Kult

Mam mieszane uczucia w kwestii książki. Z jednej strony jest napisana dobrze, spójnie. Czyta się ją w miarę ciekawie, natomiast im dalej w las tym coraz bardziej zaczynała mnie nudzić, może dlatego, że była trochę za długa.

Mam mieszane uczucia w kwestii książki. Z jednej strony jest napisana dobrze, spójnie. Czyta się ją w miarę ciekawie, natomiast im dalej w las tym coraz bardziej zaczynała mnie nudzić, może dlatego, że była trochę za długa.

Wiele negatywnych opinii, a mnie ta część serii wciągnęła bez reszty. Poprzednia była dobra, polubiła bohaterów, ciekawią mnie ich dalsze losy. W tej części mamy złożone dochodzenie dotyczące zaginionych dzieci. Na prawdę dobrze się to czytało.

Wiele negatywnych opinii, a mnie ta część serii wciągnęła bez reszty. Poprzednia była dobra, polubiła bohaterów, ciekawią mnie ich dalsze losy. W tej części mamy złożone dochodzenie dotyczące zaginionych dzieci. Na prawdę dobrze się to czytało.

Nie mam nic do zarzucenia stylowi w jakim napisana jest ta książka. To nie moje pierwsze spotkanie z autorką, a jako że to drugi tom serii- to z współautorem również nie. Czyta się szybko, przyjemnie i bardzo łatwo, strony wręcz przelatują między palcami. Mam w sobie też dużo sympatii do dwójki głównych bohaterów. O ile pierwsza część skupiała się mocniej na osobistej historii Vincenta, to tutaj pałeczkę przejmuje Mina i to o jej życiu prywatnym i przeszłości dowiadujemy się więcej. Lubię również to że postaci drugoplanowe mają swoje życia i jako czytelnicy jesteśmy w stanie do nich troszkę zajrzeć, z tym że pierwsze 200 stron to nic innego jak zaglądanie do każdego pojedynczego bohatera i już po pewnym czasie miałam tego dość. Zagadka kryminalna rusza z miejsca dopiero kiedy do zespołu śledczych dołącza Vincent, ponieważ tylko on potrafi przejrzeć schematy i wyciągać wnioski. Męczące to było, ponieważ odbierało sprawczość całemu fajnemu zespołowi, aby pokazać że drugiego takiego człowieka jak Mistrz Mentalista nie ma i tylko on dostrzega pewne wzorce. To co mnie najbardziej jednak boli i rozczarowuje to mizerna zagadka kryminalna. Camilla Lackberg to zawsze jest mój sprawdzony wybór jeżeli mam ochotę na kryminał łączący przeszłość z teraźniejszością, a tutaj tego zabrakło, a przynajmniej w takim stopniu jakiego się spodziewałam i do jakiego byłam przez autorkę przyzwyczajona. Morderczyni zostaje nam przedstawiona praktycznie zaraz na początku tomu i ani przez chwilę nie opuściło mnie wrażenie, że to ona będzie tutaj czarnym charakterem. Zero zaskoczenia. Jej motywy również nie zostały odkryte przez policję, po pewnym czasie uznano że dobór ofiar był przypadkowy i gdyby nie ostatni rozdział (nomen omen z przeszłości),to czytelnik również zostałby z wiedzą o przypadkowości. A ten dobór był bardzo prosty i żałuję że w toku śledztwa, żaden z policjantów nie wpadł na ten trop. Jestem trochę rozczarowana, bo liczyłam na więcej, zwłaszcza że pierwszy tom bardzo mi się spodobał. Czyta się bardzo szybko i płynnie, tylko ta cała zagadka kryminalna nie dość że jest grubymi nićmi szyta, to na dodatek przechodzi na drugi plan, kiedy w grę wchodzi życie prywatne każdego z bohaterów.

Nie mam nic do zarzucenia stylowi w jakim napisana jest ta książka. To nie moje pierwsze spotkanie z autorką, a jako że to drugi tom serii- to z współautorem również nie. Czyta się szybko, przyjemnie i bardzo łatwo, strony wręcz przelatują między palcami. Mam w sobie też dużo sympatii do dwójki głównych bohaterów. O ile pierwsza część skupiała się mocniej na osobistej...

Tym razem policjanci stają w obliczu porwania i zabójstw małych, przedszkolnych dzieci. Mina znów prosi o pomoc Vincenta. Wszystko wskazuje na to, że za podawania może odpowiadać sekta.

6 za wciągającą akcję i bohaterów, za którymi czytelnik podąża. Sana historia bardzo naciągana.

Tym razem policjanci stają w obliczu porwania i zabójstw małych, przedszkolnych dzieci. Mina znów prosi o pomoc Vincenta. Wszystko wskazuje na to, że za podawania może odpowiadać sekta.

6 za wciągającą akcję i bohaterów, za którymi czytelnik podąża. Sana historia bardzo naciągana.

Ale męcząca pozycja, nie rozumiem skąd średnia opinia to ponad 7... Wielokrotnie miałam myśl, by porzucić lekturę w trakcie czytania, do połowy nic się nie dzieje, zdecydowanie za dużo wątków prywatnych bohaterów, które nic nie wnoszą do fabuły. Warto zakończyć na pierwszej części, ta kontynuacja w mojej ocenie jest beznadziejna i niepotrzebna.

Ale męcząca pozycja, nie rozumiem skąd średnia opinia to ponad 7... Wielokrotnie miałam myśl, by porzucić lekturę w trakcie czytania, do połowy nic się nie dzieje, zdecydowanie za dużo wątków prywatnych bohaterów, które nic nie wnoszą do fabuły. Warto zakończyć na pierwszej części, ta kontynuacja w mojej ocenie jest beznadziejna i niepotrzebna.

Przedszkolak - pięcioletni Ossian zostaje uprowadzony, trwa walka z czasem by go odnaleźć całego i zdrowego - niestety bezskutecznie.
Do zespołu dołącza negocjator Adam, który jako pierwszy dostrzega podobieństwa do wcześniejszej sprawy zaginionej dziewczynki. Przeglądając akta poprzednich spraw zespół dochodzi do wniosku, że podobnych porwań może być więcej i jak najszybciej trzeba znaleźć sprawcę. Wktórce do grupy dołącza także Mentalista Vincent znany z poprzedniej części, i dzięki jego pomysłowi w końcu wpadają na jakiś trop.
Obszerna, rozbudowana fabuła - czyta się bardzo dobrze.

Przedszkolak - pięcioletni Ossian zostaje uprowadzony, trwa walka z czasem by go odnaleźć całego i zdrowego - niestety bezskutecznie.
Do zespołu dołącza negocjator Adam, który jako pierwszy dostrzega podobieństwa do wcześniejszej sprawy zaginionej dziewczynki. Przeglądając akta poprzednich spraw zespół dochodzi do wniosku, że podobnych porwań może być więcej i jak...

kolejne śledztwo dotyczące zaginięć i morderstw małych dzieci. Mina ponownie prosi o pomoc Vincenta mimo pierwotnie braku akceptacji ze strony szefowej. tym razem okazuje się, że córka Miny jest w niebezpieczeństwie.
Kolejna pozycja dla miłośników kryminałów i książek trzymających w napięciu.

kolejne śledztwo dotyczące zaginięć i morderstw małych dzieci. Mina ponownie prosi o pomoc Vincenta mimo pierwotnie braku akceptacji ze strony szefowej. tym razem okazuje się, że córka Miny jest w niebezpieczeństwie.
Kolejna pozycja dla miłośników kryminałów i książek trzymających w napięciu.

Ta książka czekała na mnie 2 lata, co jest w zasadzie dziwne bo Mentalistę bardzo fajnie mi się czytało. W międzyczasie wyszedł Miraż, który nie będzie tak długo czekał na swoją kolej ;)

Wracają do Kultu czyta sie przyjemnie, fabuła wciąga, to że jest trochę naciągana w ogole mi nie przeszkadza. Nie przeszkadza mi też ilość stron. Mam wrażenie, że wątek znajomości rodzin ofiar został dodany na samym końcu powstawania książki i niestety został potraktowany po macoszemu, a szkoda...

Wg mnie Mentalista lepszy, z tego co pamiętam przeczytany jednym tchem. Tutaj w pewnym momencie odstawiłem książkę na 2-3 dni i nie ciągnęło mnie do niej, aczkolwiek jak zacząłem czytać to ciężko było sie oderwać. Może przez to, że wątki były dosłownie po kilka stron i zaraz zaczynał sie nowy.

Polecam do przeczytania i wyrobienia sobie samemu zdania :)

Ta książka czekała na mnie 2 lata, co jest w zasadzie dziwne bo Mentalistę bardzo fajnie mi się czytało. W międzyczasie wyszedł Miraż, który nie będzie tak długo czekał na swoją kolej ;)

Wracają do Kultu czyta sie przyjemnie, fabuła wciąga, to że jest trochę naciągana w ogole mi nie przeszkadza. Nie przeszkadza mi też ilość stron. Mam wrażenie, że wątek znajomości rodzin...

„Kult” Camilli Läckberg i Henrika Fexeusa to thriller, który od pierwszych stron wciąga mnie w mroczną, skandynawską zagadkę: w sztokholmskiej dzielnicy Södermalm znika pięcioletni Ossian, a śledztwo prowadzone przez policję nabiera tempa, gdy coraz wyraźniej widać, że porwanie ma związki z wcześniejszymi podobnymi sprawami sprzed lat. Do śledczej Miny Dabiri dołącza negocjator Adam Blom, a Mina prosi o pomoc Vincenta Waldera – mentalistę, którego dawno nie widziała, i między nimi odżywają napięte relacje z przeszłości. Razem z zespołem próbują rozwiązać spiralę tajemnic, powiązań i rytualnych schematów, z jakimi mierzy się policja w wyścigu z czasem. Akcja jest dynamiczna, bohaterowie wielowymiarowi, a łączenie psychologicznej głębi z kryminalną intrygą tworzy opowieść, która trzyma w napięciu do ostatniej strony i pokazuje, jak cienka jest granica między intuicją a obsesją. Ciekawa pozycja.

„Kult” Camilli Läckberg i Henrika Fexeusa to thriller, który od pierwszych stron wciąga mnie w mroczną, skandynawską zagadkę: w sztokholmskiej dzielnicy Södermalm znika pięcioletni Ossian, a śledztwo prowadzone przez policję nabiera tempa, gdy coraz wyraźniej widać, że porwanie ma związki z wcześniejszymi podobnymi sprawami sprzed lat. Do śledczej Miny Dabiri dołącza...

"Największe podziękowania kierujemy do Was, drodzy czytelnicy, że postanowiliście wybrać się w tę podróż razem z nami, Vincentem i Miną. Opowieść powstaje właściwie dopiero wtedy, gdy ktoś ją przeczyta albo wysłucha. A wiec dziękujemy, że tchnęliście życie w Vincenta i Minę. Mam nadzieję, że się zaprzyjaźniliście na tyle, aby jeszcze się z nimi spotkać". To słowa autorów zaczerpnięte z podziękowań, które kończą tę książkę. Z głównymi bohaterami (Vincentem i Miną) drugiej części tej trylogii zaprzyjaźniłem się na tyle, że od razu rozpoczynam lekturę trzeciej części i już zacieram ręce na to czytelnicze spotkanie, na kolejną literacką podróż, kolejną skandynawską opowieść. Poziom pierwszej części utrzymany.
Jestem pod wrażeniem. Ten obyczajowo-psychologiczny kryminał jest bardzo, bardzo udany. Świetnie wykreowani bohaterowie, zarówno już znani z pierwszej części (z powieści "Mentalista", czyli w oryginale "Box"),jak i nowi. Sprawa kryminalna mroczna, fascynująca, frapująca i wciągająca, watki obyczajowe znakomite i dobrze rozbudowane (te elementy obyczajowe oraz psychologiczne mocno podnoszą wartość dzieła). Prawie wszystko stoi tu na niezwykle wysokim poziomie (sformułowanie "prawie wszystko" wskazuje, że nie mogłem wystawić oceny maksymalnej). W każdym razie i najkrócej - jest moc. Moc rozłożona aż na około sześciuset dziewięćdziesięciu stronach, ale sposób napisania tej powieści sprawił, że w żaden sposób nie przerażała mnie jej objętość i przeczytałem ją w bardzo krótkim czasie. To zasługa autorów, którymi są Camilla Läckberg i Henrik Fexeus. Należą im się gromkie brawa i pochwały.
Trzecia część trylogii przede mną. Ma ona tytuł "Miraż". Zabieram się do niej niezwłocznie i mam nadzieję, że po jej lekturze także będę mógł wystawić tejże części bardzo wysoką ocenę i napisać bardzo pozytywną opinię.

"Największe podziękowania kierujemy do Was, drodzy czytelnicy, że postanowiliście wybrać się w tę podróż razem z nami, Vincentem i Miną. Opowieść powstaje właściwie dopiero wtedy, gdy ktoś ją przeczyta albo wysłucha. A wiec dziękujemy, że tchnęliście życie w Vincenta i Minę. Mam nadzieję, że się zaprzyjaźniliście na tyle, aby jeszcze się z nimi spotkać". To słowa...