Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Osobowość ćmy

Autor:
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308042816
liczba stron
256
kategoria
romans
język
polski
typ
papier
6,56 (1738 ocen i 132 opinie)

Opis książki

Ośmioro przyjaciół. Niby znają się jak łyse konie. Nibya Bo cierpią, błądzą, potykają się i upadają zanim po omacku, dojdą do najoczywistszej prawdy: w życiu liczy się tylko miłość i tylko ona pozwala dokonywać właściwych wyborów. Wszystko inne zawodzi. O czym przekonywałam Czytelników zawsze Katarzyna Grochola W nowej edycji wzruszającą,...

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 336
Carles | 2015-03-18

Nie jestem jakąś specjalną fanką pani Grocholi (nie wszystko czytałam - to inna sprawa) ale z tych książek co znam - ta zdecydowanie najbardziej przypadła mi do gustu. Czytałam ją już jakiś czas temu ale dobrze pamiętam, że było to w pociągu, podczas pewnej długiej podróży. Pamiętam, że na pewno odwracałam głowę i przyklejałam ją do szyby, bo w jednaj ze scen popłynęły mi łzy i głupio było tak przy ludziach ...
W tej książce autorka bardzo postarała się o wykreowanie ciekawych postaci, nie takich powtarzalnych modeli ale osób "mniej kalkowatych", że się tak wyrażę. I to się udało. I zrobiło się o niebo lepiej niż przykładowo w "Houston ...".
Mądra fabuła, wspomniane już postacie i emocje - jeśli dodać do tego świetne pióro - książka robi się warta polecenia.

książek: 578

Na początku było zaledwie tak sobie. Króciutkie niby-to-rozdzialiki przeskakujące od jednego bohatera do kolejnego. Nic wciągającego, ot zwykłe życie, banalne problemiki, ośmioro ludzi, osiem osobowości, osiem różnych światów. W dodatku większość tych bohaterów była też tylko taka sobie, jakby niezdecydowana, nie budząca jakieś wielkiej sympatii. Oprócz Buby, bo Buba jest wyjątkowa.
I to właśnie dzięki Bubie, owo "tylko takie sobie na początku" zaczęło się zmieniać. Nagle to już nie była powieść o banałach, ale o poczuciu samotności tuż obok najbliższych nam osób, o lęku przed kolejnym zranieniem i o ogromnej potrzebie takiego szczerego porozumienia. I mimo, że się tego zupełnie nie spodziewałam, to jednak w tej lekko napisanej powieści, takiej nijakiej jak się wydawało przy pierwszych kilkudziesięciu stronach, ukryte jest wiele mądrości i takich rzeczy, które się czyta tylko sercem.
I dlatego to była warta przeczytania ksiązka. Polecam.

książek: 3495
Książkowo | 2011-12-12
Przeczytana: 11 grudnia 2011

W książce poznajemy losy grupy przyjaciół, którzy na różne sposoby próbują poukładać własne życie. Teoretycznie znają się oni bardzo dobrze, a mimo to wciąż błąkają się w labiryncie domysłów i niedomówień, które najczęściej nie są prawdziwe. Jeśli macie ochotę na napisaną w bardzo ciepły i empatyczny sposób opowieść o zawiłościach losu, sile przyjaźni i odkrywaniu siebie ta pozycja na pewno Was nie zawiedzie.

książek: 340
Anna | 2012-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2012

Podobała mi się ta opowieść, ukazująca niesnaski i nieporozumienia z pozornie ważnych powodów, które przyćmiewają prawdziwe uczucie.
Pełna pozytywnych emocji jest postać Julii, która po wielu niepowodzeniach, zupełnie przypadkowo i nieoczekiwanie, odnajduje prawdziwą miłość i szczęście. Oczywiście najbardziej intrygującą postacią jest Buba, która mimo młodego wieku, prezentuje niezwykłą dojrzałość emocjonalną. Jest nicią, która ratuje to, co jest już niemal pogrzebane. No i oczywiście nie brakuje nurtującego nas pytania : kto jest poważnie chory na raka i ociera się o śmierć?
Polecam

książek: 166
ABC | 2014-10-17
Przeczytana: 16 października 2014

Przez pierwsze kilkanaście (może nawet kilkadziesiąt) stron nie wiedziałam co się dzieje i bardzo mi się to nie podobało. Osobom, które czują podobnie mogę tylko poradzić by się nie zniechęcały, bo zawirowania w życiu bohaterów wciągają. Pod koniec czułam jakbym też należała do świętej ósemki (z tym, że ze mną to byłaby już dziewiątka:))
Historia nadzwyczajnej przyjaźni grupki zupełnie różnych osób. Są sobie bardzo oddani. Tym bardziej trudno mi zrozumieć dlaczego mają przed sobą tyle do ukrycia. Ale tacy już po prostu jesteśmy. Są rzeczy o których nie mówimy nawet najbliższym przyjaciołom.
Od razu pokochałam Bubę. Od razu też wiedziałam, że to ona jest chora, choć gdy Róża zaszła w ciążę, zaczęłam mieć wątpliwości. Od razu też pomyślałam, że Buba i Krzyś są dla siebie stworzeni. W końcu tak kłócić się mogą tylko naprawdę bliskie sobie osoby.
Buba jest klejem. To ona wpadła na pomysł jak skleić na nowo Piotra i Basię. To ona skleiła Różę i Sebastiana, zwracając jego uwagę na...

książek: 341
Patrycja | 2014-05-19
Przeczytana: 12 marca 2012

Bardzo dobra, emocjonująca książka. Jej bohaterką jest młoda dziewczyna Buba, chora na raka. Historia przedstawia perypetie jej skomplikowanego życia, walkę z chorobą i to co dzieje się w psychice człowieka doświadczonego chorobą. Dzięki tej książce dowiadujemy się jak ważne jest posiadanie przyjaciół, ich miłość i wsparcie i jak bardzo źle jest samotnym ludziom. Polecam serdecznie ludziom, którzy lubią historie o życiu, nie tylko z tej przyjemnej strony lecz również z tej drugiej...

książek: 910
Ewa | 2010-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2010

Niektórzy autorzy mają styl tak charakterystyczny, że już po kilku pierwszych stronach wie się, z kim ma mamy do czynienia, nawet jeśli nie udało się wcześniej rzucić okiem na okładkę. Do takich pisarzy należy właśnie Katarzyna Grochola. Obojętnie o czym opowiada - czy o koszmarze kobiety, nad którą ktoś znęca się psychicznie i fizycznie, jak miało to miejsce w "Trzepocie skrzydeł", czy też poprzez zabawną postać Judyty dzieli się z nami przemyśleniami kobiety po czterdziestce - z każdej strony wydziera coś, co możemy nazwać jakąś specyfiką wyrażania myśli. Do jednych może trafiać to mniej, do innych bardziej - niezależnie od tego, pozostaje to wyróżnikiem tej pisarki.

Tak jest i w przypadku tej powieści.Ośmioro ludzi, osiem osobowości,osiem różnych światów - i przyjaźń, zdolna przezwyciężyć wszelkie trudności. Książkę polecam nie tylko wielbicielom Grocholi, a każdemu z nas - bo uczy , że trzeba rozmawiać, bo porusza,bo skłania do pewnych głębszych przemyśleń. Bo na pewno...

książek: 1067
Madi | 2013-06-14
Na półkach: 2013, Przeczytane
Przeczytana: 22 lutego 2013

Na początku wydaje się dość chaotycznie napisana-przeskakuje się z jednej osoby na drugą(8 przyjaciół),ale potem powoli powieść wciąga i poznajemy lepiej te osoby.
Książka jest lekko napisana,trochę z humorem_jak to u Grocholi-zwykłe problemy małżeńskie, aż tu nagle choroba nowotworowa u jednej z przyjaciół.
Podoba mi się styl pisania Pani Grocholi.

książek: 3054
Monika | 2010-10-23
Przeczytana: 23 października 2010

...zachwyciła mnie ta opowieść...

książek: 621
dilbi | 2014-02-17
Przeczytana: 17 lutego 2014

Na początku nieco irytował mnie sposób, w jaki ta książka została napisana. Ale jak już się przyzwyczaiłam okazało się, że nawet to wszystko jest niezłe :)
Fajna książka o życiu, przyjaźni, miłości, cierpliwości, jak zwykle pisana lekko i przyjemnie.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś AGRAFKĘ
  •   błądziłeś w CIEMNOŚCIACH
  •   oglądałeś EMBRIONY przez mikroskop
  •   uprawiałaś FECHTUNEK
  •   wdepnęłaś w KAŁ
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd