Zemsta i przebaczenie. Dolina spokoju

Cykl: Zemsta i przebaczenie (tom 6)
Wydawnictwo: Videograf SA
8,43 (307 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
79
9
66
8
90
7
57
6
11
5
3
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378355397
liczba stron
408
język
polski
dodała
ewau

Ostatni tom sagi "Zemsta i przebaczenie". Bohaterowie próbują odpowiedzieć sobie na pytania, co jest w życiu najważniejsze i czym dla nich jest prawdziwe szczęście. Niektórym z nich przyjdzie zapłacić za to najwyższą cenę, a tkwiące w ludzkich duszach demony kolejny raz dadzą o sobie znać. Inni po wielu życiowych dramatach odnajdą spokój i swoje miejsce na ziemi. Dla kogo los okaże się...

Ostatni tom sagi "Zemsta i przebaczenie". Bohaterowie próbują odpowiedzieć sobie na pytania, co jest w życiu najważniejsze i czym dla nich jest prawdziwe szczęście. Niektórym z nich przyjdzie zapłacić za to najwyższą cenę, a tkwiące w ludzkich duszach demony kolejny raz dadzą o sobie znać. Inni po wielu życiowych dramatach odnajdą spokój i swoje miejsce na ziemi. Dla kogo los okaże się łaskawy, a kogo nie oszczędzi? Jak wiele determinacji musi mieć w sobie człowiek, by poświęcić tak wiele dla miłości? Czym jest prawdziwa przyjaźń w egoistycznym, brutalnym świecie? Co zwycięży – zemsta czy przebaczenie?

 

źródło opisu: http://www.videograf.pl

źródło okładki: http://www.videograf.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Ines książek: 1310

Dolina (s)pokoju

„Dolina spokoju” to niestety ostatni już tom obszernej (liczącej aż sześć części!) sagi Joanny Jax. To, co warto podkreślić, to zaskakująca wręcz umiejętność utrzymania wysokiego poziomu całej serii. Czy to pierwszy, czy trzeci, czy szósty tom, każdy z nich zawiera taki ładunek emocjonalny, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Autorka jak zawsze zadbała zarówno o integralność wydarzeń z poprzednimi publikacjami, jak i o wierne odzwierciedlenie opisywanych realiów. Teraz, gdy nadszedł nieubłagany koniec i zagłębiamy się w tę ostatnią część, możemy mieć cichą nadzieję, że Joanna Jax nie obniży sobie poprzeczki, a jej dalsza wartościowa i niebanalna twórczość będzie nam nieustannie towarzyszyć.

Jest rok 1947. Wojna skończyła się dwa lata temu, ale życie nie wróciło jeszcze do normy. Wszyscy bez wyjątku borykają się z jakąś pustką, tęsknotą, nostalgią czy wreszcie brakiem najbliższej osoby przy boku. Bohaterowie „Doliny spokoju” są wciąż porozrzucani po całym świecie. Dzięki tym różnym miejscom akcji i wiernemu odtworzeniu ich realiów fabuła szóstej części jest dynamiczna, niezwykle intrygująca, a momentami wymaga od czytelnika większej uwagi. Protagoniści są zarówno w powojennej Polsce, pełnej blichtru Wielkiej Brytanii, jak i w wyniszczających do cna łagrach na Kołymie czy w pachnących rozwojem i szansą na sukces Stanach Zjednoczonych. Pełni różnych doświadczeń, mądrzejsi, bardziej skupieni na tym, co najważniejsze, przyjaciele z lat młodzieńczych szukają swego...

„Dolina spokoju” to niestety ostatni już tom obszernej (liczącej aż sześć części!) sagi Joanny Jax. To, co warto podkreślić, to zaskakująca wręcz umiejętność utrzymania wysokiego poziomu całej serii. Czy to pierwszy, czy trzeci, czy szósty tom, każdy z nich zawiera taki ładunek emocjonalny, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Autorka jak zawsze zadbała zarówno o integralność wydarzeń z poprzednimi publikacjami, jak i o wierne odzwierciedlenie opisywanych realiów. Teraz, gdy nadszedł nieubłagany koniec i zagłębiamy się w tę ostatnią część, możemy mieć cichą nadzieję, że Joanna Jax nie obniży sobie poprzeczki, a jej dalsza wartościowa i niebanalna twórczość będzie nam nieustannie towarzyszyć.

Jest rok 1947. Wojna skończyła się dwa lata temu, ale życie nie wróciło jeszcze do normy. Wszyscy bez wyjątku borykają się z jakąś pustką, tęsknotą, nostalgią czy wreszcie brakiem najbliższej osoby przy boku. Bohaterowie „Doliny spokoju” są wciąż porozrzucani po całym świecie. Dzięki tym różnym miejscom akcji i wiernemu odtworzeniu ich realiów fabuła szóstej części jest dynamiczna, niezwykle intrygująca, a momentami wymaga od czytelnika większej uwagi. Protagoniści są zarówno w powojennej Polsce, pełnej blichtru Wielkiej Brytanii, jak i w wyniszczających do cna łagrach na Kołymie czy w pachnących rozwojem i szansą na sukces Stanach Zjednoczonych. Pełni różnych doświadczeń, mądrzejsi, bardziej skupieni na tym, co najważniejsze, przyjaciele z lat młodzieńczych szukają swego szczęścia na ziemi. Stająca u progu ich dorosłego życia wojna radykalnie zmieniła im perspektywę. Niezależnie, pod jaką szerokością geograficzną się obecnie znajdują, każdy z nich musi się zmierzyć z tym, co los mu przygotował. Na szczęście nikt się nie poddaje. A przecież skutki wojny są przerażające – wieloletnia rozłąka z bliskimi, upadek moralności, sieć kłamstw, intryg i zniewolenia czy wreszcie budzące się sumienia: Ta wojna nikogo nie pozostawiła czystym. Większość Niemców i nie dotyczy to tylko [tego] narodu, czymś się splamiła. Teraz wszyscy udają, że pewne sprawy ich nie dotyczą, i zapewne modlą się w domowym zaciszu, by ich grzeszki nie wyszły na jaw. Ale wówczas byli [...] innymi ludźmi, myśleli [...] inaczej i każdy z nich w mniejszym lub większym stopniu ubrudził czymś haniebnym swoje sumienie. [...] Człowiek jest najgorszym stworzeniem, jakie stąpa po ziemi, i paradoksalnie najlepszym, zależy to jedynie od tego, po której stanie stronie.

Kiedyś liczyła się dla nich sława, blichtr, pieniądze, dobre pochodzenie lub wzniosłe ideały. Teraz pragną normalnej, spokojnej egzystencji, bez strachu i ciągłej adrenaliny. Żeby to odkryć, musieli tak wiele przejść, tak wiele stracić i tak wiele zaryzykować. Teraz jednakże – okaleczeni, z bagażem doświadczeń – są już pewni – marzą o świętym spokoju wśród najbliższych, bo życie jest takie krótkie, toteż każda jego chwila powinna być cenna i niepowtarzalna...

„Dolina spokoju” jest nieustannie formowana. Ona nie dzieje się od razu, potrzebuje czasu, by wyciszyć emocje, by znaleźć sprawiedliwość (patrz: wspominane tu procesy norymberskie), by stać się sobą samym na nowo. Myślę, że Joannie Jax udało się stworzyć piękną opowieść o zwykłych ludziach, którzy swą młodość poświęcają dla dobra ojczyzny, rzadziej swojego. Autorka nikogo nie ocenia, nie wybiela, nie idealizuje ani nie epatuje okrucieństwem, nadmiarem dat czy patetyzmem. Ukazuje słabego człowieka, który postawiony w konkretnej, aczkolwiek niezwykle dramatycznej sytuacji, musi opowiedzieć się po którejś ze stron. To dowodzi, iż niezależnie od tego, do jakiej nacji należymy, w każdym narodzie znajdą się zarówno bohaterowie, jak i prawdziwe ścierwa. Wszystkich chcących sprawdzić, który z bohaterów do jakiej grupy należy, serdecznie polecam całą  serię „Zemsta i przebaczenie”. Gwarantuję intrygującą, pełną pytań o sprawy najwyższej rangi (np. miłość, przyjaźń, dobro ojczyzny) lekturę, w której odbijają się odpowiedzi na nie, będące wynikami stanu ludzkiej duszy. Nie, nie tylko tej XX-wiecznej, także tej współczesnej.

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (660)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1706
Roman Dłużniewski | 2018-10-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 11 października 2018

Na koniec miała być ocena "10", ale...
Cała saga jest przepiękna!! Ostatni tom wzbudza równie silne emocje, co wszystkie poprzednie.
Ściskałem kciuki za Alicję. Niesamowita dziewczyna!!
Tylko ktoś o takim charakterze mógł porwać się na rzecz zupełnie nieprawdopodobną. Cieszyłem się, że w końcówce nie drgnęła jej ręka.
Szczerze współczułem Hance, martwiłem się razem z Sergiuszem.
Jax potrafiła poruszyć struny, o których istnieniu nawet byśmy nie sądzili, że istnieją. A przy tym ta niesamowita dbałość o szczegóły.
I przepiękny język powieści z tym charakterystycznym 'miarkowałem'.

Myślę, że jednak nie powinno być kolejnych tomów. Powieść ma swoją całość. Tytuł "Zemsta i przebaczenie" zamyka się w końcówce ostatniego tomu. I niech tak zostanie.

Dlaczego zatem nie oceniłem całości na "10" ?
Bo jedna rzecz mi nie pasowała. Przyjaźń to piękne uczucie. Tutaj przetrwała okrutny czas. Jednakże przygarnięcie, pozostawienie w błogim spokoju w Polsce czynnego agenta NKWD jest dla mnie...

książek: 943
Alicja | 2018-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 sierpnia 2018

"Są granice ludzkiej podłości, których się nie przekracza. Bo jeśli się to uczyni, przestajesz być człowiekiem" (str. 57)

Moja podróż czytelnicza z bohaterami 6-cio tomowej powieści Joanny Jax dobiegła końca, a szkoda. Trzeba pochylić czoła przed Autorką, bo każdy tom trzymał w napięciu, wyzwalał całą gamę emocji i jak już wcześniej zauważyłam nie oszczędzała swoich bohaterów.Wszyscy obciążeni byli bagażem przeżyć wojennych i naznaczeni jej piętnem. Lecz to też w jakimś stopniu ich zahartowało i uodporniło na wiele rzeczy. Kiedy ich sytuacja wydaje się być ustabilizowana, ma miejsce wydarzenie, które całkowicie ją zmienia. Wzloty i upadki, radość i smutek, szczęście i rozpacz i długo jeszcze można by wymieniać. To było ich życie raz pod górę, a raz z górki.

Jedni planują zemstę, inni wybaczają w poszukiwaniu miłości,szczęścia i wolności. Musieli poukładać swoje życie, stawić mu czoła, ustabilizować je, lecz demony ciągle były w nim obecne. Jedni potrafili przystosować się do...

książek: 1447
Wioleta Sadowska | 2018-04-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 kwietnia 2018

"Widocznie tak musi być".


Napisać 6 tomów w przeciągu 18 miesięcy - to niewątpliwie wyczyn. Tomów równych pod względem warsztatowym i fabularnym. Tomów, z których każdy, kolejny wywoływał we mnie coraz więcej emocji i zaskoczeń. Były więc narodziny gniewu, była otchłań nienawiści i rzeka tęsknoty, a następnie morze kłamstwa i bezkres nadziei. I jest w końcu upragniona dolina spokoju.

Joanna Jax to absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, która pasjonuje się malowaniem na szkle unikatową techniką warstwową. Uwielbia także czytać biografie. Na co dzień pracuje w dużej korporacji finansowej. Zadebiutowała w 2014 r. książką pt. "Dziedzictwo von Becków".

II wojna światowa dobiegła końca. Sergiusz "Kary" cały czas czeka na powrót swojej ukochanej Alicji, która przebywa uwięziona w łagrze na Syberii. Julian mieszka z Weroniką, jednak w tym małżeństwie od dawna nie jest idealnie. Walter von Lossow zostaje dziennikarzem w Berlinie, gdzie spotyka ponownie Renatę Zoll. Igor zaś...

książek: 1215
Tatiasza Aleksiej | 2018-10-18

"Zemsta i przebaczenie. Dolina spokoju" - VI - ostatnia, niestety już część. Wszystkie utrzymane są na niezwykle wysokim poziomie. Całość idealnie współgra ze sobą. Emocje, napięcie trzymają do samego końca. Pięknie... Każdy z bohaterów po skończonej wojennej zawierusze, próbuje odnaleźć swoje miejsce na ziemi, swoją dolinę spokoju. Czy to się uda? Czy jest to możliwe?

Joanna Jax to absolwentka Uniwersytetu Warmińsko - Mazurskiego, pasjonuje się malowaniem na szkle. Uwielbia czytać biografie i publikować krótkie opowiadania. Na co dzień pracuje jako manager w dużej firmie ogrodniczej. Zadebiutowała powieścią "Dziedzictwo von Becków".

Nastał rok 1947, to już dwa lata od zakończenia wojny. Polacy stopniowo podnoszą się po okrutnej wojennej rzeczywistości. Warszawa po tragicznym upadku powstania, podnosi się z gruzów. Miasto zaczyna tętnić życiem, każdy chce żyć, każdego dnia wyrastają nowe budowle, odbudowano mosty, komunikacja działa coraz sprawniej. Wszystkich łączy wspólny cel -...

książek: 959
Luna | 2018-07-11
Na półkach: 2018, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 11 lipca 2018

„I jaśniejsze niż południe wzejdzie ci życie,
a choć by ciemność zapadła, będzie ona jak poranek.
Możesz ufać, bo jeszcze jest nadzieja…” (Księga Hioba 11, 17)

Wiem, że ta saga nie mogła trwać wiecznie, ale aż żal mi żegnać się z tymi bohaterami… Nie mam pojęcia kto zdoła zapełnić po nich pustkę, bo czuję jakbym rozstawała się z przyjaciółmi, których ogromnie polubiłam

Wypowiedziałam się przy pierwszym tomie, i zrobię to przy ostatnim – szóstym, ponieważ traktuję to dzieło jako spójną całość poprowadzoną na równym poziomie od pierwszej do ostatniej strony, i po przeczytaniu całości, mogę się do niego odnieść.

Choć przeczytanych książek historycznych mam na swoim koncie sporo, to jednak były to książki ściśle faktograficzne i naukowe, przydatne w trakcie edukacji. Ale z racji właśnie przyswajania wiedzy, wytchnienia szukałam w innych dziełach – niezwiązanych ściśle z historią, a już z wojnami w szczególności… Obawiałam się stronniczości i patetyzmu. Przyznam, że autorka...

książek: 3269
Anna | 2018-03-30
Przeczytana: 30 marca 2018

Niestety, przyszła pora pożegnać się z bohaterami "Zemsty i przebaczenia".

Wojna się skończyła. Los rozrzucił ich po całym niemal świecie, ale nie wszyscy mogą cieszyć się pełnią szczęścia. Julian z Weroniką mieszkają w okolicach Lozanny, jednak ich małżeństwo nie układa się najlepiej. Igor wypełnia misję agenturalną w Stanach, gdzie udaje mu się spotkać z Hanką, odbywającą swoje zagraniczne tournée. Obiecują na siebie czekać. Sergiusz "Kary" nadal czeka na powrót Alicji, która przebywa od lat w radzieckim łagrze na Kołymie; wszelkie próby wyciągnięcia jej stamtąd nie udają się. Któregoś dnia przychodzi list o jej śmierci, jednak "Kary" nie chce i nie umie się z tym pogodzić.
Walter von Lossow zostaje dziennikarzem; w Berlinie spotyka się z asystentką prezesa koncernu Kruppa, aby prosić ją o umówienie spotkania z jej pracodawcą. Ową asystentką okazuje się Renata Zoll - strażniczka z Pawiaka, nosząca obecnie nazwisko Maria Rauch. Emil Lewin stara się ustatkować i zmienić swoje...

książek: 974
Agacha | 2018-07-01
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 30 czerwca 2018

Szkoda, że to już koniec spotkania z bohaterami "Zemsty i przebaczenia". Książka do samego końca trzyma w napięciu. Do końca zaskakuje. Warto było spędzić ten czas z Hanką, Alicją, Walterem, Borysem i pozostałymi postaciami, podarowanymi nam przez panią Joannę.

książek: 889
Aleksandra | 2018-08-09
Przeczytana: 08 sierpnia 2018

Koniec wielkiej sagi Joanny Jax - cyklu "Zemsta i przebaczenie", której pierwszą część przeczytałam z zachwytem i od tego czasu, już wiedziałam, że książki tej autorki muszę po prostu mieć na swojej półce. Przebrnęłam przez kolejne powieści poruszona wielowątkowością, kreowaniem postaci głównych bohaterów. Ostatnia powieść nie ustępuje poprzednim i dalej trzyma czytelnika w napięciu. Podziwiam autorkę za jej talent i wyobraźnię i z utęsknieniem czekam na następne powieści.

książek: 904
Kasia | 2018-04-17
Na półkach: Przeczytane, Ebooki
Przeczytana: 17 kwietnia 2018

Chciałoby się powiedzieć, że po zawierusze wojennej wraca spokój i normalność ale nie jest tak do końca. Ludzie szukają miejsca dla siebie i starają się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Uporządkować swoj świat i pogodzić z okrucieństwem minonego czasu.
Jak poradzą sobie z tym bohaterowie książki? Komu się uda a kto przegra?
Piękna historia, polecam☺☺☺

książek: 1424
Madi | 2018-10-11
Przeczytana: 11 października 2018

To już niestety koniec przepięknej sagi,z którą spędziłam cudowne chwile.
Choć tom ostatni najmniej mi się podobał(trochę naciągany),to całą sagę oceniam na 10.
Tytuł 6 tomu w 100% trafny,bo nie tylko bohaterowie powieści doznali spokoju,ale i ja odetchnęłam z ulgą na wieść ,że wszystko dobrze się ułożyło...

zobacz kolejne z 650 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Biografia Hemingway'a ujawniająca nieznane fakty z życia pisarza, portret współczesnego Londynu oczami jego wieloletniego mieszkańca, kolejna część przygód Joanny Chyłki, czyli „Testament” Remigiusza Mroza i kamień węgielny polskiego steampunku, czyli „Zadra” Krzysztofa Piskorskiego w nowym wydaniu. Te i inne tytuły ukażą się w tym tygodniu pod patronatem lubimyczytać.pl.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd