Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 664 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Osobowość ćmy

Osobowość ćmy

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Wydawnictwo Literackie
data wydania
ISBN
9788308042816
liczba stron
256
kategoria
romans
język
polski
typ
papier
6.52 (1484 ocen i 115 opinii)

Opis książki

Ośmioro przyjaciół. Niby znają się jak łyse konie. Nibya Bo cierpią, błądzą, potykają się i upadają zanim po omacku, dojdą do najoczywistszej prawdy: w życiu liczy się tylko miłość i tylko ona pozwala dokonywać właściwych wyborów. Wszystko inne zawodzi. O czym przekonywałam Czytelników zawsze Katarzyna Grochola W nowej edycji wzruszającą,...

 

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 3140
Książkowo | 2011-12-12
Przeczytana: 11 grudnia 2011

W książce poznajemy losy grupy przyjaciół, którzy na różne sposoby próbują poukładać własne życie. Teoretycznie znają się oni bardzo dobrze, a mimo to wciąż błąkają się w labiryncie domysłów i niedomówień, które najczęściej nie są prawdziwe. Jeśli macie ochotę na napisaną w bardzo ciepły i empatyczny sposób opowieść o zawiłościach losu, sile przyjaźni i odkrywaniu siebie ta pozycja na pewno Was nie zawiedzie.

książek: 301
Anna | 2012-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2012

Podobała mi się ta opowieść, ukazująca niesnaski i nieporozumienia z pozornie ważnych powodów, które przyćmiewają prawdziwe uczucie.
Pełna pozytywnych emocji jest postać Julii, która po wielu niepowodzeniach, zupełnie przypadkowo i nieoczekiwanie, odnajduje prawdziwą miłość i szczęście. Oczywiście najbardziej intrygującą postacią jest Buba, która mimo młodego wieku, prezentuje niezwykłą dojrzałość emocjonalną. Jest nicią, która ratuje to, co jest już niemal pogrzebane. No i oczywiście nie brakuje nurtującego nas pytania : kto jest poważnie chory na raka i ociera się o śmierć?
Polecam

książek: 2609
Monika | 2010-10-23
Przeczytana: 23 października 2010

...zachwyciła mnie ta opowieść...

książek: 733
Ewa | 2010-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2010

Niektórzy autorzy mają styl tak charakterystyczny, że już po kilku pierwszych stronach wie się, z kim ma mamy do czynienia, nawet jeśli nie udało się wcześniej rzucić okiem na okładkę. Do takich pisarzy należy właśnie Katarzyna Grochola. Obojętnie o czym opowiada - czy o koszmarze kobiety, nad którą ktoś znęca się psychicznie i fizycznie, jak miało to miejsce w "Trzepocie skrzydeł", czy też poprzez zabawną postać Judyty dzieli się z nami przemyśleniami kobiety po czterdziestce - z każdej strony wydziera coś, co możemy nazwać jakąś specyfiką wyrażania myśli. Do jednych może trafiać to mniej, do innych bardziej - niezależnie od tego, pozostaje to wyróżnikiem tej pisarki.

Tak jest i w przypadku tej powieści.Ośmioro ludzi, osiem osobowości,osiem różnych światów - i przyjaźń, zdolna przezwyciężyć wszelkie trudności. Książkę polecam nie tylko wielbicielom Grocholi, a każdemu z nas - bo uczy , że trzeba rozmawiać, bo porusza,bo skłania do pewnych głębszych przemyśleń. Bo na pewno uwrażliwia...

książek: 1121
Alicja | 2010-06-29
Przeczytana: 29 czerwca 2010

Dość przewidywalna, lekka, przyjemna lektura. Nie należało się spodziewać nic ponad romansu, związków i miłości pomiędzy ósemką przyjaciół. Nawet 'intrygi', tajemnice i niedomówienia dały się wychwycić, ale żadna z postaci nie zachwyciła. Chyba spodziewałam się czegoś więcej po autorce.

książek: 393
ZaczytanaMarzycielka | 2012-06-06
Na półkach: Przeczytane, Rok 2012
Przeczytana: 05 czerwca 2012

Miłość – wielka rzecz!

Katarzyna Grochola jest autorką wielu książek. Dobrych książek. Na podstawie „Nigdy w życiu!” nakręcono film, który zyskał ogromną sławę. Bo któż o nim nie słyszał? „Zielone drzwi” są książką o życiu samej autorki. Pozostałe tytuły poruszają nasze serca niezwykłą fabułą, zazwyczaj zmierzającą ku uświadomieniu czytelnikowi, że miłość ma sens w życiu. Grochola w swoich publikacjach porusza tematy niezwykle nam bliskie, dużo w jej książkach zdrady, zapowiadającej zazwyczaj kompletne zawalenie się świata głównej bohaterki. W końcu jednak czytamy z łezką w oku, jak opowieść kończy się – mniej lub bardziej satysfakcjonującym – happy Endem. Głównym motywem jej twórczości jest miłość, która najpiękniej została przedstawiona w „Osobowości ćmy”, wydanej w 2005 roku.

Gdy ktoś powie słowo "miłość", od razu większości z nas skojarzy się to z parą kochających się ludzi, być może trzymających się za ręce. Miłość jednakże nie jest tylko relacją kobieta-mężczyzna. Istnieją różn...

książek: 380
Bigos | 2010-06-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 czerwca 2010

Mówiąc krótko i zwięźle - taka sobie ta książeczka. Przeczytałam w jeden dzień. Na początku nie bardzo podobała mi się forma w jakiej jest napisana. Taka troche dziecinna. Jeśli chodzi o zagadkę, kto z przyjaciół choruje - domyśliłam się po paru stronach. Pomysł dobry. Niby przyjaciele, ale tak naprawdę ludzie, którzy mało o sobie wiedzą. Czy to w związkach, czy w rodzinie, nie potrafia mówić o tym co naprawdę czują i myślą. To prowadzi do przykrych sytuacji i wielu nieporozumień.

Jeśli autorka chciała dać do zrozumienia, że tylko szczera rozmowa prowadzi do szczęścia i wspaniałych relacji międzyludzkich, to zrobiła to trochę zbyt prosto. Czytając miałam wrażenie, że książka napisana jest byle jak i czytałam ją, byle tylko szybciej skończyć. Wydaje mi się, że autorkę stać na więcej.

Nie piszę więc, że polecam, bo dla mnie jest to książka, która jednym okiem wpadła, a drugim wypadła i raczej nie poświęcę jej już nigdy żadnej myśli.

książek: 268
Justyna | 2014-02-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lutego 2014

"Osobowość ćmy" to jedna z pierwszych książek Katarzyny Grocholi z czasów jej wielkiego boomu. Wydaje mi się, że w nich pani Grochola się dopiero rozkręcała. Pomimo tego, że książka porusza ciężki temat walki z rakiem nerki młodej, pięknej dziewczyny - Buby to bardzo szybko się ją czyta.Porusza tak ważne dla każdego z nas tematy przyjaźni, miłości, wierność, lojalności, współczucia i poświęcenia dla drogiego człowieka.

książek: 2077
Kamulka84 | 2011-07-22
Na półkach: Powieści, Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2011

Opowieść o grupie przyjaciół, którzy tak naprawdę nie są ze sobą do końca szczerzy. Książka jest wołaniem o rozmowę między ludźmi, o szczerość, pokazuje, że zawsze są dwa punkty widzenia i zawsze trzeba wysłuchać drugiej strony. Zachwyciła mnie ta książka! Gorąco polecam!

książek: 1270
mad28 | 2010-01-15
Na półkach: Przeczytane, Pożyczone

super książka


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sven Hassel
    97. rocznica
    urodzin
    Porta głosi teorię, że lądują one w obozie koncentracyjnym dla wszy, w którym naukowcy próbują wyhodować specjalną aryjską wesz, dość inteligentną, by podnieść przednią nóżkę w nazistowskim pozdrowieniu, gdyby przypadkiem przechodził tam Adolf
  • Antoni Libera
    65. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Katarzyna Rygiel
    39. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    94. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Andrzejewski
    31. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    25. rocznica
    śmierci
    Śniło mi się tej nocy, że znowu byłam w Manderley.
  • Jonasz Kofta
    26. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć
  • James Graham Ballard
    5. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcji i możliwych do wyobrażenia alternatyw. Można go porównać do naukowca, który (...) natrafia nagle na nie zbadany teren czy temat. Może jedynie wysuwać rozmaite hipotezy i konfrontować je z faktami.
  • Ladislav Klíma
    86. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • George Gordon Byron
    190. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Tadeusz Rittner
    93. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd