Moje cudowne dzieciństwo w Aleppo

Wydawnictwo: Bajka
7,73 (30 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
3
8
6
7
11
6
5
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365479198
liczba stron
128
język
polski
dodała
malena

Powieść dla dzieci, którą powinien przeczytać każdy dorosły Teraz, gdy wszyscy wokół tyle mówią o Syrii, posłuchajmy głosu z samego centrum konfliktu – głosu ośmioletniej Jasminy z Aleppo. Głosu zmęczonego wojną, która trwa już piąty rok. Zdziwionego tą „niebezpieczną zabawą dorosłych”, która dosięga dzieci. A przecież to one powinny się bawić na prawdziwych placach zabaw. I grać w piłkę nie...

Powieść dla dzieci, którą powinien przeczytać każdy dorosły

Teraz, gdy wszyscy wokół tyle mówią o Syrii, posłuchajmy głosu z samego centrum konfliktu – głosu ośmioletniej Jasminy z Aleppo.

Głosu zmęczonego wojną, która trwa już piąty rok. Zdziwionego tą „niebezpieczną zabawą dorosłych”, która dosięga dzieci. A przecież to one powinny się bawić na prawdziwych placach zabaw. I grać w piłkę nie o kulach. Głosu przedwcześnie dojrzałego, bo w czasie wojny dorasta się znacznie szybciej, zwłaszcza gdy próbuje się zrozumieć, o czym mówią dorośli, i dorośle odpowiadać na pytania młodszych braci.

„Co to są dobranocki?”, zapyta Tarik, który w swoim trzyletnim życiu nie przeżył nawet jednego dnia pokoju.

„A jak w atlasie zaznacza się wojny?” – takie pytanie mogłoby zadać niejedno syryjskie dziecko…

Jesteśmy z Jasminą w Aleppo, gdzie bezpiecznie bywa tylko… w bajce. I jak Jasmina poznajemy sytuacje i słowa, których żadne dziecko nigdy nie powinno poznać. Dzięki tej książce i my je poznamy, i staniemy się silniejsi. Bo jak mówi pan Safik, uczący potajemnie Jasminę matematyki, dopóki górujemy nad wrogami naszą wiedzą, nigdy nas nie pokonają. Dlatego trzeba jak najwięcej wiedzieć – i pamiętać o zwyczajnych ludziach, o Jasminie, Nabilu i Tariku, o ich rodzicach i przyjaciołach z Syrii.

Historie takie jak ta nigdy nie powinny się zdarzyć – a jednak się zdarzają, tu i teraz, tuż obok nas. Tym bardziej ważne, byśmy przeczytali i zapamiętali książkę przejmującą nie mniej niż jej tytuł: „Moje cudowne dzieciństwo w Aleppo”.

 

źródło opisu: Bajka, 2017

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (122)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 861
krolewna | 2017-10-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 października 2017

"Powieść dla dzieci, którą powinien przeczytać każdy dorosły"
Nie wiem w jakim wieku powinno być dziecko by móc zmierzyć się z lekturą tej książki. Ja kupiłam ją z myślą o moich dzieciach, z którymi często rozmawiam o wydarzeniach na świecie. Przeczytałam ją jednak sama i całe szczęście bo już dla mnie była ogromnym przeżyciem.
O wojnie w Syrii słyszymy w mediach bardzo dużo. Tu jednak dochodzi nas głos z samego serca konfliktu. I jest to głos najbardziej bolesny. To głos jedenastoletniego dziecka. Dziecka, które praktycznie nie pamięta życia bez wojny, które nie wie jak to jest mieć szyby w oknach. Dziecka, który żyje w ciaglym strachu a najlepszą bajką na dobranoc jest opowiadanie o dalekim kraju, w którym można bez obaw wyjść na ulicę. Dziecka, które jest świadkiem śmierci najbliższych. Dziecka, które próbuje usilnie zrozumieć świat, który go przerasta i do którego stara się dorosnąć.
Bardzo przejmująca historia, którą z CAŁEGO SERCA POLECAM! Nie tylko ze względu na fabułę ale...

książek: 68
PozaRozkładem | 2017-10-20
Na półkach: Przeczytane

"Moje cudowne dzieciństwo w Aleppo” to głos z środka wojny, która pojawiła się na krótko i równie szybko zniknęła z postów w mediach społecznościowych. A trwa nadal. I nawet znalazła miejsce w podręcznikach historii dla szkoły podstawowej. W książce G. Gortata, klasyfikowanej w nocie wydawniczej jako powieść dostajemy – ja, jako rodzic, dorosły pośrednik lub towarzyszka lektury i ośmio, dziesięcio czy dwunastolatek opowieść ośmioletniej Jasminy, która w krótkich migawkach kreśli obraz życia w apokaliptycznej scenerii bombardowań, nalotów i zrujnowanych domów.

Narratorka relacjonuje pomysły na zabawy – swoje, jej kilkuletnich braci i dzieci ukrywających się w oblężonym mieście. Opowiada o chwilach radości i codziennych troskach rodziców, milczącym i osamotnionym sąsiedzie - matematyku, który w edukacji widzi moc ratowania i siebie, i świata. Relacjonuje wizyty Stryja Husajna, który bliższy islamskim radykałom próbuje zwerbować ojca Jasminy, zdystansowanego wobec politycznych i...

książek: 3799
Anna | 2017-06-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ceram
Przeczytana: 11 czerwca 2017

Wojna oczami ośmioletniej dziewczynki. Poruszająca historia, jakich tysiące mogłyby opowiedzieć dzieci uciekające ze strefy wojny w Syrii. Lektura naprawdę obowiązkowa zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Postulowałbym wprowadzenie jej na lekcje już od 4 klasy szkoły podstawowej jako punktu wyjścia do dyskusji o miejscu dziecka w świecie ogarniętym konfliktami rozpętanymi przez dorosłych, głownie polityków siedzących bezpiecznie w zaciszu gabinetów.

książek: 383
Agnieszka | 2017-11-25
Przeczytana: 23 listopada 2017

Jak żyć w kraju, w którym od lat toczy się haniebna wojna, podyktowana chorym ego uzurpatora i interesami wąskiej grupki najgorszego rodzaju ludzi.
Jak żyć mimo ciągłego zagrożenia od ludzi i maszyn, z powierza i lądu.
Jak żyć skoro tak niewiele zostało do życia.
Jak żyć, kiedy człowiek człowiekowi jest tylko zagrożeniem i to w imię ponoć tej "samej religii".
Jak podają media i literatura - ogromnie trudno i strasznie jest żyć tam gdzie jest woja a tak toczy się od kilku lat w Syrii a właściwie w jej zgliszczach.
Pomimo to dzieciństwo pozostaje dzieciństwem i ma swoje przywileje, nawet w tak ograniczonych okolicznościach. Dzieci chcą się bawić i śmiać, biegać, skakać, dokazywać, grać w piłkę, spacerować. Niestety rzadko mają ku temu okazję i niestety często te potrzeby dzieciństwa kończą się śmiercią. Smutne to przerażająco, bo to nie one wywołały wojnę i nie one są odpowiedzialne za brak spokojnego dzieciństwa. Niestety zwykłych obywateli nie pyta się o zdanie i bierze się pod...

książek: 15
Saga Sachnik | 2017-11-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: sierpień 2017

Poruszająca historia opowiadająca losy rodziny uwięzionej w pochłoniętym wojną mieście. Książka trudna, raczej dla starszych dzieci, chociaż fragmenty można przedstawić też młodszym. Do czytania z rodzicami.

książek: 441
LapkaKot | 2018-05-19
Przeczytana: 19 maja 2018

Nie wiem kiedy ostatnio wzruszenie objęło mnie całą przy czytaniu. Nie wiem, kiedy książka mnie zmieniała od pierwszego opowiadania. Jestem nadal pod głębokim wrażeniem. Pozycja obowiązkowa.

książek: 44
Anta | 2017-09-13
Na półkach: Przeczytane

http://www.polskanapiechote.waw.pl/do-poduszki

Czy dzieciństwo w Aleppo może być cudowne? W mieście, na które od lat spadają bomby, zamieniając w gruzy domy, sklepy, szkoły i szpitale? W tych gruzach koczują ludzie, bez światła, ogrzewania, wody. Zbiegają do piwnic, gdy nadciągają samoloty, chyłkiem przemykają się aleją snajperów, chowają swoich zmarłych zawiniętych w białe, płócienne prześcieradła, pogrążeni w rozpaczy tracą zmysły.

W gruzach Aleppo żyją dzieci, takie same jak w Warszawie, Londynie czy Nowym Jorku. Dzieci, które chcą korzystać z największego przywileju dzieciństwa – zabawy. Opowieść o małych mieszkańcach Aleppo zaczyna się od zabawy w budowę wieży, ale nie jest to wieża z klocków, lecz z cegieł pozostałych po zwalonych domach. Dzieci z Aleppo bawią się w chowanego, ale kryjąc się, muszą uważać, żeby „nie trafić na coś, co może przynieść śmierć”. Grają w piłkę nożną, ale nogi zastępują im kule. Bawią się w szkołę i jedno z nich ginie, bo ktoś podłożył...

książek: 337
dzikiebialko | 2018-04-11
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 11 kwietnia 2018

Warto przeczytać aby nie zapominać że wojna jest i będzie zawsze, jak nie bliżej nas to dalej. I w każdym przypadku nie powinno jej być.

książek: 4288
inkaa2000 | 2017-10-27
Przeczytana: 27 października 2017

Powinni to przeczytać przede wszystkim dorośli, może wtedy choć trochę by zrozumieli, że życie w ogarniętej wojną Syrii to żadna bajka...

książek: 319
Karolina | 2019-04-05
Na półkach: 2019, Przeczytane, Studia
Przeczytana: 02 kwietnia 2019
zobacz kolejne z 112 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd