7,34 (1046 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
80
9
143
8
208
7
367
6
146
5
85
4
5
3
10
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vingt ans apres
data wydania
ISBN
9788374487597
liczba stron
751
słowa kluczowe
Trzej muszkieterowie
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Agnieszka

Druga w kolejności powieść Aleksandra Dumasa opowiadająca historię czterech przyjaciół: Atosa, Portosa, Aramisa i d'Artagnana. Powieść toczy się w latach 1648-49. Miejscem akcji jest Francja z Paryżem i różnymi miejscowościami oraz Anglia (Londyn i okolice).
Utwór po raz pierwszy został wydany w formie powieści w odcinkach od stycznia do sierpnia 1845.

 

źródło opisu: pl.wikipedia.org

źródło okładki: http://www.fotosik.pl/showFullSize.php?id=9ebf4a71fb9c0ae9

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (40)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 97
Mitieńka | 2019-01-21
Na półkach: Przeczytane

Dumas jest bajkopisarzem. Mamy tu Królową, Księżniczki i prawdziwych Rycerzy ;-) Wszystko w imię Przyjaźni.

książek: 609
Grot | 2018-07-08
Na półkach: Przeczytane

Kontynuacja słynnych „Trzech muszkieterów” Dumasa.

W tle paryskie rozruchy zbuntowanego ludu wobec władzy, intrygi kardynała... Choć już nie słynnego Richelieu, a cieszącego się dużo mniejszym poważaniem Mazariniego...

W takich to okolicznościach spotykamy się z czwórką słynnych muszkieterów (Atos, Portos, Aramis i D’Artagnan). Tym razem nasi bohaterowie spotykają się po 20 latach. Najbardziej chyba uwidacznia się upływ czasu u tego ostatniego szlachcica. D’Artagnan już nie jest tym nieopierzonym młokosem znanym z najsłynniejszej, czyli pierwszej części trylogii, ale dojrzałym, wyrachowanym i jak zawsze sprytnym oraz honorowym mężczyzną.

W powieści znajdziemy liczne nawiązania do I części, w szczególności daje o sobie znać widmo przeklętej femme – fatale Milady, choć już w męskim wydaniu...

Na koniec użyje drukowanej czcionki, gdyż szczególnie godna naśladowania wydała mi się charakterystyka Atosa:

„ATOS JAK WSZYSTKIE SZLACHETNE NATURY NIGDY NIE OKAZYWAŁ INNYM PRZYKRYCH UCZUĆ,...

książek: 35
Cynicc | 2018-05-03
Na półkach: Przeczytane

Nie rozumiem tego piania, że książka jest niegodną kontynuacją dla legendarnego wręcz Dzieła Dumasa. Właśnie mnie znacznie przyjemniej czytało się 20 lat później, o tyle o ile pierwsza część była powiewem ekscytacji to druga stanowiła dla mnie treściwą , wciągającą historię. Książce daję świadomie 10 na 10, chociażby ze względu na genialnie nakreślone sylwetki bohaterów. Właśnie z tymi bohaterami miałam po drodze różne dziwne przygody bo zwykle jestem w stanie wskazać bohatera, którego lubię najbardziej, ktory najbardziej wpada w moje gusta, a tu? Nic. Nie byłam w stanie rozdzielić swoich zachwytów pomiędzy spryt D’Artagnana, prawdziwą wielkoduszność Atosa a prostoduszność Portosa... przez pierwszy tom 20 lat później jedynym uczuciem jakie budził we mnie Aramis była niechęć albo nawet strach, momentami naprawdę mnie przerażał, kompletnie go nie rozumiałam, no i w tym tkwił kłopot. Ponieważ nierozwiązany temat Aramisa nieco mnie drażnił, toteż zrobiłam swego rodzaju przegląd,...

książek: 94
Michał | 2018-01-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Powieść zdecydowanie trudniejsza w odbiorze niż "Trzej Muszkieterowie", ale wcale nie dużo gorsza. Zawód części czytelników można zrozumieć, wracamy do bohaterów po latach i z przykrością odkrywamy, że są nie tylko starsi, ale po prostu inni, mniej ideowi, a bardziej uwikłani w politykę i codzienność. Podczas pierwszej lektury też przeżywałem rozczarowanie, ale wróciłem do powieści po latach i doceniam ją, niemal tak samo jak jej poprzedniczkę.

książek: 2019
Efemeryda | 2017-11-05
Na półkach: Przeczytane, Nie posiadam
Przeczytana: 05 listopada 2017

Hmm, też klasyka literatury przygodowej. Czyta się świetnie, to nadal literatura spod znaku płaszcza i szpady, jednak przeczytałam to dopiero w 10 lat po pierwszej części i już nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Zabrakło mi wątku typu zabili go i uciekł, który dominował w części pierwszej.

książek: 910
Arancione | 2016-12-22
Przeczytana: 01 października 2016

W „Trzech muszkieterach” zakochałam się praktycznie od pierwszej strony i przez te miesiące, które minęły od ich lektury, nic się w tej materii nie zmieniło. Nadal rozpamiętywałam przygody D'Artagnana, Atosa, Aramisa i Portosa oraz rozpaczliwie szukałam w wszelkich księgarniach kontynuacji ich przygód. Z dość marnym skutkiem. Znając te okoliczności, chyba możecie sobie wyobrazić, jak strasznie się ucieszyłam, gdy w bibliotece szkolnej odnalazłam właśnie „W dwadzieścia lat później”. Od razu wypożyczyłam obie części i zapartym tchem ruszyłam na powtórne spotkanie z moimi ulubionymi bohaterami... Szkoda tylko, że tym razem nie było tak cudownie.

RESZTA RECENZJI: http://ksiazkoholizm--postepujacy.blogspot.com/2016/12/043-w-dwadziescia-lat-pozniej.html

książek: 344
Sonny | 2016-08-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 sierpnia 2016

Świetna książką, nawet lepsza niż "Trzej Muszkieterowie" :)

książek: 1035
nuna21 | 2016-05-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

W 20 lat póżniej wypada blado przy pierwszej części o przygodach 4 dzielnych muszkieterów. Akcja jest rozwlekła, niektóre wydarzenia mocno naciągane, wręcz nieprawdopodobne a sami główni bohaterowie stracili już swój zawadiacki i romantyczny urok.

książek: 546
Sage | 2016-05-08
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 05 maja 2016

Chciałabym mieć takich przyjaciół.
Kiedyś po przeczytaniu "Trzech muszkieterów" postanowiłam wypożyczyć pierwszą część dalszych losów tych bohaterów (bo wtedy jej nie miałam) i zaczęłam czytać. Książki nie przeczytałam, a zbliżał się czas do jej oddania więc ją oddałam. Pamiętam, że wtedy czytałam różne opinie na jej temat: że tu bohaterowie się zmieniają, że jest gorsza, ale były też takie, które mówiły, że ta książka jest ciekawsza od pierwszej części i że pokazuje przyjaźń pomimo np. różnych poglądów.
Ale na szczęście poprzez długą drogę ( historii człowieka w żelaznej masce, referatu z historii (napisanego jednak na inny temat, ale wtedy też dużo o tym czytałam), film pod tym tytułem i dowiedzeniu się, że korzystano z 3 części trylogii) zaczęłam się znowu interesować muszkieterami. I nie zawiodłam się - teraz czytam już wicehrabiego. Myślę też, że dobrze się stało, że czytałam ją teraz, a czytało się ją szybko. Bardzo mnie wciągnęła i sprawiła, że wolne, które miało być...

książek: 95
Jeż_Książkowy | 2016-04-21
Przeczytana: 21 kwietnia 2016

Aleksander Dumas to jeden z moich ulubionych pisarzy. Tak jak Juliusz Verne opakowywał nauki ścisłe w przygodę, tak Dumas zwykł z historii robić nie lada atrakcję.
Niestety tym razem rozczarowałam się bardzo. Nuda okropna, zagmatwanie, które co i rusz autor próbuje naprawiać zbiegami okoliczności, czyniąc powieść bardzo infantylną.
A na domiar złego, to wydanie...Kolekcja Hachette - istna kolekcja błędów drukarskich! I nie chodzi tu, o jakieś sporadyczne literówki, usterki w nazwach oryginalnych, które wiadomo, jak przystało na język francuski, są trudne. Czasem całe wyrazy są poprzekręcane. Na każdej niemalże stronie można się czegoś doszukać. Zamiast "wyruszyli w stronę katedry Notre Dame" jest "wyruszyli w stronę karety Notre Dame". I wiele podobnych błędów, które zapewne wzmocniły zły odbiór tej książki. Osobiście, nie polecam tytułu, a już na pewno nie w tym wydaniu.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd