8,34 (53 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
14
8
19
7
5
6
2
5
0
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376722818
liczba stron
152
słowa kluczowe
dziecko, wojna
język
polski
dodała
Eliza

Tak się złożyło, że kiedy tylko Krysia kończy dziesięć lat, zaraz wybucha wojna. Po powrocie ze szkoły – pracuje, podobnie jak wszystkie dzieci, które znalazły jakieś zajęcie w tym trudnym okresie. Wstępuje do Organizacji, naraża życie, przewożąc meldunki, a nawet broń ukrytą w koszyku pełnym jabłek. Razem z mamą i babcią pomaga ukrywać panią Marię i jej syna Janka, który ma „zły wygląd”....

Tak się złożyło, że kiedy tylko Krysia kończy dziesięć lat, zaraz wybucha wojna. Po powrocie ze szkoły – pracuje, podobnie jak wszystkie dzieci, które znalazły jakieś zajęcie w tym trudnym okresie. Wstępuje do Organizacji, naraża życie, przewożąc meldunki, a nawet broń ukrytą w koszyku pełnym jabłek. Razem z mamą i babcią pomaga ukrywać panią Marię i jej syna Janka, który ma „zły wygląd”. Przez jakiś czas mieszka u nich prawdziwy gangster… Krysia rośnie, zawiera nowe przyjaźnie, podejmuje kolejne wyzwania i na pewno nie może narzekać na nudę. A wojna? Uparcie nie chce się skończyć…

Prawdziwa opowieść małej żoliborzanki, której udało się przeżyć i dziś może przedstawić Wam swoją historię.

ilustracje - Joanna Rusinek

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literatura, 2014

źródło okładki: http://www.wyd-literatura.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
swita77 książek: 276

Na Joli bord są ulice takie śliczne...

Jeśli jesteście z tego samego pokolenia co ja, zapewne pamiętacie programy „Tik-Tak”, „Ciuchcię” czy piosenki nucone niemal przez wszystkie dzieci: „Bursztynek” albo „Witaminki”. Ich autor, Andrzej Marek Grabowski, właśnie oddał do rąk czytelników niezwykłą książkę będącą zapisem wojennych przeżyć dziesięcioletniej Krysi, mieszkanki Żoliborza. Opowieść ma formę pamiętnika, a historia jest prawdziwa. Nie tylko dlatego, że dotyczy wojny i towarzyszących jej tragicznych wydarzeń. Są to autentyczne wspomnienia mamy autora.

Wakacje dobiegają końca, już niedługo rozpocznie się nowy rok szkolny, a Krysia pójdzie do czwartej klasy. A przynajmniej poszłaby, gdyby nie wybuchła wojna. Dziewczynka i jej koleżanki początkowo nie dostrzegają grozy wydarzeń, które właśnie ogarnęły ich miasto, jednak wojna coraz dotkliwiej daje o sobie znać. Głód, walka z okupantem, pożegnanie z bliskimi, w końcu śmierć i całkiem realnie zagrożenia czyhające wokół – nie tak powinno wyglądać dzieciństwo. Dziewczynki muszą dorosnąć w ekspresowym tempie i wziąć odpowiedzialność za siebie i innych. Mimo wojny wciąż pozostają dziećmi uwielbiającymi wygłupy, zabawę i ploteczki z koleżankami, ale też chcą się wykazać odwagą i walczyć z okupantem.

Dziecięca perspektywa widzenia II wojny światowej chwyta za gardło. Zwłaszcza dorosłego, który zdaje sobie sprawę, czym dla dziecka jest wojna. Nie są to z pewnością wydarzenia, których dziecko powinno być świadkiem czy uczestnikiem. Dużo jest emocji na kartach...

Jeśli jesteście z tego samego pokolenia co ja, zapewne pamiętacie programy „Tik-Tak”, „Ciuchcię” czy piosenki nucone niemal przez wszystkie dzieci: „Bursztynek” albo „Witaminki”. Ich autor, Andrzej Marek Grabowski, właśnie oddał do rąk czytelników niezwykłą książkę będącą zapisem wojennych przeżyć dziesięcioletniej Krysi, mieszkanki Żoliborza. Opowieść ma formę pamiętnika, a historia jest prawdziwa. Nie tylko dlatego, że dotyczy wojny i towarzyszących jej tragicznych wydarzeń. Są to autentyczne wspomnienia mamy autora.

Wakacje dobiegają końca, już niedługo rozpocznie się nowy rok szkolny, a Krysia pójdzie do czwartej klasy. A przynajmniej poszłaby, gdyby nie wybuchła wojna. Dziewczynka i jej koleżanki początkowo nie dostrzegają grozy wydarzeń, które właśnie ogarnęły ich miasto, jednak wojna coraz dotkliwiej daje o sobie znać. Głód, walka z okupantem, pożegnanie z bliskimi, w końcu śmierć i całkiem realnie zagrożenia czyhające wokół – nie tak powinno wyglądać dzieciństwo. Dziewczynki muszą dorosnąć w ekspresowym tempie i wziąć odpowiedzialność za siebie i innych. Mimo wojny wciąż pozostają dziećmi uwielbiającymi wygłupy, zabawę i ploteczki z koleżankami, ale też chcą się wykazać odwagą i walczyć z okupantem.

Dziecięca perspektywa widzenia II wojny światowej chwyta za gardło. Zwłaszcza dorosłego, który zdaje sobie sprawę, czym dla dziecka jest wojna. Nie są to z pewnością wydarzenia, których dziecko powinno być świadkiem czy uczestnikiem. Dużo jest emocji na kartach książki, ukrytych między wierszami. Autorowi świetnie udało się wczuć w psychikę dziecka, które żyje w dwóch różnych rzeczywistościach. Ma całkiem dziecięce marzenia, ale wie, z czym wiążą się takie pojęcia, jak honor i patriotyzm. Dorastanie związane jest nie tylko z uczestniczeniem w konspiracji, ale i z pierwszymi niewinnymi flirtami i randkami. Czasami Krysia nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji, innym razem napięcie rozładowuje żartami. Bo trzeba przyznać, że dziewczynki poczucie humoru mają duże. Aż zaciskałam dłonie podczas czytania, bojąc się, żeby przypadkiem nie wpadły w jakieś tarapaty, które skończą się dla nich tragicznie.

Andrzej Grabowski doskonale wyważył treść i całkiem „dorosły” temat, dostosowując je do wieku i wrażliwości małego czytelnika. Pisze przy tym w sposób przystępny, a obco brzmiące słówka i terminy wyjaśnia w przypisach. Mimo że wojna zazwyczaj kojarzy się z okrucieństwem, autor nie epatuje brutalnymi opisami, ale też nie neguje istnienia śmierci. Jego bohaterowie odczuwają strach przed okupantem, boją się o życie najbliższych a w końcu też i o swoje. Są w jego książce historie ze szczęśliwym zakończeniem i takie, w których happy endu zabrakło. Czytelnik ma świadomość, że nie jest to jedynie literacka fikcja. Ale nie ma tu pomnikowych bohaterów i napuszonego, nienaturalnie egzaltowanego tonu. Są za to zwykli ludzie, którzy mieli pecha żyć w niespokojnych czasach.

Książka jest pięknie wydana, przyjemność sprawia więc nie tylko jej czytanie, ale i oglądanie. Twarda oprawa, sztywne szorstkie kartki o lekko żółtawym odcieniu i duża czcionka zachęcają do uważnej lektury. Wyklejka z planem Żoliborza i niezwykłe ilustracje-kolaże autorstwa Joanny Rusinek to kolejne jej atuty. Na końcu powieści autor umieścił listę osób występujących w książce (i pewnego psa), uzupełniając ją o kontynuację ich dalszych losów. „Wojna...” trzyma w napięciu od pierwszej strony do ostatniej a fabuła jest na tyle interesująca, że nie sposób się od książki oderwać.

„Wojna na Pięknym Brzegu” to wartościowa, wzruszająca i mądra lektura, a przy tym autentyczna historia. Jakże inne są te dziewczynki od współczesnych bohaterek książek dla nastolatek. Choć to w dzisiejszych czasach niemodne, mogą stanowić wzór do naśladowania. Książka Grabowskiego to kolejna pozycja dla dzieci, która w interesujący sposób przybliża najmłodszym czytelnikom tragiczne okupacyjne losy ich rówieśników. Przypomina mi ta książka świetną trylogię Wiktora Zawady o wojennych przeżyciach chłopców z ulicy Zielonej w Zamościu. Warto więc czytać „Wojnę...” wspólnie z dziećmi i zachęcać je do dyskusji oraz pogłębiania wiedzy na temat jednego z najtragiczniejszych konfliktów zbrojnych w naszej historii.

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (155)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2409

Piękny Brzeg, czyli Warszawski Żoliborz. To tu, wraz z rodzicami mieszka Krysia. Dziewczynka, gdy wybucha wojna ma niespełna dziesięć. W ich domu, mama i babcia próbują ukryć panią Marię i jej syna Janka, który niestety ma „zły wygląd”. Krysi bardzo trudno jest zrozumieć wydarzenia, które dzieją się wokół niej. No, bo co to znaczy na przykład mieć „zły wygląd”? Groza okupacji, brak pożywienia, głód, konspiracja i poczucie ciągłego niebezpieczeństwa, nie tak powinno wyglądać dzieciństwo. Niestety, jak zaznacza autor ta historia wydarzyła się naprawdę. Andrzej Grabowski zbudował ją, bowiem na podstawie wspomnień swojej mamy. Niestety, podobnych historii pewnie było więcej, nie tylko na Żoliborzu. Na szczęście też więcej było takich ludzi jak Krysia, odważnych i gotowych do walki. Dziewczynka, wraz ze swoimi koleżankami, wstępuje do Organizacji. Jej zadania wcale nie są błahe, przewozi meldunki, ale także broń. Tymczasem wojna trwa nadal. Krysia wraz ze swoimi przyjaciółkami nie traci...

książek: 155
Nocula | 2015-11-13
Przeczytana: 10 listopada 2015

Bardzo potrzebna książka i naprawdę wciąga. To, że autor we wstępie uprzedza, że opisuje przeżycia swojej mamy z dzieciństwa, na wklejce są archiwalne rodzinne zdjęcia, a w zakończeniu wspomniane są powojenne losy bohaterów książki sprawia, że nie da się jej włożyć „między bajki”, bo to naprawdę się wydarzyło. Nie ma tu scen, w których krew nadmiernie się leje (na szczęście) ani natarczywego patriotyzmu, a bohaterstwo objawia się w prostych czynnościach życia codziennego, ale właśnie to chwyta za serce i wzrusza.
Autor w sposób przystępny tłumaczy trudne warunki, jakie panowały w okupowanej Warszawie, np. dlaczego kina działały, ale Polacy do nich nie chcieli chodzić, dlaczego pieczono dwa rodzaje chleba – lepszy dla okupantów, gorszy dla mieszkańców itp., a także zapoznaje młodego czytelnika z wyrazami, które coraz rzadziej są używane (np. ktoś jest morowy, w budynku zrobiono kocioł).
Długo się do tej książki zabierałam, bojąc się dydaktyzmu, ale niepotrzebnie. Historia Krysi...

książek: 383
Agnieszka | 2018-03-18
Przeczytana: 16 marca 2018

Książka oparta na losach Krystyny Grabowskiej mamy autora, jej rodziny i przyjaciół. Opowiedziana przez główną bohaterkę historia pokazuje jej świat chwilę przed wybuchem II Wojny Światowej oraz codzienne życie podczas jej trwania. Opisuje zwykłe działania i powinności każdego członka rodziny w tym trudnym okresie. Przeżycia smutne i wesołe, miłości, przyjaźnie, bohaterstwo, różnoraką walkę z okupantem. Książka przybliża też obraz Żoliborza, gdzie Krysia mieszkała, chodziła do szkoły, bawiła z przyjaciółkami.

Czytałam ją z wielkim zainteresowaniem, bo autor zawarł w niej informacje o życiu rodzin w czasach okupacji. Przybliżył życie ludzi widziane oczami swojej mamy, która podczas wybuchu wojny miała dziesięć lat. Nie była na to przygotowana i nie miała świadomości grozy sytuacji, ale przerobiła przyśpieszony "kurs" dojrzewania. W książce różne zdarzenia pokazały, że ludzie musieli podejmować bardzo trudne decyzje, np. zostawić rodzinę i uciekać, bo taki dostali rozkaz. Okazało...

książek: 457
Alicya Oss | 2015-02-01
Na półkach: Przeczytane

Akcja kolejnej książki z cyklu: Wojny dorosłych – historie dzieci, rozgrywa się w Warszawie. Tytułowy Piękny Brzeg to jedna z dzielnic stolicy – Żoliborz. Majestatycznie piękna mimo strasznych zdarzeń, które się w na jej „oczach” rozgrywały.

A wszystko zaczyna się tak niewinnie. Nasza bohaterka – Krysia - przygotowuje się już psychicznie do powrotu po wakacjach do szkoły. To w końcu nie przelewki, pójdzie przecież do czwartej klasy. Niestety normalny rytm życia zostaje zburzony, wybucha bowiem wojna. Początkowo dziewczynka i jej przyjaciółki nie dostrzegają grozy sytuacji, nie pojmują co tak naprawdę się dzieje. Zwyczajnie cieszą się, że nie ma lekcji. Muszą jednak szybko dorosnąć- szybciej niż powinny. Wokół zaczynają się bowiem dziać rzeczy, które wymagają odpowiedzialnych decyzji, ceną za błąd może być nawet życie. Mimo wszystko jednak zostają po części dziećmi i nadal na swój specyficzny sposób odbierają rzeczywistość, często nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji, są...

książek: 267
Marta | 2015-04-18
Na półkach: Przeczytane

Do tego typu książek podchodzę z lekką rezerwą - czytam je z córką (9 lat) wieczorami, ale zawsze boję się, że będzie zbyt smutna, że nie chcę się i jej dołować... Gdy jednak zobaczyłam tę książkę na półce w bibliotece, jeszcze pachnącą nowością, nie mogłam się powstrzymać i absolutnie nie żałuję.

Książka jest piękna, bardzo dobrze napisana (aż przyjemnie czytać ją na głos) i ładnie wydana. Czytałyśmy już kilka książek o getcie, o Powstaniu Warszawskim, ale ta jest jeszcze inna - niezwykle ciekawie opisuje codzienne życie trójki dziewczynek w wojennej Warszawie - od początku do końca wojny. Przybliża dziecku pojęcie patriotyzmu, wzrusza, ale przede wszystkim moim zdaniem uczy doceniania tego, co mamy, w jakich czasach żyjemy. Dzieci nie zwracają na to uwagi, skupiają się bardzo na swoich małych nieszczęściach, narzekają na konieczność odrabiania prac domowych i dopiero lektura takich książek pozwala im spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy.

Bardzo gorąco polecam.

książek: 44
Anta | 2016-06-19
Na półkach: Przeczytane

http://www.polskanapiechote.waw.pl/do-poduszki

W tej książce jest wszystko, co lubię: historia napisana przez życie i miejsce, które dobrze znam. Tym miejscem jest tytułowy Piękny Brzeg – joli bord – warszawski Żoliborz. To naprawdę piękna dzielnica, zabudowana starymi willami, pełna zieleni, od wschodu okolona Wisłą, spokojna i cicha. Od czasów opisanych w książce niewiele się zmieniła. Ci, którzy jej nie znają, mogą spojrzeć na mapkę umieszczoną na wyklejce przed stroną tytułową.

Pod numerem 1 jest dom przy ulicy generała Zajączka. Tu rozgrywa się większość opisanych wydarzeń. To dom Krysi, której losy są kanwą opowieści. Do tego domu wraca tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej z wakacji w Choszczówce. Pod koniec września 1939 roku z jego okien obserwuje defiladę zwycięskiej armii niemieckiej, maszerującej z pobliskiego Dworca Gdańskiego do Cytadeli. W tym domu schronienie znajdują uciekinierzy ze Lwowa i pani Maria z synem Jankiem, który nie miał „dobrego wyglądu”. To tu...

książek: 690
knigoholiczka | 2015-04-08
Przeczytana: 27 marca 2015

Mam przyjemność opisania kolejnej książki wydanej przez Wydawnictwo Literatura w serii "Wojna oczami dzieci". Mam nadzieję, że nie ostatniej bo moim zdaniem to piękna i mądra seria edukująca młode pokolenie Polaków czym jest wojna dla dzieci.
Bohaterką tej książki jest Krysia, która w momencie wybuchu wojny jest zaledwie dziesięciolatką. Dzieci w tamtych czasach bardzo szybko musiały dorosnąć. Szybko też poznały znaczenie słowa tajemnica i konsekwencji niesubordynacji. Czy nastolatki żyjące dziś byłyby skłonne do takich poświęceń? Całe szczęście nie musimy tego na razie sprawdzać choć wielu Polaków z niepokojem patrzy na doniesienia od naszych wschodnich sąsiadów, Ukrainy, która od niemal dwóch lat opiera się agresji Rosji i Putina.
Autor bardzo ciekawie opisuje życie Krysi i jej koleżanek, przypisami tłumaczy to, czego młodzi ludzie mogli nie zrozumieć.
Jest bardzo ładnie wydana. Piękna okładka, stonowane kolory, interesujące kolory przyciągają wzrok.
Poprzednia książka, "Czy...

książek: 2765
Figunia33 | 2016-12-14
Przeczytana: 11 października 2016

Bardzo ładnie napisana historia Krysi, którą wojna zastała w wieku lat 9. Krysia mieszka na warszawskim Żoliborzu, ma piękną siostrę, która ma już absztyfikanta i jest w konspiracji. Krysia chciałaby być jako ona...
Takie książki, które w piękny, wyważony, nieinfantylny i niecukierkowy sposób opowiadają dzieciom o tym, czym była II wojna światowa, powinny się znaleźć na liście lektur.

książek: 245
janek13 | 2014-11-20

Tę książkę powinno przeczytać każde dziecko, a zwłaszcza to, które interesuje się historią naszego kraju. Piękna opowieść napisana bardzo przystępnym językiem. Trudne słowa są tłumaczone na bieżąco.

książek: 61
yus_03 | 2014-04-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 kwietnia 2014

Wzruszająca książka o wojnie widzianej oczami dziecka - Krysi

zobacz kolejne z 145 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd