Po nitce do szczęścia

Cykl: Stacja Jagodno (tom 3)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
7,32 (347 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
30
9
27
8
75
7
138
6
57
5
12
4
5
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379764174
liczba stron
320
język
polski
dodała
Batalia

Trzecia część serii „Stacja Jagodno”. Pozwól zabrać się w kolejną podróż do Jagodna – urokliwego miejsca w Górach Świętokrzyskich, które działa kojąco na duszę kobiety… Daj się przekonać, że prawdziwa przyjaźń i miłość są w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu. Dlaczego żona wójta płacze wieczorami? Czy angielski kuzyn hrabianek odnajdzie się wśród polskiej rzeczywistości? Co może...

Trzecia część serii „Stacja Jagodno”.

Pozwól zabrać się w kolejną podróż do Jagodna – urokliwego miejsca w Górach Świętokrzyskich, które działa kojąco na duszę kobiety… Daj się przekonać, że prawdziwa przyjaźń i miłość są w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu.

Dlaczego żona wójta płacze wieczorami? Czy angielski kuzyn hrabianek odnajdzie się wśród polskiej rzeczywistości? Co może łączyć doktor Ewę z ojcem Łukasza? I czy są jeszcze jakieś tajemnice dworku, które nie zostały odkryte? Czy mieszkańcom Jagodna uda się dojść po nitce do szczęścia?

 

źródło opisu: http://czwartastrona.pl

źródło okładki: http://czwartastrona.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5481

Magia białego domku

Współczesne życie nie rozpieszcza. Wymaga przyzwyczajenia się do działania na pełnych obrotach, wymusza szybkie tempo, narzuca konieczność udziału w biegu po szczęście i sukces. Nic dziwnego, że każdy z nas może poczuć się zmęczony, zirytowany, wycieńczony. By znów nabrać sił, by wrócić do formy trzeba mieć miejsce idealne do regeneracji. Dla bohaterek cyklu Stacja Jagodno pióra Karoliny Wilczyńskiej taką oazą spokoju jest mały, biały domek położony niedaleko Kielc, w którym mieszka ich dobra wróżka – babcia Róża.

Trzeci tytuł z doskonałego cyklu mnie nie zawiódł. Było klimatyczne, rodzinnie i sielankowo, choć sielanka została czasem zakłócona. W tym tomie na pierwszy plan wkroczyły dwie nowe postacie – męska i damska. Żona wójta i przybywający z Londynu krewny hrabianek – ich angielski kuzyn. Oczywiście było to kolejne spotkanie z Tamarą i jej coraz bardziej dorosłą córką Marysią. Kto przeczyta tę powieść dowie się czemu pani wójtowa często płacze i jest smutna. Pozna zamiary Johna wobec hrabianek i ich dworku, pozna dalsze dzieje Marysi i Łukasza oraz poczuje magię wyjątkowego miejsca – domku, w którym króluje ciepło, rodzinna atmosfera, serdeczność, życzliwość i chęć pomocy każdemu, kto jej potrzebuje.

„Po nitce do szczęścia” to niezwykła lektura, której czarowi dałam się omotać od pierwszych zdań. Trafiłam bowiem do rzeczywistości, w której zawsze zwycięża dobro, zło zalicza porażki, choć los potrafi namieszać w życiu występujących postaci.

Tamara jako samotna mama...

Współczesne życie nie rozpieszcza. Wymaga przyzwyczajenia się do działania na pełnych obrotach, wymusza szybkie tempo, narzuca konieczność udziału w biegu po szczęście i sukces. Nic dziwnego, że każdy z nas może poczuć się zmęczony, zirytowany, wycieńczony. By znów nabrać sił, by wrócić do formy trzeba mieć miejsce idealne do regeneracji. Dla bohaterek cyklu Stacja Jagodno pióra Karoliny Wilczyńskiej taką oazą spokoju jest mały, biały domek położony niedaleko Kielc, w którym mieszka ich dobra wróżka – babcia Róża.

Trzeci tytuł z doskonałego cyklu mnie nie zawiódł. Było klimatyczne, rodzinnie i sielankowo, choć sielanka została czasem zakłócona. W tym tomie na pierwszy plan wkroczyły dwie nowe postacie – męska i damska. Żona wójta i przybywający z Londynu krewny hrabianek – ich angielski kuzyn. Oczywiście było to kolejne spotkanie z Tamarą i jej coraz bardziej dorosłą córką Marysią. Kto przeczyta tę powieść dowie się czemu pani wójtowa często płacze i jest smutna. Pozna zamiary Johna wobec hrabianek i ich dworku, pozna dalsze dzieje Marysi i Łukasza oraz poczuje magię wyjątkowego miejsca – domku, w którym króluje ciepło, rodzinna atmosfera, serdeczność, życzliwość i chęć pomocy każdemu, kto jej potrzebuje.

„Po nitce do szczęścia” to niezwykła lektura, której czarowi dałam się omotać od pierwszych zdań. Trafiłam bowiem do rzeczywistości, w której zawsze zwycięża dobro, zło zalicza porażki, choć los potrafi namieszać w życiu występujących postaci.

Tamara jako samotna mama nastoletniej córki musi zmagać się z wieloma problemami, ale zawsze ma oręż w postaci Babci Róży, która znajdzie pomysł na rozwiązanie problemów i kłopotów. Tym samym Autorka dowodzi, że mury dzielące pokolenia to tylko sztucznie wymyślone przeszkody. Osoby należące do różnych grup wiekowych mogą się wspierać, korzystać ze swego doświadczenia. Wspólny język może odnaleźć i babcia z wnuczką i córka z matką. Wszystko zależy do naszych chęci, blokady bowiem rodzą się najczęściej w ludzkich umysłach. Żona wójta – Małgorzata to kobieta, która przechodzi prawdziwą metamorfozę. Wychodzi z cienia małżonka, pracuje nad własną marką, własnym ja. Nie chce być już tylko dodatkiem. Ma dość finansowej zależności, ma po dziurki w nosie siedzenia w domu i czekania z ciepłym obiadkiem. Dojrzała, wiedząca czego chce kobieta rozwija skrzydła, stawia na swoim, podąża za marzeniami. Daje dowód, że można obudzić się z nostalgii i zacząć żyć tu i teraz. Trzeba w siebie uwierzyć i pokonać lęki. Warto jednak włożyć ten trud i stać się kimś innym. Kimś, kto wie czego chce, kto ma swój świat.

Książkę czytałam z wielką przyjemnością. Była to lekka i relaksująca, a zarazem mądra lektura, która pozwoliła mi uwierzyć, że nie wszyscy ludzie są źli i nie cały świat jest zepsuty. Przedstawiona rzeczywistość jest może dość sielankowa, ale ma w sobie coś z magii. Dla mnie jest ona oazą gdzie mogę odizolować się od zbyt brutalnego czasami świata. Mogę tam poczuć się jak bezpiecznym kokonie. Dobrze, że w umyśle zdolnej polskiej pisarki powstało takie miejsce. Wiele czytelniczek chętnie w nim pobędzie, a po lekturze nabierze sił do brania się z życiem za bary. Idealna lektura na letnie popołudnie i wieczór. A kolejny tom już wkrótce trafi do księgarń.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (769)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1383
Wioleta Sadowska | 2016-10-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 października 2016

"Ale żeby się przekonać, to do tego końca trzeba dojść. Po nitce".


Fabuła trzeciego tomu niezwykle pogodnej serii "Stacja Jagodno" skręciła zupełnie niespodziewanie w kierunku, którego nie sposób było przewidzieć po lekturze drugiej części. Rozwinięcie wątków perypetii życiowych drugoplanowych bohaterów z jednoczesnym ograniczeniem roli tych, którzy do tej pory wiedli prym, autentycznie mnie zdziwiło. Jedno równocześnie pozostało niezmienne – ciepły i sielski klimat prozy autorki.

Karolina Wilczyńska to urodzona w 1973 r. mieszkanka Kielc, prezeska własnej fundacji, trenerka i terapeutka. Lubi słoneczniki i bursztyny, w wolnym czasie czyta, haftuje obrazy, robi swetry na drutach i szydełku, tworzy biżuterię. "Po nitce do szczęścia" to trzeci tom serii "Stacja Jagodno".

Tamara nieoczekiwanie znowu musi stoczyć walkę ze swoim byłym mężem. Marysia coraz bardziej przywiązuje się do Kamila, a Ewa wychodzi ze swojej skorupy oziębłości. W życiu bohaterek pojawiają się także nowe...

książek: 1264
Kasiek | 2016-06-15
Przeczytana: 15 czerwca 2016

Kolejna część serii "Stacja Jagodno" jest równie ciekawa, pouczająca i wciągająca co poprzednie. Jest to mądra lektura, która napawa czytelnika optymizmem, przywraca wiarę w ludzi i w siłę przyjaźni.
Fabuła skupia się na losach wcześniej poznanych bohaterów. Część dotychczas drugorzędnych, zostaje wysunięta na pierwszy plan. Autorka wprowadza także nowych, a każdy z nich ma swój odrębny równorzędny wątek. Wszystkie wątki świetnie łączą się ze sobą, tworząc interesującą całość. Treść jest konkretna, bez zbędnych opisów. Wiele dialogów napisanych jest z dużą dawką humoru.
Mimo, iż historie poszczególnych bohaterów są interesujące, to czuję mały niedosyt jeżeli chodzi o Tamarę, która, jak się wydaje, jest główną bohaterką. Jej wątek został znacznie okrojony, zwłaszcza jeśli chodzi o aspekt uczuciowy. No i na koniec jej dalszy los stanął pod znakiem zapytania. Wiele spraw nie zostało rozwiązanych, co skłania do sięgnięcia po kolejną część.

książek: 602
CuriousSoul | 2017-07-04
Przeczytana: 04 lipca 2017

Zasupłana przeszłość znajduje swoje rozwiązanie.
Wiele niewyjaśnionych spraw, zadawnionych waśni zostaje rozwikłanych, a bohaterowie odzyskują spokój ducha.

Książka, która rozpromieni pochmurny dzień, ukoi skłębione myśli i emocje, natchnie optymizmem i nadzieją na dobry dzień. :)

książek: 2982
wiejskifilozof | 2017-08-06
Na półkach: Przeczytane

Kontynuuję swą przygodę w Jagodnie.Bo i miejsce z książki na książkę piękniejsze.I więcej się dzieje.Ci bohaterowie,Tamara zwłaszcza.Co raz bardziej wkraczają w moje życie.
I coraz lepiej mi z nimi.
Znowu przeżyłem piękną przygodę.

książek: 1339
eduko7 | 2017-09-15
Przeczytana: 03 września 2017

Uzależniłam się od cyklu "Stacja Jagodno". Nic dziwnego, skoro 3 tom zachwycił mnie w tym samym stopniu, co poprzednie. Czytając go, poznajemy dalsze losy pierwszoplanowych bohaterów. Pojawiają się nowi. Ojciec Marysi znowu miesza w jej życiu i życiu Tamary. Nieoczekiwanie rozwiązaniem ich problemów zajmuje się Ewa. Związek Marysi i Kamila wchodzi w nowy etap. Marzenę łączy dziwna relacja z kuzynem hrabianek (czy rzeczywiście hrabianek?) - Janem. Poznajemy Małgorzatę - żonę wójta żyjącą w jego cieniu.Odkrywamy nowe tajemnice z życia Róży.
Ciekawe historie, często splątane ze sobą, wzajemnie uzupełniające się. Ciepło, pogoda i spokój towarzyszą tej lekturze.

książek: 1415

"Po nitce do szczęścia " mimo ,że to już trzecia część cyklu książka dalej wciąga i niezbyt straciła ze swojej atrakcyjności.
Tym razem główną bohaterką nie jest Tamara, ale jej przyjaciółka Marzena i żona wójta Małgosia, których postacie pojawiły się już w poprzednich częściach, ale tylko śladowo.
Podobał mi się wątek dotyczący Marzeny i Jana....klasyczny przykład "kto się lubi ten się czubi"
Małgosia wciąga w swoje niezbyt udane życie rodzinne Tamarę i Marzenę i teraz one same mają poważne kłopoty.
I znowu mamy kolejne tajemnice dotyczące babci Róży i hrabianek, które zostają w tej części wyjaśnione. Natomiast wielką niewiadomą pozostaje sprawa doktor Ewy matki Tamary i ojca Łukasza.
Lubię czytać o bohaterach "Stacji Jagodno". Ich kłopotach, radościach i tajemnicach. Są takie normalne, życiowe.
A najbardziej podobają mi się mądre myśli i postępowanie babci Róży, która zawsze na wszystkie kłopoty ma dobre rady.

książek: 1198
boziaczek | 2016-06-24
Na półkach: Przeczytane, E-booki

"Po nitce do szczęścia" to dalsza część "Stacji Jagodno". Już od pierwszego zdania poczułam, jakbym spotkała się ze starymi sympatycznymi znajomymi:) W życiu Tamary, Marysi, Babci Róży i innych bohaterów pojawiają się nowe problemy i postaci z przeszłości, którym trzeba stawić czoło... a stare nierozwiązane sprawy nie pozwalają o sobie zapomnieć.
Książkę "Po nitce do szczęścia" czyta się jednym tchem, tak jak jej poprzedniczki. Karolina Wilczyńska "czaruje" i zaskakuje czytelnika budowaniem tak spójnej i wielowątkowej fabuły, która jest zaprezentowana w "Stacji Jagodno". To książki, od których ciężko się oderwać...pełne ciepła, emocji, wzruszeń, ale także i łez cierpienia, tak jak w życiu.
Polecam!

książek: 718
Gola | 2017-09-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 września 2017

Kolejna część perypetii kobiet związanych z Jagodnem. To książka przede wszystkim o kobietach i przede wszystkim dla kobiet. Troszkę się obawiałam, że kolejne części będą mocno naciągane ale jakże miłe było moje zaskoczenie. Każda kolejna część jest przynajmniej tak samo dobra jak jej poprzedniczka. Książka napisana z sercem. Czyta się szybko. Jest w tym wszystkim to coś, coś co sprawia, że czytelnik chciałby pobyć w białym domku i Jagodnie. Z czystym sumieniem polecam, to będzie naprawdę dobrze spędzony czas.

książek: 2941
Gosia | 2016-12-04
Na półkach: Przeczytane, ROK 2016
Przeczytana: 04 grudnia 2016

W trzeciej części Jagodna pojawiają się nowi bohaterowie. Książka ciekawa, ale jak dla mnie chyba troszkę mniej niż poprzednie dwa tomy. Zobaczymy co będzie się działo w ostatniej części.

książek: 2338
Biblioteczka Rudej | 2016-06-11
Przeczytana: 11 czerwca 2016

Ciepła i mądra książka, która napawa optymizmem i daje chwilę na złapanie oddechu.Oprócz znanych już nam bohaterów pojawiają się nowi,a zakończenie pozwala przypuszczać, że będzie ciąg dalszy :-)

zobacz kolejne z 759 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Chyba wszyscy to czujemy: powoli zaczyna się lato. Ciepłe i rozleniwiające. Wydawnictwa serwują więc teraz porcję literatury wakacyjnej – lekkiej i pastelowej jak sorbet. Wśród premier są też powieści młodzieżowe i książki dla dzieci. Na jakie tytuły (pod naszym patronatem) warto zwrócić uwagę? Podpowiadamy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd