie z drugą częścią przygód Karolci. W dzieciństwie uwielbiałam tę bohaterkę i marzyłam o takim błękitnym koraliku, ale nigdy nie miałam okazji przeczytać kontynuacji jej przygód i marzyć o niebieskiej kredce. A też by się taką chciało ;). W moim odczuciu druga część jest nieco słabsza od pierwszej, ale to może przez to, że w dzieciństwie jej nie znałam, przeczytałam dopiero teraz, jako dorosły czytelnik, i nie mam takiego sentymentu jaki mam do Karolci posiadającej magiczny koralik.
W fabule przenosimy się o rok - mija rok odkąd Karolcia znalazła koralik i za jego sprawą uszczęśliwiła mnóstwo ludzi. Tym razem w ręce jej i Piotra wpada magiczna kredka, dzięki której ożywają wszelkie narysowane nią rysunki. Dzieci znów mają mnóstwo zabawnych i magicznych przygód, ale muszą też stawić czoła groźnej Filomenie, która znów usiłuje ukraść ich magiczny artefakt. Na szczęście pomocą służy im niebieski kot, który udziela dzieciom dobrych rad gdy tylko tego potrzebują.
W opowieści o Karolci pojawia się tak lubiane przez dzieci połączenie świata realnego, zwyczajnego, otaczającego nas wszystkich, z elementem magii. Główna bohaterka znów uwrażliwia czytelników na to, że nie oni sami są najważniejsi tylko należy nieść pomoc innym.
Przygody dziewięcioletniej dziewczynki, która znajduje spełniającą życzenia niebieską kredkę, zainteresują każde dziecko, a szczególnie dziewczynki. Dzięki tej książce nawet dorośli poczują się jak dzieci i zamarzą o niebieskiej kredce. Uważam, że "Witaj, Karolciu!" to godna uwagi kontynuacja znanej i lubianej książki z dzieciństwa, którą wypada znać. W końcu nigdy nie jest za późno na ponowne spotkanie z Karolcią.
WYZWANIE CZYTELNICZE - STYCZEŃ 2025 - PRZECZYTAM KLASYCZNĄ POWIEŚĆ.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Opowiadania z Doliny Muminków
Cała książka to zlepek randomowych historyjek ale takich, które mają przekaz
Cała książka to zlepek randomowych historyjek ale takich, które mają przekaz
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodziwiam autorkę bo miała naprawdę niesamowitą fantazję! Opowiadania czytałam po raz pierwszy i niektóre naprawdę mnie zaskoczyły swoją wyjątkowością! Zaskakująco też utwierdzam się w przekonaniu, że Paszczaki to moje ulubione postacie ze świata Muminków!
Podziwiam autorkę bo miała naprawdę niesamowitą fantazję! Opowiadania czytałam po raz pierwszy i niektóre naprawdę mnie zaskoczyły swoją wyjątkowością! Zaskakująco też utwierdzam się w przekonaniu, że Paszczaki to moje ulubione postacie ze świata Muminków!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMuminki to seria przygód białych trolli z Doliny Muminków. To opowieść o przyjaźni, rodzinie, naturze. Pokazuje różnorodność charakterów bohaterów, pokazuje ich emocje i sposoby radzenia sobie z nimi.
Muminki to seria przygód białych trolli z Doliny Muminków. To opowieść o przyjaźni, rodzinie, naturze. Pokazuje różnorodność charakterów bohaterów, pokazuje ich emocje i sposoby radzenia sobie z nimi.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowiadania mimo że różnią się formą od pozostałych książek o Muminkach, nadal trzymają ich równy, świetny poziom.
Opowiadania mimo że różnią się formą od pozostałych książek o Muminkach, nadal trzymają ich równy, świetny poziom.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSeria nie związanych ze sobą opowiadań, w większości za ciężkich dla dzieci. Sama często nie wiedziałam, czego metaforą jest to czy tamto. Niezrozumiała i ponura, średnia część serii o Muminkach.
Seria nie związanych ze sobą opowiadań, w większości za ciężkich dla dzieci. Sama często nie wiedziałam, czego metaforą jest to czy tamto. Niezrozumiała i ponura, średnia część serii o Muminkach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna odsłona przygód Muminków i ich przyjaciół z Doliny tym razem zebranych w formie niezwiązanych ze sobą opowiadań. Historii jest sporo, bo aż dziewięć a każde z nich niepowtarzalne, niosące ważną prawdę, po prostu "muminkowe".
I może nie wszystkie opowiadania ujęły mnie w jednakowy sposób, ale większość bardzo mnie poruszyła. Moim zdaniem na największą uwagę zasługują "Historia o ostatnim smoku na świecie” (w którym Włóczykij pokazuje swoje wielkie serce),„O Paszczaku, który kochał ciszę” (bardzo aktualne w naszym zapędzonym i zapracowanym świecie),„Opowiadanie o niewidzialnym dziecku” (które powinien znać każdy, kto ma dzieci) oraz opowiadanie „Choinka” (bardzo zabawne).
Podsumowując polecam, ale nie jestem pewna, czy mniejsze dzieci zrozumieją przekaz. Do czytania z rodzicami i dla rodziców.
Kolejna odsłona przygód Muminków i ich przyjaciół z Doliny tym razem zebranych w formie niezwiązanych ze sobą opowiadań. Historii jest sporo, bo aż dziewięć a każde z nich niepowtarzalne, niosące ważną prawdę, po prostu "muminkowe".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toI może nie wszystkie opowiadania ujęły mnie w jednakowy sposób, ale większość bardzo mnie poruszyła. Moim zdaniem na największą uwagę...
Wspaniała seria dla dzieci, muminki wciągają i zachęcają do sięgnięcia po całą serię
Wspaniała seria dla dzieci, muminki wciągają i zachęcają do sięgnięcia po całą serię
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak zwykle piękne historie z Doliny Muminków, chociaż opowiadania nierówne, czasami bardzo ciekawe, a czasami trudne do zrozumienia dla młodego czytelnika.
Jak zwykle piękne historie z Doliny Muminków, chociaż opowiadania nierówne, czasami bardzo ciekawe, a czasami trudne do zrozumienia dla młodego czytelnika.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Opowiadania z Doliny Muminków" są zbiorem miłych, fajnych, ciepłych i ponadczasowych w swej bogatej treści opowiadań o Muminkach i ich przyjaciołach. Po latach czytam odkrywając wszystko na nowo, uśmiecham się i wzruszam, czerpię niesamowitą przyjemność będąc znowu w tej krainie stworzeń, które dają tyle cennych nauk. Bo może właśnie tak kiedyś pisało się książki, które niosły ponadczasowe wartości.
Tym razem poznajemy Filifionkę, która bała się katastrof, mieszkała nad brzegiem morza i żyła w przeczuciu zbliżającej się nieokreślonej katastrofy. Spotykał się to z dużym niezrozumieniem, zwłaszcza ze strony jej przyjaciółki Gapsy.
"Umizgujcie się do mnie, jeśli chcecie - pomyślała Filifionka z goryczą. - Ja w każdym razie wiem, jak to jest. Świat przed katastrofą zawsze wygląda tak cicho i spokojnie".
"Trąba wędrowała uroczyście nad polami i Filifionka zobaczyła, jak zwęża się, pęka i rozprasza. Była już niepotrzebna. Filifionka odetchnęła głęboko.
- Teraz już nigdy nie będę się bała - powiedziała. Teraz już jestem zupełnie wolna. Teraz mam chęć na wszystko".
Inną ciekawą postacią zaprezentowaną z opowiadaniach jest Paszczak, który kocha ciszę i samotność a musi użerać się z rozkrzyczanymi dziećmi w lunaparku. Marzy o emeryturze i świętym spokoju, o ciszy w odludnym miejscu, zbudowaniu domu dla lalek. Przyznam, że to opowiadanie bardzo mnie poruszyło, aż czuło się to wołanie o ciszę, o samotność, bycie ze sobą, o czym nawet wspomniałam recenzując wcześniejszy tom o Muminkach.
"Paszczak dziurkował więc dalej i marzył o wielkiej, cudownej, cichej samotności, w nadziei, że postarzeje się możliwie jak najszybciej".
"- Dlaczego więc nie powiedziałeś nam tego wcześniej? - zapytali jego krewni zdumieni. - Sądziliśmy, że jest ci wesoło.
- Nie miałem odwagi - wyznał Paszczak. Wtedy śmiali się znowu, uważając, że to okropnie komiczne, że Paszczak przez całe życie robił to, na co nie miał ochoty, tylko dlatego że nie potrafił odmówić".
To są bardzo cenne uwagi, co do oszukiwania siebie i innych, udawania że wszystko jest w porządku, rezygnacji z siebie i swoich marzeń. Paszczak przypomina te ważne sprawy, aby jednak dążyć do swoich własnych celów, nie poświęcać się, nie tracić marzeń, tylko je spełniać.
"Trzeba by..." - ale potem zapomniał o tym, oczarowany samotnością i ciszą. Jego własnością było światło księżyca między pniami, zakochał się w najpiękniejszych drzewach, wiązał wieńce z liści i wkładał je na szyję, i żal mu było przespać tę pierwszą noc".
Wśród wielu luźnych opowiadać znalazło się też o Ostatnim Smoku, którego pokochał Muminek traktując jak swoje zwierzątko. Opowieść o Homku i jego rodzicach, o niewidzialnej dziewczynce, którą pomogła odczarować Mama Muminka. Jak zwykle byli Hatifnatowie, Buka i Mała Mi oraz jedyny i niepowtarzalny Włóczykij, od którego również usłyszeliśmy wiele pochwał odnośnie ciszy i samotności.
"To jest wieczór na piosenkę - pomyślał Włóczykij. - Na nową piosenkę, która składać się będzie w jednej części z nadziei, w dwóch z wiosennej tęsknoty, a jej resztę stanowić będzie niewypowiedziany zachwyt, że mogę wędrować, że mogę być sam i że jest mi ze sobą dobrze".
W Dolinie Muminków nigdy nie jest nudno. Autorka Tove Jansson stworzyła zachwycający, niepowtarzalny świat stworzeń, które kocha się całym sercem. Polecam dzieciom, młodzieży i dorosłym. Wrażenia gwarantowane!
Miłej lektury :)
"Opowiadania z Doliny Muminków" są zbiorem miłych, fajnych, ciepłych i ponadczasowych w swej bogatej treści opowiadań o Muminkach i ich przyjaciołach. Po latach czytam odkrywając wszystko na nowo, uśmiecham się i wzruszam, czerpię niesamowitą przyjemność będąc znowu w tej krainie stworzeń, które dają tyle cennych nauk. Bo może właśnie tak kiedyś pisało się książki, które...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTym razem dziewięć niezwiązanych że sobą krótkich historii. Po pierwszych trzech byłem pewien obaw bo nie były dobre, później jednak wrócił muminkowy styl i historie o smoku a zwłaszcza o Paszczaku wynagrodziły słabe początki... póki co najsłabsza część przygód Muminków.
Tym razem dziewięć niezwiązanych że sobą krótkich historii. Po pierwszych trzech byłem pewien obaw bo nie były dobre, później jednak wrócił muminkowy styl i historie o smoku a zwłaszcza o Paszczaku wynagrodziły słabe początki... póki co najsłabsza część przygód Muminków.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to