Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Najstarszy

Najstarszy

Autor:
Cykl: Dziedzictwo (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paulina Braiter
tytuł oryginału
Eldest
wydawnictwo
MAG
data wydania
ISBN
8374800046
liczba stron
616
słowa kluczowe
powieść, fantasy, smoki,
język
polski
typ
papier
6,88 (7145 ocen i 289 opinii)

Opis książki

Drugi tom światowego bestselleru Eragon. Zapada mrok... w sercach wzbiera rozpacz... zło triumfuje... Zaledwie kilka dni temu Eragon i jego smoczyca Saphira ocalili kryjówkę buntowników przed atakiem wojsk króla Galbatorixa, okrutnego władcy imperium. Teraz muszą udać się do Ellesmery, krainy elfów, gdzie Eragona czeka dalsze szkolenie. Musi nauczyć się jeszcze lepiej władać bronią Smoczych Jeźdźc...

Drugi tom światowego bestselleru Eragon. Zapada mrok... w sercach wzbiera rozpacz... zło triumfuje... Zaledwie kilka dni temu Eragon i jego smoczyca Saphira ocalili kryjówkę buntowników przed atakiem wojsk króla Galbatorixa, okrutnego władcy imperium. Teraz muszą udać się do Ellesmery, krainy elfów, gdzie Eragona czeka dalsze szkolenie. Musi nauczyć się jeszcze lepiej władać bronią Smoczych Jeźdźców: mieczem i magią. Wyrusza zatem w najważniejszą podróż swego życia, poznaje nowe cudowne miejsca i nowych kompanów, przeżywa nowe przygody. Lecz cały czas towarzyszy mu chaos i zdrada i nic nie jest takie, jakim się wydaje. Wkrótce Eragon nie wie już, komu może zaufać.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 188
Asheraa | 2012-03-29
Przeczytana: 22 marca 2012

Paolini wydoroślał: wydorośleli więc i jego książkowi bohaterowie. Autor wyrobił sobie swój własny styl, udoskonalił fabułę wprowadzając wydarzenia, które ogromnie zaskakują czytelnika, co akurat ja uważam
za wspaniałą rzecz. W "Najstarszym" wprowadzony został podział: część książki opowiada o historii Eragona, a część o życiu jego kuzyna, Rorana i kilka fragmentów z przygotowań do bitwy u Vardenów.
Każde z nich przeplata się ze sobą, dzięki temu możemy poznać emocje, myśli i zamiary wielu bohaterów. Na początku było to trochę irytujące, bowiem autor przeskakiwał z bohatera do bohatera w najbardziej emocjonującym momencie i by doczytać dalszych losów jednej z istot trzeba było przebrnąć przez historię innej postaci.

Jeśli chodzi o opisy przyrody - nie mam żadnych zastrzeżeń. Wszystko dopięte na ostatni guzik i przedstawione tak, by czytelnik mógł sobie wszystko dokładnie wyobrazić. Najbardziej zaskakujący był las elfów: idealny, magiczny, pełen tajemnic.

Podsumowując całość: ta czę...

książek: 407
Shimik | 2012-07-08
Na półkach: Przeczytane

Jest to książka z najwyższej półki, jest obowiązkową lekturą dla każdego miłośnika fantastyki bądź samych smoków. Jest 90% prawdopodobieństwo, że jeśli przeczytacie tę książkę choć raz to na pewno do niej powrócicie!

książek: 2629
Wkp | 2013-08-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kontynuacja Eragona zaczyna się bezpośrednio po finale części pierwszej. Po walce nadszedł czas na żałobę. Eragon wyrusza wraz z krasnoludem na wyprawę podczas której przyjmuje zaproszenie do dołączenia do klanu, a w tym czasie w Carvahall zaatakowani przez Ra'zaców mieszkańcy zmuszeni są opuścić rodzinną wieś...

"Najstarszy", co trzeba przyznać od razu, to książka lepsza od poprzednika. Lepiej napisana, lepiej rozplanowana... Autor, dojrzalszy już i bardziej obeznany z pisarskim fachem, wyeliminował eragonowe błędy, doprawił wszystko porcją tajemnicy, emocji i zaskoczeń i jak zwykle zakończył retardacją, która sprawia, ze na kolejny tom chce się czekać.

Tak więc polecam fanom fantasy i wszystkim tym, którzy rozczarowani Eragonem po kontynuację sięgnąć nie zamierzali. Naprawdę warto, choć nie jest to literatura wysokich lotów.

książek: 0
| 2014-04-29
Na półkach: Przeczytane

Nie czytałam części 1, ograniczyłam się do przeczytania streszczenia, które zostało zamieszczone do części 2. Uwielbiam fantastykę, jest to ten rodzaj literatury, który przenosi czytelnika w inny, magiczny świat w sposób pełny.
W "Najstarszym" najbardziej spodobała mi się część poświęcona nauce u Oromisa w Ellesmérze - stolicy wspaniałego królestwa elfów. Dziełu Paolliniego nie dam więcej niż te 6 gwiazdek gdyż znajdowało się w nim zbyt dużo opisów walk, które mnie niepomiernie nużyły. U mnie akcja typu: dynamiczne sceny walki, pościgów, strzelanin zawsze wywoływała nudę i zniechęcenie, czy to w książce, czy w filmie. Zdaję sobie sprawę, że u większości osób taka akcja wzbudza zainteresowanie, lecz ja mam zupełnie na odwrót. O ile pamiętam w książce tej, sprawy polityczne były dosyć zawiłe (albo to być może efekt pominięcia 1. części ;)) co również mnie nużyło.
Pomimo wszystko, książka dobra, autor zasługuje na uznanie za swą wielką wyobraźnię, która wyczarowała mu tak magi...

książek: 201
helmans | 2011-03-13
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, Ulubione

Druga część Sagi Dziedzictwo. Po raz kolejny odwiedzamy fascynujący świat z szokującym początkiem i zakończeniem.
Wędrówka innych bohaterów również wciąga i nie daje chwili odpoczynku od dreszczyku emocji.
Oczywiście Polecam.

książek: 1643
Moreni | 2010-05-03
Na półkach: Przeczytane

W drugiej części autor wyraźnie wyrobił sobie styl, a i konstrukcja postaci mu lepiej wychodzi. Daleko mu jednak do Tolkiena, którego następcą go okrzyknięto.

książek: 232
niszczuk | 2010-04-03

Poza faktem, że autor napisał tę książkę w wieku młodym, seria ta nie jest niczym szczególnym.

książek: 244

Najstarszy, ech, mogła by to być cudowna książka gdyby nie ten okropny Roran Wszechmogący! Nie lubię go, nie lubię, bardzo nie lubią i szczerze powiedziawszy gdy tylko pojawiał się rozdział z nim to od razu przerzucałam kartki do jego końca by znów czytać tylko o Eragonie.

No Durza wreszcie padł (uwielbiam tą postać w filmie :P ), Nasuada przywódczyni, problemy Eragona, tyle obietnic i wszystkie obowiązki należy wykonać, strasznie tego dużo jak dla takiego młodzieńca, lecz go wspiera cudowna smoczyca Saphira, więc sobie chłopak radzi.
Teraz wybierają się do Ellesmery, miasta elfów gdzie to muszą rozpocząć szkolenie.
Ogółem uwielbiam tą część, tu klan krasnoludów chce zabić Eragona, bo go żywcem nienawidzę, tu zaś Eragon staje się oficjalnie członkiem inne klanu krasnoludów, tu zaś u elfów duchy zabierają mu 'pamiątkę' po Durzy i zmieniają go w hybrydę ludzko-elfią, wszystko byle tylko wygrał wojnę z królem, która zbliża się wielkimi krokami.
Vardeni łączą się z Surdą, Roran ratuje Car...

książek: 219
Canis | 2012-07-31

Najstarszy opowiada o dalszych losach Saphiry i Eragona. Po walce z Urgalami, król Ajihad zostaje zabity. Porwani zostają także Bliźniacy i Murtagh, których uznano za zmarłych. Arya, Saphira, Eragon i Orik udają się do Du Weldenvarden, aby Eragon urósł ze swoją towarzyszką w siłę, trenując się u elfów.

Po przeczytaniu Eragona z wielkim zniecierpliwieniem sięgnęłam po Najstarszego. Bardzo spodobało mi się rozwiązanie Christophera Paoliniego dotyczące Eragona i jego kuzyna, Rorana. Autor prowadził dwie akcje jednocześnie, przeskakując po kilku rozdziałach z jednej, do drugiej. Książka równie dobra jak pierwsza część - Eragon.

książek: 1236

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

http://esperazna.blogspot.com/2014/06/najstarszy-christopher-paolini.html


Fragmenty:
• „Sé onr sverdar sitja hvass! – Oby wasze miecze pozostały ostre!”
• s.14 „…jedyną metodą zachowania rozumu pośród morza bólu jest działanie”.
• s.39 „Ziemia to coś niezwykłego. Dbaj o nią, a ona zadba o ciebie. O niewielu innych rzeczach można to rzec”.
• s.44 „Pogłoski stanowiły jedynie odzwierciedlenie marzeń tych, którzy łaknęli lepszej przyszłości”.

• s.50 ~śpiewka Horsta:
„Hej, ho!
Brzęczy i dźwięczy na kowadle młot,
kapryśny metal i stali grzmot,
z hukiem i brzękiem trzymam w garści młot
i biję niesforne żelazo!”

• s.145 ~pieśń krasnoluda:
„Hen, w dół, dokąd wiedzie bystry nurt,
i wzbiera Kílfy ciemna krew,
my chyżych dosiadamy kłód
dla rodu, klanu i honoru.

Pod niebem, tam gdzie orli szlak,
przez wilków lodów mroczny las
spływamy tam na krwawych pniach
po złoto, brylant i lśniącą stal.

Tarczę i topór chwycę w dłoń,
Zbroja ochroni kamień mój,
Gdy ojców mych opuszczę dwór
i w pustą, jasną...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jorge Bucay
    68. rocznica
    urodzin
    Zawsze uważałem, że najpiękniejszą odpowiedzią na "Bardzo cię kocham" jest zdanie: "A ja czuję się bardzo kochana".
  • Krzysztof Daukszewicz
    67. rocznica
    urodzin
  • Hanka Lemańska
    55. rocznica
    urodzin
    Facet jak facet, dwie ręce, dwie nogi, głowa od góry.
  • Fiodor Dostojewski
    193. rocznica
    urodzin
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Maria Kuncewiczowa
    119. rocznica
    urodzin
    ...jakże ja będę umierać, kiedy nie żyłam ja wcale?
  • Chris Claremont
    64. rocznica
    urodzin
  • Philip Craig Russell
    63. rocznica
    urodzin
  • Joseph Campbell
    27. rocznica
    śmierci
    [...] jeśli idziesz za tym, co cię uszczęśliwia, to jakbyś podążał jakimś szlakiem, który istniał od zawsze, czekał na ciebie, i że życie, które właśnie przeżywasz, jest tym, które było ci jakoś pisane.
  • Michael Palmer
    1. rocznica
    śmierci
    Każde równanie zawierające czynnik ludzki jest nierozwiązywalne
  • Harry Mulisch
    4. rocznica
    śmierci
    Ważne decyzje zawsze należy podejmować od razu, ponieważ inaczej nic z tego nie wychodzi
  • Wacław Gąsiorowski
    75. rocznica
    śmierci
    -Gadajcie, coście za jedni?!
    –Joanna Żubr, markietanka pierwszej legii, pierwszego batalionu – odparła dumnie baba– A to mój stary niedołęga...
    –Maciej Żubr, podoficer pierwszej legii, pierwszego batalionu, drugiej kompanii! – poprawił chłop.
  • Henryk Niewiadomski
    7. rocznica
    śmierci
    To wpływa na psychikę. Mogę to stwierdzić z całkowitą pewnością. Siedzę już trzy lata odizolowany od żony i trzepię się ręką przez ten cały czas. Jak po roku w więzieniu zobaczyłem, że trzęsie mi się ręka, myślałem początkowo, że to albo na tle nerwowym, albo choroba Parkinsona. Walnąłem konia, od r... pokaż więcej
  • Claude Lévi-Strauss
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd