Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziedzictwo. Tom II

Tłumaczenie: Paulina Braiter
Cykl: Dziedzictwo (tom 4.2)
Wydawnictwo: Mag
7,24 (5172 ocen i 298 opinii) Zobacz oceny
10
662
9
581
8
988
7
1 303
6
939
5
384
4
159
3
91
2
39
1
26
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inheritance
data wydania
ISBN
9788374802291
liczba stron
496
słowa kluczowe
Eragon, smoczyca, Saphira, magia, wojna
język
polski
dodała
Agata

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty. A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego...

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty.

A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego dojdzie, będą musieli stać się dość silni, by móc go pokonać, bo jeśli im się nie uda, nikt tego nie dokona. Drugiej szansy nie będzie.

Jeździec i jego smoczyca osiągnęli więcej, niż ktokolwiek śmiał marzyć. Jednakże, czy zdołają obalić złego króla i przywrócić Alagaësii pokój i sprawiedliwość? A jeśli tak, to za jaką cenę?

Oto z dawna oczekiwane, zaskakujące zakończenie światowego bestsellera, cyklu „Dziedzictwo”.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Mag, 2012

źródło okładki: www.mag.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 348
Shade | 2012-07-01
Przeczytana: 22 czerwca 2012

Będzie to opinia o całości sagi "Dziedzictwo".
Kiedy w 2005r pojawiła się w Polsce pierwsza część sagi, zakochałam się. Miałam wtedy lat naście, sporo książek za sobą, ale jednak nie miałam jeszcze zbyt wyrobionego gustu czytelniczego. Historia, choć stosunkowo przewidywalna, porywała, główny bohater był moim rówieśnikiem, czytało się lekko i przyjemnie.
Niedługo potem pojawił się także "Najstarszy". Bakcyl ciągle trzymał, więc choć miałam dostać książkę, i tak pożyczyłam od znajomego, bo nie mogłam czekać. Znów przeczytałam ją momentalnie, w 2 czy 3 dni, bardzo mi się podobało.
W międzyczasie wróciłam do pierwszych dwóch tomów "Dziedzictwa" i już nie było tak magicznie, nie czytało się tak fajnie, choć do wielu tytułów wracam i to niejednokrotnie.
Na "Brisingra" przyszło czekać nieco dłużej. Mnie już bakcyl nie trzymał, nieszczególnie chciałam skończyć cykl, choć zazwyczaj to robię. Kiedy w zeszłym roku książkę dostał mój brat, dalej nie mogłam się zabrać, przeczytałam dopiero wtedy, kiedy w domu pojawiły się 2 części ostatniego tomu. Czytało się znowu szybko, lecz średnio przyjemnie.

Sam pomysł na fabułę jest moim zdaniem wspaniały. Elfy, smoki, krasnoludy, niespotykane stworzenia i niezwykłe siły to coś, co przyciąga fanów fantasy. Tutaj znajdujemy to wszystko, zgrabnie połączone. Książka jest świetna dla nastolatków, dojrzalszym czytelnikom może już jednak nie pasować. Język w jakim saga jest napisana jest tak prosty, że momentami wręcz toporny. Na próżno szukać w tej kwestii poprawy z tomu na tom, choć całość została wydana na przestrzeni 8 lat, a powstawała zapewne jeszcze dłużej. Długie kwestie wypowiadane w językach elfów i krasnoludów służą chyba tylko temu, by autor mógł się popisać jaki to on kreatywny nie jest. Dodatkowo (choć to kwestia raczej wydania, niż "dzieła" samego w sobie) na próżno szukać odnośników do słowniczka na końcu książki, co wielce ułatwiłoby lekturę (jak chociażby w Trylogii Husyckiej Sapkowskiego). W życiu chyba nie zapomnę o pustych kanalikach, w jakie zmieniały się żyły Saphiry, kiedy nie przepływała przez nie krew - z taką wierutną bzdurą chyba jeszcze się nie spotkałam.
Podsumowując: godna polecenia dla nastoletnich czytelników, dla bardziej doświadczonych: można, ale niekoniecznie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Cudowna książka, która jednak nie wciągnęła mnie od pierwszej strony :). Trafiłam na nią przez przypadek w bibliotece i leżała na mojej półce kilka mi...

zgłoś błąd zgłoś błąd