Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Najstarszy

Autor:
Cykl: Dziedzictwo (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paulina Braiter
tytuł oryginału
Eldest
wydawnictwo
Mag
data wydania
ISBN
8374800046
liczba stron
616
słowa kluczowe
powieść, fantasy, smoki,
język
polski
typ
papier
6,92 (7935 ocen i 318 opinii)

Opis książki

Drugi tom światowego bestselleru Eragon. Zapada mrok... w sercach wzbiera rozpacz... zło triumfuje... Zaledwie kilka dni temu Eragon i jego smoczyca Saphira ocalili kryjówkę buntowników przed atakiem wojsk króla Galbatorixa, okrutnego władcy imperium. Teraz muszą udać się do Ellesmery, krainy elfów, gdzie Eragona czeka dalsze szkolenie. Musi nauczyć się jeszcze lepiej władać bronią Smoczych...

Drugi tom światowego bestselleru Eragon. Zapada mrok... w sercach wzbiera rozpacz... zło triumfuje... Zaledwie kilka dni temu Eragon i jego smoczyca Saphira ocalili kryjówkę buntowników przed atakiem wojsk króla Galbatorixa, okrutnego władcy imperium. Teraz muszą udać się do Ellesmery, krainy elfów, gdzie Eragona czeka dalsze szkolenie. Musi nauczyć się jeszcze lepiej władać bronią Smoczych Jeźdźców: mieczem i magią. Wyrusza zatem w najważniejszą podróż swego życia, poznaje nowe cudowne miejsca i nowych kompanów, przeżywa nowe przygody. Lecz cały czas towarzyszy mu chaos i zdrada i nic nie jest takie, jakim się wydaje. Wkrótce Eragon nie wie już, komu może zaufać.

 

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 275
ChicaDeAyer | 2015-01-02
Przeczytana: 2008 rok

Tak, przejawiłam skłonności masochistyczne i sięgnęłam po 'Najstarszego' przy całym rozczarowaniu, jakie zafundował mi 'Eragon'. Chciałam się przekonać, czy seria jest do skreślenia, czy jest jeszcze co ratować - no i otrzymałam odpowiedź.

Niestety, nie jest dobrze. Ba - nie jest wcale lepiej niż poprzednio. Mało tego - możliwe że jest nawet gorzej! Czytanie było wręcz torturą - przy całej objętości dzieła, niemiłosiernie wiało nudą. A jak w końcu zaczęło coś się dziać, to było sztampowo i do bólu przewidywalnie. Eragon wciąż irytujący, dialogi nadal jak były płytkie, tak takimi zostały, a styl nie ewoluował ku lepszemu.

Ten tom utwierdził mnie w moim przekonaniu - z kontynuacją się nie zapoznałam. I nie planuję.

książek: 596
Shimik | 2012-07-08
Na półkach: Przeczytane

Jest to książka z najwyższej półki, jest obowiązkową lekturą dla każdego miłośnika fantastyki bądź samych smoków. Jest 90% prawdopodobieństwo, że jeśli przeczytacie tę książkę choć raz to na pewno do niej powrócicie!

książek: 1464

Porównując "Najstarszego" to pierwszej części, ta jest gorsza. Niektóre fragmenty były nużące, z niektórymi męczyłam się strasznie, a także irytowało mnie niekiedy zachowanie głównego bohatera. Najciekawsza i wciągająca akcja była pod koniec powieści, co w zasadzie wynagrodziło mi złe jej strony. Sięgnę po kolejną część, a polecam czytelnikom lubiącym ten gatunek tudzież tym, którzy zaczynają z nim przygodę :)

książek: 200
Asheraa | 2012-03-29
Przeczytana: 22 marca 2012

Paolini wydoroślał: wydorośleli więc i jego książkowi bohaterowie. Autor wyrobił sobie swój własny styl, udoskonalił fabułę wprowadzając wydarzenia, które ogromnie zaskakują czytelnika, co akurat ja uważam
za wspaniałą rzecz. W "Najstarszym" wprowadzony został podział: część książki opowiada o historii Eragona, a część o życiu jego kuzyna, Rorana i kilka fragmentów z przygotowań do bitwy u Vardenów.
Każde z nich przeplata się ze sobą, dzięki temu możemy poznać emocje, myśli i zamiary wielu bohaterów. Na początku było to trochę irytujące, bowiem autor przeskakiwał z bohatera do bohatera w najbardziej emocjonującym momencie i by doczytać dalszych losów jednej z istot trzeba było przebrnąć przez historię innej postaci.

Jeśli chodzi o opisy przyrody - nie mam żadnych zastrzeżeń. Wszystko dopięte na ostatni guzik i przedstawione tak, by czytelnik mógł sobie wszystko dokładnie wyobrazić. Najbardziej zaskakujący był las elfów: idealny, magiczny, pełen tajemnic.

Podsumowując całość: ta...

książek: 2853
Wkp | 2013-08-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kontynuacja Eragona zaczyna się bezpośrednio po finale części pierwszej. Po walce nadszedł czas na żałobę. Eragon wyrusza wraz z krasnoludem na wyprawę podczas której przyjmuje zaproszenie do dołączenia do klanu, a w tym czasie w Carvahall zaatakowani przez Ra'zaców mieszkańcy zmuszeni są opuścić rodzinną wieś...

"Najstarszy", co trzeba przyznać od razu, to książka lepsza od poprzednika. Lepiej napisana, lepiej rozplanowana... Autor, dojrzalszy już i bardziej obeznany z pisarskim fachem, wyeliminował eragonowe błędy, doprawił wszystko porcją tajemnicy, emocji i zaskoczeń i jak zwykle zakończył retardacją, która sprawia, ze na kolejny tom chce się czekać.

Tak więc polecam fanom fantasy i wszystkim tym, którzy rozczarowani Eragonem po kontynuację sięgnąć nie zamierzali. Naprawdę warto, choć nie jest to literatura wysokich lotów.

książek: 427
Villiana | 2014-10-12
Przeczytana: 19 stycznia 2014

Minęło bardzo dużo czasu zanim przeszłam z części pierwszej do drugiej... Podobnie jak w Eragonie, pierwsza połowa książki była dość ciężka i odrobinę nudna. Cały czas czekałam na jakąś akcję, która pojawiła się później. Niestety, książka bardzo przewidywalna. Nic mnie nie zaskoczyło, odgadłam wszystko, co miało się wydarzyć. Jestem rozczarowana odnośnie Murtagha, ale naprawdę podobał mi się Roran, nawet bardziej niż Eragon. Podsumowując, daję siedem, ponieważ jest to fajna książka, ale tylko fajna.

książek: 0
| 2014-04-29
Na półkach: Przeczytane

Nie czytałam części 1, ograniczyłam się do przeczytania streszczenia, które zostało zamieszczone do części 2. Uwielbiam fantastykę, jest to ten rodzaj literatury, który przenosi czytelnika w inny, magiczny świat w sposób pełny.
W "Najstarszym" najbardziej spodobała mi się część poświęcona nauce u Oromisa w Ellesmérze - stolicy wspaniałego królestwa elfów. Dziełu Paolliniego nie dam więcej niż te 6 gwiazdek gdyż znajdowało się w nim zbyt dużo opisów walk, które mnie niepomiernie nużyły. U mnie akcja typu: dynamiczne sceny walki, pościgów, strzelanin zawsze wywoływała nudę i zniechęcenie, czy to w książce, czy w filmie. Zdaję sobie sprawę, że u większości osób taka akcja wzbudza zainteresowanie, lecz ja mam zupełnie na odwrót. O ile pamiętam w książce tej, sprawy polityczne były dosyć zawiłe (albo to być może efekt pominięcia 1. części ;)) co również mnie nużyło.
Pomimo wszystko, książka dobra, autor zasługuje na uznanie za swą wielką wyobraźnię, która wyczarowała mu tak magiczne...

książek: 311
Dominika | 2014-06-29
Na półkach: Przeczytane

Najstarszy jest drugą częścią książki pt; Eragon.Akcja ciągnie się bezpośrednio po wielkiej bitwie w Farthen Durze.Eragon odnosi wtedy ciężkie rany np; blizna na plecach.W tej części okazuje się też , że Eragon I Roran są poszukiwani przez imperium( Galbatorixa).
Eragon wraz ze swoją smoczycą udają się do Du Waldenvarden - Ellesmery, gdzie odbędzie się szkolenia na jeźdźca . .W rodzinnej wiosce Eragona toczy się walka o życie jej mieszkańców.To co się dzieje potem jest świetnie opisane . Moja wyobraźnia pracowała na pełnych obrotach . POLECAM!!!

książek: 213
helmans | 2011-03-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Druga część Sagi Dziedzictwo. Po raz kolejny odwiedzamy fascynujący świat z szokującym początkiem i zakończeniem.
Wędrówka innych bohaterów również wciąga i nie daje chwili odpoczynku od dreszczyku emocji.
Oczywiście Polecam.

książek: 1670
Moreni | 2010-05-03
Na półkach: Przeczytane

W drugiej części autor wyraźnie wyrobił sobie styl, a i konstrukcja postaci mu lepiej wychodzi. Daleko mu jednak do Tolkiena, którego następcą go okrzyknięto.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   jadłeś ARBUZA
  •   widziałaś BANDYTÓW
  •   kupowałeś BLASZANE WYROBY
  •   dźwigałeś CIĘŻARY
  •   jadłaś KIEŁBASĘ
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Arthur Conan Doyle
    156. rocznica
    urodzin
    Być może nie świecisz jak słońce, ale potrafisz wyprowadzić z mroku. Niektórzy ludzie, sami pozbawieni geniuszu, posiadają niezwykłą moc budzenia go w innych. Chcę powiedzieć, drogi przyjacielu, że jestem ci bardzo zobowiązany.
  • John Flanagan
    71. rocznica
    urodzin
    Muszę to sobie zapamiętać, na wypadek, gdyby kiedyś zaczęło mnie to obchodzić.
  • Andy Andrews
    56. rocznica
    urodzin
    Możesz robić co chcesz, możesz dokonać wszystkiego, czego pragniesz. Nigdy nie brakuje Ci pieniędzy, a czas nie jest Twoim wrogiem. Jeśli naprawdę chcesz dokonać w życiu czegoś wielkiego, może ci brakować jedynie pomysłu. Czas i pieniądze to tylko kwestia odpowiedniej perspektywy.
  • Mikołaj Chylak
    40. rocznica
    urodzin
  • Gérard de Nerval
    207. rocznica
    urodzin
    Przede mną wisiał na ścianie zegar wiejski, a na zegarze – ptak, który zaczął mówić jak osoba żywa. Pomyślałem, ,że dusza mojego przodka mieszka w tym ptaku; lecz nie więcej zdziwiła mnie jego mowa i sposób wypowiadania się, jak to, żem się widział przeniesiony o jeden wiek wstecz. Ptak mówił mi o o... pokaż więcej
  • Michał Markowski
    59. rocznica
    urodzin
  • Victor Hugo
    130. rocznica
    śmierci
    - Nicponiu! Skradłeś mojej żonie całusa! - Ja? Niech mnie pan zrewiduje!
  • Krzysztof Boruń
    15. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd