Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dramat Wyspiańskiego rozliczający się z mitami romantyzmu. Akcja toczy się głównie na deskach teatru krakowskiego, a głównym bohaterem jest Konrad, który sam w sobie jest nawiązaniem do III części Dziadów Mickiewicza. W dramacie Wyspiańskiego to on walczy z postawami ludzkimi we współczesnej Polsce i złudzeniami w jakie wpędził Polaków romantyzm. Walczy o sztukę czystą, która będzie...

Dramat Wyspiańskiego rozliczający się z mitami romantyzmu. Akcja toczy się głównie na deskach teatru krakowskiego, a głównym bohaterem jest Konrad, który sam w sobie jest nawiązaniem do III części Dziadów Mickiewicza. W dramacie Wyspiańskiego to on walczy z postawami ludzkimi we współczesnej Polsce i złudzeniami w jakie wpędził Polaków romantyzm. Walczy o sztukę czystą, która będzie przedstawiać prawdę i która zmieni ludzi, skłoni ich do czynu.
Wstępem wydanie Biblioteki Narodowej opatrzyła Aniela Łempicka.

 

źródło opisu: Ossolineum, 1948

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (393)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 310
Kruszynka | 2014-12-03
Na półkach: Przeczytane

Genialny dramat Wyspiańskiego!
Sądzę, że nasze kłopoty z jego rozumieniem biorą się z braku dostatecznej wiedzy z zakresu literaturoznawstwa, historii, życia społeczno-literackiego tamtego okresu oraz szeroko pojętej kultury. Utwór ten jest przesycony aluzjami, nawiązaniami do autentycznych wydarzeń oraz motywów obecnych w mitologii, literaturze, kulturze. Wyspiański miał ogromną wiedzę i równie imponujący talent, które pozwoliły mu swobodnie operować przeróżnymi symbolami i figurami.

Nie wiem, czy ktoś poza polonistami jest w stanie się nim zachwycić, gdyż sądzę, że niewiele osób ma takie zainteresowania (co nikomu nie ujmuje i jest całkowicie zrozumiałe! nie ma tu miejsca na wywyższanie nikogo, bo nie o to chodzi), ale polecam każdemu, choćby dlatego, że to jedna z naszych polskich literackich perełek, którą możemy pochwalić się w Europie. :)

Pozdrawiam!

książek: 658
Kryanka | 2016-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2016

Nie będę się kreować na znawcę wielkiej literatury: niewiele zrozumiałam. Wyspiański odleciał w kierunku "Dziadów" Mickiewicza i z wyżyn artystycznego natchnienia roztacza podobną aurę tekstu pisanego pod wpływem czegoś mocnego.

książek: 327
Marta | 2012-05-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2012

"Wyzwolenie" to próba otrząśnięcia się z romantycznych mitów, które wrosły w świadomość Polaków. Już nie jesteśmy przedmurzem chrześcijaństwa, nie ma co z siebie robić męczenników, rola poezji i poety jest nieznacząca... onrad, który trafił tu wprost z mickiewiczowskich "Dziadów" wcale nie jest takim wielkim bohaterem, jakby się mogło wydawać.
Wszystko to jest ujęte w ciekawą konwencję teatru w teatrze. Wyspiański rewelacyjnie włączał nawiązania do romantycznych utworów (chociaż Szekspir też się pojawiał), do mitologii, czy ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej. Nie czytało się może tego najlepiej, bo jednak to dramat, mimo wszystko wielkim plusem jest oryginalny pomysł, i odwaga Wyspiańskiego. Poza tym, wydaje mi się, że utwór jest ciągle aktualny, co potwierdzić może chociażby ten cytat: "U nas kraj gościnny. No, tak się zmieści każdy złodziej. No tak. Ale on zawsze będzie wiedział, że jest złodziej".

książek: 244
K8W | 2015-03-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 marca 2015

Ironiczny dramat wyśmiewający przede wszystkim romantyzm Mickiewicza, w którym Wyspiański udowadnia, że potrafi pisać nie mniej natchnionym i patetycznym językiem. Ciekawy zabieg przy końcu dramatu, który mi się skojarzył z filmami Woody'ego Allena :) Myślę, że powinien być czytany w szkole jako odtrutka po Dziadach.

książek: 933
sPinacz | 2011-07-06
Na półkach: Przeczytane, Filologiczne
Przeczytana: grudzień 2010

Nikt nic nie wie :) ale maski były fajne

książek: 169
Barbara Gazda | 2014-08-26

Ciężko było mi zrozumieć całość, ale po obejrzeniu spektaklu w teatrze i przeczytaniu dramatu mniej więcej mi się to udało. Warto przeczytać.

książek: 422
Metal Szlachetny | 2015-04-23
Na półkach: Przeczytane

Niesamowicie złożony i inspirujący do odkodowania zawartych w nim informacji, odniesień i...emocji dramat.

książek: 111
MateuszMazurkiewicz | 2014-12-27
Na półkach: Przeczytane

Kiepska, albo nie zrozumiałem z niej nic. Czytałem kupę lat tamu więc ciężko stwierdzić.

książek: 1604
Magda | 2011-05-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok
książek: 325
Midsummer12 | 2015-03-06
Przeczytana: 2011 rok

"Wyzwolenie" to niesamowicie trudny tekst. Gdybym nie musiała, nigdy bym go nie przeczytała. Polecam tylko największym miłośnikom dramatu.

zobacz kolejne z 383 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd