Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

W dwadzieścia lat później

Tłumaczenie: Stefan Flukoroski
Cykl: Trzej muszkieterowie (tom 2) | Seria: Kolekcja Hachette: Najsłynniejsze powieści historyczne
Wydawnictwo: Hachette
7,28 (912 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
67
9
121
8
172
7
326
6
127
5
81
4
5
3
12
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vingt ans apres
data wydania
ISBN
9788374487597
liczba stron
751
słowa kluczowe
Trzej muszkieterowie
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Aga

Inne wydania

Druga w kolejności powieść Aleksandra Dumasa opowiadająca historię czterech przyjaciół: Atosa, Portosa, Aramisa i d'Artagnana. Powieść toczy się w latach 1648-49. Miejscem akcji jest Francja z Paryżem i różnymi miejscowościami oraz Anglia (Londyn i okolice).
Utwór po raz pierwszy został wydany w formie powieści w odcinkach od stycznia do sierpnia 1845.

 

źródło opisu: pl.wikipedia.org

źródło okładki: http://www.fotosik.pl/showFullSize.php?id=9ebf4a71fb9c0ae9

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1732)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 331
Northman | 2016-02-21
Przeczytana: 05 września 2007

Przykro pisać takie rzeczy, ale KONTYNUACJA "TRZECH MUSZKIETERÓW" TO RZECZ NIEGODNA TEJ POWIEŚCI... Nie wiem, czemu Dumas popełnił tę książkę ("popełnił" to chyba najwłaściwsze słowo), ale stało się - NAWET DOBRA AKCJA I CHWILAMI CIEKAWA FABUŁA NIE SĄ W STANIE PRZEBIĆ SIĘ PRZEZ NIEPOTRZEBNY, NACHALNY PATOS, KARKOŁOMNE I NIE KLEJĄCE SIĘ ZE SOBĄ POMYSŁY I POCZUCIE, ŻE TO WSZYSTKO JEST NAPISANE NA SIŁĘ...

Krótko mówiąc - "W dwadzieścia lat później" to spory zawód dla, tak myślę, znakomitej większości tych, którzy przeczytali "Trzech muszkieterów". SIWIEJĄCY BOHATEROWIE CZUJĄCY CIĘŻAR LAT TO JUŻ NIE TO SAMO, CO GRUPA MŁODYCH ZAWADIAKÓW, DLA KTÓRYCH ADRENALINA I SZALEŃCZA ODWAGA SĄ CHLEBEM POWSZEDNIM. To wszystko czuć na kartach tej powieści i jest to niesamowicie smutne. Wolałbym szczerze mówiąc, żeby ta kontynuacja nigdy nie powstała...

Sztuczna, smutna, zaciemniająca szalenie pozytywny obraz poznanych wcześniej bohaterów książka. Wiem, że nikogo nie powstrzymam tą opinią, ale mogę...

książek: 724
Klakier | 2013-03-23
Przeczytana: 23 marca 2013

Zawiodłem się srodze na tej książce. Skoro bierzesz do ręki kontynuację dzieła, które jest jednym z najlepszych jakie w życiu czytałeś, to masz prawo do stawiania poprzeczki wysoko. Liczyłem na akcje, przygody, wariackie wyczyny. Niby są, ale jakoś nie porywają, trochę siłowo sklecone.
Niestety, bohaterowie postarzeli się o tytułowe dwadzieścia lat, co jednak łatwiej można wywnioskować z ich zachowania, niż po opisie siwiejących piórek.
Za dużo tu intryg, absurdalnych zbiegów okoliczności (przez co fabuła jest w dużej mierze przewidywalna) i chęci skomplikowania absolutnie wszystkiego.
Muszkieterzy przeskakują co rusz z niemal damskich wzruszeń, w ton patetycznej sieczki i z powrotem. Płaskie, bezbarwne postacie, zdecydowanie mniej humoru niż w pierwszej części, irytujące miejscami wydarzenia.
Szczególnie boleśnie wypada porównanie kardynała Mazariniego z jego poprzednikiem. Richelieu był demoniczną, charyzmatyczną postacią, podczas gdy Włoch to liczykrupa, żałosna i słaba...

książek: 375
Sage | 2016-05-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 maja 2016

Chciałabym mieć takich przyjaciół.
Kiedyś po przeczytaniu "Trzech muszkieterów" postanowiłam wypożyczyć pierwszą część dalszych losów tych bohaterów (bo wtedy jej nie miałam) i zaczęłam czytać. Książki nie przeczytałam, a zbliżał się czas do jej oddania więc ją oddałam. Pamiętam, że wtedy czytałam różne opinie na jej temat: że tu bohaterowie się zmieniają, że jest gorsza, ale były też takie, które mówiły, że ta książka jest ciekawsza od pierwszej części i że pokazuje przyjaźń pomimo np. różnych poglądów.
Ale na szczęście poprzez długą drogę ( historii człowieka w żelaznej masce, referatu z historii (napisanego jednak na inny temat, ale wtedy też dużo o tym czytałam), film pod tym tytułem i dowiedzeniu się, że korzystano z 3 części trylogii) zaczęłam się znowu interesować muszkieterami. I nie zawiodłam się - teraz czytam już wicehrabiego. Myślę też, że dobrze się stało, że czytałam ją teraz, a czytało się ją szybko. Bardzo mnie wciągnęła i sprawiła, że wolne, które miało być...

książek: 424
paulinkalinka | 2014-08-02
Przeczytana: 01 sierpnia 2014

Pierwsza część książki niezbyt mi się podobała. Strasznie dużo polityki, przyjaciele poróżnieni, trzykrotnie stawali przeciwko sobie do walki. Mazarnini prezentuje "flaki z olejem", nie to co Richelieu. Druga część była o niebo lepsza: pojedynki, intrygi, ratowanie życia i to nie tylko swojego.
Mam jeszcze dwa "ale": dlaczego tak mało informacji otrzymaliśmy o Raulu? Przecież Raul jest w gorącej wodzie kąpany, tak jak 4 przyjaciół 20 lat temu. I dlaczego Anna Austriaczka tak potraktowała d'Artagnana, Atosa, Aramisa i Portosa? Ot, zmienność królewska!

książek: 1809
Gwathgor | 2014-06-27
Przeczytana: 2004 rok

Jedna z nielicznych książek dzieciństwa, które przy kolejnym czytaniu nic dla mnie nie tracą, a wręcz przeciwnie - wciąż zauważam w nich coś nowego. Kiedyś najbardziej lubiłam śmiać się przy opisach rozrywek księcia de Beaufort w Vincennes czy śledzić z zapartym tchem próby uwolnienia Karola I, teraz bardziej interesują mnie intrygi i polityka, ale nadal, od dziesięciu mniej więcej lat, co najmniej raz do roku wracam do przygód d'Artagnana i kompanii.
I nadal omijam szerokim łukiem rozdziały o Raulu i Atosie (za wyjątkiem wątku z fałszywym mnichem). Jak w "Trzech muszkieterach" kiedyś Atosa lubiłam, tak jego tutejszą wersję, wraz z synem, zawsze uważałam za przesadnie wyidealizowaną.

książek: 101
Joasia | 2012-01-01
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 31 grudnia 2011

Kolejna część przygód czterech muszkieterów.

Tym razem bohaterowie przybywają do Anglii w służbie przeciwnych sobie osób. Atos i Aramis na prośbę królowej Henriety wspierają obalonego króla Karola I Stuarta. Natomiast d'Artagnan i Portos z rozkazu kardynała Mazarini'ego walczą po stronie generała Cormwella. Jednak gdy spotykają hrabiego de la Fere i kawalera d'Herblay postanawiają połączyć swoje siły, żeby uratować króla Anglii przed śmiercią.

W obliczu pilnej potrzeby ratowania władzy królewskiej nawet sprzeczne interesy da się połączyć. Tego nauczyła mnie ta książka.

książek: 3251
Beata | 2015-01-21
Na półkach: Przeczytane

Klasyka powieści przygodowej.

książek: 150
Frederik | 2015-02-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: styczeń 2015

A ja lubię takie historie...
I małe skojarzenie..
"Muszkieterowie - już nie ci sami -
Dojrzałości pożółkli goryczą
Zaczęli liczyć się z realiami,
Choć realia się z nimi nie liczą...

Słaby tron, książęta żadni, kwaśne wina,
Cech żebraków i proboszczy trzęsie miastem,
Nagrabionym srebrem karmi się Kardynał,
Dawna służba - na polityków wyrasta...

D'Artagnan jest muszkieterów oficerem,
(Sam purpurat raczy dawać mu rozkazy)
W przedpokojach władzy czeka na karierę,
Szpadą oskrobując but z zapachu władzy.

Brat Aramis - stal w biskupiej skrył sukience,
Maścią intryg pielęgnuje gładkość dłoni;
Kiedy trzeba - zdradzi i umyje ręce,
Kiedy trzeba - Pismem Świętym się zasłoni...

Muszkieterowie - już nie ci sami -
Dojrzałości pożółkli goryczą
Zaczęli liczyć się z realiami,
Choć realia się z nimi nie liczą...

Portos w hołdów i tytułów tłuszcz obrasta,
Szpada służy mu za rożen na zające;
Można lepić i urabiać go, jak ciasto,
Byle olśnić jakimkolwiek celu słońcem.

Prawy Atos przestał wreszcie...

książek: 914
Melania | 2012-03-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 marca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"W dwadzieścia lat później" jest kontynuacją "Trzech muszkieterów". Akcja kręci się wokół d'Artagnana, który jeszcze w pierwszej części został oficerem i nic więcej się od tego czasu nie zmieniło. Każdy z przyjaciół poszedł w swoją stronę. Jednak teraz, na rozkaz nowego kardynała, Włocha Mazariniego, d'Artagnan ma odszukać muszkieterów i stawić się wraz z nimi na jego usługi.

U wszystkich przyjaciół zaszły duże zmiany w ciągu tego czasu, w którym się nie widzieli. Jedynie Portos (hrabia du Vallon) zgodził się towarzyszyć d'Artagnanowi w zamian za obietnicę baronostwa, ponieważ "wszystko inne już posiada". Natomiast Aramis (ksiądz d'Herblay) i Atos (hrabia de La Fere) twierdzą, że nie zajmują się polityką, jednak Gaskończyk ma co do ich szczerości pewne podejrzenia. Wszyscy w czwórkę spotykają się w niezwykłych okoliczność i przysięgają sobie dozgonną przyjaźń.

Przyjaciele mają jednak inny problem niż tylko odmienne poglądy polityczne. Znikąd pojawia się Mordaunt, syn milady,...

książek: 1251
nina19 | 2016-02-17
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Z tym, że druga część przygód muszkieterów w bardziej rzetelnych wydawnictwach zatytułowana była "Dwadzieścia lat później", a nie "W dwadzieścia lat później" :-)

zobacz kolejne z 1722 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd