Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Osobowość ćmy

Autor:
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308042816
liczba stron
256
kategoria
romans
język
polski
typ
papier
6,55 (1726 ocen i 132 opinie)

Opis książki

Ośmioro przyjaciół. Niby znają się jak łyse konie. Nibya Bo cierpią, błądzą, potykają się i upadają zanim po omacku, dojdą do najoczywistszej prawdy: w życiu liczy się tylko miłość i tylko ona pozwala dokonywać właściwych wyborów. Wszystko inne zawodzi. O czym przekonywałam Czytelników zawsze Katarzyna Grochola W nowej edycji wzruszającą,...

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 316
Carles | 2015-03-18

Nie jestem jakąś specjalną fanką pani Grocholi (nie wszystko czytałam - to inna sprawa) ale z tych książek co znam - ta zdecydowanie najbardziej przypadła mi do gustu. Czytałam ją już jakiś czas temu ale dobrze pamiętam, że było to w pociągu, podczas pewnej długiej podróży. Pamiętam, że na pewno odwracałam głowę i przyklejałam ją do szyby, bo w jednaj ze scen popłynęły mi łzy i głupio było tak przy ludziach ...
W tej książce autorka bardzo postarała się o wykreowanie ciekawych postaci, nie takich powtarzalnych modeli ale osób "mniej kalkowatych", że się tak wyrażę. I to się udało. I zrobiło się o niebo lepiej niż przykładowo w "Houston ...".
Mądra fabuła, wspomniane już postacie i emocje - jeśli dodać do tego świetne pióro - książka robi się warta polecenia.

książek: 569

Na początku było zaledwie tak sobie. Króciutkie niby-to-rozdzialiki przeskakujące od jednego bohatera do kolejnego. Nic wciągającego, ot zwykłe życie, banalne problemiki, ośmioro ludzi, osiem osobowości, osiem różnych światów. W dodatku większość tych bohaterów była też tylko taka sobie, jakby niezdecydowana, nie budząca jakieś wielkiej sympatii. Oprócz Buby, bo Buba jest wyjątkowa.
I to właśnie dzięki Bubie, owo "tylko takie sobie na początku" zaczęło się zmieniać. Nagle to już nie była powieść o banałach, ale o poczuciu samotności tuż obok najbliższych nam osób, o lęku przed kolejnym zranieniem i o ogromnej potrzebie takiego szczerego porozumienia. I mimo, że się tego zupełnie nie spodziewałam, to jednak w tej lekko napisanej powieści, takiej nijakiej jak się wydawało przy pierwszych kilkudziesięciu stronach, ukryte jest wiele mądrości i takich rzeczy, które się czyta tylko sercem.
I dlatego to była warta przeczytania ksiązka. Polecam.

książek: 3478
Książkowo | 2011-12-12
Przeczytana: 11 grudnia 2011

W książce poznajemy losy grupy przyjaciół, którzy na różne sposoby próbują poukładać własne życie. Teoretycznie znają się oni bardzo dobrze, a mimo to wciąż błąkają się w labiryncie domysłów i niedomówień, które najczęściej nie są prawdziwe. Jeśli macie ochotę na napisaną w bardzo ciepły i empatyczny sposób opowieść o zawiłościach losu, sile przyjaźni i odkrywaniu siebie ta pozycja na pewno Was nie zawiedzie.

książek: 340
Anna | 2012-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2012

Podobała mi się ta opowieść, ukazująca niesnaski i nieporozumienia z pozornie ważnych powodów, które przyćmiewają prawdziwe uczucie.
Pełna pozytywnych emocji jest postać Julii, która po wielu niepowodzeniach, zupełnie przypadkowo i nieoczekiwanie, odnajduje prawdziwą miłość i szczęście. Oczywiście najbardziej intrygującą postacią jest Buba, która mimo młodego wieku, prezentuje niezwykłą dojrzałość emocjonalną. Jest nicią, która ratuje to, co jest już niemal pogrzebane. No i oczywiście nie brakuje nurtującego nas pytania : kto jest poważnie chory na raka i ociera się o śmierć?
Polecam

książek: 339
Patrycja | 2014-05-19
Przeczytana: 12 marca 2012

Bardzo dobra, emocjonująca książka. Jej bohaterką jest młoda dziewczyna Buba, chora na raka. Historia przedstawia perypetie jej skomplikowanego życia, walkę z chorobą i to co dzieje się w psychice człowieka doświadczonego chorobą. Dzięki tej książce dowiadujemy się jak ważne jest posiadanie przyjaciół, ich miłość i wsparcie i jak bardzo źle jest samotnym ludziom. Polecam serdecznie ludziom, którzy lubią historie o życiu, nie tylko z tej przyjemnej strony lecz również z tej drugiej...

książek: 161
ABC | 2014-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2014

Przez pierwsze kilkanaście (może nawet kilkadziesiąt) stron nie wiedziałam co się dzieje i bardzo mi się to nie podobało. Osobom, które czują podobnie mogę tylko poradzić by się nie zniechęcały, bo zawirowania w życiu bohaterów wciągają. Pod koniec czułam jakbym też należała do świętej ósemki (z tym, że ze mną to byłaby już dziewiątka:))
Historia nadzwyczajnej przyjaźni grupki zupełnie różnych osób. Są sobie bardzo oddani. Tym bardziej trudno mi zrozumieć dlaczego mają przed sobą tyle do ukrycia. Ale tacy już po prostu jesteśmy. Są rzeczy o których nie mówimy nawet najbliższym przyjaciołom.
Od razu pokochałam Bubę. Od razu też wiedziałam, że to ona jest chora, choć gdy Róża zaszła w ciążę, zaczęłam mieć wątpliwości. Od razu też pomyślałam, że Buba i Krzyś są dla siebie stworzeni. W końcu tak kłócić się mogą tylko naprawdę bliskie sobie osoby.
Buba jest klejem. To ona wpadła na pomysł jak skleić na nowo Piotra i Basię. To ona skleiła Różę i Sebastiana, zwracając jego uwagę na...

książek: 907
Ewa | 2010-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2010

Niektórzy autorzy mają styl tak charakterystyczny, że już po kilku pierwszych stronach wie się, z kim ma mamy do czynienia, nawet jeśli nie udało się wcześniej rzucić okiem na okładkę. Do takich pisarzy należy właśnie Katarzyna Grochola. Obojętnie o czym opowiada - czy o koszmarze kobiety, nad którą ktoś znęca się psychicznie i fizycznie, jak miało to miejsce w "Trzepocie skrzydeł", czy też poprzez zabawną postać Judyty dzieli się z nami przemyśleniami kobiety po czterdziestce - z każdej strony wydziera coś, co możemy nazwać jakąś specyfiką wyrażania myśli. Do jednych może trafiać to mniej, do innych bardziej - niezależnie od tego, pozostaje to wyróżnikiem tej pisarki.

Tak jest i w przypadku tej powieści.Ośmioro ludzi, osiem osobowości,osiem różnych światów - i przyjaźń, zdolna przezwyciężyć wszelkie trudności. Książkę polecam nie tylko wielbicielom Grocholi, a każdemu z nas - bo uczy , że trzeba rozmawiać, bo porusza,bo skłania do pewnych głębszych przemyśleń. Bo na pewno...

książek: 1064
Madi | 2013-06-14
Na półkach: 2013, Przeczytane
Przeczytana: 22 lutego 2013

Na początku wydaje się dość chaotycznie napisana-przeskakuje się z jednej osoby na drugą(8 przyjaciół),ale potem powoli powieść wciąga i poznajemy lepiej te osoby.
Książka jest lekko napisana,trochę z humorem_jak to u Grocholi-zwykłe problemy małżeńskie, aż tu nagle choroba nowotworowa u jednej z przyjaciół.
Podoba mi się styl pisania Pani Grocholi.

książek: 2999
Monika | 2010-10-23
Przeczytana: 23 października 2010

...zachwyciła mnie ta opowieść...

książek: 582
dilbi | 2014-02-17
Przeczytana: 17 lutego 2014

Na początku nieco irytował mnie sposób, w jaki ta książka została napisana. Ale jak już się przyzwyczaiłam okazało się, że nawet to wszystko jest niezłe :)
Fajna książka o życiu, przyjaźni, miłości, cierpliwości, jak zwykle pisana lekko i przyjemnie.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Terry Pratchett
    67. rocznica
    urodzin
    Kiedy łamiesz zasady, łam je mocno i na dobre.
  • Nelle Harper Lee
    89. rocznica
    urodzin
    Ale ja, zanim będę mógł żyć w zgodzie z innymi ludźmi, przede wszystkim muszę żyć w zgodzie z sobą samym. Jedyna rzecz, jaka nie podlega przegłosowaniu przez większość, to sumienie człowieka.
  • Alistair MacLean
    93. rocznica
    urodzin
    - Słyszałeś o SKGP? - Jasne. Stowarzyszenie Kierowców Grand Prix. - Właśnie. No więc SKGP postanowiło, że dla naszego bezpieczeństwa, zawodników i widzów, należy skreślić Harlowa z listy z listy kierowców Formuły 1. Chcemy, żeby nie miał prawa wstępu na żaden tor w Europie. Wiesz, że on pije? - Kto... pokaż więcej
  • Christian Jacq
    68. rocznica
    urodzin
    ... miłość to taki potok, który znosi wszelkie tamy i zalewa istotę ludzką bez reszty.
  • Ian Rankin
    55. rocznica
    urodzin
  • Roberto Bolaño
    62. rocznica
    urodzin
    Nadszedł dzień, kiedy postanowiłem zerwać z literaturą. Zerwałem. Nie ma w tym kroku żadnej traumy poza poczuciem wolności. To tak, między nami mówiąc, jak przestać być prawiczkiem. Co za ulga! Zerwanie z literaturą, to znaczy zerwanie z pisaniem, by ograniczyć się wyłącznie do czytania!
  • Jan Izydor Sztaudynger
    111. rocznica
    urodzin
    On gotyk, ona barok. Renesans zjawi się za rok.
  • Daniel Passent
    77. rocznica
    urodzin
    My nazywamy tenisówki felony shoes (buty przestępcze), bo oni je często noszą [handlarze narkotyków]. Kurtka skórzana, kosztowna, ale na nogach tenisówki.
  • Sven Lindqvist
    83. rocznica
    urodzin
  • Michael H. Hart
    83. rocznica
    urodzin
  • Lois Duncan
    81. rocznica
    urodzin
    W jakiś sposób wspomnienia radosne bardziej bolą niż wspomnienia smutne, bo dotkliwiej zdajemy sobie sprawę, że należą do przeszłości bezpowrotnie.
  • Stefania Grodzieńska
    5. rocznica
    śmierci
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Ludwig Tieck
    162. rocznica
    śmierci
    Nazbyt często to, co szlachetne i wielkie, bywa zapomniane i poniżane przez ludzi małego ducha.
  • Kazimierz Gołba
    63. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd