7 (411 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
41
8
79
7
169
6
73
5
29
4
2
3
6
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Жук в муравейнике
data wydania
ISBN
8372558566
liczba stron
198
język
polski
dodał
corrum

Rok 2278. Pracownik światowej Komisji Kontroli Maksym Kammerer otrzymuje zadanie odnalezienia Lwa Abałkina, zwiadowcy planetarnego, który w niewyjaśnionych okolicznościach opuścił swoją ostatnią placówkę, powrócił na ziemię i nie zgłosiwszy się w centrali - zaginął. Prowadząc poszukiwania, Kammerer wciąż napotyka mur tajemnicy, otaczający postać i historię życia Abałkina. Dopiero w Muzeum...

Rok 2278. Pracownik światowej Komisji Kontroli Maksym Kammerer otrzymuje zadanie odnalezienia Lwa Abałkina, zwiadowcy planetarnego, który w niewyjaśnionych okolicznościach opuścił swoją ostatnią placówkę, powrócił na ziemię i nie zgłosiwszy się w centrali - zaginął. Prowadząc poszukiwania, Kammerer wciąż napotyka mur tajemnicy, otaczający postać i historię życia Abałkina. Dopiero w Muzeum Kultur Pozaziemskich, w sektorze obiektów niewiadomego przeznaczenia, dojdzie do dramatycznego spotkania bohaterów...

 

źródło opisu: http://lubimyczytac.pl/book/edit/47828

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (736)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 328
Finkla | 2018-09-28
Przeczytana: 25 września 2018

Powieść oparta na świetnym pomyśle, z którego wynikają interesujące dylematy moralne. Nie ma prostych odpowiedzi, sama nie wiem, jak bym postąpiła w analogicznej sytuacji.

Postacie porządnie zbudowane, wchodzą w różne interakcje — tu zależność służbowa, tam szkolna miłość albo stara przyjaźń z kosmitą... Nietuzinkowe zagranie — protagonista osobiście pojawia się pod sam koniec. Mimo to poznajemy bohatera całkiem nieźle — na podstawie słów znajomych, raportów pisanych podczas pracy...

Nieco więcej tutaj: http://finklaczyta.blogspot.com/2018/09/przyjaciel-z-pieka-zbior-minipowiesci-i.html

książek: 5941
Fidel-F2 | 2017-10-04
Na półkach: Przeczytane

Bracia potrafili pisać rzeczy świetne, jak chociażby Piknik na skraju drogi ale również gnioty niemożebne, tu przykładem będzie Ślimak na zboczu. Tym razem mamy rzecz gdzieś pośrodku. Ciekawy pomysł został zmarnowany przez kiepskie wykonanie i nie najszczęśliwszą koncepcję konstrukcyjną. Większą część powieści zajmują rozmemłane dumania, modelowo drętwe, sztuczne dialogi, gdzie kukły wygłaszają przemówienia (choćby i jednozdaniowe, to zawsze są przemówienia z mównicy), a przerysowane postaci reagują z teatralną emfazą. Clou powieści ujawnione w jej końcowej części troszkę osładza tę amatorszczyznę ale nie na tyle by warto było rzecz polecać.

Dodatkowo pozycja zestarzała się pod względem socjologicznym. Koncepcja rzeczywistości dość zrozumiała w czasach zamordystycznego ZSRR dziś zmusza by kołek do zawieszania niewiary zamienić na stalowy hak zatopiony mocno w żelbecie.


Troszkę na wyrost daję ocenę 5/10

książek: 1332
ira | 2015-01-12
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 11 stycznia 2015

Bardzo podobają mi się zakończenia Strugackich. Nie ma długich holywoodzkich przemów i amerykańskiego patosu.
Czytam sobie powieść, spodziewam się nie wiadomo czego, a tu strzał, krzyk i pusta strona. Niesamowite, zaskakuje za każdym razem. :)
W "Żuku w mrowisku" dodatkowo bardzo podoba mi się postać Rudolfa, jego wieloletnia praca i wykrzyczana wielkim głosem frustracja. To była bardzo ludzka scena...

książek: 1145
słoneczko | 2016-11-22
Przeczytana: 21 listopada 2016

Książka sprzed ponad 30 lat. Przeczytałem w młodości. Wtedy mnie zaciekawiła. Przez przypadek „odgrzebałem” we własnej bibliotece „staroci”.
Postanowiłem przeczytać ponownie.
Wrażenie może nie tak wielkie, ale książka warta przeczytania.
Plusy:
- ciekawa fabuła;
- opis przyjaźni Abłakina i kosmity Szczecina (z wyglądu psa z dużą głową);
- wnikliwe analizy społeczne;
- zakończenie, które można interpretować na różne sposoby.
Minusy:
- książka pomimo że stosunkowo krótka, długo się rozkręca;
- wizja dalekiej przyszłości, ciągle „komunistycznej”.
Mimo wszystko warto po nią sięgnąć, szczególnie aby porównać ze współczesną „modną” fantastyką.

książek: 497
Kasztan | 2013-06-06
Na półkach: Przeczytane, Россия
Przeczytana: 06 czerwca 2013

Tego nie da się opisać streszczając, o czym jest książka i jaki z tego morał. Albo wrzucając cytat, który wszystko wyjaśni. Strugackich trzeba w siebie wlać jak wódkę, żeby zobaczyć o co chodzi.
Ja znalazłam u nich ogromną duszę, której nie spodziewałam się po sci-fi. "Duszę rosyjską". Głębię i wrażliwość. Człowieka ukazanego w swojej istocie.

książek: 1249
byłem_fprefectem | 2012-10-07
Przeczytana: 07 października 2012

Маленький мальчик нашел пулемет
Больше в деревне никто не живет... *

Wierszyk ten usłyszałem w szkole średniej. Opowiedziała go nam (całej klasie) nasza nauczycielka, jak się łatwo domyślić, od angielskiego. Jako Rosjanka (nie wiem z jakiej części ZSRR pochodziła i czy obecnie ta część należy do Rosji) znała takich pewnie na pęczki, ale jak już wspomniałem, uczyła nas języka angielskiego.Teraz pewnie was ciekawi skąd taki wierszyk i czemu po Rosyjsku?

Więcej i tłumaczenie wierszyka http://niepamietnikfprefecta.blogspot.com/2012/10/gwozdzie-sie-skonczyy.html

książek: 323
Pierogi_i_Pączki | 2016-09-20
Przeczytana: 16 września 2016

Kolejny kryminał sci-fi Strugackich, bardziej ambitny od "Hotelu pod poległym alpinistą". Zaczyna się klasycznie - Maksym Kammerer dostaje ściśle tajne zadanie zlokalizować Lwa Abłakina. Nie ma wyjaśnienia, dlaczego, ale za to Maksym dostaje dossier Abłakina, zbiór danych odnośnie jego młodości i działalności zawodowej. W książce śledztwo Kammerera przeplata się z obszernymi fragmentami tego dossier. Kammerer to typowy facet z dystansem do siebie, jak z powieści Chandlera.

Nie zdradzając treści mogę tylko powiedzieć, że książka stawia wiele pytań na różnym poziomie - od kontaktów z obcymi cywilizacjami do decyzji, które muszą podejmować ludzie odpowiedzialni za bezpieczeństwo. Czy można zabić człowieka aby uchronić innych ludzi (całą ludzkość), jeśli mamy zaledwie podejrzenie, że jest on zagrożeniem?

Ciekawy wątek powieści to przyjaźń Abłakina i kosmity Szczekna - przyjaźni wpoprzek międzygatunkowych różnic.

Zakończenie jest niejednoznaczne, czytelnik może snuć swoje własne...

książek: 230
kerio84 | 2014-10-22
Przeczytana: 17 października 2014

Na początku ciut nudnawa i chwilami ciężko zorientować się w fabule, w określeniach używanych bez wyjaśnienia, typu progresor, Głowany itp. W dalszej części jednak historia staje się coraz ciekawsza, coraz jaśniejsza i coraz bardziej wciągająca. Zakończenie typowe dla Strugackich, nagłe, lekko osłupiające. Pozycja ta, mimo iż pozornie opisuje dalsze losy Maxyma z "Przenicowanego Świata", niezmiernie mało nawiązuje do wspomnianej książki. Ogólnie polecam i tę książkę i inne braci Strugackich, jako autorów w moim odczuciu ambitnych wśród twórców SF.

książek: 520
Przemek Skoczyński | 2016-08-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 sierpnia 2016

"Żuk w mrowisku" oprócz kilku elementów świata przedstawionego, niewiele ma wspólnego z pierwszą częscią cyklu. Zresztą także forma jest inna, bo tym razem Strugaccy zabawili się w powieść detektywistyczną i wyszła im rozrywka na bardzo przyzwoitym poziomie.

książek: 651
Paweł | 2016-09-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 września 2016

Trochę zawiodłem się na tej pozycji, po przeczytaniu Przenicowanego świata miałem nadzieję, że jego wysoki poziom zostanie zachowany, jednak przeliczyłem się. Głównym bohaterem jest Maksym z wcześniej wspomnianego tytułu, który powrócił na swoją ojczystą planetę. Niestety bracia Strugaccy nie zachowali konsekwencji, Ziemia w Przenicowanym... została przedstawiona jako planeta pozbawiona trosk i problemów, idylla, natomiast ludzie mieli być pełni zaufania, dobrzy, mili, uczynni, itp. a w Żuku w mrowisku okazuje się, że niewiele różnią się od mieszkańców planety Saraksz, bądź naszej realnej Ziemi. Książka ma ciekawy początek i zakończenie, jednak środek (3/4 książki) powiewa nudą i można było go skrócić, bądź zamienić na sensowniejszą prozę. Poruszono kilka ciekawych dylematów i zagadnień, niestety bardzo pobieżnie. Jeszcze nie rezygnuje z Braci Strugackich, na pewno niebawem spróbuję ugryźć jakiś ciekawy kąsek z ich fantastyki.

Pozdrawiam czytelników
PB

zobacz kolejne z 726 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd