Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Godzina pąsowej róży

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Siedmioróg
data wydania
ISBN
83-7162-504-9
liczba stron
200
język
polski
typ
papier
6,89 (2009 ocen i 114 opinii)

Opis książki

Powieść potwierdzająca słuszność powiedzenia, że podróże kształcą. Także te odbywane w czasie... Szesnastoletnia dziewczyna ze współczesnej powojennej Warszawy, za sprawą swojej babki zostaje przeniesiona o sto lat w przeszłość. Ubrana w ciasny gorset, umieszczona na pensji dla panien, na własnej skórze przekonuje się, jak wygląda życie według narzuconych przez kogoś zasad, zdyscyplinowane i...

Powieść potwierdzająca słuszność powiedzenia, że podróże kształcą. Także te odbywane w czasie... Szesnastoletnia dziewczyna ze współczesnej powojennej Warszawy, za sprawą swojej babki zostaje przeniesiona o sto lat w przeszłość. Ubrana w ciasny gorset, umieszczona na pensji dla panien, na własnej skórze przekonuje się, jak wygląda życie według narzuconych przez kogoś zasad, zdyscyplinowane i oparte na nienaruszalnych wartościach. Kiedy Ania wraca do swojej rzeczywistości, jest już inną osobą - o wiele bardziej refleksyjną i lepiej rozumiejącą świat.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 317
Przemysław | 2015-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lutego 2015

Trochę żałuję, że nie przeczytałem tej książki w dzieciństwie. Choć nie wiem, czy wtedy bym polubił główną bohaterkę. Teraz mi się jakoś nie udało. Ale pomysł na wędrówkę po czasie i czarodziejski zegar bardzo mi się podoba. Całkiem niezła.

książek: 754
Aeona | 2014-11-29
Na półkach: Przeczytane

Kolejna książka sentymentalna i pachnąca dzieciństwem.Uwielbiam ją do dziś za mozliwość podróżowania w czasie.Świetna lektura,którą bardzo szybko się czyta,taka rozrywka na niedzielne,deszczowe popołudnie.
Pozdrawiam!

książek: 974
Lucy | 2014-04-30
Na półkach: Przeczytane

Interesujące zderzenie całkowicie odmiennych kultur i realiów historycznych prezentowanych przez bohaterki jeszcze bardziej pokazuje, jak bardzo mimo wszystko są do siebie podobne. Przeżywają te same emocje i rozterki. Tylko mówią w inny sposób i inaczej je pokazują. Dobra lekcja, że wszyscy mamy potrzeby takich samych emocji, nieważne jak się ubieramy.

książek: 602
Pinacolada | 2015-02-23
Na półkach: Audiobook, Przeczytane, Ulubione

Bardzo ciekawa historia wędrówki w czasie. Świetnie pokazane czynności dnia codziennego w 1880 i 1960 roku:) śmieszne sytuacje wywołują uśmiech na twarzy.

książek: 854
Eudaimonia | 2014-04-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Anda to niejako „starsza siostra” Małgosi („Małgosia contra Małgosia” Ewy Nowackiej). Jest to starszeństwo kreacji, nie wieku. Nieco młodsza metryklanie, tak samo naiwna, w zbliżonym stopniu infantylna i zadziorna.

Andzie nie zafundowano takich obyczajowych i historycznych perturbacji, jakie były udziałem Małgosi. Trafiła do minionego stulecia, spotkała znajome – choć epokowo zmienione – osoby, miała szansę i dostosowania się, i czerpania wiedzy, i znakomitej zabawy. Żadnej z tych szans nie wykorzystała. Czupurna, mało elastyczna, niezależna i bezkompromisowa buntuje się bez końca i zamiast obserwować i z obserwacji pozyskiwać wiedzę, traci czas i wpada w coraz silniejsze turbulencje.

Anda nie posiada nawet szczątkowej wiedzy o epoce, do której została przeniesiona. W wiedzę tę czternastolatka powinna być przecież wyposażona. W orientację historyczną wykraczającą poza przypomnienie, że o Polsce ówczesnej powiedzieć można było wiele, nie to wszakże, że była państwem...

książek: 290
Yoruichi | 2010-07-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Czasami zastanawiałam się, jakby to było, gdybym urodziła się w innych czasach. Wyobrażałam to sobie z łatwością. Piękne suknie, mężczyźni w garniturach, więcej czasu na samo życie, a nie ciągła pogoń za zyskiem i karierą. Jednak lektura "Godziny pąsowej róży" diametralnie zmieniła mój pogląd na podróże w czasie.
Gdybym z obecną świadomością obudziła się pewnego ranka w przedwojennej Warszawie, zginęłabym zaraz po wyjściu na ulicę - albo zginęłoby samo miasto patrząc na moje dokonania.
Anda, czyli Ania to zbuntowana nastolatka, która ma za nic obowiązujące reguły. Pewnego dnia, gdy chce uniknąć kary, cofa wskazówki starego holenderskiego zegara, który należał do jej babki. Następnego dnia, zamiast w popielatych spodniach, budzi się w białych, sięgających łydki, perkalowych majtkach z falbankami. Później popełnia już jedną gafę za drugą.
Książka z dziedziny "za moich czasów, to...", jednak bez moralistycznych wywodów karcących młodzież.
Gorąco polecam.

książek: 998
Petit | 2013-12-11

Babciu, kocham cię za polecenie tej książki!
W wieku lat 11 sięgnęłam po nią z niechęcią, a odłożyłam z uśmiechem na ustach.
Wiele książek czytam ponownie, bo zapomniałam już historii, ale tej... chyba nigdy!

książek: 814
syla50 | 2011-03-12

Książka czytana w dzieciństwie ale zapamiętana na całe życie, na tyle dobra żeby po latach chcieć ją mieć, kupiłam ją z myślą o dzieciakach ale też o sobie.

książek: 27
Mostilia | 2014-05-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przez wiele lat próbowałam przekonać babcię, że nie wszystkie książki, które mi poleci mnie odstraszają. Chociaż, faktycznie, nie mogłyśmy nigdy trafić na powieść zachwycającą nas obie.
Wszystko zmieniło się od momentu w którym, naprawdę wiele lat temu, pokazała mi "Godzinę Pąsowej róży" autorstwa Marii Kruger.
Nastoletnia bohaterka cofa się w czasie i... W zasadzie to samo mnie zachwyciło i wywołało uśmiech na mojej twarzy! Nieraz zastanawiałam się jakby to było jakbym urodziła się wcześniej albo gdzie indziej i zaczynałam mieć na to odpowiedź!
Książkę odłożyłam z uśmiechem na twarzy i przekonaniem, że do niej wrócę. I do dzisiaj czyniłam to wielokrotnie za każdym razem będąc tak samo zachwyconą.
Mimo, że książka ma już naprawdę wiele lat mogę ją z lekkim sercem polecić każdemu kogo ciekawi jak współczesna nastolatka odnajdzie się w starszych czasach. Chociaż nie wiem czy współczesna to dobre określenie ;> W końcu nasza bohaterka naprawdę "nie urodziła się wczoraj"!...

książek: 258
Devilek | 2014-02-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Tym, co najbardziej uderza w książce jest świadomość, jak szybko i drastycznie zmienił się świat na przełomie XIX i XX wieku.

Gdybyśmy teraz cofnęli się o 80 lat, to nie byłoby tak źle - całkiem nieźle znamy czasy 1934 roku, nie są aż tak odmienne od naszych. Ale dla bohaterki książki jest to szok. Różnica między 1960 a 1880 jest tak rażąca, że nawet osobie zaznajomionej z historią i kulturą byłoby trudno się pozbierać. A co dopiero, skądinąd nieco głupiej, 14-latce?

Całość czyta się łatwo, przyjemnie, z lekkim rozbawieniem - aż szkoda, że nie znajduje się ona w kanonie lektur szkolnych. Samo porównywanie epok jest nawet zabawne (gdyby nie ta w/w świadomość), można się wiele nauczyć bądź zachęcić do uczenia. Bo książka mimochodem, ale jednak, pokazuje, jak ważna jest choćby najmniejsza wiedza o dawnych czasach.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd