Czarny pająk: Opowieści niesamowite z literatury niemieckojęzycznej

Okładka książki Czarny pająk: Opowieści niesamowite z literatury niemieckojęzycznej
Ludwig BechsteinPaul Ernst Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie horror
564 str. 9 godz. 24 min.
Kategoria:
horror
Tytuł oryginału:
Die schwarze Spinne: die außergewöhnlichen Erzählungen aus der deutschsprachigen Literatur
Wydawnictwo:
Wydawnictwo Dolnośląskie
Data wydania:
1988-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1988-01-01
Liczba stron:
564
Czas czytania
9 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
8370230059
Tłumacz:
Gerard Koziełek
Tagi:
Czarny pająk Opowieści niesamowite
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,2 / 10
158 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
356
99

Na półkach:

Jak do tej pory chyba najlepszy tom – znacznie lepszy od „francuskiego”, ale i odrobinę lepszy od opowiadań rosyjskich. Na dobrą sprawę nie jest to nic dziwnego, biorąc pod uwagę niemieckie tradycje literackie, a i w spisie treści nie brak nazwisk zasłużonych dla gatunku, nawet jeśli nie tak znanych jak pisarze anglosascy.

Tradycyjnie pierwsze utwory są najstarsze, przez co najmniej przystępne z uwagi na swoją archaiczność, nie tyle językową, co kompozycyjną. Nie są to dojrzałe horrory, lecz neorenesansowe, w pierwszej kolejności obyczajowe, historie. Z każdym kolejnym opowiadaniem robi się lepiej, a tych naprawdę dobrych jest tutaj więcej niż w poprzednich zbiorach serii: „Pająk”, „Czarny pająk”, „Piaskun”, „Germelshausen” – te najbardziej zapamiętałem. Oczywiście nie należy spodziewać się po nich dynamiki współczesnego pisarstwa grozy, a wiadomych im wdzięku, nastroju i delikatności. Choć z tą delikatnością bym nie przesadzał, bo dużo w zbiorze sugestywnych scen, a także sporo odważnej (biorąc pod uwagę czasy) erotyki. Niemiec to w końcu Niemiec.

Książkę otwierają i zamykają teksty literaturoznawcze. Może się wydawać, że są one tylko dodatkiem, ale pominięcie ich będzie błędem – stoją bowiem jak zawsze na bardzo wysokim poziomie. Wprowadzają nas one w epokę, pomagają w interpretacji, wskazują na popularne motywy, wyciągają powiązania między utworami, przybliżają inspiracje autorów. Zdecydowanie jest to wartość sama w sobie.

Jak do tej pory chyba najlepszy tom – znacznie lepszy od „francuskiego”, ale i odrobinę lepszy od opowiadań rosyjskich. Na dobrą sprawę nie jest to nic dziwnego, biorąc pod uwagę niemieckie tradycje literackie, a i w spisie treści nie brak nazwisk zasłużonych dla gatunku, nawet jeśli nie tak znanych jak pisarze anglosascy.

Tradycyjnie pierwsze utwory są najstarsze, przez...

więcej Pokaż mimo to

0
avatar
9
9

Na półkach:

Przesympatyczne opowieści. Z dozą humoru, z morałami. Wspaniale napisane. Dziękuję Tłumaczom, Twórcom i tym, którzy właśnie te opowiadania wybrali dla mnie do przeczytania. Teraz jestem przy Piaskun-ie.
Jeśli ktoś zajmuje się w sprzedaży metodą 'story-telling', to jest must have na półce w domu.

Przesympatyczne opowieści. Z dozą humoru, z morałami. Wspaniale napisane. Dziękuję Tłumaczom, Twórcom i tym, którzy właśnie te opowiadania wybrali dla mnie do przeczytania. Teraz jestem przy Piaskun-ie.
Jeśli ktoś zajmuje się w sprzedaży metodą 'story-telling', to jest must have na półce w domu.

Pokaż mimo to

3
avatar
508
508

Na półkach: , ,

88/180/2021
Wyzwanie LC maj 2021 - Opowiadania
To jest czwarta z tej serii. I jak dla mnie najlepsza. Jak zwykle autorzy z XIX wieku. Nie ma tu wampirów ani zjaw, bardziej atmosfera i zwidy żyjących bohaterów. I żywe trupy czasami. Rycerz wyzyskujący poddanych sobie chłopów mówi tak „Gdy w Polsce ktoś uchowa całą skórę, całuje go [władcę] po nogach, tutaj zaś mają dzieci i bydło, dach i pracę, i jeszcze im mało.” No rzeczywiście, w głowach im się poprzewracało na tym zachodzie.
Następne będą opowieści niesamowite z Polski. Oooo, to będzie ciekawe. Ciekawe, czy przebije niemieckie i rosyjskie (te mi się najbardziej podobały).

88/180/2021
Wyzwanie LC maj 2021 - Opowiadania
To jest czwarta z tej serii. I jak dla mnie najlepsza. Jak zwykle autorzy z XIX wieku. Nie ma tu wampirów ani zjaw, bardziej atmosfera i zwidy żyjących bohaterów. I żywe trupy czasami. Rycerz wyzyskujący poddanych sobie chłopów mówi tak „Gdy w Polsce ktoś uchowa całą skórę, całuje go [władcę] po nogach, tutaj zaś mają dzieci i...

więcej Pokaż mimo to

3
Reklama
avatar
914
173

Na półkach: , , , , , ,

Na wstępie muszę poczynić dwa wyznania. Po pierwsze tak jak uwielbiam współczesne horrory, a Kinga, Strauba i Simmonsa mogę czytać w ilościach hurtowych, to jednak największa miłością pałam do klasyki grozy. Po drugie, ze wszystkich odmian klasycznego horroru to klasyka z obszaru państw niemieckojęzycznych ze swoją metafizycznością, surowością i ekspresjonizmem jest mi najbliższa. Nie powinno więc być zaskoczeniem jeśli stwierdzę, że “Czarny Pająk” to najlepsza antologia jaką dane mi było dotychczas przeczytać

Opowiadania zawarte w “Pająku” oferują przekrojowe spojrzenie na niemal całą klasykę grozy niemieckojęzycznej. Doskonale można tu zaobserwować jak z biegiem lat pod wpływem prądów i trendów literackich, a także ewolucji i rozwoju społeczeństwa zmieniała się literatura grozy, jak przekształciło się to, co ludzi straszyło, czego się bali. Od lekkich, inspirowanych braćmi Grimm baśniowych opowieści z morałem, gdzie zło nawiedzające człowieka zawsze było karą za grzechy i niegodziwości przechodzimy do historii metafizycznych, ze złem niespodziewanym i nienamacalnym - to rzeczywistość, w której nikt - nawet niewinne dziecko nie może czuć się bezpiecznie.
Nie potrafię w “Czarnym Pająku” wyraźnie wskazać słabszych punktów, analogicznie nie jestem też w stanie jednoznacznie wyróżnić opowiadania najlepszego. Moimi osobistymi faworytami są zarówno dobrze znane miłośnikom klasyki grozy teksty Meyringa, Strobla, Hoffmana i Ewersa, jak i kompletnie zapomniane utwory - genialny garściami czerpiący z motywów biblijnych apokaliptyczny “Czarny Pająk”, himalaistyczna groza “Mroki Himalajów”, baśniowe “Mandragora” i “Jasnowłosy Ekbert” czy horror marynistyczny “Opowieść o statku Upiorów”. Nie mogę nie wspomnieć i o przekomicznym “Chłopcu na widłach” oraz będącej ewidentną inspiracją dla “Czarnego Wygonu” Dardy - opowieści o przeklętej wiosce - „Germelshausen”. I tak oto wymieniłam prawie wszystkie opowiadania. Ale jak już wspominałam jest to zbiór perfekcyjny, wręcz idealny.

Polecam oczywiście, z jednym małym ale - to nie jest lektura dla osób dopiero rozpoczynających przygodę z klasyką grozy. Jeśli ktoś niemający wcześniej do czynienia z taką literaturą na swoje pierwsze spotkanie sięgnie po „Pająka” najprawdopodobniej się od niego odbije i co najgorsze może się do klasyki horroru na długie lata zrazić. Niemieckojęzyczna klasyka jest specyficzna - surowa, nierzadko pisana archaicznym językiem, niełatwa w odbiorze, skierowana do hermetycznego grona odbiorców. Jest to literatura dużo cięższa i mniej przystępna niż np. groza angielska czy francuska. Jednocześnie zawiera w sobie największy pierwiastek grozy, potrafi przerazić lepiej niż większość współczesnych horrorów. Powtórzę więc - antologia jak najbardziej warta poznania, ale grozowym świeżakom sugerowałabym coś łatwiejszego w odbiorze na początek.

https://romy-czyta.blogspot.com
https://www.instagram.com/romyczyta
https://www.facebook.com/romyczyta

Na wstępie muszę poczynić dwa wyznania. Po pierwsze tak jak uwielbiam współczesne horrory, a Kinga, Strauba i Simmonsa mogę czytać w ilościach hurtowych, to jednak największa miłością pałam do klasyki grozy. Po drugie, ze wszystkich odmian klasycznego horroru to klasyka z obszaru państw niemieckojęzycznych ze swoją metafizycznością, surowością i ekspresjonizmem jest mi...

więcej Pokaż mimo to

32
avatar
305
6

Na półkach:

Zbiór średni, a poziom opowiadań różny. O ile dobrze pamiętam, jest to wznowienie słynnego już "Czarnego pająka" z 1988 roku. Wiele z tych opowiadań nie oparło się upływowi czasu i trąci myszką. Mnie najbardziej przypadł do gustu "Pająk" Ewersa i "Preparat" Meyrinka, dość znany jednak z innych antologii. Trochę mało, by ocenić tę książkę pozytywnie. Ot, coś dla zwolenników klasycznych, romantycznych opowieści grozy. Prawdę mówiąc, PIW nie popisał się, wydając ten tytuł w takiej formie. Można było coś zmienić, dodać parę innych opowiadań, bardziej modernistycznych, może nawet współczesnych. A jeśli nie taki był zamysł Wydawcy, po prostu niektóre z opowiadań zastąpić innymi.

Zbiór średni, a poziom opowiadań różny. O ile dobrze pamiętam, jest to wznowienie słynnego już "Czarnego pająka" z 1988 roku. Wiele z tych opowiadań nie oparło się upływowi czasu i trąci myszką. Mnie najbardziej przypadł do gustu "Pająk" Ewersa i "Preparat" Meyrinka, dość znany jednak z innych antologii. Trochę mało, by ocenić tę książkę pozytywnie. Ot, coś dla zwolenników...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
657
605

Na półkach:

Trzeci tom opowieści niesamowitych, tym razem utwory z języka niemieckiego. Opowiadania są co do zasady na dobrym poziomie, a dwa wręcz wybitne (PIASKUN Hoffmana i CZARNY PAJĄK Gotthelfa) wybijające się poziomem ponad resztę utworów. Opowieści poprzedza wstęp Geralda Kosselka, a kończy świetne posłowie Macieja Płazy analitycznie podsumowujące zebrane tu dzieła.

HISTORIA NEAPOLITAŃSKIEJ ŚPIEWACZKI opowiada o niewiernej dziewczynie, którą straszy duch zmarłego kochanka. JASNOWŁOSY EKBERT stanowi pozornie niewinna baśń rycerską... z porażającą końcówką na granicy pomieszania zmysłów. ŻEBRACZKA Z LOCARNO jest jedną z najkrótszych nowel grozy jakie znam – zaledwie 3 strony o zemście wypędzonej z zamkowej komnaty żebraczki. MANDROGORA wydaje się trochę przekombinowaną opowieścią o perypetiach zakochanego młodziana, który po uzyskaniu spełniającego życzenia flakonika z diabełkami nie może się go pozbyć. Wspomniany na wstępie PIASKUN to prawdziwa perełka w zbiorze, dozwalająca na wielość interpretacji i analiz – tragiczna opowieść o wpadającym w szaleństwo mężczyźnie, który obwinia tajemniczego piaskuna o śmierć ojca. POSĄG Z MARMURU opiewa poetycką opowieść o zakochanym młodzieńcu w niepokojącym posągu Wenus. OPOWIEŚĆ O STATKU UPIORÓW stanowi smaczek dla koneserów morskiej przygody grozy... z tajemniczą nieumarłą załogą przeklętego statku. Najlepszym opowiadaniem zawartym w zestawieniu wydaje się CZARNY PAJĄK, będący mrocznym długim ludowym utworem o pakcie z diabłem, z odniesieniami biblijnymi, apokaliptycznymi i epidemicznymi. Wyśmienicie został tu ukazany motyw tzw. złotego cielca, nieposłuszeństwa wobec boskich przykazań i wynikłych stąd konsekwencji. CHŁOPIEC NA WIDŁACH stanowi przesłuchanie sądowe beztroskiego nicponia z XVII wieku, który posiadł sztukę uprawiania czarów. GERMELSHAUSEN opowiada o tajemniczej przeklętej wsi i miłosnym zawodzie. DOM BULEMANNA jest historyjką o pewnym ekscentrycznym dżentelmenie i jego kotach. Bohaterem PIĘKNEJ ABIGAIL jest zakochany w upiorze. PIES opisuje indiańską zemstę za odebranie dziewczyny, a SZAFA pewnego autsajdera samotnie podróżującego pociągiem. Inspirującą i niepokojącą opowieścią jest KOCHANKA SZATANA dotycząca mężczyzny poszukującego skrajnych wrażeń by przeciwstawić się nudzie życia. Tematem SZAMBELANA są mściwe porachunki. Dziwacznym utworem jest MAJAK – o magu, duszach, majaku i żonach, natomiast PREPARAT o perskim doktorze zajmującym się preparowaniem zwierząt i ludzi. Oryginalnym i trzymającym w napięciu opowiadaniem jest PAJĄK – kryminalna zagwozdka, która przeradza się w grozę, polegająca na tajemniczych samobójstwach w hotelu. Solidną dawkę wrażeń daje złą sławą owiana z przeszłosci ROZPUSTNA MNISZKA, ukazująca się budowniczemu... W MROKACH HIMALAJÓW zafascynowany ich potęgą podróżnik staje się posiadaczem niezwykłego amuletu. Natomiast ŚWIERK DON LORENZA opiewa porachunki pomiędzy dawnymi kamratami, także po śmierci jednego z nich.

Trzeci tom opowieści niesamowitych, tym razem utwory z języka niemieckiego. Opowiadania są co do zasady na dobrym poziomie, a dwa wręcz wybitne (PIASKUN Hoffmana i CZARNY PAJĄK Gotthelfa) wybijające się poziomem ponad resztę utworów. Opowieści poprzedza wstęp Geralda Kosselka, a kończy świetne posłowie Macieja Płazy analitycznie podsumowujące zebrane tu dzieła.

HISTORIA...

więcej Pokaż mimo to

13
avatar
265
264

Na półkach:

Opinia pochodzi z:
https://www.instagram.com/her_meowjesty_reads/


📚🖤Jeśli nadal stoicie na rozdrożu i nie wiecie czy iść w stronę fantastyki czy horroru -rozwiązanie znajduje się przed Wami. 🖤📚

Jakiś czas temu prezentowałam Wam tutaj inny tom tego cyklu - opowieści rosyjskie. To jedna z moich ulubionych serii, a chyba już dostępny jest czwarty tom, tym razem literatury anglojęzycznej! 🖤
Ale do rzeczy! Opowieści niesamowite z języka niemieckiego to idealnie wyważona kompozycja historii niesamowitych, romantycznych i przerażających. Mamy tu stare zamczyska, klątwy, legendy i podania, zjawy i zemstę w słusznej sprawie. Czytając tomik z pewnością zauważycie znajome wątki, postaci i morały. Wielu zna już pewnie Piaskuna czy Alraune, choć w innej aranżacji - warto wiec przekonać się gdzie tak naprawdę historie te mają swój rodowód. „Opowieści niesamowite...” to przekrój przez wszystkie formy strachu w ludzkich wierzeniach - strach przed koszmarami sennymi, urojeniami, potworami czy wyrzutami sumienia.
Na szczególną uwagę zasługuje moim zdaniem, oprócz wspomnianych wyżej, „Czarny pająk” autorstwa Jeremiasa Gotthelfa - to groza, legendy i alegorie w jednym, naprawdę przejmującym opowiadaniu.

To fenomenalny przekrój przez literaturę niemieckojęzyczną. Świetny dla fanów klasycznego fantasy, dostatecznie makabryczny dla fanów horroru, aż wreszcie nieco melancholijny dla fanów starszego romansu. W posłowiu Macieja Plazy padają słowa o czarnym romantyzmie i trochę mam wrażenie ze tego określenia brakowało mi charakteryzując tego rodzaju opowieści niesamowite. Dla mnie jednocześnie tomik był świetnym powodem dla poznania większej liczby nazwisk z tego zakresu niż tylko Goethe czy Hoffmann. Dzięki niemu trafiłam na przykład na Hansa Ewersa - tak, znałam Alraunę z wielu przypowieści, ale do oryginału dotarłam dopiero teraz!

Bardzo polecam! 🖤

Opinia pochodzi z:
https://www.instagram.com/her_meowjesty_reads/


📚🖤Jeśli nadal stoicie na rozdrożu i nie wiecie czy iść w stronę fantastyki czy horroru -rozwiązanie znajduje się przed Wami. 🖤📚

Jakiś czas temu prezentowałam Wam tutaj inny tom tego cyklu - opowieści rosyjskie. To jedna z moich ulubionych serii, a chyba już dostępny jest czwarty tom, tym razem literatury...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
1078
1073

Na półkach:

Niezwykły cykl Opowieści Niesamowitych, który ponad trzydzieści lat temu ukazał się na polskim rynku wydawniczym nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego, ponownie trafia na półki księgarń w nowych wydaniach. Po literaturze rosyjskiej i francuskiej przyszedł czas na niemiecką. Choć w tym konkretnym przypadku ciężko mówić o literaturze typowo niemieckiej, a raczej niemieckojęzycznej. Tom trzeci gromadzi bowiem prozę Niemców, Austriaków i jednego Szwajcara.

Wśród nich mamy wielkie nazwiska literatury klasycznej: Johann Wolfgang Goethe, Heinrich von Kleist, Ernst Theodor Amadeus Hoffmann, Heinrich Mann, Thomas Mann, Gustav Meyrink. Poza nimi pojawiają się również utwory mniej znanych pisarzy, które jednak idealnie wpisują się w tematykę tego zbioru. Część z tych autorów nie tworzyła literatury grozy jako takiej, a opowiadania tu zebrane stanowiły niejako odskocznię od ich głównej twórczości. Kilku z nich, jak choćby Goethe czy Meyrink, tworzyło wybitne dzieła, które zapisały się w kanonie literatury, a zawierają w sobie fantastykę i grozę. Mowa oczywiście o Fauście Goethego i Golemie Meyrinka.

Opowieści niesamowite z języka niemieckiego podobnie jak poprzednie odsłony serii pozwalają nam odkryć, co fascynowało i przerażało ówczesne czytelników. Choć obecnie nie wydają się one straszne, to pokazują jak kształtowały się wierzenia w okresie twórczości poszczególnych pisarzy oraz w kontekście społecznego statusu.

http://kulturacja.pl/2020/04/opowiesci-niesamowite-z-jezyka-niemieckiego-recenzja/

Niezwykły cykl Opowieści Niesamowitych, który ponad trzydzieści lat temu ukazał się na polskim rynku wydawniczym nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego, ponownie trafia na półki księgarń w nowych wydaniach. Po literaturze rosyjskiej i francuskiej przyszedł czas na niemiecką. Choć w tym konkretnym przypadku ciężko mówić o literaturze typowo niemieckiej, a raczej...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
947
162

Na półkach: , , , ,

Przyjemna antologia, godna polecenia tym, którzy lubią od czasu do czasu sięgnąć do źródeł takich współczesnych gatunków jak horror czy fantastyka. Szczególnie do gustu przypadły mi opowiadania, takie jak "Pająk" Ewersa, "Piaskun" Hoffmanna, "Szafa" Manna, "Mandragora" Fouqué, no i tytułowe opowiadanie Gotthelfa - w przypadku tego ostatniego wciąż mam dreszcze, gdy przypomnę sobie sceny z piekielnym pajęczakiem.

Przyjemna antologia, godna polecenia tym, którzy lubią od czasu do czasu sięgnąć do źródeł takich współczesnych gatunków jak horror czy fantastyka. Szczególnie do gustu przypadły mi opowiadania, takie jak "Pająk" Ewersa, "Piaskun" Hoffmanna, "Szafa" Manna, "Mandragora" Fouqué, no i tytułowe opowiadanie Gotthelfa - w przypadku tego ostatniego wciąż mam dreszcze, gdy...

więcej Pokaż mimo to

0
avatar
312
14

Na półkach:

Tylko Goethe póki co...

Tylko Goethe póki co...

Pokaż mimo to

0

Cytaty

Więcej
Johann Wolfgang von Goethe Czarny pająk: Opowieści niesamowite z literatury niemieckojęzycznej Zobacz więcej
Johann Wolfgang von Goethe Czarny pająk: Opowieści niesamowite z literatury niemieckojęzycznej Zobacz więcej
Johann Wolfgang von Goethe Czarny pająk: Opowieści niesamowite z literatury niemieckojęzycznej Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd