Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
5,71 (258 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
13
8
15
7
65
6
57
5
43
4
27
3
28
2
4
1
4
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8374692332
liczba stron
279
słowa kluczowe
Małgosia Warda
język
polski

"Ominąć Paryż" to przede wszystkim piękna opowieść o przyjaźni, która przetrwała od dzieciństwa do dorosłości. To również frapująca opowieść o miłości i poszukiwaniu szczęścia. Składają się na nią cztery misternie splecione historie, opowiadane przez cztery młode kobiety. Wartka akcja i zaskakujące rozwiązania sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. Piękny język, niemal impresjonistyczna...

"Ominąć Paryż" to przede wszystkim piękna opowieść o przyjaźni, która przetrwała od dzieciństwa do dorosłości. To również frapująca opowieść o miłości i poszukiwaniu szczęścia. Składają się na nią cztery misternie splecione historie, opowiadane przez cztery młode kobiety. Wartka akcja i zaskakujące rozwiązania sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. Piękny język, niemal impresjonistyczna łatwość chwytania chwili i oddawanie realiów współczesnej Polski czynią z tej powieści obraz malowany słowem.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (582)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2836
Anna | 2015-07-31
Przeczytana: 31 lipca 2015

Poleciła mi ją koleżanka, twierdząc, że to kolejna książka Małgorzaty Wardy, która bardzo jej się podobała. Mnie, niestety, wcale.
Przez niemal 80 stron starałam się połączyć w jakiś sposób wszystkie wspomnienia czterech przyjaciółek, do których - wg intencji autorki - wracała każda z nich. Do tego wszystkiego autorka opowiadała nam o ich teraźniejszym życiu; ich perypetiach zawodowych, uczuciowych, codziennych problemach, wątpliwościach, romansach. Wszystko to jakoś wymieszane i -szczerze mówiąc - nie wzbudzające szczególnych emocji.

Spodziewałam się czegoś więcej, ale widać moje oczekiwania są zbyt wygórowane, a mój gust nie pokrywa się z gustem koleżanki. Mam nadzieję, że inne książki tej autorki okażą się lepsze.

książek: 5777
Justyna Antoniewicz | 2015-04-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 kwietnia 2015

Opowieść opowiada o młodych kobietach i prawdziwej przyjaźni,,,które dorastały od najmłodszych lat, mieszkające w Gdyni...historia średnio mnie zaciekawiła, bardzo nużyła mnie rozczarowała ta powieść spodziewałam się czegoś lepszego. Nie za ciekawa fabuła, mało akcji, ale dotrwałam do końca książki przeczytałam.

książek: 970
Kachusek | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 maja 2014

Coś mrocznego jest w książkach Pani Wardy, zawsze jakiś trudny wątek, który nadaje taki klimat. Zarówno Ominąć Paryż jak i Czarodziejka zrobiły na mnie wrażenie, ale takie napawające lękiem. Czyta się dobrze, książka pochłania jednak wiem, że te dwie w zupełności mi wystarczą i więcej po tę autorkę nie sięgnę. Wolę bardziej pozytywne i optymistyczne pióro :)

książek: 390
Elżbieta | 2015-06-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 czerwca 2015

Trzecie spotkanie z Małgorzatą Wardą myślę, że wkrótce dołączy do grona ulubionych przeze mnie pisarzy.

"Ominąć Paryż" to przed wszystkim opowieść o przyjaźni czterech dziewczyn, która przetrwała od piaskownicy do dorosłości.

To opowieść o poszukiwaniu szczęścia, miłości...
"Pocieram ręką oczy, bo zaczynają mi łzawić i jest mi tak potwornie- uświadamiam sobie, że dla takiego jednego momentu, jaki oni przeżywają, może warto poświęcić nawet całe życie. Zagryzam usta i płaczę bezgłośnie także dlatego, że gdybym wstrzymała oddech, usłyszałabym wydobywające się z ich mieszkania dźwięki mojego ukochanego jazzu".........,
rozterkach "Patrzyłam na moją obrączkę ślubną- wąską, złotą i jakoś nagle mało ważną. Kiedyś sądziłam, że jeśli doszłoby do czegoś takiego, obrączka zaciążyłaby mi na palcu, przykuła mój wzrok, sparaliżowała myśli. Ale tak się nie stało. Patrzyłam na nią obojętnie (...)"......
wzajemnym wspieraniu się w trudnych chwilach, bez słodzenia- naturalna a zarazem...

książek: 756
Anna | 2014-09-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 września 2014

Mam mieszane uczucia. Nie wiedzieć czemu, często dotyczą one prozy tej autorki. Narzekam i czytam – tak to można streścić. Ujęcia tematów są dla mnie niepokojące, bohaterowie prawdziwi w swoich psychologicznych okrucieństwach. Kawał dobrej prozy, w pięknym opakowaniu literackiej różnorodności, który po połknięciu pozostawia w głowie osad jak goryczkę na języku.
Powieść o przyjaźni, próbach miłości, miłości i o tym, że każdy z nas omija jakiś swój Paryż tak długo, jak się da.

książek: 182
kachna | 2014-04-08
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 27 marca 2014

Opinia na temat tej książki nie jest łatwa do wyartykułowania ...
Drażnił mnie sposób narracji, ale wciągnęły losy bohaterów. Okładka koszmarna - ktoś kto ją wymyślił zaniżył z pewnością jej sprzedaż i chęć sięgnięcia na półkę w bibliotece.
Mimo wszystko dam jednak plusa, za wspomnienia i powrót do młodości, za to że jak trzeba to jest bluzg a nie słodkie bla bla

książek: 1222
marola | 2011-04-14
Przeczytana: 13 kwietnia 2011

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. Podoba mi się jej styl pisania. Pomysł z czterema przyjaciółkami - narratorkami uważam za ciekawy. Dzięki temu poznajemy ich losy i zazębiające się problemy z czterech relacji. A temat - taki trochę artystyczny i z Francją w tle... Do tego trochę miłości i szaleństwa, trochę łez i tajemnic z przeszłości.
Polecam szczerze.

książek: 1564
Agussiek | 2011-02-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2011

Ominąć Paryż to pierwsza, ale z pewnością nie ostatnia, powieść Małgorzaty Wardy, którą przeczytałam. Autorka opowiada równolegle historie czterech młodych dziewcząt, które łączy przyjaźń i wspólna przeszłość. Basia, Joanna, Magda i Aneta dorastały razem na gdańskim blokowisku, a w dorosłym życiu, rozsiane po całej Polsce, nadal utrzymują ze sobą kontakt i wspierają w codziennych kłopotach. Każda z nich znajduje się w innym punkcie życia i ma inne problemy. A tych znajdziemy w powieści całą masę: stres przed planowanym ślubem i obroną dyplomu, brak pracy i przystojny sąsiad, który nieźle namiesza, duchy z przeszłości, które nie pozwalają na szczęśliwe życie oraz rozterki młodej artystki, która musi wybrać między dwoma mężczyznami.

W powieści sporo się dzieje. Jest zabawnie i interesująco. Wbrew różowej, kiczowatej okładce, która raczej odstrasza niż przyciąga, treść wydała mi się przekonująca. Czyta się szybko, łatwo i przyjemnie.

Więcej recenzji na moim blogu:...

książek: 1074
ovillo | 2012-03-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 marca 2012

Jak wartka akcja???
Jak akcja w ogóle???
Jakie realia rzeczywistości???

Dla mnie największy sens ma słowo "ominąć".

książek: 544
paulame | 2010-09-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

najlepsza książka Wardy

zobacz kolejne z 572 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd