Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Władca wilków

Tłumaczenie: Agata Janiszewska
Cykl: Czarnoksiężnik (tom 1)
Wydawnictwo: Erica
6,55 (355 ocen i 82 opinie) Zobacz oceny
10
14
9
21
8
56
7
103
6
79
5
44
4
24
3
11
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vládce vlků
data wydania
ISBN
9788362329403
liczba stron
376
język
polski
dodał
Ciacho

„Władca wilków” to pierwszy tom opowieści o zemście potomka bogów, wojownika Rogana, wspieranego przez wilka z zaświatów, Gorywałda. Prawie dziesięć lat walczył w wojnach, które doprowadziły do rozbicia imperium Awarów, rozciągającego się na równinach pomiędzy Dunajem a Cisą. Należał do drużyn słowiańskich książąt, był najemnikiem, walczącym po stronie Karola Wielkiego, służył w szeregach...

„Władca wilków” to pierwszy tom opowieści o zemście potomka bogów, wojownika Rogana, wspieranego przez wilka z zaświatów, Gorywałda.

Prawie dziesięć lat walczył w wojnach, które doprowadziły do rozbicia imperium Awarów, rozciągającego się na równinach pomiędzy Dunajem a Cisą. Należał do drużyn słowiańskich książąt, był najemnikiem, walczącym po stronie Karola Wielkiego, służył w szeregach armii bułgarskiego chana Kruma. Czarny Rogan. Osławiony łucznik, bezlitosny pogromca Awarów. Każdy wódz pragnie mieć go po swojej stronie.

Działa teraz na własną rękę, zapuszcza się w ciemne, zamieszkane przez duchy i demony lasy za Hronem. Tropi ślady Krwawych Psów – najokrutniejszych awarskich oprawców. Dzięki spotkaniu z wiedźmą Mireną i władcą wilków, Czarnobogiem, szybko się dowie, że jego powołaniem jest nie tylko zemsta za dawno nieżyjących bliskich. Aby sprawdzić, jakie drzemią w nim siły i jakie posłannictwo przypadło mu w spadku po nieznanych dotąd przodkach, będzie musiał udać się do królestwa Moreny, bogini śmierci…

„Czarnoksiężnik” to znakomita seria, która błyskawicznie wciąga w świat słowiańskich herosów, książąt oraz magii, kapryśnych bogów i żądnych krwi biesów, a wszystko to na tle prawdziwych wydarzeń historycznych.

W przygotowaniu kolejne tomy przygód Rogana i jego wilczego towarzysza.

 

źródło opisu: Insytut Wydawniczy Erica, 2012

źródło okładki: http://www.strefaksiazki.net

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 284
Dagon | 2013-08-16
Przeczytana: 16 sierpnia 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Opowieść o czarnoksiężniku, który tym czarnoksiężnikiem się dopiero musi stać. Książka bardzo nierówna. Bohaterowie słabo opisani, mało oryginalni. Niektóre fragmenty czyta się naprawdę dobrze ale niestety zdarzały się takie, w których brak logiki zdarzeń był jak dla mnie zbyt rażący. Nie jestem tylko pewien na ile udział w tym miał autor a na ile tłumacz - nie ma to jednak znaczenia, gdyż na odbiór książki ma wpływ praca obu tych osób.

Nie jestem specjalistą od słowiańskiej mitologii, ale nie bardzo mi się podoba nazywanie jednego stwora po kolei gnomem, krasnoludem, krasnalem i skrzatem. Inne pozycje literatury spod znaku fantasy uczą, że te określenia nie są synonimami...

Dodatkowo autor tworząc bohatera jako legendarnego łucznika powinien się czegoś dowiedzieć na temat łucznictwa. Jak dla mnie fragment "X napiął cięciwę tak mocno, że pięścią dotykał własnego oka" oznacza, że autor tej lekcji jednak nie odrobił...

"Awarska szabla przecięła ubranie X, zgrzytnęła o kość biodrową [...]. Dziewczyna krzyknęła i upadła na kamienia. Trzej stojący obok Boryniacy natychmiast ją zasłonili i stanęli z bronią w ręku przeciw czwórce porządnie posiekanych, ale stale mających siłę do walki ożywieńców." - grupka ludzi odciągniętych od pługa, którzy ledwie uciekli z lochu wyczarowali podczas biegu po schodach broń i z uśmiechem rzucają się na posiekanych ożywieńców, którym flaki wyciekają z ciał... Odważni ci Słowianie. Dodatkowo szablą się walczy w zwarciu. Po prostu nie jestem w stanie sobie wyobrazić jakiejkolwiek możliwości by osoba walcząca szablą przeciw czterem czterem przeciwnikom mogła upaść tak by trzech rosłych facetów z bronią mogło ją tak szybko zasłonić...
Tego typu opisy oznaczały, że autor dał się ponieść fantazji i w żaden sposób nie kontrolował logicznego rozstawienia postaci na polu walki. To jak dla mnie błąd niewybaczalny - jeśli ktoś się bierze za opisy walk to rozmieszczenie postaci jest jak dla mnie sprawą kluczową.

"X z wielkim wysiłkiem odparł cios topora Y i zwinnie odskoczył w bok. Y [...] przyskoczył do niego. X tymczasem walczył już z trzema innymi wojownikami. Y chciał się przyłączyć ale zobaczył nadbiegających przeciwników. Zatarasował im drogę." - Doskoczył do niego, ale skoro tamten się odwrócił do niego plecami, to ten mu nie będzie przecież topora w plecy wbijał i też się plecami odwróci... To takie słitaśne, że aż nierealne.

Szkoda, że książka jest taka nierówna. Z drugiej strony gdyby nie te lepsze fragmenty ocena poszła by o dwie gwiazdki w dół...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Niecierpliwość serca

Przypadek sprawił, że trafiłam na tę książkę. Ale nie żałuję. Pierwsze wrażenie jest takie, że czytamy klasyczny romans. Jednak po dłuższym czytaniu z...

zgłoś błąd zgłoś błąd