Przekroczyć rzekę

Wydawnictwo: Filia
6,93 (83 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
21
7
28
6
16
5
4
4
1
3
2
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380754225
liczba stron
480
język
polski
dodała
Gosia

Gdzieś tam wśród drzew jest mój dom, moje dzieciństwo, moje wspomnienia. A ja mam coraz mniej odwagi… Osierocona Julia Zarzewska niewiele pamięta ze swego dzieciństwa. W głębi ducha wciąż nie może się pogodzić z tym, że po ucieczce z rodowej posiadłości, ojciec porzucił ją, zostawiając pod opieką dalekiej krewnej - Barbary. Gdy z powodu plotek o mrocznej przeszłości swojej rodziny dziewczyna...

Gdzieś tam wśród drzew jest mój dom, moje dzieciństwo, moje wspomnienia. A ja mam coraz mniej odwagi…

Osierocona Julia Zarzewska niewiele pamięta ze swego dzieciństwa. W głębi ducha wciąż nie może się pogodzić z tym, że po ucieczce z rodowej posiadłości, ojciec porzucił ją, zostawiając pod opieką dalekiej krewnej - Barbary. Gdy z powodu plotek o mrocznej przeszłości swojej rodziny dziewczyna traci posadę guwernantki, postanawia stawić wreszcie czoła dręczącym ją koszmarom i dowiedzieć się prawdy o rodzicach. Niespodziewana oferta pracy w galicyjskim dworze wydaje się być pomocną dłonią od losu. Jednak powrót w rodzinne strony niesie ze sobą niebezpieczeństwo, o którym Julia nie ma pojęcia. Tajemnice pałacu po drugiej stronie rzeki mogą zagrozić nie tylko jej, lecz również przyjacielowi z dzieciństwa - młodemu doktorowi Natejce.

Piękna powieść o poszukiwaniu prawdy o sobie, mrocznych sekretach i przeszłości, która zawsze wpływa na teraźniejszość i nigdy nie pozwala o sobie zapomnieć.

 

źródło opisu: http://www.empik.com/przekroczyc-rzeke-szepielak-a...(?)

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 182
tamarek | 2018-05-22
Przeczytana: 22 maja 2018

Szepielak to autorka, która specjalizuje się w klimatycznych powieściach obyczajowych z domieszką historii. Tym razem trochę mnie zaskoczyła, nie tylko tym, że całość akcji toczy się w XIX wieku. To więcej niż obyczajówka. Ma w sobie i kryminał retro, i psychologiczne problemy porzuconego dziecka, i mroczne tajemnice z chorymi psychicznie w tle i oczywiście wątek romansowy. Ale jeśli ktoś szuka romansu historycznego to się zawiedzie. Miłość rodzi się przy okazji śledztwa, które przeprowadza Julia, by odkryć mroczną prawdę o swoich rodzicach i nie jest tu najważniejsza. Bohaterowie są jak zawsze u tej autorki dopracowani, każdy ma swój charakterek i jak mówi Julia: każdy coś ukrywa. Złośliwa pani Natejkowa i stara Włodziowa podobały mi się najbardziej z pobocznych postaci.
Język trochę archaizowany, ale czyta się płynnie. Sporo dialogów, które trzeba czytać uważnie, bo zawierają wskazówki, które po kawałku odkrywają przeszłość. Już się wydaje, że wszystko wiadomo, a tymczasem kolejny puzzel wyskakuje z pudełka.
Nie spodziewałam się takiej historii po tej autorce, bo zwykle jej opowieść toczy się wolno i nastrojowo. Tu tempo jest większe, pewnie dzięki dialogom, które dają wrażenie, jakby się oglądało film kostiumowy.
Nieprzesadzone opisy dworu, starego pałacu, strojów, przyrody spodobają się tym, którzy mają już dość kolejnego drobiazgowego opisywania jaka koronka jest przyszyta do sukni albo czym doprawiano kapłona do obiadu we dworze (znacznie szersze opisy dworkowego życia są u tej autorki w "Dworku pod Lipami").
Trochę rozczarowało mnie zakończenie, bo mam wrażenie, że autorka uległa gustom czytelniczek, które kochają happy endy. Są aż dwa i troszkę przez to zrobiło się za słodko. Ciekawi mnie, co napisze w drugiej części sagi.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Orzeł biały, czerwona gwiazda

Nie było żadnego cudu. Religia tylko wypacza rzeczywistość 😉 Najciekawsze są historyczne niewygodne kulisy.

zgłoś błąd zgłoś błąd