Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić

Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Karolina Stańczyk
tytuł oryginału
Scusa ma ti voglio sposare
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
978-83-7495-661-1
liczba stron
558
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,22 (423 ocen i 61 opinii)

Opis książki

- kontynuacja losów bohaterów bestselleru Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie (MUZA 2009) - czym marzą młode Włoszki u progu dorosłości? - kolejna książka Federico Moccii, której adaptacja filmowa przyciągnęła do kin miliony Włochów Niki i Alex od dwóch lat są szczęśliwą, zakochaną w sobie parą. Ona rozpoczyna studia na wydziale humanistycznym, on, starszy od niej o siedemnaście lat, pracuje w ag...

- kontynuacja losów bohaterów bestselleru Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie (MUZA 2009)
- czym marzą młode Włoszki u progu dorosłości?
- kolejna książka Federico Moccii, której adaptacja filmowa przyciągnęła do kin miliony Włochów Niki i Alex od dwóch lat są szczęśliwą, zakochaną w sobie parą.

Ona rozpoczyna studia na wydziale humanistycznym, on, starszy od niej o siedemnaście lat, pracuje w agencji reklamowej i jest spełnionym człowiekiem sukcesu. Pewnego dnia Alex zabiera swoją ukochaną na weekend do Nowego Jorku, podczas którego jedną z atrakcji ma być wieczorny lot helikopterem i lądowanie na dachu Empire State Building. Kiedy zbliżają się do słynnego wieżowca, w jego oknach na ostatnim piętrze zapala się napis: Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić. W ten sposób Alex oświadcza się Niki, a ta zachwycona się zgadza. Tylko czy na pewno to jest dobra decyzja? W odpowiedzi na to pytanie pomogą Niki jej nieodłączne przyjaciółki: Olly, Erica i Diletta, u których od czasów szkolnych też wiele się zmieniło. Federico Moccia kolejny raz z trafnością i humorem opisuje życie współczesnych 20- i 30-latków...

 

źródło opisu: http://merlin.pl/

źródło okładki: http://merlin.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Oficjalna recenzja
Tajemnica książek: 738

Na przekór konwenansom

Federico Moccia - włoski pisarz i scenarzysta, znany w Polsce dzięki kilku bardzo dobrze przyjętym przez czytelników powieściom. Osobiście spotkałam się z nim po raz drugi. Przygotowałam się do książki „Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić” robiąc sobie podkład z części pierwszej „Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie”. Nie potrafię powiedzieć, która z nich bardziej mi się podobała, mogę jedynie powiedzieć, że takie książki zawsze będą chętnie czytane i nigdy nie przekroczą „daty ważności”.

Młoda, pełna optymizmu i wiary w szczęście Niki i On - Alex, facet z przeszłością, kilkanaście lat starszy od niej, stabilna pozycja zawodowa i zdrowe podejście do życia. To nie może się udać - tak z pewnością wiele osób skwitowałoby ten związek. A jednak, para bohaterów robi na złość wszystkim niedowiarkom i udowadnia, że miłość nie zagląda w metryki. Zakochani są w sobie do szaleństwa i potrafią czerpać ze swojej miłości garściami, jakby chcieli odłożyć zapasy na później, na gorsze czasy.

Nie tylko jednak Niki i Alexa poznajemy na kartach powieści. Owszem, stanowią ważny element i to wokół nich kręci się cała karuzela wydarzeń, ale nie można nie wspomnieć o całej reszcie towarzystwa, którą sprytnie autor powiązał i wkręcił, tworząc historyjkę godną pozazdroszczenia. Fale, grupa przyjaciółek Niki i paru teoretycznie, pomijając praktykę poważnych panów – znajomych Alexa dodają opowieści smaku i humoru. Ich życiowe problemy, codzienne zmagania, troski i radości uzmysławiają czytelnikowi, że życie potrafi płatać niezłe figle.

Książka przesycona jest emocjami, bardzo pozytywnymi, momentami cukierkowymi, a nawet landrynkowo – różowymi, ale to wcale nie przeszkadza! To wszystko właśnie wprawia czytelnika w niebywale doskonały nastrój. Przypomina o ważnym uczuciu miłości, zrozumienia i tolerancji, ale także o przyjaźni, tej prawdziwej, tej najprawdziwszej pisanej przez duże P, której każdy z nas by sobie życzył.

Dawno temu minęło moje naście lat, ale dzięki tej książce przypomniałam sobie szkolne szaleństwa, moje miłostki i wielkie miłości, moje westchnienia i, wtedy wydawało mi się, wielkie problemy. Momentami miałam wrażenie, że autor funduje mi zupełnie darmowa podróż do przeszłości, za która jestem mu niezmiernie wdzięczna.

Polecam z czystym sumieniem zarówno pierwszą jak i drugą część. To zdecydowanie kawał dobrej i szalenie interesującej literatury. Spotkałam się z opisem, iż są one przeznaczone dla młodzieży … nie zgadzam się z tym absolutnie, no chyba, że mnie, jako osobę po 30stce można także zaliczyć do szacownego młodzieżowego grona.

Iwona Zaczek

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 355
Monoftongizacja | 2014-07-06
Przeczytana: 06 lipca 2014

Druga część perypetii bohaterów książki "Wybacz ale będę Ci mówiła skarbie". Niestety w bibliotece udało mi się zdobyć tylko drugą część tej serii i postanowiłam zacząć czytanie od końca. Połapanie się o co w niej chodzi oraz kto jest kim nie sprawiło mi większego problemu, ponieważ wcześniej obejrzałam filmy na podstawie tych powieści. Książka ciekawa,idealna na długie, upalne popołudnie, aby odstresować się po sesji i obronie. Dodatkowym plusem jest także wiele przepięknych myśli i sentencji, które zostały użyte w tej książce. Natomiast za duży minus tej książki uważam jej polskie tłumaczenie, momentami ciężko się ją czytało. Teraz już wiem o czym mówiła pani doktor na semiotyce przekładu , że tłumaczenie potrafi zepsuć najlepszą książkę. Gdyby nie tłumaczenie z pewnością dałabym dużo więcej punktów.

książek: 1233
ewelcia | 2012-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2012

Romantyczna książka i śliczne zakończenie bardzo mi sie podobała

książek: 3335
klaudiabla2 | 2013-09-16
Przeczytana: 15 czerwca 2013

Nie wiem jak to się dzieje, ale książki tego autora pomimo, że to młodzieżówki wzbudzają we mnie ogromne emocje. Jak było tym razem?
Jest to druga część książki ,,Wybacz, ale będę mówiła ci skarbie”, która bardzo mi się podobała. Opowiada o związku Niki i dużo starszego od niej Alexa. Miłość trwa, mężczyzna postanawia się oświadczyć, ale czy dwudziestoletnia dziewczyna jest już gotowa na taki krok? Dopiero zaczęła studia, pewien chłopak zaczyna się nią poważnie interesować, a w życiu Alexa też pojawia się piękna kobieta. Czy prawdziwa i trwała miłość jeszcze istnieje?
Książki tego autora są jedynymi, które muszę sobie dawkować, ponieważ wywołują we mnie bardzo silne emocje. Dużo w nich uczuć. Tutaj było bardzo podobnie. Pan Moccia pisze o prostych, codziennych sprawach jednak ubiera je w poetyckie, barwne zdania. Może na większości z was nie zrobi to większego wrażenia, ja jednak jestem romantyczką i na mnie robi niesamowite. Znajdziemy tu miłość, zazdrość, strach, namiętność, zdrady...

książek: 377
zUaPanienka | 2013-10-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 marca 2012

Kontynuacja losów bohaterów bestselleru "Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie".

Książka prezentuje się nieco lepiej niż jej poprzedniczka. Dialogi są mniej irytujące i bohaterowie zdają się być nieco bardziej dojrzali.

Głównym wątkiem tej części są zmiany i poszukiwanie sensu miłości, a dokładniej odpowiedzi na to, czym ona jest. Gonitwa za uczuciami, dostrzeganie wartości drugiej osoby i chęć realizacji marzeń. Każda z postaci stanie przed trudnym wyborem, który będzie miał wielkie znaczenie w dalszych losach jej życia.

Autor zada nam pytanie, czy warto zaryzykować wszystko dla miłości.

Książka lekka i przyjemna, czytało się ją dobrze.

książek: 3726
Bujaczek | 2012-02-19
Przeczytana: 14 lutego 2012

„Im więcej czasu upływa, tym bardziej jestem zakochany. Myślałem, że mocniej już nie można. Kocham Cię, kiedy się śmiejesz. Kocham Cię, kiedy się wzruszasz. Kocham Cię, kiedy jesz. Kocham Cię (...).”*

Co ta miłość zrobi z człowiekiem. Niby takie krótkie słowo, a jak wiele znaczy. Przestawia świat o 360° i zmienia wszystko. Nigdy jednak nie wiadomo czy ta jest tą właściwą, a gdy w związek wkrada się niepewność na zakochanych czyha wiele niebezpieczeństw i tylko od nich zależy jak ułożą swoje życie...

„Wybacz, ale chce się z Tobą ożenić” jest kontynuacją „Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie”, którą czytałam w tamtym roku i szczerze mówiąc mam mgliste wspomnienia co do niej. W poprzedniej części Niki i Alexa połączyło uczucie, które trwa już dwa lata. Ą szczęśliwy i chyba nic nie jest w stanie tego zmienić. Niki piękna, młoda, optymistycznie nastawiona do życia zaczyna studia, gdzie poznaje pewnego chłopaka... Alex , dobrych parę lat starszy od ukochanej, z dużą przeszłością, spełn...

książek: 1301
Sylwia | 2012-02-12
Przeczytana: 11 lutego 2012

Wybacz, ale…

„Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić” Federico Moccia
wyd. Muza
rok: 2011
str. 560
Ocena: 4/6

Federico Moccia to nie tylko pisarza, ale i reżyser, który niezwłocznie po zakończeniu pisania bierze się za dobór obsady i filmową realizację swojego dzieła. O całym tym „hałasie” dowiedziałam się dzięki przyjaciółkom, które oszalały na punkcie Trzy metry nad niebem tegoż autora. Ja sięgnęłam po wersję filmową tej książki i muszę przyznać, że przypadła mi do gustu, choć chyba nigdy nie popadłam w szał, jaki ogarnął dość spore grono żeńskiej populacji. Premierę pierwszej części Wybacz, ale... przegapiłam. Kiedy jednak na rynku wydawniczym pojawiła się druga część przygód Nikki i Alexa postanowiłam po nią sięgnąć i dowiedzieć się, co tak bardzo zachwyca tych wszystkich ludzi. Czy udało mi się zrozumieć ten fenomen? Przekonajcie się sami czytając poniższy tekst.

Nikki jest z Alexem od niemal dwóch lat. Kampania LaLuny odniosła wielki sukces, który, wydawać by się mogło, połączył...

książek: 0
| 2013-11-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Kontynuacja losów Nikki i Alexa, szalonej pary, którą połączyła miłość niebanalna, tak odmienna i tak urocza, a przy tym niesamowicie silna, mogąca przetrwać wiele przeszkód..
W tej części poznajemy dalszy ciąg losów głównych bohaterów i ich przyjaciół, obserwujemy jak rozwijają i umacniają, bądź też wręcz odwrotnie, nieco nadwyrężają się takie uczucia jak miłość czy przyjaźń.
Hmm, muszę jednak stwierdzić, że ta cześć nieco mnie rozczarowała, czegoś mi brakowało, bez bicia się przyznam, że nie dobrnęłam do końca.. postaram się to jednak niedługo nadrobić:-)

książek: 175
Natalia | 2013-12-31
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 31 grudnia 2013

Jest to ostatnia książka przeczytana w tym roku :) i muszę przyznać, że jest naprawdę dobra, lecz w porównaniu z poprzednikiem jest według mnie trudniejsza. Było więcej filozoficznych przemyśleń. Najbardziej spodobało mi się porównanie życia do sieci rybackiej : ,,Życie jest jak wielka sieć rybacka z mnóstwem sznureczków, a ty jesteś zwykłym rybakiem. Masz tylko dwie ręce i ledwie zdążysz złapać jeden koniec, a już wypada ci drugi, podnosisz więc go, a wtedy wymyka ci się kolejny. Życie jest tak skomplikowane i nieujarzmione, że twoje ręce nie są w stanie wszystkiego kontrolować, co jakiś czas coś utracisz, a w zamian najdziesz coś innego. Będziesz musiał wybierać, decydować, rezygnować."
Ten fragment daje chyba najbardziej do myślenia w całej książce. Kolejny raz autor łączy kilka historii w jedną, a czytelnik nie jest w stanie przewidzieć, co wydarzy się dalej. Jak zawsze w książkach Federica Mocci, wszystkiego dowiadujemy się przed ostatnim rozdziałem. Uważam, że książka jest bardzo...

książek: 1435
tajus | 2012-06-21
Przeczytana: 19 czerwca 2012

Federico Moccia to włoski pisarz, scenarzysta i reżyser filmowy. W świecie filmu zadebiutował w latach 80., natomiast w 1992 roku napisał pierwszą powieść, "Trzy metry nad niebem", która odniosła ogromny sukces. Jego późniejsze zarówno książki, jak i filmy na ich podstawie, również cieszyły się dużym uznaniem odbiorców. Od 2004 roku twórczość Mocci spotyka się z krytyką literacką i młodzieży z powodu zbyt młodzieżowego i banalnego stylu pisarskiego.

Książka "Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić" zdecydowanie utrzymana jest na tym samym - dobrym - poziomie, co jej poprzedniczka. Lekki klimat Włoch, mnóstwo zabawnych dialogów, kłopotliwych sytuacja i niebanalnych problemów, z jakimi muszą borykać się bohaterowie powieści. Problemów związanych z miłością, rzecz jasna. Autor przedstawia kilka ciekawych, choć nie zawsze przyjemnych, zdarzeń, które na dobre lub nie zmieniają życie poszczególnych postaci. Są zdrady, odejścia, śluby, nowe miłosne podboje, problemy z dziećmi...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jorge Bucay
    68. rocznica
    urodzin
    Zawsze uważałem, że najpiękniejszą odpowiedzią na "Bardzo cię kocham" jest zdanie: "A ja czuję się bardzo kochana".
  • Krzysztof Daukszewicz
    67. rocznica
    urodzin
  • Hanka Lemańska
    55. rocznica
    urodzin
    Facet jak facet, dwie ręce, dwie nogi, głowa od góry.
  • Fiodor Dostojewski
    193. rocznica
    urodzin
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Maria Kuncewiczowa
    119. rocznica
    urodzin
    ...jakże ja będę umierać, kiedy nie żyłam ja wcale?
  • Chris Claremont
    64. rocznica
    urodzin
  • Philip Craig Russell
    63. rocznica
    urodzin
  • Joseph Campbell
    27. rocznica
    śmierci
    [...] jeśli idziesz za tym, co cię uszczęśliwia, to jakbyś podążał jakimś szlakiem, który istniał od zawsze, czekał na ciebie, i że życie, które właśnie przeżywasz, jest tym, które było ci jakoś pisane.
  • Michael Palmer
    1. rocznica
    śmierci
    Każde równanie zawierające czynnik ludzki jest nierozwiązywalne
  • Harry Mulisch
    4. rocznica
    śmierci
    Ważne decyzje zawsze należy podejmować od razu, ponieważ inaczej nic z tego nie wychodzi
  • Wacław Gąsiorowski
    75. rocznica
    śmierci
    -Gadajcie, coście za jedni?!
    –Joanna Żubr, markietanka pierwszej legii, pierwszego batalionu – odparła dumnie baba– A to mój stary niedołęga...
    –Maciej Żubr, podoficer pierwszej legii, pierwszego batalionu, drugiej kompanii! – poprawił chłop.
  • Henryk Niewiadomski
    7. rocznica
    śmierci
    To wpływa na psychikę. Mogę to stwierdzić z całkowitą pewnością. Siedzę już trzy lata odizolowany od żony i trzepię się ręką przez ten cały czas. Jak po roku w więzieniu zobaczyłem, że trzęsie mi się ręka, myślałem początkowo, że to albo na tle nerwowym, albo choroba Parkinsona. Walnąłem konia, od r... pokaż więcej
  • Claude Lévi-Strauss
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd