Światowa rozkosz z ochmistrzem swoim i ze dwunastą swych służebnych panien

Seria: Biblioteka Pisarzy Staropolskich
Wydawnictwo: Instytut Badań Literackich PAN
5,9 (39 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
3
7
10
6
14
5
6
4
2
3
0
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8385605630
liczba stron
78
kategoria
poezja
język
polski
dodała
anka

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (68)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 501

"[...] i w odmianach czasu smak jest"

Rozkosz. Wielu jej pożąda, wielu rozumie ją na rozmaite sposoby. Morsztyn w swym utworze zawiera jej syntezę. Wprowadza na scenę Rozkosz upersonifikowaną, uzurpującą sobie prawo do panowania nad światem. Towarzyszy jej orszak dwunastu panien, do którego należą: Pompa, Asystencyja, Kompanija, Dyjeta, Pijatyka, Podwika, Muzyka, Saltarella, Krotochwila, Gra, Przejazdka, Uciecha. Każda z nich symbolizuje przyjemności, w wir których rzuca się człowiek. Przyjemności, które oddalają wszelki troski, żale, kłopoty. Prawdziwe: hulaj dusza!

Autor opisuje upersonifikowane postaci i ludzkie przyjemności w sposób niezwykle żywy, plastyczny, interesujący. Pełno tu kolorów, smaków, dźwięków, zapachów, które łatwo oddziałują również na czytelnika. Pal sześć archaiczny język, bo łatwo wtopić się w Morsztynowy świat i uwierzyć, że korzystanie z dobrodziejstw oferowanych przez ziemskie życie nie jest grzechem. A dlaczego nie jest? Bo Bóg stworzył świat dla...

książek: 76
Monika | 2017-03-17
Na półkach: Przeczytane, Lektury

Mmm.... barok... mmm... rozkosznie ;)

Uwielbiam motyw śmierci w literaturze, szczególnie w tej najprostszej formie: średniowiecznej czy też barokowej.

Jeśli zaś chodzi o ten konkretny tomik poezji, uważam, że jest on mistrzowski. Mamy tu dwanaście panien, które z cudowną gracją i przepychem wychodzą nam na scenę niczym miss, opowiadają o swoich zaletach, eksponują swoje walory zaś autor na samym początku pisze ,,Jakoż świata tego
Nie ma zażyć rozkoszy, gdy je jemu kwoli
Stwórca nadał?''
I tak, gdy jesteśmy wciągnięci w ten wir złota, muzyki, tańca, miłostek czy zabaw, autor nagle zmienia ton: Czujemy jakby ktoś nas siłą wyciągnął z cudownego świata i umieścił na cmentarzu, gdzie grabarz nam zaczyna opowiadać o robakach drożących w martwych ciałach i złodziejach, którzy kradną złote pierścienie bogaczom:
- Bo na cóż im po śmierci te kosztowności, za które ów właściciel, być może, zapłacił w sposób haniebny? Na cóż mu ciało, z którego nie jest już w stanie korzystać?

Ogólnie rzecz...

książek: 242
Byrandon | 2018-05-16
książek: 458
Gosia | 2018-05-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 maja 2018
książek: 789
nefilim07 | 2018-03-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 marca 2018
książek: 688
Izabela Jasińska | 2017-03-20
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 20 marca 2017
książek: 474
DracoGroupie | 2017-02-22
Na półkach: Przeczytane, Studia, 2017
Przeczytana: 22 lutego 2017
książek: 96
m4dnezz | 2017-01-27
Na półkach: Przeczytane
książek: 216
Adam | 2017-01-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2003
książek: 119
Black | 2016-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 grudnia 2015
zobacz kolejne z 58 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd