Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wilki

Wydawnictwo: Agora SA
7,84 (918 ocen i 180 opinii) Zobacz oceny
10
113
9
134
8
315
7
248
6
83
5
17
4
4
3
1
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788326823053
liczba stron
272
słowa kluczowe
Adam Wajrak, wilki, przygoda
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura faktu. Adam Wajrak, ulubiony dziennikarz przyrodnik Polaków, mieszkaniec Puszczy Białowieskiej, w swojej najnowszej książce opowiada o latach tropienia wilków i przyjaźni z tymi najbardziej fascynującymi drapieżnikami Europy. Adam Wajrak: Wiem, że wśród moich czytelników jest dużo ludzi młodych i bardzo...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura faktu.

Adam Wajrak, ulubiony dziennikarz przyrodnik Polaków, mieszkaniec Puszczy Białowieskiej, w swojej najnowszej książce opowiada o latach tropienia wilków i przyjaźni z tymi najbardziej fascynującymi drapieżnikami Europy.

Adam Wajrak: Wiem, że wśród moich
czytelników jest dużo ludzi młodych i bardzo młodych, przez co niezwykle wrażliwych. Mam do nich pewną prośbę. Gdyby ta książka była tylko o wilkach, nie zawracałbym wam głowy tym ostrzeżeniem, bo przecież doskonale wiecie, że przyroda potrafi być brutalna. Ta książka jest jednak również o tym, co ludzie robili i robią wilkom, jednemu z najbardziej prześladowanych dużych ssaków, jakie żyją na naszej planecie. Są to często rzeczy niezwykle okrutne i przerażające. Dlatego bardzo was proszę, porozmawiajcie z rodzicami, żeby tę książkę przejrzeli, zanim weźmiecie ją do ręki, albo przeczytali ją razem z wami.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 332
malaskierka | 2016-05-17
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 16 maja 2016

Dlaczego tak mi zależało by mieć i przeczytać Wilki? Tak jak uwielbiam legendy, góry tak też czuje niezwykłą więź z przyrodą. Wilki same w sobie są dla mnie kwintesencją wolności i rodziny. Zawsze uważałam je za zwierzęta dostojne, pełne piękna i tajemnicze, a jednocześnie budzące we mnie respekt. Pamiętam jak kiedyś wracałam z koncertu ze znajomymi. Byliśmy w pobliżu zoo, w parku, było już późno, a lampy miejskie pozostawiały ścieżkę w półmroku. Szliśmy sobie rozemocjonowani koncertem, dyskutując o tym i owym, aż rozwyły się wilki. Umilkliśmy i ciemność wypełniał już tylko przeciągły dźwięk z wilczych gardeł. To było piękne i straszne zarazem, słyszeć wycie tak blisko. Gęsia skórka na rękach i zaparty oddech... niesamowite... Kiedyś często zdarzało mi się odwiedzać to zoo i przyglądać się wilczej codzienności. Mogłam patrzeć godzinami na te przekomarzania, odgryzania i zabawy, niestety zawsze widziałam je tylko w zamkniętej przestrzeni, na wydeptanym wybiegu. Patrząc tak na nie rozmyślałam jak cudownie te piękne i finezyjne zwierzęta muszą wyglądać w swoim naturalnym środowisku, tam gdzie ich miejsce. Wiem, że zapewne nie będzie mi dane zobaczyć ich na żywo, ale chcę poznać je jak najlepiej.


Wilki Adama Wajraka doskonale odkrywają wilczą naturę, ale nie z biologicznego punktu widzenia. Pan Adam zaczyna swą opowieść od oswojonego wilka Kazana i jego smutno-gorzkiej historii. Później oswaja czytelnika ze strachem jaki podświadomie hoduje każdy z nas, by z biegiem czasu przygotować nas do spotkania z wilkiem prawdziwym. Nie tym strasznym, dzikim stworem, który pożera niegrzeczne dzieci. W tej opowieści poznajemy wilka płochliwego, zastraszonego, unikającego człowieka. Wilka, który jest bardzo ważną częścią ekosystemu, który gdzieś tam w puszczy stara się przetrwać. I poznajemy człowieka... istotę najstraszniejsza ze wszystkich, jedyną tak naprawdę zabijającą dla przyjemności... Co ważne Wilki nie opowiadają tylko o wilkach. Pan Adam w lekki sposób przedstawia życie Puszczy Białowieskiej i zwierząt ją zamieszkujących. Trochę o jeleniach, drobnych ptakach, żubrach, dzikach i wielu innych.


Co mnie urzekło? Chyba najbardziej język autora, ponieważ nie jest to język wielkiego biologa, naukowca czy przyrodnika. Gdy zasiadamy do Wilków, z miejsca przenosimy się gdzieś w puszczę, po której spacerujemy z autorem i rozmawiamy. On opowiada o otaczającej przyrodzie, wspomina swoje przygody, te wesołe i te trochę mniej. Właśnie dlatego celowo nazywam Wilki opowieścią, a nie książką czy historią. Razem z panem Adamem oswajałam się z dziką naturą, razem z nim chowałam się za zapalniczką by uciec przed "wielkim złym wilkiem, który mnie zje", razem z nim śmiałam się z wybryków Antoniny i tak jak on stanęłam twarzą w twarz z przerażeniem jakie budzi człowiek... Zaczęło mnie to zastanawiać i trochę inaczej patrze na dzikie zwierzęta. Teraz jeśli spotkam na szlaku niedźwiedzia lub inne zwierzęta to zachowam dystans i będę chłonąć tę chwilę. Mam pełną świadomość, że to Ja jestem zagrożeniem, a nie one i chyba nie do końca dobrze się czuję z tą przewagą...


Podsumowując. Wilki są opowieścią i wycieczką ze wspaniałym przewodnikiem po Puszczy Białowieskiej. Gratka w sam raz dla kogoś, kto chciałby poznać trochę przyrody prosto z własnej kanapy. Ja jestem oczarowana, urzeczona i wzruszona, i aż chce mi się powędrować do lasu na mały spacer. Daję 9/10 i wilczym nastroju odkładam na półkę, ale jeszcze tam wrócę, bo to smakowity kąsek dla każdego kto lubi naturę.

Więcej na http://bosomiedzywersami.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Proces

"Proces" może i jest powieścią posługującą się konwencją absurdu, ale moim zdaniem w bardzo realistyczny sposób oddaje bezradność jednostki...

zgłoś błąd zgłoś błąd