Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Osobowość ćmy

Osobowość ćmy

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Wydawnictwo Literackie
data wydania
ISBN
9788308042816
liczba stron
256
kategoria
romans
język
polski
typ
papier
6,54 (1641 ocen i 125 opinii)

Opis książki

Ośmioro przyjaciół. Niby znają się jak łyse konie. Nibya Bo cierpią, błądzą, potykają się i upadają zanim po omacku, dojdą do najoczywistszej prawdy: w życiu liczy się tylko miłość i tylko ona pozwala dokonywać właściwych wyborów. Wszystko inne zawodzi. O czym przekonywałam Czytelników zawsze Katarzyna Grochola W nowej edycji wzruszającą,...

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 522

Na początku było zaledwie tak sobie. Króciutkie niby-to-rozdzialiki przeskakujące od jednego bohatera do kolejnego. Nic wciągającego, ot zwykłe życie, banalne problemiki, ośmioro ludzi, osiem osobowości, osiem różnych światów. W dodatku większość tych bohaterów była też tylko taka sobie, jakby niezdecydowana, nie budząca jakieś wielkiej sympatii. Oprócz Buby, bo Buba jest wyjątkowa.
I to właśnie dzięki Bubie, owo "tylko takie sobie na początku" zaczęło się zmieniać. Nagle to już nie była powieść o banałach, ale o poczuciu samotności tuż obok najbliższych nam osób, o lęku przed kolejnym zranieniem i o ogromnej potrzebie takiego szczerego porozumienia. I mimo, że się tego zupełnie nie spodziewałam, to jednak w tej lekko napisanej powieści, takiej nijakiej jak się wydawało przy pierwszych kilkudziesięciu stronach, ukryte jest wiele mądrości i takich rzeczy, które się czyta tylko sercem.
I dlatego to była warta przeczytania ksiązka. Polecam.

książek: 3411
Książkowo | 2011-12-12
Przeczytana: 11 grudnia 2011

W książce poznajemy losy grupy przyjaciół, którzy na różne sposoby próbują poukładać własne życie. Teoretycznie znają się oni bardzo dobrze, a mimo to wciąż błąkają się w labiryncie domysłów i niedomówień, które najczęściej nie są prawdziwe. Jeśli macie ochotę na napisaną w bardzo ciepły i empatyczny sposób opowieść o zawiłościach losu, sile przyjaźni i odkrywaniu siebie ta pozycja na pewno Was nie zawiedzie.

książek: 333
Anna | 2012-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2012

Podobała mi się ta opowieść, ukazująca niesnaski i nieporozumienia z pozornie ważnych powodów, które przyćmiewają prawdziwe uczucie.
Pełna pozytywnych emocji jest postać Julii, która po wielu niepowodzeniach, zupełnie przypadkowo i nieoczekiwanie, odnajduje prawdziwą miłość i szczęście. Oczywiście najbardziej intrygującą postacią jest Buba, która mimo młodego wieku, prezentuje niezwykłą dojrzałość emocjonalną. Jest nicią, która ratuje to, co jest już niemal pogrzebane. No i oczywiście nie brakuje nurtującego nas pytania : kto jest poważnie chory na raka i ociera się o śmierć?
Polecam

książek: 326
Patrycja | 2014-05-19
Przeczytana: 12 marca 2012

Bardzo dobra, emocjonująca książka. Jej bohaterką jest młoda dziewczyna Buba, chora na raka. Historia przedstawia perypetie jej skomplikowanego życia, walkę z chorobą i to co dzieje się w psychice człowieka doświadczonego chorobą. Dzięki tej książce dowiadujemy się jak ważne jest posiadanie przyjaciół, ich miłość i wsparcie i jak bardzo źle jest samotnym ludziom. Polecam serdecznie ludziom, którzy lubią historie o życiu, nie tylko z tej przyjemnej strony lecz również z tej drugiej...

książek: 2872
Monika | 2010-10-23
Przeczytana: 23 października 2010

...zachwyciła mnie ta opowieść...

książek: 147
ABC | 2014-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2014

Przez pierwsze kilkanaście (może nawet kilkadziesiąt) stron nie wiedziałam co się dzieje i bardzo mi się to nie podobało. Osobom, które czują podobnie mogę tylko poradzić by się nie zniechęcały, bo zawirowania w życiu bohaterów wciągają. Pod koniec czułam jakbym też należała do świętej ósemki (z tym, że ze mną to byłaby już dziewiątka:))
Historia nadzwyczajnej przyjaźni grupki zupełnie różnych osób. Są sobie bardzo oddani. Tym bardziej trudno mi zrozumieć dlaczego mają przed sobą tyle do ukrycia. Ale tacy już po prostu jesteśmy. Są rzeczy o których nie mówimy nawet najbliższym przyjaciołom.
Od razu pokochałam Bubę. Od razu też wiedziałam, że to ona jest chora, choć gdy Róża zaszła w ciążę, zaczęłam mieć wątpliwości. Od razu też pomyślałam, że Buba i Krzyś są dla siebie stworzeni. W końcu tak kłócić się mogą tylko naprawdę bliskie sobie osoby.
Buba jest klejem. To ona wpadła na pomysł jak skleić na nowo Piotra i Basię. To ona skleiła Różę i Sebastiana, zwracając jego uwagę na turystykę...

książek: 857
Ewa | 2010-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2010

Niektórzy autorzy mają styl tak charakterystyczny, że już po kilku pierwszych stronach wie się, z kim ma mamy do czynienia, nawet jeśli nie udało się wcześniej rzucić okiem na okładkę. Do takich pisarzy należy właśnie Katarzyna Grochola. Obojętnie o czym opowiada - czy o koszmarze kobiety, nad którą ktoś znęca się psychicznie i fizycznie, jak miało to miejsce w "Trzepocie skrzydeł", czy też poprzez zabawną postać Judyty dzieli się z nami przemyśleniami kobiety po czterdziestce - z każdej strony wydziera coś, co możemy nazwać jakąś specyfiką wyrażania myśli. Do jednych może trafiać to mniej, do innych bardziej - niezależnie od tego, pozostaje to wyróżnikiem tej pisarki.

Tak jest i w przypadku tej powieści.Ośmioro ludzi, osiem osobowości,osiem różnych światów - i przyjaźń, zdolna przezwyciężyć wszelkie trudności. Książkę polecam nie tylko wielbicielom Grocholi, a każdemu z nas - bo uczy , że trzeba rozmawiać, bo porusza,bo skłania do pewnych głębszych przemyśleń. Bo na pewno uwrażliwia...

książek: 1022
Madi | 2013-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lutego 2013

Na początku wydaje się dość chaotycznie napisana-przeskakuje się z jednej osoby na drugą(8 przyjaciół),ale potem powoli powieść wciąga i poznajemy lepiej te osoby.
Książka jest lekko napisana,trochę z humorem_jak to u Grocholi-zwykłe problemy małżeńskie, aż tu nagle choroba nowotworowa u jednej z przyjaciół.
Podoba mi się styl pisania Pani Grocholi.

książek: 481
dilbi | 2014-02-17
Przeczytana: 17 lutego 2014

Na początku nieco irytował mnie sposób, w jaki ta książka została napisana. Ale jak już się przyzwyczaiłam okazało się, że nawet to wszystko jest niezłe :)
Fajna książka o życiu, przyjaźni, miłości, cierpliwości, jak zwykle pisana lekko i przyjemnie.

książek: 276
Redcherry | 2013-12-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Lekka i przyjemna. Momentami zabawna. Postacie takie sobie, ale ogólnie ksiązka dobra.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd