Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dobry człowiek

Tłumaczenie: Anna Studniarek-Więch
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
6,31 (199 ocen i 48 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
16
8
21
7
46
6
57
5
25
4
16
3
9
2
1
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Good Mayor
data wydania
ISBN
978-83-10-11904-9
liczba stron
448
słowa kluczowe
kobieca, obyczajowa, miłosna
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Susie

Opowieść miłosna i opowieść o miłości, a także magii, przyjaźni, wspaniałym jedzeniu, orkiestrze dętej, włoskiej czarownicy i potężnym prawniku. W miasteczku Kropka leżącym na odludnych wybrzeżach Bałtyku mieszka Tibo Krovic, dobry i uczciwy burmistrz. Dba o mieszkańców, którzy w zamian darzą go szacunkiem. Do pełni szczęścia brak mu tylko jednego… Kocha się sekretnie w swojej sekretarce,...

Opowieść miłosna i opowieść o miłości, a także magii, przyjaźni, wspaniałym jedzeniu, orkiestrze dętej, włoskiej czarownicy i potężnym prawniku.

W miasteczku Kropka leżącym na odludnych wybrzeżach Bałtyku mieszka Tibo Krovic, dobry i uczciwy burmistrz. Dba o mieszkańców, którzy w zamian darzą go szacunkiem. Do pełni szczęścia brak mu tylko jednego… Kocha się sekretnie w swojej sekretarce, pięknej, samotnej, ale niestety zamężnej, Agathe Stopak. Tibo wie, że w spokojnym i szacownym miasteczku, jakim jest Kropka, nie może liczyć na spełnienie swej miłości, lecz pewnego dnia, gdy kobieta przypadkiem wrzuci swoje drugie śniadanie do fontanny, wszystko się zmieni.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2011

źródło okładki: http://nk.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (515)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3407
Monika | 2014-12-19
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 18 grudnia 2014

Do 400 strony książka podobała mi się bardzo. Czytałam, czułam atmosferę, zżywałam się z bohaterami, utożsamiałam z niektórymi ich myślami i przeżyciami. Z zainteresowaniem oczekiwałam dalszego ciągu...
I nagle trach... W okamgnieniu książka zmieniła się w straszne głupoty! Po to przeczytałam ciekawe 400 stron, żeby przy czytaniu ostatnich 50 czuć tylko niesmak...
Jestem rozczarowana!

PS. W 99 na 100 przypadków moje opinie o książkach zgadzają się z opiniami Teri. Tym razem byłam zdziwiona przez całe 400 stron, dlaczego Teri oceniła książkę na marne 2 gwiazdki. Teraz już rozumiem.

książek: 1282
koliber | 2015-01-05
Przeczytana: 04 stycznia 2015

Och, co za urzekająca opowieść o samotności w pojedynkę i samotności we dwoje, i o miłości różnie pojętej. Opowieść w której „liczy się raczej samo opowiadanie, niż rzeczy które się dzieją” (s.442).
Tak właśnie jest. Choć sama historia jest piękna, to właśnie sposób przekazu odciska w umyśle czytelnika największy ślad, powodując, iż długo po przeczytaniu ostatniego zdania nie może on wrócić do rzeczywistości, nie może otrząsnąć się z onirycznego klimatu „Dobrego człowieka”, w którym świat realny miesza się ze światem sennych majaków. A granica między nimi jest bardzo cienka.

Powieść tylko dla miłośników realizmu magicznego, dla innych wyda się... beznadziejna.

książek: 1009
Olinka | 2013-07-02
Przeczytana: 02 lipca 2013

"Dobry człowiek" to powieść z niesamowitym urokiem. Dzieląc ją na dwie płaszczyzny, realną i magiczną, powstają nam dwie opowieści. Pierwsza, to zwykła, banalna historia: burmistrz, sekretarka-mężatka-kobieta po przejściach, malarz-kochanek, może morderstwo, ucieczka itd. Druga, to baśń z ogromnym ładunkiem miłości, marzeń, przyjaźni, zapachów, piękna, magii, czarownic, zakończeniem "żyli długo i szczęśliwie". Ale nie to czyni tę książkę wyjątkową. Wyjątkowe jest połączenie wszystkich elementów w niepowtarzalną opowieść o miłości, która utkana jest pięknym językiem powodującym, że nic nie jest banalne, że Kropka nie jest zwyczajnym miasteczkiem, że uczucie między głównymi bohaterami jest niespotykane.
Czytając "Dobrego człowieka" przyszedł mi na myśl Brunon Schulz ze "Sklepami cynamonowymi".
Polecam, gdy ktoś lubi odrobinę magii w realnym świecie.

książek: 678
Ewa | 2012-01-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2011

"Dobry człowiek" to jeden z najdoskonalszych i najlepszych debiutów ubiegłego 2011r.
Książka,która poruszyła mną w pewien magiczny sposób.
Opowieść miłosna i opowieść o miłości, a także magii, przyjaźni, wspaniałym jedzeniu, orkiestrze dętej, włoskiej czarownicy i potężnym prawniku. Ta prostota w uczuciach, porównane kobiety do psa, który przywiązany jest do pana powaliło mnie do ostatniej kartki. Choć bohaterka nie kiedy jest przedstawiona w złym świetle to i tak pałała niesamowitą siłą, szukają swego go miejsca, ciepła i miłości. ( nie, nie; to nie jest romansidło, to literatura piękna w której można dopatrzeć się podtekstów psychologicznych)

Cała płęta książki jest dość smutna, ku przestrodze drogie panie...Przeczytajcie, a może odnajdziecie trochę siebie.
http://nietylkoinspiracje.blogspot.com/2013/06/kobiety-z-lustra.html#links

książek: 1760
Molly | 2011-08-10
Na półkach: Przeczytane, Moje własne
Przeczytana: 09 sierpnia 2011

Baśń o rzeczywistości. Powieść z gatunku tych, po których zamknięciu długo jeszcze unoszą się wzniecone uderzeniem obłoczki lśniącego pyłu realizmu magicznego. Bardzo nastrojowa powieść o wszystkim i o niczym, ale głównie o życiu. O życiu i o miłości, o rozczarowaniu i walce o marzenia. Napisana piórem prozaika, którego wyobraźnia jest nieograniczona. Pełna subtelnego humoru, bogata w urokliwe detale; eteryczna niczym pierwsza miłość i gorzka goryczą uczuciowej porażki.
Jesteśmy w Kropce. Miasteczku położonym na wyspie gdzieś na północnym Bałtyku, sąsiadującej z Umlautem, Myślnikiem i Ukośnikiem. W miasteczku jakich wiele, które jest jednocześnie jedyne w swoim rodzaju. Władzę sprawuje tam cieszący się społecznym szacunkiem, uznaniem i sympatią burmistrz Tibo Krovic. Dobry Tibo Krovic. Jego prawą ręką i niezastąpioną pomocą jest asystentka, piękna Agathe Stopak. I tak sobie pracują oboje sumiennie dzień za dniem, samotni w swych biurowych pokojach i samotni w życiu, a w...

książek: 1469
Monka | 2011-12-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 grudnia 2011

Za czytanie "Dobrego człowieka" zabrałam się dzisiaj i dzisiaj skończyłam lekturę. Ciepła i piękna opowieść pełna magii i pozytywnych emocji. Zgadzam się z opinią zapisaną na okładce: "Realizm magiczny jak u Marqueza. Klimat jak w "Amelii"". Gorąco polecam!!!!

książek: 508
Aleksandra | 2011-11-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Piękny dysonans pomiędzy realizmem, a magią. Powieść wydaje się być bajkowa, choć umieszczona została w kryteriach realnego świata, w mieście Kropka, położonym na wybrzeżach Bałtyku. Opowiada o miłości, pięknym i wzniosłym uczuciu, ale i przeciwnościach losu, co sprawia, że czytelnik dryfuje pomiędzy magiczną atmosferą, a rzeczywistością. Nadprzyrodzone, magiczne elementy nie kontrastują z powszechnym życiem- wręcz przeciwnie, zdają się być naturalną częścią tego świata. Tutejszą rutynę dnia, autor przemienia w coś niezwykłego, pozwalając cieszyć się każdym okruchem zmiany wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Pisana lekkim językiem, z najpospolitszych czynności, takich jak jedzenie, tworzy coś urokliwego i pełnego magii.
"Dobry Człowiek" jest wyrazicielem tego, że wierząc w miłość, można pokonać każdą zawadę.

książek: 658
Mani | 2011-12-14
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

„Dobry człowiek”, to debiut powieściowy Andrew Nicolla, który pisząc go, spisał się na medal. Czasem mam ochotę przeczytać coś, co polubię z niewiadomych dla siebie przyczyn, coś, co mnie troszkę zaczaruje i oczaruje jednocześnie. Nicollowi udało się stworzyć właśnie taką książkę.


Tibo Krovic, jest burmistrzem miasta Kropka. Mężczyzna zakochany jest w swojej sekretarce Aghate Stopak, która pachnie Tahiti, parzy mu codziennie kawę i niestety ma męża (z którym prawdę mówiąc nie jest szczęśliwa). Dobry burmistrz wie, iż szaleństwem jest kochać tą kobietę, wie, że mieszkańcy Kropki nie przyjęli by tego dobrze, więc cierpi w milczeniu, czekając na cud. I cud się zdarza, gdy pewnego dnia pudełko ze śniadaniem Pani Stopak, wpada do fontanny. Tibo, wiele się nie zastanawiając zaprasza ją na lunch i jego życie znów nabiera barw.

Bardzo ciekawym posunięciem jest niekonwencjonalna postać narratora, jaką jest Święta Walpurgia, kobieta z brodą i mnóstwem okropnych brodawek na ciele, której...

książek: 817
Ania | 2014-11-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 listopada 2014

Książka jest magiczna.Takim krótkim stwierdzeniem mogłabym ją określić.Myślałam o tym co mam tutaj o niej napisać.Dla mnie jest to lektura, której atmosferę będę pamiętać bardzo długo.Nie za sprawą akcji, gdyż w książce aż tak wiele się nie dzieje ale dzięki magii osoby, która opowiada nam tę historię ( Św.Walpuria) ,magii miejsc ( niby takie sobie zwyczajne miasteczko z rynkiem,fontanną i tramwajami) a przede wszystkim niezwykłym postaciom-burmistrzowi Tibowi i jego ukochanej Agacie książka jest absolutnie niezwykła.
Jest to niby banalna historia miłosna dojrzałego pana piastującego już bardzo długo funkcję burmistrza miasta Kropka i jego sekretarki.On jest spokojny,nieśmiały,ceniony,lubiany - nazywany "dobrym człowiekiem".Ona jest piękną,ponętną i nieszczęśliwą kobietą.Agata jest nieszczęśliwa w małżeństwie, w którym jej męża po stracie ich jedynego dziecka można właściwie uznać za martwego.Agata natomiast jest spragniona miłości, seksu ,ciepła domowego, jest gotowa być jeszcze...

książek: 634
Amalena | 2013-05-25
Przeczytana: 25 maja 2013

Myślę, że jest to całkiem dobra książka. Można mieć wrażenie, że bez zadziwiających zwrotów akcji, braku dreszczyka emocji nie jest interesującą pozycją. Opisywana historia, stworzone przez Nicolla postacie niosą ze sobą prawdy o naszym życiu. Bo któż z nas nie kochał tak platonicznie, tak cicho, dyskretnie i nieśmiało jak Tibo. Któż z nas nie żył w beznamiętnym związku, nie spotykał się z kimś, tylko po to, by nagle los zawrócił go w ramiona kogoś, o kim dotąd się nie myślało. Któż z nas nie miał styczności z utartymi stereotypami, konwenansami, które każą nam być dobrymi, bo tak wypada, ukrywać odmienność, bo tak wypada. Któż z nas nie doświadczył, czy też nie słyszał o przemocy. Niby prosta i zwykła książka, ale opowiada o życiu każdego z nas. :)

zobacz kolejne z 505 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd