Wilki

„To była największa przygoda mojego życia. Chciałbym, żeby się powtórzyła” – tymi słowami Adam Wajrak otwiera swoją niezwykłą opowieść o wilkach i już od pierwszej strony wiemy, że nie mamy do czynienia z suchym podręcznikiem. To fascynująca relacja człowieka, który niemalże mieszka z tymi drapieżnikami w sercu Puszczy Białowieskiej.

Oczami tropiciela

Jako czytelnik i osoba, która sama zajmuje się tropieniem drapieżników (choć w moim przypadku są to szczupaki),odnalazłem w tej książce pewnego rodzaju lustrzane odbicie własnych pasji. Wajrak nie tylko opisuje wilki, on prowadzi nas swoimi śladami przez puszczę, dzieląc się osobistymi wspomnieniami – od pierwszego spotkania z wilkiem, po wyprawy na nartach z żoną i psem.

Spotkanie oko w oko

Autor nie koloryzuje rzeczywistości. Opisuje momenty mrożące krew w żyłach, jak ten, gdy ogromny basior skoczył mu na klatkę piersiową, a potem stanowczo chwycił jego dłoń w zęby, patrząc mu prosto w oczy. To opowieść o budowaniu relacji opartej na wzajemnym szacunku i próbie sił.

Walka z mitami

Książka jest ważnym głosem w dyskusji o roli wilka w polskiej przyrodzie. Wajrak brutalnie rozprawia się z ludowymi podaniami o „złym wilku”. Pokazuje, że to wilk boi się człowieka i że w starciu tych dwóch gatunków, to my bywamy tą gorszą stroną. Autor porusza też tematy trudne i krwawe, opisując okrucieństwo, jakiego ludzie dopuszczali się wobec tych zwierząt, dlatego sam ostrzega wrażliwszych czytelników przed niektórymi fragmentami.

Ciekawostki z głębi lasu

Z lektury dowiemy się wielu unikalnych rzeczy – choćby o tajemniczym urządzeniu zwanym fladrą. To prosta linka z kolorowymi szmatkami, która dla wilka stanowi barierę nie do przejścia, mimo że nikt do końca nie wie, dlaczego budzi w nich taki lęk.

Dlaczego warto przeczytać?
Brak nudnych statystyk. Książkę czyta się jak najlepszą powieść przygodową.

Ogromna wartość edukacyjna. Uczy empatii i zrozumienia natury.

Narracja: Styl „kumpla przy ognisku” sprawia, że przez lekturę się płynie.

To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, że las to dom inteligentnych i skomplikowanych istot, które zasługują na nasz szacunek.

„To była największa przygoda mojego życia. Chciałbym, żeby się powtórzyła” – tymi słowami Adam Wajrak otwiera swoją niezwykłą opowieść o wilkach i już od pierwszej strony wiemy, że nie mamy do czynienia z suchym podręcznikiem. To fascynująca relacja człowieka, który niemalże mieszka z tymi drapieżnikami w sercu Puszczy Białowieskiej.

Oczami tropiciela

Jako czytelnik i...

Ciekawa, prawdziwa. Szkoda, że tak mało osób zna tą prawdę.

Ciekawa, prawdziwa. Szkoda, że tak mało osób zna tą prawdę.

Za mało o wilkach w historii o wilkach. Dodatkowo słuchałam audiobooka i odniosłam wrażenie, że dobór lektora jest nietrafiony. Chyba lepiej gdyby książkę czytał p. Wajrak.

Za mało o wilkach w historii o wilkach. Dodatkowo słuchałam audiobooka i odniosłam wrażenie, że dobór lektora jest nietrafiony. Chyba lepiej gdyby książkę czytał p. Wajrak.

Mam ogromny szacunek dla ludzi kierujących się w życiu pasją.
Dla Pana Wajraka celem nadrzędnym determinującym jego działania jest ochrona dzikiej przyrody.
Wspaniałe opracowanie dotyczące wilków, zwierząt jak mało które pokrzywdzonych przez ludzi.
Wzruszająca książka łamiąca stereotypy myślowe o tych niezwykłych zwierzętach.

Mam ogromny szacunek dla ludzi kierujących się w życiu pasją.
Dla Pana Wajraka celem nadrzędnym determinującym jego działania jest ochrona dzikiej przyrody.
Wspaniałe opracowanie dotyczące wilków, zwierząt jak mało które pokrzywdzonych przez ludzi.
Wzruszająca książka łamiąca stereotypy myślowe o tych niezwykłych zwierzętach.

Wspaniała książka!!!

Wspaniała książka!!!

Wajraka zawsze warto czytać. Świetna, pouczająca lektura.

Wajraka zawsze warto czytać. Świetna, pouczająca lektura.

Tragedia. Wilków w tej książce jak na lekarstwo. Za to mnóstwo bajania o dziewczynie, nartach, Arktyce, psie o długim pyszczku itd itp etc. I do tego naciągane teorie o wilczym behawiorze. Wiem, że to reportaż/publicystyka (w sumie nie wiadomo co to),ale jak pod względem możliwej do zdobycia wiedzy zestawi się tę książkę z np monografią "Wilk" Henryka Okarmy to... straszna bida.

Tragedia. Wilków w tej książce jak na lekarstwo. Za to mnóstwo bajania o dziewczynie, nartach, Arktyce, psie o długim pyszczku itd itp etc. I do tego naciągane teorie o wilczym behawiorze. Wiem, że to reportaż/publicystyka (w sumie nie wiadomo co to),ale jak pod względem możliwej do zdobycia wiedzy zestawi się tę książkę z np monografią "Wilk" Henryka Okarmy to... straszna...

Od pierwszych słów czuje się, że nie jest to literatura jakiś wysokich lotów, po prostu reportaż pisany zwykłym niewyszukanym językiem. Niemniej temat ciekawy odczarowujący narosłe wokół tematu legendy i nieprawdziwe narracje. W zasadzie lektura obowiązkowa dla każdego kto chce poznać świat lasu przyrody nieco z innej niż ściśle człowieczej perspektywy. Dużo w niej faktów brzmiących na wiarygodne (nie sprawdzałem) ale często podane chaotycznie i niepotrzebnie naznaczone emocjonalnie co może budzić podejrzenie, że nie są do końca wiarygodne. Czasami drażni zbytnie antropomorfizowanie zwierząt wyraz twarzy czy pupa wilczycy to dla mnie trochę przesada. Książka czytana bardzo charakterystycznie przez Rocha Siemianowskiego, jego głos utrwalił się w mojej głowie jako lektor Sagi Endera wielu godzin słuchania od czego ciężko się uwolnić.

Od pierwszych słów czuje się, że nie jest to literatura jakiś wysokich lotów, po prostu reportaż pisany zwykłym niewyszukanym językiem. Niemniej temat ciekawy odczarowujący narosłe wokół tematu legendy i nieprawdziwe narracje. W zasadzie lektura obowiązkowa dla każdego kto chce poznać świat lasu przyrody nieco z innej niż ściśle człowieczej perspektywy. Dużo w niej faktów...

Książkę wygrałam prawie 10 lat temu w konkursie i jakoś nie mogłam się za nią zabrać. W końcu doczekała się przeczytania i cóż to była za przygoda. Wspaniała opowieść o wilkach - rozwiewa mity, które narosły wokół tych zwierząt. Polecam przeczytać, żaden spacer po puszczy czy Bieszczadach nie będzie już straszny!

Książkę wygrałam prawie 10 lat temu w konkursie i jakoś nie mogłam się za nią zabrać. W końcu doczekała się przeczytania i cóż to była za przygoda. Wspaniała opowieść o wilkach - rozwiewa mity, które narosły wokół tych zwierząt. Polecam przeczytać, żaden spacer po puszczy czy Bieszczadach nie będzie już straszny!

Lektura obowiązkowa. Autor rozprawia się z mitami o wilkach.

Lektura obowiązkowa. Autor rozprawia się z mitami o wilkach.