Opowiadania bizarne

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,97 (777 ocen i 129 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
62
8
182
7
260
6
140
5
51
4
17
3
21
2
6
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308064986
liczba stron
256
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

Świat staje się coraz bardziej bizarny. Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk. Zaskakujące i nieprzewidywalne opowiadania, dzięki którym inaczej spojrzymy na otaczającą nas rzeczywistość Pochodzące z języka francuskiego słowo „bizarre” znaczy: dziwny, zmienny, ale też śmieszny i niezwykły. Taka właśnie – zadziwiająca i wymykająca się wszelkim kategoriom – jest najnowsza książka Olgi...

Świat staje się coraz bardziej bizarny.
Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk.
Zaskakujące i nieprzewidywalne opowiadania, dzięki którym inaczej spojrzymy na otaczającą nas rzeczywistość

Pochodzące z języka francuskiego słowo „bizarre” znaczy: dziwny, zmienny, ale też śmieszny i niezwykły. Taka właśnie – zadziwiająca i wymykająca się wszelkim kategoriom – jest najnowsza książka Olgi Tokarczuk.

Dziesięć opowiadań. Każde z nich toczy się w innej przestrzeni. Wołyń w epoce potopu szwedzkiego, współczesna Szwajcaria, odległa Azja i miejsca wyimaginowane.

Czym jest poczucie dziwności i skąd ono pochodzi? Czy dziwność jest cechą świata, czy może jest w nas?

Zmienny rytm opowiadań sprawia, że czytelnik ani przez chwilę nie może być pewny tego, co wydarzy się na kolejnej stronie. Olga Tokarczuk wytrąca nas ze strefy komfortu, wskazując, że świat staje się coraz bardziej niepojęty.

Obecne w opowiadaniach elementy groteski, czarnego humoru, fantastyki i grozy unaoczniają, że w naszej rzeczywistości nic nie jest takim, jakim się wydaje.

 

źródło opisu: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4727/...(?)

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1541)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 723
Na półkach: Przeczytane

Olga Tokarczuk dając swojej najnowszej książce tytuł „Opowiadania bizarne” nałożyła na siebie znaczną odpowiedzialność i oczekiwania. Bizarność bowiem, którą autorka bierze na warsztat, jest niczym innym, jak trudno uchwytną dziwacznością, niezwykłością i nadzwyczajnością danej czynności lub rzeczy. Przedstawione opowiadania cechują się zatem wspólnym mianownikiem w postaci manifestowania i badania granic groteskowości świata. Trudność przedsięwzięcia potęguje też fakt, że autorska fascynacja innością, towarzyszy pisarce od dawna – czasem przybierała ona szaty historyczne, innym razem społeczne czy religijne. Jest więc Pani Tokarczuk zaprawiona w boju na tym polu walki i każda próba zaskoczenia czytelnika, musi być doskonale przemyślana i opisana.

„Opowiadania bizarne” są więc w pewnym sensie przejawem twórczej konsekwencji i indywidualnego rozumienia sztuki, która pod pozorem błahych i mało poważnych dociekań, kryje rozważania fundamentalne. Absurdalność, przejaskrawienie,...

książek: 6704
allison | 2018-12-10
Na półkach: Rok 2018, Przeczytane
Przeczytana: 09 grudnia 2018

Opowiadania bardzo ciekawe, intrygujące, zapadające w pamięć, chociaż przyznam, że wolę bardziej rozbudowane formy prozatorskie w wykonaniu Olgi Tokarczuk.

Każdy z utworów jest inny; akcja rozgrywa się w różnych miejscach, niekiedy w odległych wiekach, innym razem współcześnie albo w czasie i przestrzeni, które trudno jednoznacznie określić.
Rozmaity panuje też w tych tekstach nastrój - od rozleniwiającej błogości, poprzez groteskę i czarny humor aż po grozę.

Bohaterowie przeżywają różne problemy, stając przed trudnymi wyborami. Ich świat poznajemy z różnych perspektyw - bezstronnego obserwatora i jednocześnie wszechwiedzącego narratora albo narratora pierwszoosobowego.

Interesujące są nie tylko przełomowe zdarzenia, ale i codzienność postaci. Widać tu mistrzowskie pióro Olgi Tokarczuk, która od dawna potrafi świetnie przedstawiać pozornie zwyczajne perypetie i szczegóły. Zawsze jednak coś się za nimi kryje.

Warto zwrócić jeszcze uwagę na zakończenia opowiadań - jedne są...

książek: 922
adb | 2018-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 czerwca 2018

[...]"Opowiadania bizarne" [..] to perełki, spójne, zwarte, z mistrzowskim suspensem i dopracowane językowo.

Już sam tytuł - "Opowiadania bizarne" - zapowiada dziwność, niezwykłość i zmienność. I rzeczywiście, każde z 10 opowiadań zaskakuje. Nawet kiedy wydaje się, że wszystko jest jasne, coś jeszcze potrafi czytelnika zaskoczyć. Nagły zwrot, jedno zdanie i wszystkie nasze domysły okazują się być pomyłką. Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk to celebrowanie dziwności [...]
Granica pomiędzy oczywistym, przynajmniej pozornie oczywistym i bizarnym jest cienka i zmienna.

Bardzo cienka jest granica, która oddziela spokojne życie, szczęśliwe życie od katastrofy. Można ją przekroczyć przypadkowo, jak bohater "Prawdziwej historii". [...] Granice między ludźmi, a światem natury też są płynne. Są bardziej wytworem kultury, niż faktem i tę granicę można zanegować ("Zielone dzieci") i przekroczyć ("Transfugium").
Nie tylko dziwność świata stale zdumiewa Olgę Tokarczuk. W najnowszym...

książek: 665
Anna | 2018-06-26
Na półkach: Przeczytane, 2018 r.

Mam mieszane odczucia… Z jednej strony, czytało mi się bardzo dobrze wszystkie opowiadania. Były wciągające, zróżnicowane, zaskakujące, napisane dobrym stylem. Z drugiej strony – albo autorka nie miała pomysłu na domknięcie poszczególnych wątków, albo to ja nie potrafię pojąć tego typu literatury. Nie rozumiem puenty i zakończeń większości opowiadań.

Ciągle mi tego brakowało - sensu. Zmierzam do ostatniej strony, do momentu kulminacyjnego i... zderzam się z pustką, próżnią, z której próbuję wyłonić brakujący element. Nic z tego. Wiem, że nie każde opowiadanie musi być intelektualne i mieć jasne zakończenie, a nawet sens, ale jestem typem banalnego odbiorcy, który lubi mieć poczucie, że zakończenie do czegoś go doprowadziło.

Nie uważam tego zbiorku za arcydzieło, ale unaocznia pisarski potencjał autorki, jej talent i pozwala lepiej zrozumieć ją jako osobę.

Najbardziej zapadły mi w pamięć ,,Zielone dzieci", a także pierwsze opowiadanie. To moje drugie zetknięcie z prozą Tokarczuk...

książek: 417
Tomasz Wojewoda | 2018-06-20
Przeczytana: 18 czerwca 2018

BIZARNY JEST TEN ŚWIAT

Nie dalej jak kilka dni temu pisałem tu, że niemożliwym wydaje się stworzenie idealnego zbioru opowiadań, w którym wszystkie utwory byłyby na równie wysokim poziomie. Olga Tokarczuk w swoich „Opowiadaniach bizarnych” zbliżyła się do tego ideału na odległość oddechu.

Po ukazaniu się książki, wielu recenzentów, których trudno podejrzewać o jakąkolwiek przenikliwość, zlekceważyło kwestię tytułu, mówiąc, że tytułowy przymiotnik „bizarne” to tylko rodzaj niepotrzebnej ekstrawagancji, udziwnienia na siłę, by uniknąć użycia do cna już zgranej zbitki, jaką są „Opowiadania fantastyczne”. Tymczasem nic bardziej mylnego – w moim przekonaniu tytuł zasługuje na to, by się nad nim choć trochę zastanowić. Przymiotnik „bizarny” bowiem pochodzi od francuskiego „bizarre”, a w jego pierwowzór wpisana jest pewna niuansowa dwuznaczność. Oczywiście, pierwszym i podstawowym jego znaczeniem jest „dziwny”, „nietypowy”, „wymykający się tradycyjnemu porządkowi”. Natomiast jego...

książek: 1948
Mlg | 2018-06-03
Przeczytana: 03 czerwca 2018

Lubię opowieści Olgi Tokarczuk, już kiedyś o tym wspominałam. Jej widzenie, a może ogarnianie świata jest mi bardzo bliskie. Umiejętność opowiedzenia tego, co widzi i jak, to dar, dzięki któremu potrafię wniknąć w jej światy, zamieszkać w nich od razu, być tam.
Autorka widzi dalej, czuje głębiej, rozumie szerzej – dostrzega więc sprawy niedostępne nam, a dla niej niepokojące. I część tych opowiadań jest ich wyrazem, to te opowiadania najbardziej bizarne; fascynujące i jednocześnie drażniące wyobraźnię, a jednak wyrastające z dobrze nam znanej, pospolitej rzeczywistości. Opowiadania bardziej codzienne, ale równie niezwykłe traktują np. o marynatach – bardzo zabawne, najśmieszniejsze w zbiorze lub o dziwnym szwie skarpetki. Jedno z opowiadań nosi cechy horroru, napięcie narasta powoli… A w innym pojawia się termin 'plica polonica', wujek Google wyjaśnił😊.

Polecam wszystkim tym, którzy potrafią się dziwić i lubią poznawać bizarne niepokoje innych.

książek: 211
Aneta | 2018-10-12
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 11 października 2018

Gdy bezsens wcale nie staje się sensem.
Moje oczekiwania były chyba zbyt duże, ale po autorce genialnego „Prawieku” spodziewałam się trochę czegoś innego. Tym bardziej, że miało być: dziwnie, mrocznie, bezsensownie - cudownie. I może trochę było ale jednocześnie zabrakło zaciekawienia, zdziwienia, myśli „ale jak to tak?”.

książek: 683
jolasia | 2018-05-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Opowiadania nigdy nie były zbyt poważane w polskiej literaturze. I nic nie pomógł tu ani Tadeusz Borowski, ani Kornel Filipowicz, ani nawet sam Jarosław Iwaszkieiwcz. Nie zmieni tu nic zapewne i Olga Tokarczuk. A jej opowiadania bizarne są świetne. Bardzo mi się podobały. Tokarczuk zbiera okruchy jak małe dziecko szkiełka na plaży. I w jej pisarstwie jest coś, w pozytywnym tego słowa znaczeniu, właśnie dziecinnego. Wieczne zadziwienie światem. I tym zadziwieniem zaraża nas jak jakimś wirusem, na którego nie mamy odporności. Świat jest nam znany, ale wystarczy skupić się na jakimś jego, dowolnym, elemencie, wyciąć go z reszty, zabrać mu kontekst i nagle ów element wydaje nam sie zupełnie abstrakcyjny niczym skarpetki ze szwem z przodu czy okrągłe znaczki pocztowe. Druga kategoria opowiadań w tym tomie to opowiadania futurologiczne. Mam wrażenie, że Olga Tokarczuk nie jest zbytnią optymistką co do przyszłości naszego świata. Te opowiadania ukazują świat przyszły, więc w sposób...

książek: 522
wiesia | 2018-06-13
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2018

"Bizarne"-podoba mi się to słowo, opowiadania Olgi Tokarczuk także, choć nie wszystkie jednakowo.

Na pewno te dziesięć opowieści wskazuje na dziwność i niesamowitość naszego świata, w którym problemem mogą się stać szwy na skarpetkach, okrągłe znaczki pocztowe czy słoiki odkręcające się w lewą stronę.
A'propos słoików, to ubawiłam się przy opowiadaniu "Przetwory", choć jest to może trochę czarny humor.

Zdecydowanie wyróżniam "Górę Wszystkich Świętych", to jedna z dłuższych historii z ciekawymi informacjami na temat "przysposabiania świętych męczenników rzymskich" i zaskakującym zakończeniem.

Podobały mi się też "Zielone Dzieci", relacja medyka króla Jana Kazimierza, Szkota badającego nasz miejscowy fenomen, plica polonica, czyli po prostu swojski kołtun.

Wszystkie opowieści stały się dla mnie okazją do lekkiej zadumy nad tym, do czego zmierza nasz świat, nad jego nieprzewidywalnością, niemożnością wyjaśnienia niektórych zjawisk, kondycją człowieka, jego samotnością.
Podoba mi...

książek: 1119
malena | 2018-09-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 września 2018

"Słoń w składzie porcelany"

Nie wiem, czy powinnam zaznaczyć, że przeczytałam "Opowiadania bizarne" Olgi Tokarczuk. Chociaż faktem jest, że je przeczytałam, niespiesznie, z uwagą, uporem godnym lepszej sprawy, żeby mi coś gdzieś przypadkiem nie umknęło, nie uciekło, żebym nie uroniła ani kropli z potencjalnego źródła mądrości pisarki, której twórczością podobno zachwyca się świat. Czy można jednak uznać coś za przeczytane, skoro tego przeczytania się w sobie nie czuje? Owszem złożyłam litery w słowa, słowa w zdania, zdania zaś prowadziły mnie (muszę przyznać, że zgrabnie) z jednej opowieści do następnej i tak do samiutkiego końca. Dziesięć opowiadań przepływało, jakby obok mnie, czasem przykuwając na moment moją uwagę, by koniec końców ją utracić. Miałam wrażenie, że Tokarczuk rozkłada przede mną dekoracje (jedne lepiej, inne gorzej rozpoznawalne), tylko że te dekoracje tak naprawdę mają odwócić moją uwagę od kryjącej się pod nimi pustki. Ta wyzierająca pustka mnie zdziwiła,...

zobacz kolejne z 1531 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Zeskanuj, pobierz, Czytaj PL!

Kolejny raz rusza Czytaj PL – akcja promująca czytelnictwo powraca już 2 listopada! Około 180 tysięcy – tyle książek przeczytali do tej pory jej uczestnicy. W tym roku w 500 miastach i miejscowościach pojawią się darmowe wypożyczalnie e-booków dostępne dla każdego.


więcej
Zaczęły się Targi Książki we Frankfurcie

Frankfurckie Targi Książki to najważniejsze branżowe wydarzenie w świecie wydawniczym. Co roku bierze w nim udział około 300 tysięcy odwiedzających. Wśród wystawców nie zabraknie Instytutu Książki, który jest organizatorem polskiego stoiska. Targi rozpoczynają się 10 października i potrwają do niedzieli.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd