Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rhezus, t.1, ks.2: Zielone oczy wyroczni

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Legenda Cierniowych Tatuaży". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Fabryka Słów
6,37 (172 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
11
8
19
7
50
6
41
5
26
4
8
3
7
2
2
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7574-139-1
liczba stron
228
język
polski
dodała
Indyviduum

Choć przyzywał śmierć na wszelkie sposoby, nie przyszła po niego.

Przeklęty ukarany za szaleństwo innego człowieka.
Egzorcysta chcący odkryć największy sekret tamtego świata.
Demon gotów poświęcić się w imię miłości.
Wyrocznia pragnąca nieśmiertelności.
Losy ich wszystkich splatają się niczym macki potwora.

Rhezus Rabalder powraca na szlak śmierci.

 

źródło opisu: www.fabryka.pl

źródło okładki: www.fabryka.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (363)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1740

Czytało się przyjemnie, chociaż akcji jako takiej brakuje. Rhezus skupia się wyłącznie na odzyskaniu Agresji i zmierzeniu się z Wyrocznią.
W części pierwszej każdy rozdział poświęcony był innemu wyzwaniu mogącemu przynieść Rhe upragnioną śmierć, tutaj przedstawione są po kolei historie postaci.
Zakończenie mnie rozczarowało, było szybkie, niepozostawiające nadziei na odwrócenie losu.
Wolałam "Rhezusa" w formie opowiadań, druga część wydaje się być (martwym) zalążkiem dłuższej powieści.

książek: 24
Kuroneko | 2015-02-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Więc TO jest jedna z moich definitywnie ulubionych książek. Tak, jest patetycznie. Tak, jest obrzydliwie. Tak, jest dziwnie. I tak, nie każdemu przypadnie do gustu dość specyficzna treść. Cóż, być może nie każdy dotrwa tak daleko, by móc pod tą nekrofilią, zoofilią, sadyzmem i uwielbieniem dostrzec jakieś głębsze walory.

Niemniej jednak - bardzo dobrze napisana, bardzo dobrze szokująca, pamiętam ją dość szczegółowo (ekhm!) mimo, że przeczytałam ją dobre kilka lat temu.
Polecam szczególnie znudzonym, cynicznym duszom.

książek: 198
Adrian | 2015-04-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 kwietnia 2015

Trochę trudno mi ocenić tę książkę. Na pewno jest lepsza od pierwszej części, chyba więcej się dzieje, wątek jest ciekawszy - ciągłe szukanie śmierci z pierwszej części było już nudne. Trochę przesadzono z obrzydlistwami szczególnie jak na każdym kroku zbierało się komuś na wymioty. Zakończenie trochę rozczarowujące. Moim zdaniem serie można już było zamknąć, ale zobaczymy czy kolejna część jest/będzie lepsza czy może będzie laniem wody... lub ponownym, nudnym szukaniem śmierci.

książek: 61
Azot | 2015-01-16
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Tak jak poprzedniczka - przyjemna, lekko się ją czyta, a jednocześnie posiada sensowną fabułę nad którą można się skupić. I nie sadzi po oczach zbędną epickością/bohaterstwem jak wiele tytułów na polskim rynku.

Za dodatkowy plus zdecydowanie uznaje lepsze - ciekawsze i nieco głębsze, rozwinięcie wątków i postaci.

książek: 323
Fenrir | 2010-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lipca 2010

Po dość dobrej części pierwszej spodziewałem się że druga też taka będzie, jednak drugi tom mnie lekko rozczarował. Ciąg dalszy historii przeplata się ze wspomnieniami innych bohaterów a koniec rozczarowuje.

książek: 78
Arkadiusz Dorszyk | 2014-12-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 grudnia 2014

Czym byłaby wieczna tułaczka bez swojej miłości? Rhezus Rabalder nie wyobraża sobie wiecznego życia bez ukochanej Agresji. Dlatego też chce za wszelką cenę ją odzyskać. Pomoże mu w tym (a przynajmniej spróbuje) jeden z najzdolniejszych egzorcystów na świecie: Maximilian Ozysh, zwany Okularnikiem. Nie jest to łatwym zadaniem odnaleźć i wezwać Demona, zwłaszcza tak potężnego jak Agresja. Przyjdzie głównemu bohaterowi znów zmierzyć się z Wyrocznią. Sytuacja nieoczekiwanie się skomplikuje na kilku płaszczyznach. Róża Jakobsze przedstawia świat, w którym wszystko co ludzkie jest marne, brzydkie, nie warte nawet najmniejszej emocji. Autorka nie filozofuje, stwierdza wyraźnie, że świat ludzi jest okrutny, nie ma w nim żadnych pozytywów. Za to świat Demonów, dawnych bogów to istny raj, gdzie człowiek jest w stanie poczuć swe najpiękniejsze uczucia i delektować się nimi, nie chcąc ich już nigdy stracić. W drugim tomie znów pojawiają się rozdziały poświęcone danemu bohaterowi jak...

książek: 301
ilo99 | 2016-10-31
Na półkach: Przeczytane

Mam bardzo mieszane uczucia po lekturze. Książka jest szalenie nierówna. Co mam na myśli? Już tłumaczę. Po pierwsze występuje w niej kilku narratorów. O ile niektórzy z nich potrafią zachwycić swoją historią, sposobem w jaki ją relacjonują, to inni, cóż, denerwują. Rozumiem, że tan zabieg miał na celu przybliżyć sylwetki bohaterów opowiadań, lecz wydaje mi się, iż nie został do końca przemyślany. Charakterystyczna postać egzorcysty ze swadą przybliżającego swój życiorys w pierwszym rozdziale, gubi się gdzieś w kolejnych. Nie jest już tak pełna życia i wigoru, pozostaje marnym cieniem. Główny bohater Rhezus, raz jest bezwzględnym mordercą, a już za chwilę opadają go wątpliwości natury moralnej. Doceniam natomiast temat opowiadań, sposób ukazania demonów i przemyślany świat przedstawiony. Niestety, głównym zarzutem, jaki mam do autorki to kulejący język. Koszmarki typu: „zbliżywszy się bliżej” świadczą o braku jeszcze jednego, uważnego przeredagowania tekstu. Nie wiem po czyjej...

książek: 648
Bartek1985 | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lutego 2011

Wciagajaca lektura ale jednak przy zadnej ksiazce wczesniej nie na wkurzalem sie jak przy tej i nie chodzi tu o same zakonczenie. Smutna jest i tyle(przynajmniej moim zdaniem)

książek: 333
Nesta | 2012-09-25
Na półkach: Przeczytane

Ta część zdecydowanie lepsza. Podoba mi się w tej histori, że nie ma tu jednoznacznie złych czy dobrych bohaterów. Naserva, który zabija na zlecenie w imię miłości do swojej Wyroczni. Rhezus poszukujący śmierci i zostawiający na swojej drodze morze krwi swoich ofiar. Każdy z bohaterów ma bardzo przejmującą historię życia. Postać egzorcysty Okularnika najbardziej przypadła mi do gustu i nadała książce humorystyczny akcent. Myślę, że kolejna część "Przysięgam na Naturę" będzie jeszcze lepsza i czekam na nią z niecierpliwością. Szkoda tylko, że pani Jakobsze z tego co wiem nie zaczęła jeszcze jej pisać.

książek: 125
bw38031 | 2012-02-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 lutego 2012

Świat stworzony przez autorkę aż się prosi o rozwinięcie i opisanie szczegółów - kim są bogowie, jakie są kraje, jakie demony, umiejętności egzorcystów itp. Jakobsze jednak zamiast tego spłaszcza i spłyca książkę, która mogłaby być dziełem nawet na kilka tomów. Wielka strata. A w tym wszystkim daje jedno z najgorszych i najbardziej bezsensownych zakończeń, jakie kiedykolwiek czytałem. Szkoda!

zobacz kolejne z 353 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd