Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Po słowiczej podłodze

Cykl: Opowieści rodu Otori (tom 1) | Seria: W.A.B. w Kieszeni
Wydawnictwo: W.A.B.
7,16 (1381 ocen i 95 opinii) Zobacz oceny
10
80
9
197
8
278
7
464
6
173
5
114
4
26
3
34
2
8
1
7
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Across the Nightingale Floor
data wydania
ISBN
9788389291547
liczba stron
368
słowa kluczowe
powieść, fantasy,
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

W zamku Nijo, zbudowanym w Kioto przez pierwszego szoguna z rodu Tokugawa, wciąż jeszcze można się przejść po słowiczej podłodze, pomoście z jedwabiście gładkich desek, ułożonych w taki sposób, że ćwierkają przy najlżejszym kroku. Niektórzy przypisują ten odgłos przyczynom naturalnym, jednakże większość znawców uważa, że śpiewająca podłoga została skonstruowana celowo, aby ostrzegać władcę...

W zamku Nijo, zbudowanym w Kioto przez pierwszego szoguna z rodu Tokugawa, wciąż jeszcze można się przejść po słowiczej podłodze, pomoście z jedwabiście gładkich desek, ułożonych w taki sposób, że ćwierkają przy najlżejszym kroku. Niektórzy przypisują ten odgłos przyczynom naturalnym, jednakże większość znawców uważa, że śpiewająca podłoga została skonstruowana celowo, aby ostrzegać władcę przed zamachowcami. Nieważne, jak jest naprawdę, sam fakt jej istnienia znakomicie wprowadza w atmosferę książki Lian Hearn.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2418)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1366
PABLOPAN | 2014-12-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 01 grudnia 2014

Każdy z nas ma jakąś książkę, do której z sentymentem wraca. Taką książką-magnesem, która mnie nieodparcie przyciąga jest "Po słowiczej podłodze". Na poły mityczna Japonia wykreowana przez Lian Hearn jest niesamowita - staje się enklawą, do której uciekam przed codziennością. Losy bohaterów angażują czytelnika od pierwszej strony, a napięcie utrzymuje się do samego końca. Jedna z lepszych książek jakie dane mi było przeczytać, a już na pewno żadna inna nie pobudziła mojej wyobraźni do tego stopnia. POLECAM!!!

książek: 0

Jeżeli ktoś poprosiłby mnie dzisiaj o polecenie tylko jednej powieści fantasy osobom podchodzącym do tego gatunku z dystansem zarezerwowanym dla ludzi twardo stąpających po ziemi, lecz nie obojętnym na piękno literatury... bez wahania poleciłbym sagę rodu Otori; będą nią zachwycone. Dowodem na to co piszę, jest moja własna rodzina, znajomi, lub ich rodziny; oni wszyscy ulegli jej czarowi. Warto zaznaczyć, iż były one w przeróżnym wieku, obojga płci, niektóre z nich nigdy wcześniej nie miały w ręku tego gatunku, a jeszcze inne niczego, prócz streszczeń lektur szkolnych.

To, co tak pociąga czytelnika w świecie Lian Hearn, to niezwykli bohaterowie, elementy fantasy, w które jesteśmy w stanie uwierzyć i oszczędny, a zarazem niezwykle poetycki język, jakim autorka opowiada ich historie. Nie ma tu zbędnych, ciągnących się w nieskończoność opisów, pozwalających nie raz zgubić wątek lub wprowadzić w stan uśpienia. Przez całą sagę czujemy kontakt z bohaterami, a napotykane z rzadka...

książek: 402
Marzena | 2015-07-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2015

Pierwsze co mnie uderzyło po przeczytaniu pierwszej części Opowieści to wcale nie miłość głównych bohaterów, nie opisy przyrody dalekiej Japonii, tylko fałsz obłuda zdrada, kłamstwa, manipulacje w przytłaczających ilościach.
Przy tym wszystkim naprawdę zgadzam się z Kaede która w pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że jest tylko pionkiem na szachownicy. Podobnie jak jaj ukochany Takeo, gra pewną rolę którą z góry jej narzucono. Ale są też na szczęśce tacy, którzy nie zapominają co to honor, szacunek oddanie czy lojalność, choć jest to znacznie mniejsza grupa. Na mnie największe wrażenie zrobił już na samym początku Arai, który uratował Kaede,nie jest to postać pierwszoplanowa, no dobrze nawet nie drugo, ale mam nadzieję że w kolejnej części tez o nim przeczytamy... I oczywiście Shigeru...
Jest to moja pierwsza książka o takiej tematyce i muszę powiedzieć że mną wstrząsnęła, dlatego zaraz sięgam po kolejną część!

książek: 855
Irmina | 2015-01-21
Na półkach: Przeczytane

Nie spodziewałam się, że ta książka tak mnie oczaruje. Wspaniale wykreowani bohaterowie (zwłaszcza Takeo i Kaede) i piękne opisy (co w innych książkach zawsze mnie denerwuje, tutaj mnie zachwycało). Bardzo interesujące japońskie zwyczaje i świetne ukazanie relacji międzyludzkich i ludzkiej psychiki. Polecam i z chęcią przeczytam kolejne części!

książek: 1035
Liliowa | 2010-08-18
Na półkach: Przeczytane

Pierwszy tom cyklu pt. Opowieści rodu Otori, który cieszy się dużym uznaniem wśród czytelników na całym świecie. Aż do momentu, gdy zaczęłam czytać tę powieść, nie byłam do niej przekonana. Pierwszy rozdział wystarczył, by moje nastawienie diametralnie się zmieniło. Nie sądziłam, że losy bohaterów tak bardzo mnie pochłoną i zostawią po sobie zaskakująco miłe wspomnienia.



Autorka umiejscowiła wydarzenia w wymyślonej przez siebie krainie, w której panujące tradycje i obyczaje przywodzą na myśl kulturę Japonii. Opisy miejsc oraz przyrody również nawiązują do tego kraju, co ogółem jest zaletą powieści. Dzięki temu podczas czytania wyczuwa się nieco orientalny klimat tamtejszego świata. Losy bohaterów potrafią zaciekawić, a czytelnik często może odnieść wrażenie, że i on uczestniczy w rozgrywanych tam wydarzeniach. Mnie wręcz pochłonęły przygody Takeo oraz reszty klanu Otori i w całej książce nie było ani jednego fragmenty, który choć trochę by mnie nużył. Ten właśnie fakt spowodował,...

książek: 634
Carline | 2013-02-21
Na półkach: 2011, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 23 lutego 2011

Pierwsza część sagi "Opowieści rodu Otori" mile mnie zaskoczyła. Spodziewałam się raczej czegoś mniej wciągającego i spokojnego. Jednak autorka zauroczyła mnie swoim sposobem pisania, sprawiając, że czytelnik wchodzi między bohaterów, przeżywając wszystko z nimi.

Akcja rozgrywa się w wymyślonej przez autorkę krainie, która przypomina Japonię, co sprawiło, że książka jeszcze bardziej zyskała na mojej opinii. Przyroda, obyczaje, przeżycia... wszystko to opisane zostało z taką gracją i sprawnością, że na długie godziny zamykałam się w pokoju, wchodząc w krainę Kaede i Takeo.

Wszystko zaczyna się w Mino, gdzie młody Tomasu (później Takeo), jako jedyny uciekając przed Iidą Sadamu, zostaje uratowany przez pana Otori. Chłopiec zostaje adoptowany i uczy się sztuki zabijania, która kiedyś, jako jeden z Ukrytych, nie miała być jego celem. Jednocześnie z wydarzeniami Takeo, Lian Hearn opisuje przygody Kaede, córki wojownika. Na pozór nie mające ze sobą nic wspólnego historie, splatają się...

książek: 1524
Kevorkian | 2014-10-13
Przeczytana: 13 października 2014

Świetna przygodowa książka w samurajskim klimacie. Nie mogę zrozumieć tylko jednego - czemu, skoro autorka chciała pisać o feudalnej Japonii, nie pisała o JAPONII właśnie, tylko o jakiejś wymyślonej krainie, która do złudzenia Japonię przypomina pod każdym względem, ale jednak nią nie jest. Jedyne co mi przychodzi do głowy to, że nie nie czuła się dość pewnie w temacie. Cóż, mnie trochę szkoda.

Poza tym lekko zgrzytało mi, że część bohaterów jest zupełnie be, a część idealna. Shigeru jest tak wyidealizowany, że bardziej się nie da, z kolei taki Abe albo Noguchi są zupełnie pozbawieni pozytywów. Żeby było śmieszniej dobrzy są przystojni, a źli są brzydcy. :)

Z kolei bardzo podoba mi się postać głównego bohatera, Takeo-Tomasu. On z kolei jest człowiekiem z krwi i kości, stara się postępować dobrze i nie można mu odmówić zalet, ale ma momenty słabości, porywy gniewu, emocji, strachu.

Książka napisana jest ładnym, nieprzekombinowanym językiem, ale takim, który pozwala...

książek: 623
Karolina | 2013-11-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 listopada 2013

dobrze się czyta, jak dla mnie lekka literatura, dość dobrze oddaje klimat dalekiego wschodu, chociaż może nie klimat a charakter- pewna powściągliwość u opisywanych postaci, opisy przyrody, strojów, architektury

dla mnie za mało żeby sie zachwycać, ale czyta się bardzo przyjemnie, ciekawa akcja, dla mnie fabuła do przewidzenia, główne postaci całkiem niezłe, na pewno sięgnę po następny tom

jak dla mnie język autorki za ubogi- czegoś mu brakuje, stąd niższa ocena, gdyby narracja była mniej naiwna, bardziej hmm "poważna" że tak to ujmę, ocena byłaby wyższa, mimo to miło się czyta

jak dla mnie saga na raz

książek: 114
mamuna | 2014-04-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 kwietnia 2014

Książka, która wciągnęła mnie od pierwszych stron. Fantastyczny świat osadzony w klimatach feudalnej Japonii (fani japońskich czy ogólnie dalekowschodnich klimatów nie powinny być rozczarowani), doskonale prezentowany za pomocą ładnych, interesujących, niedłużących się opisów. Bardzo ciekawi bohaterowie, dość starannie nakreśleni - chyba każdy znajdzie wśród nich swoją ulubioną postać (i nie zawsze będzie to główny bohater ;-) ). Fabuła wartka, wciągająca, czasem zaskakująca, choć ogólnie niezbyt skomplikowana.
Jest miłość, wojna, honor, i krew, i sztuka - wszystko miesza się ze sobą w idealnych jak dla mnie proporcjach. Niczego nie jest za dużo.
Finał bardzo wzruszający.

Książeczka na dosłownie 2 wieczory. Bardzo przyjemne wieczory.

książek: 377
DeVi | 2015-04-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2015

Epoka feudalizmu. Odczuwalne porównania do japońskich zwyczajów i tradycji. W wiosce Mino na wschodzie rodzi się Tomasu. Wychowywany przez matkę i ojczyma jest mocno związany z rodzicami oraz młodszymi siostrzyczkami. Pewnego dnia zaszywa się daleko w górach i nie wraca na wyznaczoną porę do domu. W wiosce zaległa cisza, gdzieniegdzie słychać ujadanie psów. Wszędzie smród, a ziemia litrami pochłania ludzką krew. Najeźdźcy odnajdują również i jego. Los sprawia, iż atakuje go sam Ida Sadamu – potężny, lecz okrutny przywódca z klanu Tohan, rządzący wschodnią częścią Krainy. Chłopak popełnia (a może jednak nie?) karygodny czyn, ponieważ zrzuca wodza z grzbietu konia. Tomasu wykorzystuje nieznane mu dotąd umiejętności. Umyka, biegnie w las, by uciec Iidzie. Za drzewa łapie go inny mężczyzna. Obdartus z mieczem u boku ratujący mu życie. Od tej chwili chłopak należy do niego.

Takeo to piętnastoletni chłopak, który musząc uciekać przed zemstą Idy Sadamu, staje się członkiem klanu i...

zobacz kolejne z 2408 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd