Czarownica

Tłumaczenie: Inga Sawicka
Cykl: Saga o Fjällbace (tom 10)
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,22 (3073 ocen i 394 opinie) Zobacz oceny
10
212
9
279
8
806
7
970
6
496
5
187
4
57
3
45
2
11
1
10
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Haxan
data wydania
ISBN
9788380150799
liczba stron
592
język
polski
dodała
AMisz

Zaginięcie czteroletniej Linnei z gospodarstwa koło Fjällbacki przypomina tragiczne wydarzenie sprzed trzydziestu lat. Z tego samego miejsca zginęła wtedy mała dziewczynka, której ciało zostało wkrótce znalezione w pobliskim leśnym jeziorku. Do morderstwa przyznały się dwie trzynastolatki, potem to odwołały, jednak sąd uznał je za winne, chociaż jako nieletnie nie trafiły do więzienia. Jedna z...

Zaginięcie czteroletniej Linnei z gospodarstwa koło Fjällbacki przypomina tragiczne wydarzenie sprzed trzydziestu lat. Z tego samego miejsca zginęła wtedy mała dziewczynka, której ciało zostało wkrótce znalezione w pobliskim leśnym jeziorku. Do morderstwa przyznały się dwie trzynastolatki, potem to odwołały, jednak sąd uznał je za winne, chociaż jako nieletnie nie trafiły do więzienia. Jedna z nich mieszkała potem spokojnie w Fjällbace. Druga wróciła po latach jako słynna hollywoodzka aktorka, aby zagrać w kręconym tam filmie o aktorce Ingrid Bergman, która często spędzała wakacje w tej okolicy.
Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu w Tanumshede zaczynają szukać jakiegoś związku między obiema sprawami, chociaż początkowo sami w niego nie wierzą. Pomaga im Erika Falck, która pracuje nad książką o zbrodni sprzed lat.

 

źródło opisu: https://www.czarnaowca.pl/kryminaly/czarownica,p905097701

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
corbeau książek: 838

Z czego rodzi się zło

1671 rok. Po tragicznej śmierci męża Elin wraz z córką udają się na służbę do domu przyrodniej siostry i jej męża, pastora. Elin zyskuje szacunek okolicznych mieszkańców dzięki odziedziczonym po babce zdolnościom: garść odpowiednich ziół i krótkie zaklęcie skutecznie pomagają ludziom i zwierzętom. Jednak nie jest bezpiecznie przyznawać się do takich zdolności w czasie, gdy w Szwecji wybucha gorączka polowań na czarownice.

1985 rok. Mała Stella zostaje pod opieką dwóch trzynastoletnich dziewczynek z sąsiedztwa. Gdy nie wraca do domu rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania, zakończone odnalezieniem jej ciała w leśnym jeziorku. Śmierć dziewczynki na długie lata kładzie się cieniem na życiu jej opiekunek.

2015 rok. Trzydzieści lat po śmierci Stelii z tego samego gospodarstwa znika czteroletnia Linnea. Koszmar sprzed lat rozpoczyna się na nowo, zapoczątkowując w spokojnej Fjällbace serię tragicznych zdarzeń. Zagadkę próbuje rozwiązać lokalna policja na czele z Patrikiem Hedströmem, jak zawsze z pomocą jego żony, Eriki.

„Czarownica” to już dziesiąta część sagi kryminalnej Camilli Läckberg. Autorka powraca w niej do poruszanego już wcześniej tematu zaginięć i śmierci dzieci – bez wątpienia jednego z najsilniej poruszających czytelników. Krzywda dziecka to tragedia dla całej rodziny, a nawet dla całej społeczności. Läckberg dodaje do tego motyw przemocy w rodzinie, problemów współczesnej młodzieży i tak aktualnej dziś kwestii syryjskich uchodźców. Jak zawsze ciekawy jest też wątek...

1671 rok. Po tragicznej śmierci męża Elin wraz z córką udają się na służbę do domu przyrodniej siostry i jej męża, pastora. Elin zyskuje szacunek okolicznych mieszkańców dzięki odziedziczonym po babce zdolnościom: garść odpowiednich ziół i krótkie zaklęcie skutecznie pomagają ludziom i zwierzętom. Jednak nie jest bezpiecznie przyznawać się do takich zdolności w czasie, gdy w Szwecji wybucha gorączka polowań na czarownice.

1985 rok. Mała Stella zostaje pod opieką dwóch trzynastoletnich dziewczynek z sąsiedztwa. Gdy nie wraca do domu rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania, zakończone odnalezieniem jej ciała w leśnym jeziorku. Śmierć dziewczynki na długie lata kładzie się cieniem na życiu jej opiekunek.

2015 rok. Trzydzieści lat po śmierci Stelii z tego samego gospodarstwa znika czteroletnia Linnea. Koszmar sprzed lat rozpoczyna się na nowo, zapoczątkowując w spokojnej Fjällbace serię tragicznych zdarzeń. Zagadkę próbuje rozwiązać lokalna policja na czele z Patrikiem Hedströmem, jak zawsze z pomocą jego żony, Eriki.

„Czarownica” to już dziesiąta część sagi kryminalnej Camilli Läckberg. Autorka powraca w niej do poruszanego już wcześniej tematu zaginięć i śmierci dzieci – bez wątpienia jednego z najsilniej poruszających czytelników. Krzywda dziecka to tragedia dla całej rodziny, a nawet dla całej społeczności. Läckberg dodaje do tego motyw przemocy w rodzinie, problemów współczesnej młodzieży i tak aktualnej dziś kwestii syryjskich uchodźców. Jak zawsze ciekawy jest też wątek historyczny, a właściwie dwa wątki historyczne, stanowiące tło dla współczesnych wydarzeń. Całość zamyka niespodziewanie mocny finał, który też wiele mówi o problemach dzisiejszego świata. Wśród wszystkich tych smutnych wypadków nie brakuje jednak pozytywnych akcentów: bohaterstwa, chęci niesienia pomocy i zwykłej ludzkiej życzliwości - jakby to, co w ludziach najgorsze spotykało się tu z tym, co najlepsze.

Co wyróżnia powieści Camilli Läckberg to wnikliwe spojrzenie na działania i motywacje wszystkich bohaterów, tak pozytywnych, jak i negatywnych. Możliwość tak dokładnego poznania postaci wpływa na odbiór powieści: tragedie stają się bardziej osobiste, a śledztwo bardziej emocjonujące. Poranieni, naznaczeni stratą, odrzuceni, niezrozumiani bohaterowie nie są czytelnikowi obojętni. Zło pozostaje złem, ale określenie, gdzie leży jego przyczyna, nigdy nie jest oczywiste. Czyżby i sprawca mógł zasługiwać na współczucie?

Agnieszka Kruk

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (6397)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 288
Paco | 2018-03-28
Przeczytana: 28 marca 2018

Ale fajni ci imigranci. Cacy, cacy wschodzące.
Wcielenie cnót wszelakich chodzące.
(Europejczyków anektujące) – przyp. aut. niniejszej opinii :)
A Szwedzi pod zdechłym psem kwaterują.
Na cudzej krzywdzie żerują i już się nie zregenerują.
I ogólnie są be, nie przymierzając jak Nio-be.
Chłopy za innymi chłopami spojrzeniami toną. Kobitki z kobitkami rodzinę tworzą ujednoliconą. A młode wilczki do cna zepsute, internet kontemplują.
Dobrze, że Bałtyk nas dzieli od tych wichrzycieli :)
Tak naprawdę wporzo jest Erica tylko. Fjällbacki pupilko ! Alter ego autorki szabelko ! Drwalko, woalko i krzewicielko ! Wymarłych cech Ikei rodu. Bo jako jedna z nielicznych przystąpiłaś do porodu :) O czym ja do cholery piszę ? Kryminał w końcu przeczytałem. A tu moralność aktywowałem.
Gdyż się wybija i w dzieło życia Camilli wpija. Jak żmija.
Choć czynów występnych nie omija.
Czyny to straszne, aczkolwiek w uzasadnieniach widzę braki. Że Szwedzi buraki a repatrianci chojraki. Że, gdy spojrzymy na...

książek: 666
Aneta Wiola | 2017-11-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 listopada 2017

PRZESZŁOŚĆ, KTÓRA NIE ODESZŁA
Fjallbecka, czasy obecne
Zaginęła 4-letnia Linnea. Rodzice odchodzą od zmysłów, bo od zeszłej nocy nikt jej nie widział. W poszukiwania angażuje się grupa ochotników. Dziewczynka zostaje znaleziona martwa. Szybko okazuje się, że nie był to wypadek, lecz zabójstwo. Dziwnym zbiegiem okoliczności 30 lat temu, w tym samym gospodarstwie zaginęła 4-letnia Stella.
W tym samym czasie do miasteczka przyjeżdża gwiazda filmowa… i jedna z oskarżonych o zabójstwo Stelli. Dwie dziewczyny, które trzy dekady temu były nierozłączne, przyznały się do popełnionej zbrodni, by później wycofać zeznania. Szkoda została jednak wyrządzona. Nikt nie chciał słuchać wyjaśnień 13-letnich „młodocianych zabójczyń” - Marie i Helen.

KOBIETA, KTÓRA ZA BARDZO WIERZYŁA
Bohuslan, 1671 – 1672
Elin, młoda wdowa i samotna matka musi przyjąć propozycję pracy jako służąca u swojej przyrodniej siostry Britty. Naiwnie wierzy, że podła siostra po zawarciu małżeństwa z pastorem stała się inną...

książek: 1343
Sol | 2018-07-11
Przeczytana: 11 lipca 2018

Czuję się oszukana.
Lackberg przez poprzednie 9 tomów swojej Sagi o Fjallbace umiejętnie operowała słowem i kierowała uczuciami i przeczuciami czytelnika.
Postawiła sobie poprzeczkę bardzo wysoko, a Czarownica jej nie przeskoczyła.

Wątek kryminalny ma szansę, naprawdę. Ma szansę gdyby nie towarzyszące mu wątki, a pieśń pochwalna na cześć uchodźców przelała czarę goryczy.
Jak jeszcze średnie powiązanie między wątkiem sprzed kilkuset lat bym wybaczyła, bo sam w sobie był ciekawy, chociaż ekstremalnie smutny. Jak skromna relacja i część obyczajowa Patrika i Eriki też jest wytłumaczalna, chociaż nieszczęścia nękające Annę – siostrę Eriki powoli zaczynają być parodią. Jak jeszcze rozwiązanie zagadki – dla mnie do bólu przewidywalne, nie zaskakujące i zawodzące czytelnika… No nie tego wybaczyć też nie umiem ale w mniejszym stopniu.
Ale dla mnie pani Lackberg przesadziła wprowadzając do swojej powieści dzielnych, mądrych, walecznych i empatycznych uchodźców.
Nie wątpię, że wśród tych...

książek: 1790
Piotr | 2018-01-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 stycznia 2018

Camila Lackberg ze swoją nową książką przynosi wiarę, że połączenie kryminału i powieści obyczajowej jest możliwe i co ważniejsze ma głęboki sens. Wracamy do Fjallbeck, gdzie jak zwykle bywa u tej pisarki, akcja toczy się w różnych czasach. Poznajemy historię z XVII wieku i czas, kiedy kobiety były oskarżane o czary i czasy współczesne. Trzydzieści lat wcześniej została zamordowana mała dziewczynka. Do morderstwa przyznaje się dwójka dzieci, ale po krótkim czasie wycofują się z tego. Mija trzydzieści lat. Jedna z tych dziewczynek zostaje w miejscowości, gdzie wychodzi za mąż. Druga robi wielką karierę jako aktorka w Hollywood. Po trzydziestu latach wraca z ekipą do okolic, gdzie jest kręcony film. W tym czasie w gospodarstwie, w którym mieszkała zamordowana dziewczynka dochodzi do zaginięcia kolejnej dziewczynki. Prawda okazuje się brutalna. Wkrótce zostaje odkryte ciało dziewczynki. A to dopiero początek...

Camila Lackberg potrafi pisać jak nikt inny, obnażając zachowanie...

książek: 1263
maj | 2017-11-23
Na półkach: Przeczytane

"Wszędzie czaiło się niebezpieczeństwo, w oku kota, w ciemnościach morza, w kruku na gałęzi. "

Kolejny tom sagi o Fjallbace nie zaskoczy ale i nie rozczaruje. Będą uchodźcy, będą trupy i zagadki, będzie rozgrzebywanie zimnej przeszłości :).

książek: 954
Mollinka_90 | 2018-02-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 lutego 2018

"Czarownica" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Camilli Lackberg. Zdaję sobie sprawę, że to część cyklu powieści kryminalnych o Fjallbace i zastanawiałam się, czy dobrym pomysłem jest rozpoczynanie lektury bez poznawania treści poprzednich części. Nie jest to pomysł najgorszy, ale na pewno znajomość całości dawałaby pełniejszy obraz miejsc i ludzi opisywanych w książce.

Akcja "Czarownicy" rozgrywa się w trzech perspektywach czasowych - we Fjallbace końcówki XVII wieku w czasach polowania na czarownice (wątek potraktowany w moim odczuciu najbardziej po macoszemu, a dla mnie osobiście najciekawszy), współcześnie po zaginięciu i odnalezieniu ciała czteroletniej Nei oraz trzydzieści lat wcześniej po zabójstwie czteroletniej Stelli, do zabicia której przyznały się dwie trzynastolatki.

Powieść Camilli Lackberg przypominała mi "Skazaną" Hannah Kent i "Dziewczyny, które zabiły Chloe" Alex Marwood, dlatego lektura nieco trąciła wtórnością. Wątki kryminalne zdominowała po części...

książek: 350
Ledarg1916 | 2017-11-23
Na półkach: Przeczytane

Tak to najczęściej bywa, że w pierwszej kolejności czytają i oceniają daną książkę fani konkretnego autora. Co za tym idzie – przez długi czas nowości mają wysoką lub bardzo wysoką ocenę, która z czasem potrafi spadać… Czy teraz będzie podobnie? Liczę na to! Ku przestrodze…
Proszę Państwa, nie miejcie mi tego za złe, zwracam się tu głównie do miłośników autorki, ale chcę coś jasno podkreślić… Otóż pani Lackberg jest jakąś chorą psychopatką, która najwyraźniej lubi, tak, lubi pisać o śmierci i cierpieniu dzieci! Dla mnie jest nienormalna, koniec, kropka! Który to już raz, dlaczego, po co??? Czy naprawdę nie może się powstrzymać? Ktoś mi zaraz powie, że się wrażliwiec znalazł. Ok. Może macie rację, ale wytłumaczcie mi, jak kobieta (!) i matka (!!!) jest w stanie wielokrotnie o tym pisać?
Teraz postaram się odłożyć emocje na bok. Dziesiąty tom i…? Kolejna podobna książka… Dla mnie poziomu „Kaznodziei” i „Kamieniarza” autorka nie przeskoczy.
Lackberg zaserwowała nam swoje popisowe...

książek: 3015
gwiazdka | 2018-04-03
Na półkach: Rok 2018, Przeczytane
Przeczytana: 03 kwietnia 2018

„Czarownica” jakoś blado wypadła na tle wspomnień o poprzednich książkach z cyklu o Fjällbace, a może po prostu jest to słabsza powieść. Przede wszystkim wydaje mi się przegadana, do połowy jest nie tylko rozwlekła ale i nudna. Akcja rusza dopiero za połową i wtedy też robi się ciekawa. Za to rozmowy policjantów, a szczególnie przesłuchania są sztuczne i mało wiarygodne. Głupota niektórych bohaterów zaś jest nie tylko karykaturalna, ale też przesadzona. Do tego niepotrzebnie, moim zdaniem, Läckberg wstawiła wątki z XVII wieku, mało to powiązane z treścią, w dodatku bardzo mało nowatorskie, wątek bardzo często powtarzany w literaturze, może zaciekawić tylko nowicjusza, każdy, kto trochę czyta, na pewno na identyczny wątek trafił nieraz. Owszem, przyznaję, Läckberg ma lekkie pióro, ale tematycznie rozwleka się bardzo i przez to przynudza. Bohaterowie mało ciekawi, rozwiązanie koło połowy jest już dla czytelnika średnim zaskoczeniem, pod koniec żadnym. Oczywiście, wielbicieli...

książek: 1468
PABLOPAN | 2018-02-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 lutego 2018

Läckerg po raz kolejny raczy nas świetną opowieścią, wprawdzie po dłuuuugiej przerwie i zdążyłem sporo wątków zapomnieć, ale wraz z rozwojem opowieści można było sobie przypomnieć co słychać u bohaterów. W swoich poprzednich opowieściach, Autorka przyzwyczaiła nas do dwutorowego prowadzenia akcji: w przeszłości i teraźniejszości. Tym razem pokusiła się o prowadzenie akcji w trzech płaszczyznach. Zabiera nas z roku 2015 do 1985 i do 1671. Każda z tych dat nacechowana jest nieszczęściem i tragediami ludzkimi. Tradycyjnie wątki są jak puzzle, a na koniec powieści, w wielkim finale, łączą się ze sobą. Pani Camilla podjęła się trudnego tematu - śmierci dziecka. Potrafiła podejść do niego w sposób rozsądny i wyważony, stworzyła ciekawą i wciągającą historię. Sprytnie mieszając wątek kryminalny i obyczajowy udowodniła, że jest świetną pisarką zdolną do tworzenia wielu gatunków. W interesujący sposób zaprezentowała jak winy rodziców mogą rzutować na dorastanie i losy dzieci. Kolejnym...

książek: 3130
wiejskifilozof | 2017-11-18
Na półkach: Przeczytane

I nie sądź,byś nie był sądzony.
Autorka,jak zwykłe wywołała uśmiech ,na mej twarzy.
Mimo,że książka według mnie.Jest najtrudniejszą co napisała,do tej pory.
Historia,która sięga w XVII wiek.Jest mroczna,ponura i wymaga skupienia.
Mamy,tu nie tylko zaginięcie dziecka.
Ale,i proces o czary.Uchodźców,o raz to co.Lubią Szwedzi,wątek społeczny.
Książkę,czytałem.Bardzo ją przeżywałem i jestem pod silnym wrażeniem.

zobacz kolejne z 6387 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Szwecja Gościem Honorowym 22. Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie

W ubiegłym roku Francja, dwa lata temu Izrael, jeszcze wcześniej Litwa. To kraje – Goście Honorowi kilku poprzednich edycji Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie. Do tego grona w tym roku dołączy Szwecja.


więcej
Camilla Läckberg odpowiedziała na Wasze pytania!

Wielu na to czekało, niewielu wierzyło w szczęśliwe zakończenie! Camilla Läckberg wypoczęta po długich wakacjach i zregenerowana po świętach spędzonych z rodziną i przyjaciółmi wreszcie mogła odpowiedzieć na przesłane przez nas pytania!!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd