Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Karolina Stańczyk
tytuł oryginału
Scusa ma ti voglio sposare
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
978-83-7495-661-1
liczba stron
558
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,22 (491 ocen i 66 opinii)

Opis książki

- kontynuacja losów bohaterów bestselleru Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie (MUZA 2009) - czym marzą młode Włoszki u progu dorosłości? - kolejna książka Federico Moccii, której adaptacja filmowa przyciągnęła do kin miliony Włochów Niki i Alex od dwóch lat są szczęśliwą, zakochaną w sobie parą. Ona rozpoczyna studia na wydziale humanistycznym, on, starszy od niej o siedemnaście lat, pracuje...

- kontynuacja losów bohaterów bestselleru Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie (MUZA 2009)
- czym marzą młode Włoszki u progu dorosłości?
- kolejna książka Federico Moccii, której adaptacja filmowa przyciągnęła do kin miliony Włochów Niki i Alex od dwóch lat są szczęśliwą, zakochaną w sobie parą.

Ona rozpoczyna studia na wydziale humanistycznym, on, starszy od niej o siedemnaście lat, pracuje w agencji reklamowej i jest spełnionym człowiekiem sukcesu. Pewnego dnia Alex zabiera swoją ukochaną na weekend do Nowego Jorku, podczas którego jedną z atrakcji ma być wieczorny lot helikopterem i lądowanie na dachu Empire State Building. Kiedy zbliżają się do słynnego wieżowca, w jego oknach na ostatnim piętrze zapala się napis: Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić. W ten sposób Alex oświadcza się Niki, a ta zachwycona się zgadza. Tylko czy na pewno to jest dobra decyzja? W odpowiedzi na to pytanie pomogą Niki jej nieodłączne przyjaciółki: Olly, Erica i Diletta, u których od czasów szkolnych też wiele się zmieniło. Federico Moccia kolejny raz z trafnością i humorem opisuje życie współczesnych 20- i 30-latków...

 

źródło opisu: http://merlin.pl/

źródło okładki: http://merlin.pl/

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
Tajemnica książek: 741

Na przekór konwenansom

Federico Moccia - włoski pisarz i scenarzysta, znany w Polsce dzięki kilku bardzo dobrze przyjętym przez czytelników powieściom. Osobiście spotkałam się z nim po raz drugi. Przygotowałam się do książki „Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić” robiąc sobie podkład z części pierwszej „Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie”. Nie potrafię powiedzieć, która z nich bardziej mi się podobała, mogę jedynie powiedzieć, że takie książki zawsze będą chętnie czytane i nigdy nie przekroczą „daty ważności”.

Młoda, pełna optymizmu i wiary w szczęście Niki i On - Alex, facet z przeszłością, kilkanaście lat starszy od niej, stabilna pozycja zawodowa i zdrowe podejście do życia. To nie może się udać - tak z pewnością wiele osób skwitowałoby ten związek. A jednak, para bohaterów robi na złość wszystkim niedowiarkom i udowadnia, że miłość nie zagląda w metryki. Zakochani są w sobie do szaleństwa i potrafią czerpać ze swojej miłości garściami, jakby chcieli odłożyć zapasy na później, na gorsze czasy.

Nie tylko jednak Niki i Alexa poznajemy na kartach powieści. Owszem, stanowią ważny element i to wokół nich kręci się cała karuzela wydarzeń, ale nie można nie wspomnieć o całej reszcie towarzystwa, którą sprytnie autor powiązał i wkręcił, tworząc historyjkę godną pozazdroszczenia. Fale, grupa przyjaciółek Niki i paru teoretycznie, pomijając praktykę poważnych panów – znajomych Alexa dodają opowieści smaku i humoru. Ich życiowe problemy, codzienne zmagania, troski i radości uzmysławiają...
Federico Moccia - włoski pisarz i scenarzysta, znany w Polsce dzięki kilku bardzo dobrze przyjętym przez czytelników powieściom. Osobiście spotkałam się z nim po raz drugi. Przygotowałam się do książki „Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić” robiąc sobie podkład z części pierwszej „Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie”. Nie potrafię powiedzieć, która z nich bardziej mi się podobała, mogę jedynie powiedzieć, że takie książki zawsze będą chętnie czytane i nigdy nie przekroczą „daty ważności”.

Młoda, pełna optymizmu i wiary w szczęście Niki i On - Alex, facet z przeszłością, kilkanaście lat starszy od niej, stabilna pozycja zawodowa i zdrowe podejście do życia. To nie może się udać - tak z pewnością wiele osób skwitowałoby ten związek. A jednak, para bohaterów robi na złość wszystkim niedowiarkom i udowadnia, że miłość nie zagląda w metryki. Zakochani są w sobie do szaleństwa i potrafią czerpać ze swojej miłości garściami, jakby chcieli odłożyć zapasy na później, na gorsze czasy.

Nie tylko jednak Niki i Alexa poznajemy na kartach powieści. Owszem, stanowią ważny element i to wokół nich kręci się cała karuzela wydarzeń, ale nie można nie wspomnieć o całej reszcie towarzystwa, którą sprytnie autor powiązał i wkręcił, tworząc historyjkę godną pozazdroszczenia. Fale, grupa przyjaciółek Niki i paru teoretycznie, pomijając praktykę poważnych panów – znajomych Alexa dodają opowieści smaku i humoru. Ich życiowe problemy, codzienne zmagania, troski i radości uzmysławiają czytelnikowi, że życie potrafi płatać niezłe figle.

Książka przesycona jest emocjami, bardzo pozytywnymi, momentami cukierkowymi, a nawet landrynkowo – różowymi, ale to wcale nie przeszkadza! To wszystko właśnie wprawia czytelnika w niebywale doskonały nastrój. Przypomina o ważnym uczuciu miłości, zrozumienia i tolerancji, ale także o przyjaźni, tej prawdziwej, tej najprawdziwszej pisanej przez duże P, której każdy z nas by sobie życzył.

Dawno temu minęło moje naście lat, ale dzięki tej książce przypomniałam sobie szkolne szaleństwa, moje miłostki i wielkie miłości, moje westchnienia i, wtedy wydawało mi się, wielkie problemy. Momentami miałam wrażenie, że autor funduje mi zupełnie darmowa podróż do przeszłości, za która jestem mu niezmiernie wdzięczna.

Polecam z czystym sumieniem zarówno pierwszą jak i drugą część. To zdecydowanie kawał dobrej i szalenie interesującej literatury. Spotkałam się z opisem, iż są one przeznaczone dla młodzieży … nie zgadzam się z tym absolutnie, no chyba, że mnie, jako osobę po 30stce można także zaliczyć do szacownego młodzieżowego grona.

Iwona Zaczek

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 322
Monoftongizacja | 2014-07-06
Przeczytana: 06 lipca 2014

Druga część perypetii bohaterów książki "Wybacz ale będę Ci mówiła skarbie". Niestety w bibliotece udało mi się zdobyć tylko drugą część tej serii i postanowiłam zacząć czytanie od końca. Połapanie się o co w niej chodzi oraz kto jest kim nie sprawiło mi większego problemu, ponieważ wcześniej obejrzałam filmy na podstawie tych powieści. Książka ciekawa,idealna na długie, upalne popołudnie, aby odstresować się po sesji i obronie. Dodatkowym plusem jest także wiele przepięknych myśli i sentencji, które zostały użyte w tej książce. Natomiast za duży minus tej książki uważam jej polskie tłumaczenie, momentami ciężko się ją czytało. Teraz już wiem o czym mówiła pani doktor na semiotyce przekładu , że tłumaczenie potrafi zepsuć najlepszą książkę. Gdyby nie tłumaczenie z pewnością dałabym dużo więcej punktów.

książek: 1492
ewelcia | 2012-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2012

Romantyczna książka i śliczne zakończenie bardzo mi sie podobała

książek: 3410
klaudiabla2 | 2013-09-16
Przeczytana: 15 czerwca 2013

Nie wiem jak to się dzieje, ale książki tego autora pomimo, że to młodzieżówki wzbudzają we mnie ogromne emocje. Jak było tym razem?
Jest to druga część książki ,,Wybacz, ale będę mówiła ci skarbie”, która bardzo mi się podobała. Opowiada o związku Niki i dużo starszego od niej Alexa. Miłość trwa, mężczyzna postanawia się oświadczyć, ale czy dwudziestoletnia dziewczyna jest już gotowa na taki krok? Dopiero zaczęła studia, pewien chłopak zaczyna się nią poważnie interesować, a w życiu Alexa też pojawia się piękna kobieta. Czy prawdziwa i trwała miłość jeszcze istnieje?
Książki tego autora są jedynymi, które muszę sobie dawkować, ponieważ wywołują we mnie bardzo silne emocje. Dużo w nich uczuć. Tutaj było bardzo podobnie. Pan Moccia pisze o prostych, codziennych sprawach jednak ubiera je w poetyckie, barwne zdania. Może na większości z was nie zrobi to większego wrażenia, ja jednak jestem romantyczką i na mnie robi niesamowite. Znajdziemy tu miłość, zazdrość, strach, namiętność,...

książek: 4153
Bujaczek | 2012-02-19
Przeczytana: 14 lutego 2012

„Im więcej czasu upływa, tym bardziej jestem zakochany. Myślałem, że mocniej już nie można. Kocham Cię, kiedy się śmiejesz. Kocham Cię, kiedy się wzruszasz. Kocham Cię, kiedy jesz. Kocham Cię (...).”*

Co ta miłość zrobi z człowiekiem. Niby takie krótkie słowo, a jak wiele znaczy. Przestawia świat o 360° i zmienia wszystko. Nigdy jednak nie wiadomo czy ta jest tą właściwą, a gdy w związek wkrada się niepewność na zakochanych czyha wiele niebezpieczeństw i tylko od nich zależy jak ułożą swoje życie...

„Wybacz, ale chce się z Tobą ożenić” jest kontynuacją „Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie”, którą czytałam w tamtym roku i szczerze mówiąc mam mgliste wspomnienia co do niej. W poprzedniej części Niki i Alexa połączyło uczucie, które trwa już dwa lata. Ą szczęśliwy i chyba nic nie jest w stanie tego zmienić. Niki piękna, młoda, optymistycznie nastawiona do życia zaczyna studia, gdzie poznaje pewnego chłopaka... Alex , dobrych parę lat starszy od ukochanej, z dużą przeszłością,...

książek: 387
zUaPanienka | 2013-10-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 marca 2012

Kontynuacja losów bohaterów bestselleru "Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie".

Książka prezentuje się nieco lepiej niż jej poprzedniczka. Dialogi są mniej irytujące i bohaterowie zdają się być nieco bardziej dojrzali.

Głównym wątkiem tej części są zmiany i poszukiwanie sensu miłości, a dokładniej odpowiedzi na to, czym ona jest. Gonitwa za uczuciami, dostrzeganie wartości drugiej osoby i chęć realizacji marzeń. Każda z postaci stanie przed trudnym wyborem, który będzie miał wielkie znaczenie w dalszych losach jej życia.

Autor zada nam pytanie, czy warto zaryzykować wszystko dla miłości.

Książka lekka i przyjemna, czytało się ją dobrze.

książek: 115
pandziia | 2014-08-31

Bardzo dobra książka, rewelacyjna, druga część zarówno jak pierwsza podbiła moje serce, a na zakończenie właśnie takie liczyłam :)

książek: 1419
Sylwia | 2012-02-12
Przeczytana: 11 lutego 2012

Wybacz, ale…

„Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić” Federico Moccia
wyd. Muza
rok: 2011
str. 560
Ocena: 4/6

Federico Moccia to nie tylko pisarza, ale i reżyser, który niezwłocznie po zakończeniu pisania bierze się za dobór obsady i filmową realizację swojego dzieła. O całym tym „hałasie” dowiedziałam się dzięki przyjaciółkom, które oszalały na punkcie Trzy metry nad niebem tegoż autora. Ja sięgnęłam po wersję filmową tej książki i muszę przyznać, że przypadła mi do gustu, choć chyba nigdy nie popadłam w szał, jaki ogarnął dość spore grono żeńskiej populacji. Premierę pierwszej części Wybacz, ale... przegapiłam. Kiedy jednak na rynku wydawniczym pojawiła się druga część przygód Nikki i Alexa postanowiłam po nią sięgnąć i dowiedzieć się, co tak bardzo zachwyca tych wszystkich ludzi. Czy udało mi się zrozumieć ten fenomen? Przekonajcie się sami czytając poniższy tekst.

Nikki jest z Alexem od niemal dwóch lat. Kampania LaLuny odniosła wielki sukces, który, wydawać by się mogło,...

książek: 175
Natalia | 2013-12-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 grudnia 2013

Jest to ostatnia książka przeczytana w tym roku :) i muszę przyznać, że jest naprawdę dobra, lecz w porównaniu z poprzednikiem jest według mnie trudniejsza. Było więcej filozoficznych przemyśleń. Najbardziej spodobało mi się porównanie życia do sieci rybackiej : ,,Życie jest jak wielka sieć rybacka z mnóstwem sznureczków, a ty jesteś zwykłym rybakiem. Masz tylko dwie ręce i ledwie zdążysz złapać jeden koniec, a już wypada ci drugi, podnosisz więc go, a wtedy wymyka ci się kolejny. Życie jest tak skomplikowane i nieujarzmione, że twoje ręce nie są w stanie wszystkiego kontrolować, co jakiś czas coś utracisz, a w zamian najdziesz coś innego. Będziesz musiał wybierać, decydować, rezygnować."
Ten fragment daje chyba najbardziej do myślenia w całej książce. Kolejny raz autor łączy kilka historii w jedną, a czytelnik nie jest w stanie przewidzieć, co wydarzy się dalej. Jak zawsze w książkach Federica Mocci, wszystkiego dowiadujemy się przed ostatnim rozdziałem. Uważam, że książka jest...

książek: 0
| 2013-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kontynuacja losów Nikki i Alexa, szalonej pary, którą połączyła miłość niebanalna, tak odmienna i tak urocza, a przy tym niesamowicie silna, mogąca przetrwać wiele przeszkód..
W tej części poznajemy dalszy ciąg losów głównych bohaterów i ich przyjaciół, obserwujemy jak rozwijają i umacniają, bądź też wręcz odwrotnie, nieco nadwyrężają się takie uczucia jak miłość czy przyjaźń.
Hmm, muszę jednak stwierdzić, że ta cześć nieco mnie rozczarowała, czegoś mi brakowało, bez bicia się przyznam, że nie dobrnęłam do końca.. postaram się to jednak niedługo nadrobić:-)


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś AGRAFKĘ
  •   CAŁOWAŁEŚ w rękę
  •   widziałeś LUSTRO
  •   spotkałaś OFICERA
  •   spotkałeś POLICJANTA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Helena Mniszkówna
    137. rocznica
    urodzin
    W ogóle najczęściej bywa tak, że kobieta odchodząc od ołtarza widzi przed sobą niebo i marzenia swe najszczytniejsze w pełni rozkwitu, mężczyzna zaś tylko - pokój sypialny...
  • Walter Moers
    58. rocznica
    urodzin
    Czytanie jest inteligentną metodą oszczędzenia sobie samodzielnego myślenia
  • Aleksandra Janusz
    35. rocznica
    urodzin
  • Michaił Szołochow
    110. rocznica
    urodzin
    Baba jak ten kot: kto pogłaszcze, ten panem
  • Michael Chabon
    52. rocznica
    urodzin
    - Zdaję się, że nie pasuję do nowego profilu firmy.
    - Którym jest?
    - Kompetencja.
  • Josif Brodski
    75. rocznica
    urodzin
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Yann le Pennetier
    61. rocznica
    urodzin
  • Erlend Loe
    46. rocznica
    urodzin
    Nie mam żadnych planów.
    Wciąż rządzi mną przekonanie, że większość rzeczy nie ma sensu.
    Nie jest inspirujące.
    Zwolniłem tempo. Do zera.
    Myślę, że muszę zacząć od początku. Jak się zaczyna od początku?
  • Jens Lapidus
    41. rocznica
    urodzin
    Czytałem, że znaleźli trupa, co ma brudne nogi, obwisłe jaja & owłosioną dupę- zadzwoń żebym wiedział, czy żyjesz.
  • Marcin Kydryński
    47. rocznica
    urodzin
    Do pobliskiej Café Mindelo płynie Miss Lizbony, czarna Kabowerdyjka, wysoka i lekka jak orchidea. Z daleka widzę światło jej tlenionych prawie na biało włosów. Chwilę potem odsłonięty wysoko brzuch, twardy jak pień hebanowego drzewa i wiotki jak nadgarstek. Ten brzuch nigdy nie zazna pieroga ni bigo... pokaż więcej
  • Bob Dylan
    74. rocznica
    urodzin
    Czasami w piosenkach mówi się rzeczy, które raczej nie mogą być prawdą. Czasami mówi się rzeczy, które nie mają nic wspólnego z prawdą, a czasami takie, które wszyscy za prawdę uznają. Jednocześnie ma się wrażenie, że jedyna prawda jest taka, że nie ma na tym świecie żadnej prawdy. Cokolwiek się mów... pokaż więcej
  • William Trevor
    87. rocznica
    urodzin
  • Henri Michaux
    116. rocznica
    urodzin
    Zaczęło się to, kiedy byłem dzieckiem. Pojawił się zbędny dorosły.
  • Michał Choromański
    43. rocznica
    śmierci
    Są w życiu spotkania nieuniknione
  • Aleksander Brückner
    76. rocznica
    śmierci
    Olimp polski i pruski Długosz, Miechowczyk, agendziści, aby się krótko a dobitnie wyrazić, z palców sobie wyssali [...].

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd