Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Stowarzyszenie umarłych poetów

Stowarzyszenie umarłych poetów

Autor:
Seria: Salamandra
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paweł Laskowicz
tytuł oryginału
Dead Poets Society
wydawnictwo
Dom Wydawniczy Rebis
data wydania
ISBN
978-83-7510-930-6
liczba stron
160
słowa kluczowe
powieść amerykańska
język
polski
typ
papier
7.15 (6618 ocen i 452 opinie)

Opis książki

Rozpoczyna się rok szkolny w Akademii Weltona, elitarnej szkole średniej o wielkich osiągnięciach i nader surowej dyscyplinie. W miejsce odchodzącego na emeryturę nauczyciela przychodzi nowy, John Keating. Czterem zasadom Akademii, którymi są : Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształtowania i wychowania młodych ludzi. Co zwycięży : rygorystycznie przestrzegana t...

Rozpoczyna się rok szkolny w Akademii Weltona, elitarnej szkole średniej o wielkich osiągnięciach i nader surowej dyscyplinie. W miejsce odchodzącego na emeryturę nauczyciela przychodzi nowy, John Keating. Czterem zasadom Akademii, którymi są : Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształtowania i wychowania młodych ludzi. Co zwycięży : rygorystycznie przestrzegana tradycja czy prawo do marzeń, wolności i młodzieńczego buntu?

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy Rebis, 2012

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1772
Tauriel | 2010-04-25
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2010

Bardzo piękna, ciepła i mądra powieść o poszukiwaniu własnej drogi, tożsamości i o trudnościach, które życie stawia na drodze tych, którzy ośmielą się sprzeciwić przyjętym normom i pójść własnym szlakiem.

Kleinbaum stworzyła wiele niezapomnianych postaci i niezwykły klimat. Poruszyła trudne,ale istotne tematy.

Ta wzruszająca książka wywarła na mnie silne wrażenie i wiele mnie nauczyła. Serdecznie polecam.

Carpe diem!

książek: 645
ultramaryna | 2010-05-02
Na półkach: Przeczytane

Nie mogę powiedzieć, że mi się nie podobała. Ale nie ma porównania do filmu. I nie widzę potrzeby pisania książki na podstawie scenariusza. Tym bardziej, że Kleinbaum nie wniosła nic istotnego do tej historii.

książek: 1858
foolosophy | 2010-10-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 października 2010

Właściwie, to nawet nie wiem czego się spodziewałam. Wiedziałam, że to „nowela filmowa”, wiedziałam, że nie będzie odbiegać od filmu. Jednak spodziewałam się lekkiego ubarwienia filmowego świata. Szukałam jakieś głębszej budowy zdań, szerszego opisu poezji czy też głębszej analizy postaci, tak ważnych w tym utworze. Zawiodłam się srodze na tej noweli. Film pozostaje nadal jednym z lepszych, jakie widziałam, ale książka pozostaje daleko w tyle.

Historia nie różni się niczym w porównaniu z filmem. Jesteśmy w akademii Weltona, elitarnej szkole średniej. Główne filary szkoły to: tradycja, honor, dyscyplina i doskonałość. Szkoła, a właściwie surowy i twardy dyrektor Nolan, nie toleruję niepodporządkowania się, lenistwa i braku wyników w nauce. Mamy kilku główny bohaterów, którzy będą współtworzyć tajemnicze Stowarzyszenie umarłych poetów. Na przód wysuwa się kilka ciekawy postaci, których analizy oczekiwałam i nie doczekałam się.

Zaczynając od Neil’ego Perry. Chłopak pochodzi z domu, gdz...

książek: 88
Bazyl | 2013-11-21
Przeczytana: 21 listopada 2013

Wyobraźcie sobie, że macie kilkanaście lat i uczycie się w szkole, w której cztery złote zasady wybrzmiewają jak najgorsze echo w waszych uszach: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. Dyrektor jest BARDZO surowy, a nauka suchych faktów jest najważniejsza. I nagle do takiej szkoły-piekła przychodzi nauczyciel, który wyróżnia się znacząco. Jego podejście do życia jest o wiele inne, niż całej kadry nauczycielskiej.
Taki nauczyciel uczył właśnie w szkole, do której chodzili główni bohaterowie "Stowarzyszenia umarłych poetów". Zamiast uczyć ich angielskiego, chodząc utartymi ścieżkami, on uczy ich myśleć. Wdraża w ich życie poezję i filozofię. Każe chwytać dzień, co później przypadkowo obraca się w chwytanie piersi.

"- Carpe piersiam - szepnął do siebie, zamykając oczy. - Chwytaj pierś!"

Główni bohaterowie: Charlie, Knox, Todd, Neil, Meeks, Pitts, Cameron mają to szczęście, że trafiają do profesora Keatinga na lekcje angielskiego. Poznają dzięki niemu życie i dorastają w szybkim temp...

książek: 892
Annalynne | 2011-01-26
Przeczytana: 2011 rok

Książka oparta na filmie. Rzadko się tak zdarza, jednak ta książka (jak i film) jest wyjątkowa. Z pewnością mało osób oglądało film w reżyserii Petera Weira. Premiera odbyła się 7 października 1990 roku. Tak więc starsi z pewnością film kojarzą, a młodsi – wątpię.
Wracamy jednak do książki. Historia niby prosta, jednak nie można nazwać jej zwykłą obyczajówką. Akcja dzieje się w Akademii Weltona, a właściwie jej większą część, ponieważ są i scenki, odbywające się w jaskini – miejscu tajnych schadzek grupy chłopców. Co mogę powiedzieć o fabule, by nie zdradzić zakończenia ani zbyt wielu szczegółów? Powiem tak, owa Akademia, w której uczy się nasz główny bohater – Todd Andreson – to szkoła o żelaznych zasadach, które każdy uczeń musi sobie wbić do głowy. A są to: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. Wydają się całkiem normalne, prawda? A jednak poznanie tych czterech słów jest dopiero początkiem męczarni.
Ratunkiem dla uczniów może być nowy nauczyciel angielskiego - John Keating. Mę...

książek: 367
SłabyGracz | 2014-06-24
Na półkach: Przeczytane

Całkiem dobra książka, ale zdecydowanie za mało rozbudowana. Na pewno dobrze jej robi skupienie poszczególnych sekcji na pojedynczych bohaterach i spięcie jej klamrą w postaci Todda Andersona. Filmu nie oglądałem, ale jak na adaptację filmowego scenariusza nie robi aż tak wielkiego wrażenia. Dorota Terakowska miała przy "Ono" to samo zadanie i wyszło jej dużo lepiej. Opowieść jest dobra, ale tylko dlatego, że scenariusz filmu był tak dobry. Autorka powieści nie dodała nic od siebie.
Ogółem jest dobrze, ale jakiegoś wielkiego szału nie robi. Owszem, jest dobre przesłanie i sympatyczna fabuła, ale idea filmu nie została w ogóle rozwinięta. Można to porównać do "Carrie" Stephena Kinga. Historia jest dobra, ale nie ma tła ani niczego więcej poza krótką opowiastką

książek: 136
pokerfejs7 | 2013-11-06
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Chyba nikt nie zapomni pierwszej książki, przy której płakał szczerze, bo wiedział, że to już koniec, że nie ma już nic więcej. Stowarzyszenie Umarłych Poetów jest dla mnie właśnie taką książką. Pierwsza książka w moim życiu, którą się zachwyciłam, ba wręcz zachłysnęłam! To jest to czego szukam w dobrej książce – coś co nie pozwoli Ci zapomnieć, nie pozwoli tak zwyczajnie powrócić do rzeczywistości. Łapie za serce i to nie chodzi o samą końcówkę. Walka bohaterów o marzenia (och jak to banalnie brzmi)wzrusza, ale i naucza. Pokazuje, że każdy kto marzenia posiada, wierzy w ich spełnienie i dąży do tego, będzie wiecznie młodym. Wszystko dzięki odkrywaniu tego co wcześniej przez nas nieodkryte, przez poznawanie nowego.

„Młodości dodaj mi skrzydła”!

książek: 833
Lenalee | 2010-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2010

Już zanim zabrałam się za tę książkę, wiedziałam, że moje wrażenia o niej będą trochę przytłumione, biorąc pod uwagę to, że najpierw oglądałam film. Spodziewałam się, że wywrze na mnie dużo większe wrażenie niż film, bo ten bardzo mi się podobał. Niestety, zawiodłam się. Nie było "ohów" i "ahów", nie było zachwytów. Jednak mimo to nie przeszkodziło mi to w tym, bym głęboko wzruszyła się na scenie końcowej, którą wciąż i wciąż mam w pamięci.

książek: 531
Marti257 | 2013-05-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2013 rok

Hmmm, od czego by tu zacząć. Po pierwsze: po przeczytaniu książki od razu obejrzałam film. Niestety, był znacznie lepszy. Przynajmniej moim zdaniem. Dlatego może nie napiszę recenzji książki, i tym samym filmu, tylko historii, która została tu przedstawiona. A urzekła mnie ona niesamowicie, płakałam przez jakieś pół godziny po skończeniu (i książki i filmu).

Akcja dzieje się w Ameryce i opowiada o grupce uczniów uczących się w prestiżowej szkole dla chłopców z internatem. Każdy z nich ma swoje plany i marzenia na przyszłość. Jednak ten rok szkolny drastycznie odmieni ich życia. Przyczyni się do tego nowy nauczyciel angielskiego, profesor Keating, który swoimi kontrowersyjnymi metodami nauczania zdobędzie serca swoich wychowanków, ale podważy wieloletnie tradycje panujące w szkole.
Kiedy chłopcy odkryją możliwości, które stoją przed nimi otworem zaczną marzyć i osiągać swoje cele za wszelką cenę. Wznowią działalność ,,Stowarzyszenia Umarłych Poetów''. Tajnego klubu, gdzie jego człon...

książek: 1289
Jenny_89 | 2010-04-16
Na półkach: Przeczytane

Filmu nie widziałam ale powieść wspaniała! " - Zawsze uważałem, że kształcenie polega na tym, by uczyć prawa do własnego zdania - powiedział Keating. Nolan zaśmiał się z cicha. - W ich wieku? - rzucił ironicznie. - Własne zdanie? To niemożliwe. Tradycja, John! Dyscyplina! - z wyższością poklepał Keatinga po ramieniu. - Przygotuj ich do college'u. Reszty nauczy ich życie." Ten fragment świetnie oddaje przepaść pomiędzy tym czego chciał nauczać Keating a zasadami obowiązującymi w szkole. Genialna była też lekcja gdy Keating uczył ich jak pisać analizy z nieprzeczytanych lektur. Myślę, że obecnie w dobie Interneru (gdzie wszystko można sprawdzić) takie coś by nie przeszło ale kiedyś czemu nie. Powieść momentami zaskakująca ale przede wszystkim bardzo smutna albo (jak mawiał Keating) lepiej zastąpić ją słowem przygnębiająca.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Kalendarium literackie
  • Jacek Dukaj
    40. rocznica
    urodzin
    Lepiej znamy intencje naszych czynów niż owe czyny. Lepiej wiemy, co chcieliśmy powiedzieć, niż co naprawdę powiedzieliśmy. Wiemy, kim chcemy być - nie wiemy, kim jesteśmy.
  • Ann Brashares
    47. rocznica
    urodzin
    Jeśli nie ma wyjścia, trzeba je stworzyć. Nie można pozwalać, by świat po prostu nam się przydarzał(...).
  • Patricia Schröder
    74. rocznica
    urodzin
    Na to nie ma słów - powiedział czule. - Noszę cię w sercu, odkąd po raz pierwszy cię zobaczyłem. To prawda, Elodie... Prawda, której właściwie nigdy nie powinnaś usłyszeć.
  • Mario Spezi
    69. rocznica
    urodzin
  • Emily Jane Brontë
    196. rocznica
    urodzin
    Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
  • David Schickler
    45. rocznica
    urodzin
  • Arnold Schwarzenegger
    67. rocznica
    urodzin
    Sens życia, to nie zwykła, szara egzystencja czy przetrwanie, ale parcie do przodu, windowanie się do góry, osiąganie czegoś, zdobywanie.
  • Cherie Priest
    39. rocznica
    urodzin
    Nawet anioły załkają, gdy ujrzą, co ci zrobiłam.
  • James Blish
    39. rocznica
    śmierci
  • Maeve Binchy
    2. rocznica
    śmierci
  • Ingmar Bergman
    7. rocznica
    śmierci
    Człowiek jest absolutnie samotny. Wszystko inne jest złudzeniem. (...) Nie spodziewaj się niczego oprócz zła. Jeśli zdarzy się coś przyjemnego - tym lepiej. (...) Nie będziesz rozczarowana, kiedy wszystko wróci do dawnego porządku. Trzeba żyć ze świadomością, że samotność jest absolutna. Wtedy człow... pokaż więcej
  • Jun'ichirō Tanizaki
    49. rocznica
    śmierci
    Każdy powinien tworzyć sobie system moralny odpowiadający jego naturze, a następnie zgodnie z nim postępować.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd