Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Więzień Nieba

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,66 (10203 ocen i 944 opinie) Zobacz oceny
10
1 217
9
1 475
8
2 860
7
2 791
6
1 307
5
357
4
107
3
64
2
18
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Prisionero del Cielo
data wydania
ISBN
9788377581872
liczba stron
416
język
polski
dodał
Aldi

Inne wydania

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni...

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się „rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć“.

Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że „prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła“.

 

źródło opisu: Muza, 2012

źródło okładki: www.muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1057
figlarna24 | 2012-07-05
Na półkach: Rok 2012
Przeczytana: 02 lipca 2012

Czy ktoś z Was zna twórczość Carlosa Ruiza Zafona? Dziwne pytanie, prawda? Należałoby zapytać, kto z Was nie zna twórczości wspomnianego pisarza. Tych nieznających, a raczej jeszcze nie czytających żadnej jego powieści byłaby zdecydowanie krótsza.

"Więzień nieba" jest kolejną cześci serii o Cmentarzu Zapomnianych Książek. Ja wcześniejszych części nie czytałam, ale jak zapewnia sam autor, każda cześć jest odrębną historią i nie trzeba czytać chronologicznie, by poczuć klimat Barcelony.
Pozycja ta miała bardzo rozdmuchany PR, co krok spotykałam się z hasłem "muszę przeczytać", więc nic nie pozostało mi, jak rzucić się na "Więźnia nieba" przy nadarzającej się okazji. Zafon jest mi znany z "Księcia mgły". Teraz spodziewałam się podobnego klimatu, lecz ów klimat okazał się zupełnie inny.

Przenosimy się do Barcelony, do 1957r. Księgarnia Sempere przechodzi kryzys finansowy. Daniel, jego ojciec zamartwiają się o przyszłość rodzinnego interesu, jak również o zdrowie popadającego w przygnębienie swego przyjaciela Fermina. Fermin jest postacią bardzo zagadkową, jego przeszłość jest owiana tajemnicą , aż do momentu, gdy do drzwi księgarni puka starszy, kulawy mężczyzna....

Choć książka była nacechowana innymi walorami niż "Książe mgły", to jednak podobała mi się ta różnica, która świadczy o wszechstronności autora. Ta książka jest skierowana do starszego czytelnika, nie ma w niej elementu magicznego. Jest za to okrutna prawda o wojnie, samotności i o niegodziwych czynach wobec drugiego człowieka. Jest też miłość w każdym wydaniu, są rozsterki uczuć, jest złość, gniew, potępienie, czyli cały wachlarz uczuć. Ale co jest charakterystyczne dla twórczości Zafona jest furtka do kolejnej historii. Czytelnik pozostaje w niespełnieniu, musi czekać na kolejna kawałek układanki, która być może dopełni całośći.

Czytało mi się bardzo dobrze, szybko i zwieźle. Choć język jest zastosowany, jak ja to określam "szlachecki", to taki zabieg czyni powieść autentyczną. Rozumiem entuzjazm wszystkich tych, co przeczytali bądź chcą przeczytać tą lekturę, gdyż jest ona godna uwagi.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Fala gniewu

Ross Poldark zasiada w Izbie Gmin jako poseł z Truro - dzieli swój czas między pobytem w Londynie i odpoczynkiem w Kornwalii. Ciągle trapią go rozt...

zgłoś błąd zgłoś błąd