8 (20407 ocen i 1577 opinii) Zobacz oceny
10
4 096
9
4 292
8
4 570
7
4 610
6
1 536
5
839
4
184
3
198
2
34
1
49
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pride and Prejudice
data wydania
ISBN
9788379434527
liczba stron
368
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Najgłośniejsza powieść Jane Austen, na podstawie której zrealizowano równie głośny film. Nawiązuje do niej Helen Fielding w bestsellerowym Dzienniku Bridget Jones. Niepozbawiona ironii i humoru kostiumowa opowieść o zamążpójściu. Rzecz dzieje się na angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Niezbyt zamożni państwo Bennetowie mają nie lada kłopot – nadeszła pora, by wydać za mąż...

Najgłośniejsza powieść Jane Austen, na podstawie której zrealizowano równie głośny film. Nawiązuje do niej Helen Fielding w bestsellerowym Dzienniku Bridget Jones. Niepozbawiona ironii i humoru kostiumowa opowieść o zamążpójściu.
Rzecz dzieje się na angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Niezbyt zamożni państwo Bennetowie mają nie lada kłopot – nadeszła pora, by wydać za mąż ich pięć dorosłych córek. Sęk w tym, że niełatwo jest znaleźć odpowiedniego męża na prowincji. Pojawia się jednak iskierka nadziei, bo oto posiadłość po sąsiedzku postanawia dzierżawić pewien młody człowiek, przystojny i bogaty...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2014

źródło okładki: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Róża_Bzowa książek: 6074

Angielska herbatka z książką

Pierwsze zdanie książki jest jak otwarcie drzwi do innego świata (czasem nawet wszechświata). W przypadku dobrych książek to także doskonała zapowiedź tego, o czym będzie cała powieść – czasu, nastroju, bohaterów, wreszcie stylu i gatunku dzieła. Wiedzą o tym doskonale zdeklarowani Koneserzy Pierwszych Zdań (KPZ), do których ma zaszczyt należeć także pisząca te słowa. Jedno z moich ulubionych pierwszych zdań brzmi jak następuje: Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony1. A może początek brzmi jednak tak: Powszechnie znana prawda głosi, że majętny kawaler potrzebuje do szczęścia tylko żony2? Cóż jednak stoi na przeszkodzie, by pierwsze zdanie tej książki brzmiało jak niżej: Powszechnie uważa się, że samotny a zamożny mężczyzna potrzebuje do pełni szczęścia jedynie żony3? Nie ulega natomiast żadnej wątpliwości, że oryginalne pierwsze zdanie powieści „Duma i uprzedzenie” skreślone (lecz nie przekreślone) ręką Jane Austen jest takie: It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife4. Przynosi ono bez wątpienia kilka istotnych informacji: powieść rozgrywa się w przeszłości (styl), dotyczyć będzie miłości, zalotów i małżeństwa, a akcja obejmie środowisko osób zamożnych i ustosunkowanych. A to wszystko wyczytać możemy z jednego niezbyt długiego (w porównaniu np. z początkiem „Stu lat samotności” G.G. Marqueza) zdania.

Anglosasi mają łatwiej – pierwsze,...

Pierwsze zdanie książki jest jak otwarcie drzwi do innego świata (czasem nawet wszechświata). W przypadku dobrych książek to także doskonała zapowiedź tego, o czym będzie cała powieść – czasu, nastroju, bohaterów, wreszcie stylu i gatunku dzieła. Wiedzą o tym doskonale zdeklarowani Koneserzy Pierwszych Zdań (KPZ), do których ma zaszczyt należeć także pisząca te słowa. Jedno z moich ulubionych pierwszych zdań brzmi jak następuje: Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony1. A może początek brzmi jednak tak: Powszechnie znana prawda głosi, że majętny kawaler potrzebuje do szczęścia tylko żony2? Cóż jednak stoi na przeszkodzie, by pierwsze zdanie tej książki brzmiało jak niżej: Powszechnie uważa się, że samotny a zamożny mężczyzna potrzebuje do pełni szczęścia jedynie żony3? Nie ulega natomiast żadnej wątpliwości, że oryginalne pierwsze zdanie powieści „Duma i uprzedzenie” skreślone (lecz nie przekreślone) ręką Jane Austen jest takie: It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife4. Przynosi ono bez wątpienia kilka istotnych informacji: powieść rozgrywa się w przeszłości (styl), dotyczyć będzie miłości, zalotów i małżeństwa, a akcja obejmie środowisko osób zamożnych i ustosunkowanych. A to wszystko wyczytać możemy z jednego niezbyt długiego (w porównaniu np. z początkiem „Stu lat samotności” G.G. Marqueza) zdania.

Anglosasi mają łatwiej – pierwsze, tysięczne czy ostatnie zdanie „Dumy i uprzedzenia” przeczytają takie, jakie zapisała autorka (przynajmniej w ostatecznej wersji powieści). Miłośnicy tej książki mogą się też pokusić o odszukanie i przeczytanie rękopisów czy pierwszych wersji jej powieści. W przypadku czytelników polskich, zwłaszcza tych nie władających językiem angielskim, a czytających polskie tłumaczenia powieści, sprawa jest bardziej skomplikowana. Otwiera się tu dyskusyjna kwestia przekładu tekstu literackiego na inny język – niektórzy twierdzą, że jest to niemożliwe, inni wyróżniają dwie opcje: tłumaczenie możliwie wierne oryginałowi bądź tłumaczenie bliższe kulturze, w której żyje czytelnik, z akcentem nie tyle na wierność, co piękno i walory estetyczne. Pomijając tu te skądinąd pasjonujące kwestie, pomyślmy o czym innym – o wyborze ulubionego wydania powieści.

Czytelnik władający językiem Jane Austen ma do wyboru w największej księgarni internetowej co najmniej kilkanaście wydań książki – w miękkiej i twardej okładce lub w wersji elektronicznej, a także w formie audiobooka. Można wziąć w swe dłonie pojedynczy tom lub tomisko z kompletnym wydaniem dzieł wszystkich Jane Austen. Wybiera się nie tylko formę wydania, ale także szatę graficzną: od tych z klasyczną okładką z reprodukcją obrazu z epoki, przez bardziej współczesną okładkę ze zdjęciem czy grafiką, po wydania ilustrowane czy nawet wyraźnie skierowane do młodszych, nastoletnich czytelników z odpowiednią okładką a nawet ilustracjami, aż do mangi włącznie. Również tekst może podlegać pewnym zmianom: od oryginalnego, przez uproszczony (dla młodych czytelników), po wydanie z rozbudowanym komentarzem (annotated edition).

Polski czytelnik staje przed zupełnie innym wyborem: ma do dyspozycji trzy różne tłumaczenia książki – niewiele, jeśli pomyślimy np. o innym słynnym wiktoriańskim dziele – „Przygodach Alicji w Krainie Czarów” – i jej jedenastu przekładach polskich (co ciekawe - książki wydanej później, w 1865 roku, podczas gdy „Duma i uprzedzenie” została opublikowana już w 1813 roku). Różne tłumaczenia stwarzają możliwość dopasowania odpowiedniej wersji książki do upodobań czytelnika/-czki lub stanowić mogą pewnego rodzaju grę losową, bowiem większość czytelników nie jest świadoma istnienia różnych przekładów tego samego tytułu. Nawet jednak wtedy – bez świadomego wyboru – tłumaczenie może odegrać ogromną rolę – zachwycić lub skutecznie zniechęcić (vide kwestia polskich tłumaczeń dzieł Shakespeare’a) do lektury samej książki lub innych dzieł autora.

Nowe wydanie „Dumy i uprzedzenia”, wydane w serii „Angielski ogród” (w tej samej serii ukazały się także inna powieść Austen i „Panie z Cranford” E. Gaskell), w przepięknej, elegancko oszczędnej i bardzo angielskiej okładce, przypomina najstarsze i najbardziej znane tłumaczenie powieści autorstwa Anny Przedpełskiej-Trzeciakowskiej, które swoją premierę miało w 1957 roku i pozostawało jedynym dostępnym dla czytelników polskich do roku 2005, kiedy to pojawiły się przekłady Magdaleny Gawlik-Małkowskiej i Katarzyny Surówki. Znów możemy się zanurzyć w znany naszym mamom, ciociom i babciom tekst klasycznej wiktoriańskiej powieści o pani i panu Bennet, ich pięciu niezamożnych i niezamężnych córkach, szukających mężów, przystojnym pani Bingleyu i wyniosłym panu Darcym oraz w całej tej wyśmienicie opisanej atmosferze życia średnich i wyższych sfer za czasów panowania królowej Wiktorii. A wszystko to okraszone bardziej czy mniej inteligentnymi dialogami (w zależności od rozmawiających postaci), smakowitymi detalami z epoki oraz subtelnym i eleganckim humorem. Do całkowitego wczucia się w atmosferę przyda się na pewno dobra herbata w pięknej filiżance, najlepiej w dobrze komponujące się z okładką książki różyczki oraz jakieś angielskie ciasteczka – pomarańczowe lub muffinki. Smacznej i stylowej lektury!

Jowita Marzec

1 Jane Austen, Duma i uprzedzenie, przeł. Anna Przedpełska-Trzeciakowska, Świat Książki, Warszawa 2014, s. 5.
2 Jane Austen, Duma i uprzedzenie, przeł. Magdalena Gawlik-Makowska, Prószyński i S-ka, Warszawa 2006,s. 5.
3 Jane Austen, Duma i uprzedzenie, tł. Katarzyna Surówka, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2009, s. 5.
4 Jane Austen, Pride and Prejudice, Penguin Books, London 1994, s. 5.

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (39435)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 8
Pomysłowy | 2015-12-28
Na półkach: Przeczytane

To majstersztyk. Wrażenie jest niesamowite, gdy doda się jeszcze sześć odcinków serialu TV BBC z 1995 r., gdzie grają Colin Firth i Jennifer Ehle (oby nie drętwy film z 2005 r. z piękną Keirą Knightley). Jak w 1813 r. można było napisać książkę z tak wciągającą i prawdopodobną akcją dookoła pozornie banalnych zdarzeń i z tak finezyjną (jak współczesną) analizą postaci? Nasz "Pan Tadeusz" powstał pokolenie później. Można do tej książki (i tego serialu) wracać i kilka razy bez znudzenia. To najlepsza rekomendacja.

książek: 616

Pierwsze zdanie – genialne! Tylko u Zafóna widziałam lepsze rozpoczęcie książki. Austen wymiata.
Pierwsze 30 stron – znośnie. Czytałam. Miejscami mi się podobało, miejscami nieco nudziło. Wciąż zadawałam sobie pytanie – to cała książka, całe te 300 stron jest o tym samym? Byle by wyjść za mąż? I mi Abi kazała czytać coś takiego, znając moje podejście do tematu?
Po 30 stronach zaczęłam cicho wyć. Chwilami dochodziłam do wniosku, że nie dam rady przeczytać tej książki. A mimo to czytałam dalej. Irytowali mnie wszyscy bohaterowie, prócz jednego – pana Darcy’ego. Już po pierwszych wzmiankach o nim, gdy to całe towarzystwo stwierdziło, że go nie lubi, gdyż jest on zbyt zarozumiały i dumny, ja poczułam do niego ogromną sympatię. Nie mam skłonności lubić negatywnych bohaterów, a w takim właśnie świetle został w tej części książki postawiony ów pan, a mimo wszystko moja przechylność co do jego osoby nie zmieniła się. To właśnie dzięki niemu nie odłożyłam tej książki na półkę. I jakże...

książek: 1303
Hania | 2015-07-09
Przeczytana: 09 lipca 2015

To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością Jane Austen i żałuję, że tak późno dotarłam do jej dzieł. Książka "Duma i uprzedzenie" zaniosła mnie do innego świata. Od razu pokochałam piękny język, styl w jakim to zostało napisane. Opisy posiadłości oraz ogrodów i innych miejsc rownież zrobiły na mnie wrażenie. Uwielbiam dowiadywać się o zwyczajach, jakie panowały na przełomie XVII/XIX wieku.Lubię ten klimat.
Książka od samego początku mnie urzekła i na pewno sięgnę po nią jeszcze nie raz.

książek: 648
Aneta Wiola | 2017-02-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 lutego 2017

Od dawna obiecywałam sobie lekturę "Dumy i uprzedzenia". Po tym, jak kilkanaście razy (nie przesadzając) obejrzałam sześcioodcinkowy serial z Jennifer Ehle i niesamowitym Colin'em Firth w końcu postanowiłam na poważnie zabrać się za spełnienie swojej obietnicy.

Elizabeth Bennett jest inteligentną, zabawną, młodą kobietą. Wraz z czterema siostrami są ofiarami zabiegów matki o jak najszybsze zamążpójście. Sytuacja gwałtownie się zmienia, kiedy do sąsiedztwa przyjeżdża młody, bogaty kawaler wraz ze swoim przystojnym i jeszcze zamożniejszym przyjacielem Panem Darcy'm. Pani Bennett zrobi wszystko, aby rzucić w ramiona jedną ze swych córek któremuś bogaczowi. Lizzy jednak jest oporna na zabiegi matki. Nie zważając na korzyści materialne, pragnie ślubu z miłości.

O tyle ile szczerze polubiłam Pana Darcy'ego, o tyle odmiennym uczuciem darzyłam główną bohaterkę. Nie rozumiałam Lizzy, często mnie drażniła i nie mogłam pojąć, jak bohaterka mogła być długo ślepa na swoje uprzedzenie....

książek: 2244
Bed | 2010-09-07
Przeczytana: 1989 rok

Zastanawiałam się jak ocenić tę książkę. Zdawałoby się, że powieść o miłości z XIX w. Anglii nie stanowi takiej rewelacji. A jednak. Autorka stara się pokazać znany jej świat drobnego ziemiaństwa, jego problemy a zwłaszcza niewesołą dolę kobiet. Plusem jest piękny język i styl. Czytanie tej pozycji to sama przyjemność. A bohaterowie? Nie da się ich nie lubić. Myślę, że dodatkowo należy docenić to, że wielu autorów i scenarzystów nadal pożycza z tego dzieła.

książek: 6572
allison | 2014-10-08
Przeczytana: 07 października 2014

Była to bardzo spóźniona lektura, gdyż dopiero niedawno sięgnęłam po książki Jane Austen.
Teraz wiem, że zrobiłam błąd, nie zaczynając poznawania tej autorki właśnie od "Dumy i uprzedzenia".

Przy lekturze świetnie się bawiłam. Rozbroiły mnie ironia, humor i niektóre postacie (zwłaszcza państwo Bennet - mąż od pierwszej strony stał się moim faworytem dzięki niezrównanym komentarzom, zaś żona swoim gadulstwem, głupotą i absurdalnym zachowaniem doprowadzała do śmiechu). Polubiłam szczerze pannę Elizabeth i pana Darcy'ego - i mam nadzieję na powtórne spotkanie z nimi, gdyż właśnie zaczęłam czytać "Dworek Longbourn" Jo Baker.

"Duma i uprzedzenie" to powieść ponadczasowa - wszystkie charaktery i osobowości, jakie autorka opisała, wciąż można spotkać wśród naszych znajomych. Może nie zawsze są one tak karykaturalne, ale jako żywo odpowiadają poszczególnym postaciom.

Jane Austen jawi się w tej książce jako doskonała i krytyczna obserwatorka swojego środowiska. Potrafi też...

książek: 3654

Moja ulubiona tej autorki,choć przyznam że w ogóle mam słabość do jej pisarstwa. To jak pisała i że wszystko we właściwy sobie sposób jest poukładane na stronach powieści. To ,że niespiesznie jej bohaterki dochodzą jednak do tego właściwego wniosku.Zresztą w romansach historycznych nie chodzi o sam koniec a o opisywane losy i przeżycia bohaterów.Chyba po to czytamy te książki żeby przenieść sie w inny,miniony bezpowrotnie świat.Uwielbiam tak czasem powędrować w tamte rejony przenosząc się w czasie;):)

książek: 1892

Uwielbiam powieści Jane Austen - ta jest jak dla mnie najlepsza:-) Pan Bennett i Elżbieta to moi ulubieni bohaterowie, a w panu Darcym się podkochiwałam.

Powyższa opinia to moje odczucia po pierwszej lekturze powieści Jane Austen - miałam raptem 15 lat. Wtedy, jak każda nastolatka, koncentrowałam się na wątku miłośnym Elżbiety i pana Darcy'ego. Po wielu latach i podczas kolejnego kontaktu z twórczością tej pisarki, zaczynałam inaczej patrzeć na 'Dumę i uprzedzenie'. Już nie miłość była obiektem moich zainteresowań, ale obyczaje i bohaterowie. Kocham powieści z XIX wieku, ten klimat i sztywne zasady odnośnie każdego aspektu życia. I postaci - Jane Austen była mistrzynią, jeśli chodzi o bohaterów drugoplanowych. Czytając o nich, często śmiałam się przy zachowaniu pana Collinsa lub pani Bennett albo wściekałam się przy siostrach pana Bingleya. Tylko Jane Austen mogła w taki sposób wykreować postaci: takie żywe i realne.
'Duma i uprzedzenie' - pozycja nie tylko dla romantyczek, ale...

książek: 3024

Bardzo długo nie mogłam zabrać się do tej książki. Nie byłam pewna czy ówczesny styl pisania przypadnie mi do gustu. Jakże się cieszę, że jednak się zdecydowałam.

Już po pierwszych kilku kartkach byłam pewna, że pokocham ją z każdą stroną coraz bardziej i tak też się stało.
Styl pisania Jane Austen jest GENIALNY. Urzeka swoją prostą, ale jednocześnie piękną formą, humorem, ironią.

W książce mamy świetnie zarysowane realia Anglii w XVIII/XIX wieku.
Sposób w jaki zostały zbudowane postacie jest tak prawdziwy, że odczuwa się uczucia jak do realnych, namacalnych osób. Każdy ma prawdziwy, wiarygodny charakter, który albo się lubi albo nie.
Oczywiście nie będę oryginalna jeśli powiem, że moim ulubieńcem od początku książki stał się pan Darcy. Urzekł mnie chyba pod każdym możliwym kątem. Polubiłam także Elizabeth - konkretny z niej charakter. Pan Bennet , pan Bingley oraz Jane także byli dla mnie tymi lubianymi postaciami.
Ale sposób w jaki są opisane charaktery, które irytują - to...

książek: 799
Wilddancer | 2011-01-26
Przeczytana: czerwiec 2008

Kto by pomyślał, że w XIX wieku (wraz z naszymi rodzimymi "Dziadami" i innymi romantycznymi bzdurami) mogłaby powstać książka tak ironiczna, zabawna i ponadczasowa?

Miłość Lizzy i pana Darcy'ego od dziesięcioleci wzrusza kobiety na całym świecie, nawet najtwardsze sztuki w zetknięciu z tą książką odkrywają w sobie romantyczną duszę.

To wszystko dzięki temu, że "Duma i uprzedzenie" (jak i inne pozycje autorstwa Jane Austen) to nie jest zwykła miłosna opowiastka, to nie współczesne Harlequiny, gdzie płaskim, prostackim stylem opisuje się jędrne pośladki idealnego kochanka bez osobowości.

"Duma i uprzedzenie" to zabawna, ironiczna opowieść o inteligentnej, samodzielnie myślącej kobiecie (zdolność kobiet do bardziej skomplikowanych procesów myślowych nie zawsze była bowiem rzeczą oczywistą), to trzeźwy, zdystansowany opis ówczesnych realiów, to zdrowe podejście do miłości, do życia, do ogólnie przyjętych zasad.

A z drugiej strony romantyczna historia, niezwykły mężczyzna, którego...

zobacz kolejne z 39425 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Zamiast do ołtarza... do biblioteki!

Czy może być coś lepszego niż spędzenie najważniejszego dnia w swoim życiu w bibliotece? A może w księgarni? A skoro zaczął się sezon ślubny, to zerknijcie poniżej i zobaczcie jak kochają książkoholicy!


więcej
200. rocznica śmierci Jane Austen

Dzisiaj przypada okrągła, 200. rocznica śmierci jednej z największych brytyjskich pisarek - Jane Austen. Wokół jej postaci powstało mnóstwo plotek, półprawd i tajemnic. Nie ulega jednak wątpliwości, że jej książki - pomimo upływu czasu nie straciły na atrakcyjności.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd