Powiew nadziei

Żałuję, że się skończyła. Takie książki mozna czytać i czytać.

Żałuję, że się skończyła. Takie książki mozna czytać i czytać.

Trylogia Wołyńska i jej kontynuacja Na obcej ziemi są warte przeczytania. I o ile początek powodował u mnie mieszane uczucia to historia rozkręca się naprawdę bardzo dobrze.

Trylogia Wołyńska i jej kontynuacja Na obcej ziemi są warte przeczytania. I o ile początek powodował u mnie mieszane uczucia to historia rozkręca się naprawdę bardzo dobrze.

Trzecia część opowieści o repatriantach z dawnych wschodnich ziem polskich którzy próbują znaleźć swoje miejsce na ziemiach odzyskanych po zakończeniu drugiej wojny światowej.

Trzecia część opowieści o repatriantach z dawnych wschodnich ziem polskich którzy próbują znaleźć swoje miejsce na ziemiach odzyskanych po zakończeniu drugiej wojny światowej.

Polecam bardzo

Polecam bardzo

Trzeci tom wcale nie jest spokojniejszy — przeciwnie, Powiew nadziei to emocjonalny rollercoaster. Autorka pokazuje, że nawet po wojnie los nie przestaje wystawiać ludzi na próby. To poruszająca, pełna bólu i nadziei historia o walce o miłość, wiarę i sens życia w świecie, który wciąż się chwieje. Mocne zakończenie świetnej serii. Dodatkowym atutem jest znakomita lektorka – pani Barbara Liberek.

Trzeci tom wcale nie jest spokojniejszy — przeciwnie, Powiew nadziei to emocjonalny rollercoaster. Autorka pokazuje, że nawet po wojnie los nie przestaje wystawiać ludzi na próby. To poruszająca, pełna bólu i nadziei historia o walce o miłość, wiarę i sens życia w świecie, który wciąż się chwieje. Mocne zakończenie świetnej serii. Dodatkowym atutem jest znakomita lektorka...

Ostatnia część sagi. Wyjaśnienie wszystkich tajemnic. Nadzieja na lepsze jutro.

Ostatnia część sagi. Wyjaśnienie wszystkich tajemnic. Nadzieja na lepsze jutro.

Wydarzenia historyczne stanowią tło dla losów postaci i Joanna Jax przeplata wątki fikcyjne i prawdziwe z prawdziwą lekkością, a to sprawia, że powieści tak szybko i łatwo się czyta. Niestety bohaterki przedstawiane są jako marzące przede wszystkim o wielkiej i dozgonnej miłości laleczki, a mężczyźni-mizogini w sposób stereotypowy, podtrzymujący patriarchalne zachowania​. W "Sadze wołyńskiej" i w sadze "Na obcej ziemi" nie ma ani jednej bohaterki wyłamującej się z szablonu słodkiej idiotki, żadnej samodzielnie myślącej jednostki, co sprawia, że postaci są płaskie i często przewidywalne. Wielka szkoda. Za dużo tu miłosnej martyrologii.

Wydarzenia historyczne stanowią tło dla losów postaci i Joanna Jax przeplata wątki fikcyjne i prawdziwe z prawdziwą lekkością, a to sprawia, że powieści tak szybko i łatwo się czyta. Niestety bohaterki przedstawiane są jako marzące przede wszystkim o wielkiej i dozgonnej miłości laleczki, a mężczyźni-mizogini w sposób stereotypowy, podtrzymujący patriarchalne zachowania​. W...

Polecam przeczytać całą sagę.

Polecam przeczytać całą sagę.

Cała seria bardzo mi się podobała i w trakcie codziennych obowiązków szukałam każdej wolnej chwili na lekturę. Zarys bohaterów, którzy nie są albo biali albo czarni tylko mają całą gamę odcieni, świetnie pokazuje trudności życia w czasach powojennych. I niezmiennie od drugiego tomu Sagi Wołyńskiej moim ulubionym bohaterem jest Marcel. Szczerze polecam obie sagi. Nawet gwary można się nauczyć.

Cała seria bardzo mi się podobała i w trakcie codziennych obowiązków szukałam każdej wolnej chwili na lekturę. Zarys bohaterów, którzy nie są albo biali albo czarni tylko mają całą gamę odcieni, świetnie pokazuje trudności życia w czasach powojennych. I niezmiennie od drugiego tomu Sagi Wołyńskiej moim ulubionym bohaterem jest Marcel. Szczerze polecam obie sagi. Nawet gwary...

Życie przyjaciół po II wojnie światowej. Niespodziewany zwrot akcji sprawia, że książka jest ciekawa, choć pewne rzeczy są do przewidzenia.
Książka jest ciekawa, polecam wszystkie 3 tomy.

Życie przyjaciół po II wojnie światowej. Niespodziewany zwrot akcji sprawia, że książka jest ciekawa, choć pewne rzeczy są do przewidzenia.
Książka jest ciekawa, polecam wszystkie 3 tomy.