Po słowiczej podłodze

Nie lubię jak ktoś pisze o kulturze, ktora nie jest jego. Wolę książki które pokazują świat od środka. Liczę to za wszystkie 5, kazda byla na podobnym poziomie, chcoiaz dwie ostatnio trochę dopisane na siłę, szczególnie piata

Nie lubię jak ktoś pisze o kulturze, ktora nie jest jego. Wolę książki które pokazują świat od środka. Liczę to za wszystkie 5, kazda byla na podobnym poziomie, chcoiaz dwie ostatnio trochę dopisane na siłę, szczególnie piata

Pokaż mimo to

Książka dla niezbyt wymagających nastolatków.

Książka dla niezbyt wymagających nastolatków.

Pokaż mimo to

Lekka, napisana prosto dzięki czemu szybko przeczytana oraz ze względu na zainteresowanie Japonia gdzie nie brakuje opisów kultury czy zwyczajów Nippon.

Lekka, napisana prosto dzięki czemu szybko przeczytana oraz ze względu na zainteresowanie Japonia gdzie nie brakuje opisów kultury czy zwyczajów Nippon.

Pokaż mimo to

Skuszona dobrymi notami na lc brnęłam do końca. Taka przygodowa, historyczna, japońska bajka, to nie to za czym przepadam. Pewnie są czytelnicy, którym ten rodzaj literatury odpowiada, ja zdecydowanie wybieram inne półki

Skuszona dobrymi notami na lc brnęłam do końca. Taka przygodowa, historyczna, japońska bajka, to nie to za czym przepadam. Pewnie są czytelnicy, którym ten rodzaj literatury odpowiada, ja zdecydowanie wybieram inne półki

Pokaż mimo to

"Po słowiczej podłodze" Lian Hearn przeczytałam, ponieważ na wyprzedaży kupiłam przypadkowo czwarty tom cyklu, który rozpoczyna.
Ów czwarty tom cyklu obejrzałam sobie od każdej strony: z góry, z dołu, z boku oraz wstęp w środku. I niech mnie kule biją, jeśli jest tam gdziekolwiek wzmianka, o tym że to część jakiegoś cyklu(i to któraś z kolei!).
Tego dowiedziałam się już w domu.

Ale znalazłam pierwszy tom w bibliotece. Czy będę lekturę cyklu kontynuować? Pojęcia na tę chwilę nie mam.
Dlaczego? Bynajmniej nie mam zastrzeżeń do samej książki. Tylko do siebie.

"Po słowiczej podłodze" wykracza trochę poza moje granice pojmowania. Jest to powieść osadzona głęboko w kulturze japońskiej. Tak głęboko, że moja marginalna wiedza o Japonii i kulturze jej mieszkańców(zwłaszcza paręset lat wstecz), oparta wyłącznie na kilku filmach i nielicznych obejrzanych przeze mnie anime, jest bardzo trudna do zastosowania w zrozumieniu tego, co książka prezentuje. Dochodzi jeszcze fakt, że nie wiem na ile realistycznie powieść tę kulturę reprezentuje, a na ile jest to wyobrażenie jej brytyjskiej autorki.

Sama kultura(o rety, jakie ta powieść ma opisy!) jest ciekawą zagwostką. A ja miałam bardzo duży problem ze zrozumieniem osadzonych w niej bohaterów.
Postacie w "Po słowiczej podłodze" posiadają charaktery, wzorce postępowania i odruchy, które są dla mnie nie do pojęcia. Czułam się dziwnie(chociaż to jeden z największych plusów powieści), kiedy sytuacja w której znajdował się główny bohater, wywoływała u niego skrajnie inną reakcję, niż ta której bym się spodziewała.
Dynamika tej historii i jej bohaterów, jest tak odmienna od tego z czym mam na co dzień do czynienia, że lektura była dla mnie jednocześnie ciekawa i wciągająca, jak i potwornie długa.
Ja w końcu chyba wrócę do tej historii.
Zresztą jestem ciekawa, choć wolę nie pytać, czy ta szpilka w oku jest rzeczywiście nie do wykrycia...

Jeśli ktoś ma wątpliwości, sterta słów powyżej to recenzja książki. Pozytywna nawiasem mówiąc.

Polecam

"Po słowiczej podłodze" Lian Hearn przeczytałam, ponieważ na wyprzedaży kupiłam przypadkowo czwarty tom cyklu, który rozpoczyna.
Ów czwarty tom cyklu obejrzałam sobie od każdej strony: z góry, z dołu, z boku oraz wstęp w środku. I niech mnie kule biją, jeśli jest tam gdziekolwiek wzmianka, o tym że to część jakiegoś cyklu(i to któraś z kolei!).
Tego dowiedziałam się już w...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Opowieść, której akcja dzieje się w fantastycznym i wyimaginowanym świecie, a która lepiej oddaje atmosferę, zwyczaje i społeczne zależności obowiązujące w feudalnej Japonii. Pomimo wielu opisanych okrucieństw, spokojna narracja pozwala zagłębić się w ciekawy świat w którym miłość, obowiązek czy honor nie są jedynie pustymi słowami. Literacka perełka mogąca być doskonałym wstępem do głębszych studiów nad kulturą wschodu. Ja jestem nią oczarowany.

Opowieść, której akcja dzieje się w fantastycznym i wyimaginowanym świecie, a która lepiej oddaje atmosferę, zwyczaje i społeczne zależności obowiązujące w feudalnej Japonii. Pomimo wielu opisanych okrucieństw, spokojna narracja pozwala zagłębić się w ciekawy świat w którym miłość, obowiązek czy honor nie są jedynie pustymi słowami. Literacka perełka mogąca być doskonałym...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

książka cudowna czytało mi się ją bardzo lekko, a końcówka prawie sprawiła że się popłakałem (gdybym nie czytał ostatnich rozdziałów w bibliotece to pewnie bym się popłakał). Z bohaterów najbardziej polubiłem kaede, shigeru i tomasu, natomiast nie powiem myślałem po gatunkach że to będzie coś nieco innego i niespodziewałem się wątku romansu świat przedstawiony jest pełen brutalności ale przez to wydaje się bardziej realistyczny nie licząc pewnych umiejętności bohaterów uznałbym nawet że to mogło stać się naprawdę całym sercem polecam tą książkę ponieważ jest fenomenalna i zachęca do dalszego czytania

książka cudowna czytało mi się ją bardzo lekko, a końcówka prawie sprawiła że się popłakałem (gdybym nie czytał ostatnich rozdziałów w bibliotece to pewnie bym się popłakał). Z bohaterów najbardziej polubiłem kaede, shigeru i tomasu, natomiast nie powiem myślałem po gatunkach że to będzie coś nieco innego i niespodziewałem się wątku romansu świat przedstawiony jest pełen...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Książka nawiązująca tematyką do mistycznej Japonii i tajemniczego świata wojowników ninja. Ponadto intrygi na szlacheckich dworach, kwestie sukcesji. Ogólnie książka, w której dużo się dziej i czytając nie można się nudzić.
Osoby, które lubią klimaty japońskie zapewne pozwolą się wciągnąć w otchłań skomplikowanych powiązań rodowych, niezwykłych misji tajemniczych zabójców osłodzone nutką romansu.
Zaletą tej powieści (ale i całego cyklu) jest to, że wciąga w swój świat i czyta się ja bardzo szybko.

Książka nawiązująca tematyką do mistycznej Japonii i tajemniczego świata wojowników ninja. Ponadto intrygi na szlacheckich dworach, kwestie sukcesji. Ogólnie książka, w której dużo się dziej i czytając nie można się nudzić.
Osoby, które lubią klimaty japońskie zapewne pozwolą się wciągnąć w otchłań skomplikowanych powiązań rodowych, niezwykłych misji tajemniczych zabójców...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Ta książka została mi polecona jako fantastyka. Cóż fantastyki w niej tyle co kot napłakał. Za to dużo taniego romansu, co akurat zupełnie nie trafia w mój gust. Argument, który powstrzymał mnie przed porzuceniem tego "dzieła" to całkiem ciekawe tło wydarzeń - mianowicie akcja dzieje się w feudalnej Japonii w czasach walk klanów. Niestety poza tym nie znalazłam nic interesującego. Sama akcja przewidywalna, a postacie trochę nijakie, jakby niedopracowane. Dla zabicia czasu może i da się to przeczytać, ale ja już po następne tomy nie sięgnę.

Ta książka została mi polecona jako fantastyka. Cóż fantastyki w niej tyle co kot napłakał. Za to dużo taniego romansu, co akurat zupełnie nie trafia w mój gust. Argument, który powstrzymał mnie przed porzuceniem tego "dzieła" to całkiem ciekawe tło wydarzeń - mianowicie akcja dzieje się w feudalnej Japonii w czasach walk klanów. Niestety poza tym nie znalazłam nic...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Polecona i pożyczona przez koleżankę z pracy. Pamiętam, że pierwszy tom mnie bardzo zainteresował i wciągnął. Mogło być to po części powodowane tym, że (tak mi zostało z dzieciństwa) uwielbiam Japonię z czasów Szogunatu. W dzieciństwie byłem zakochany w serialu "Szogun" z Richard'em Chamberlain'em w roli głównej.
Tu w prawdzie akcja osadzona jest w fikcyjnej krainie, ale wzorowanej właśnie na Japonii. Ja czytałem to jeszcze jako trylogię, nie wiem czy kolejne części były już wtedy dostępne. Trylogia miała swoje wzloty i upadki, ale nie żałuję czasu i być może w przyszłości postaram się zdobyć kolejne dwa tomy.

Polecona i pożyczona przez koleżankę z pracy. Pamiętam, że pierwszy tom mnie bardzo zainteresował i wciągnął. Mogło być to po części powodowane tym, że (tak mi zostało z dzieciństwa) uwielbiam Japonię z czasów Szogunatu. W dzieciństwie byłem zakochany w serialu "Szogun" z Richard'em Chamberlain'em w roli głównej.
Tu w prawdzie akcja osadzona jest w fikcyjnej krainie, ale...

więcej

mniej

Pokaż mimo to