Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,12 (234 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
12
8
27
7
45
6
51
5
38
4
24
3
17
2
3
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
258
język
polski
dodał
Andrea_Deer

Dramat Wyspiańskiego rozliczający się z mitami romantyzmu. Akcja toczy się głównie na deskach teatru krakowskiego, a głównym bohaterem jest Konrad, który sam w sobie jest nawiązaniem do III części Dziadów Mickiewicza. W dramacie Wyspiańskiego to on walczy z postawami ludzkimi we współczesnej Polsce i złudzeniami w jakie wpędził Polaków romantyzm. Walczy o sztukę czystą, która będzie...

Dramat Wyspiańskiego rozliczający się z mitami romantyzmu. Akcja toczy się głównie na deskach teatru krakowskiego, a głównym bohaterem jest Konrad, który sam w sobie jest nawiązaniem do III części Dziadów Mickiewicza. W dramacie Wyspiańskiego to on walczy z postawami ludzkimi we współczesnej Polsce i złudzeniami w jakie wpędził Polaków romantyzm. Walczy o sztukę czystą, która będzie przedstawiać prawdę i która zmieni ludzi, skłoni ich do czynu.
Wstępem wydanie Biblioteki Narodowej opatrzyła Aniela Łempicka.

 

źródło opisu: Ossolineum, 1948

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 382
Marta | 2012-05-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2012

"Wyzwolenie" to próba otrząśnięcia się z romantycznych mitów, które wrosły w świadomość Polaków. Już nie jesteśmy przedmurzem chrześcijaństwa, nie ma co z siebie robić męczenników, rola poezji i poety jest nieznacząca... onrad, który trafił tu wprost z mickiewiczowskich "Dziadów" wcale nie jest takim wielkim bohaterem, jakby się mogło wydawać.
Wszystko to jest ujęte w ciekawą konwencję teatru w teatrze. Wyspiański rewelacyjnie włączał nawiązania do romantycznych utworów (chociaż Szekspir też się pojawiał), do mitologii, czy ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej. Nie czytało się może tego najlepiej, bo jednak to dramat, mimo wszystko wielkim plusem jest oryginalny pomysł, i odwaga Wyspiańskiego. Poza tym, wydaje mi się, że utwór jest ciągle aktualny, co potwierdzić może chociażby ten cytat: "U nas kraj gościnny. No, tak się zmieści każdy złodziej. No tak. Ale on zawsze będzie wiedział, że jest złodziej".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatni portret Melanii. Powieść o poszukiwaniu wieści

Zupełnie szalona książka. Plejada barwnych typów i postaci. Najzabawniejsze są według mnie te momenty w których w Nikoli budzi się feministka. Zakończ...

zgłoś błąd zgłoś błąd