Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Eichmann w Jerozolimie - rzecz o banalności zła

Eichmann w Jerozolimie - rzecz o banalności zła

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Szostkiewicz Adam
tytuł oryginału
Eichmann in Jerusalem. A report on the banality of evil
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
83-7006-027-7
liczba stron
420
słowa kluczowe
zagłada, holocaust,
język
polski
typ
papier
dodała
Agnieszka
7,36 (147 ocen i 15 opinii)

Opis książki

Dramatyczne dzieje procesu Adolfa Eichmanna, mordercy zza biurka, współodpowiedzialnego za Holocaust. Książka jest opatrzona słynnym podtytułem, w którym pojawia się jedno z najdonioślejszych sformułowań zrodzonych w stuleciu totalitaryzmów: "banalność zła". Relacja Hannah Arendt to nie tylko znakomity literacko klasyczny reportaż sądowy, lecz także esej o mechanizmie państwa totalitarnego...

Dramatyczne dzieje procesu Adolfa Eichmanna, mordercy zza biurka, współodpowiedzialnego za Holocaust. Książka jest opatrzona słynnym podtytułem, w którym pojawia się jedno z najdonioślejszych sformułowań zrodzonych w stuleciu totalitaryzmów: "banalność zła". Relacja Hannah Arendt to nie tylko znakomity literacko klasyczny reportaż sądowy, lecz także esej o mechanizmie państwa totalitarnego oraz mentalności jego twórców i sług. Autorka, jeden z najwybitniejszych, niezależnych umysłów naszego wieku, nie cofa się zarazem przed postawieniem pytań o istotę postaw Żydów europejskich w obliczu Zagłady. Książka bezcenna dla wszystkich, którzy interesują się historią i polityką XX wieku, a także pogłębioną interpretacją centralnych problemów naszych czasów.

 

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3579
Kalissa | 2014-01-28
Przeczytana: 28 stycznia 2014

Podziwiam autorkę za jej chłodną i ironiczną relację z procesu Adolfa Eichmanna w Jerozolimie. Naturalnym odruchem było przecież widzieć w Eichmannie samego diabła, ogarniętego skrajnym antysemityzmem, który knuł swoje zbrodnicze myśli wytępienia narodu żydowskiego. Eichmann był jednym z wysokich urzędników III Rzeszy Niemieckiej, swoim działaniem i poprzez swoje decyzje wcielił w życie „ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej” – a tym samym skazał na straszną śmierć miliony ludzi. Wina Eichmanna nie budziła żadnej wątpliwości. Książka jest bardzo suchą relacją nie tylko z procesu w Jerozolimie, ale także przedstawia karierę samego Eichmanna, wreszcie wskazuje w liczbach ogrom tragedii, jaki spotkał Żydów europejskich!

Prawda,że Arendt bardzo krytycznie widziała sam proces Eichmanna w Jerozolimie. Zauważyła bardzo słusznie zresztą, że przedmiotem procesu powinny być czyny Eichmanna, a w rzeczywistości proces ten miał na celu pokazanie ogromu tragedii, jaka spotkała Żydów, miał...

książek: 743
Henry_Rackham | 2015-01-29
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2015

Proces Eichmanna jest tylko pretekstem do pokazania historii Holokaustu w Europie, z lektury książki H. Arendt wynika jednoznacznie, że cała Europa, ba świat był antysemicki. W czasie wojny różne kraje Europy zachodniej mogły przeciwstawić się ostatecznemu rozwiązaniu, jednak tego nie zrobiły, wyjątek stanowi Dania, która zdecydowanie przeciwstawiła się nazistom chroniąc Żydów przed deportacją na wschód. Ale nie pozostawia także suchej nitki na swoich współbraciach którym zarzuca zbyt dużą uległość i pomoc hitlerowcom w eksterminacji. ( szczegóły w książce )
Książkę Hannah Arendt czyta się ciężko, jest tu dużo liczb, mnóstwo dygresji przerywającej narrację oraz odbiegania od głównego wątku. Ale książka pokazuje inne spojrzenie na zagładę Żydów mimo, że mówi o faktach szeroko znanych jednak pokazanych w innym świetle

książek: 73
Dubenschmitz | 2013-06-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2013

Bardzo dobra książka, krok po kroku opisane jak naziści zmieniali swoje podejście do "kwestii żydowskiej". Podejście z administracyjnego, prawnego, "technicznego" punktu widzenia. Eichmann to był naprawdę bezbarwny facet, ale karierowicz jakich i dzisiaj spotykam, tylko w zupełnie innych okolicznościach.

książek: 43
Magdalena | 2014-02-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2014

Trudno potępić w czambuł książkę wprowadzającą pojęcie banalności zła, które stało się jednym z głównych sposobów myślenia o zbrodniach nazistowskich popełnionych na narodzie żydowskim. Kiedy jednak w liście do Arendt Gershom Scholem zarzucił autorce, że sformułowanie to brzmi jak slogan, pomyślałam, że chociaż to liścik w aneksie, że to dodatek, że na końcu - to jest to najtrafniejsze określenie, jakie w tej książce znalazłam. I najtrafniejsze co można o tej książce powiedzieć.
Bo ja uważam, że "Eichmann w Jerozolimie" to rzecz przereklamowana. Owszem - łatwo mi narzekać teraz kiedy o II wojnie światowej oraz o Holocauście jest tyle publikacji mniej lub bardziej naukowych. Nie zamierzam wcale podważać wkładu, jaki praca Arendt wniosła do światowej myśli. Uważam, że jest to naprawdę ciekawy reportaż, który nieźle oddaje sposób, w jaki mogła funkcjonować psychika Eichmanna. Mówię "mogła", bo uważam, że lepiej nie wystawiać jednoznacznych ocen, w czym różnię się od pani Arendt, która...

książek: 235
Konkwistadorrr | 2013-01-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2010 rok

Po tej książce opinia mi taka pozostała w głowie. Oooo, w końcu jakiś uczciwy Żyd (tu Żydówka) zabrał się za poważne pisanie o całkiem poważnym problemie jakim była smutna historia Żydów (między innymi ich, II wojna światowa to cierpienie innych narodów na równi z Żydami) mordowanych przez Niemców (nie jakichś tam socjalistów narodowych tajemniczych, co akurat jest prawdą, ale podstawa to to, że byli to Niemcy). Książka ukazuje historię Eichmana, który był odpowiedzialny za transporty "braci starszych w wierze" (nie tylko ich) do obozów zagłady zwanych obozami pracy. Nie czytało mi się tego dobrze, ale nie ze względu na treść, ale język autora. W każdym bądź razie jak dla mnie pani Arendt to uczciwa Żydówka, a takich to "ze świecą szukać".

książek: 0
| 2011-01-07
Na półkach: historia, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 stycznia 2011

Krótko napiszę, nie rozumiem zachwytu i kontrowersji tej książki. Jest ona zlepkiem kiepskiej wiedzy autorki na ten temat, podaje puste informację na temat skali jak i problemu polityki III Rzeszy i eksterminacji Żydów. Również w książce jej można odczuć parabole odczuć jej do osoby Eichmanna jak i do Holocaustu, raz jest krytyczna a następnie niezdecydowana. Nie jest ta książka niczym znakomitym wg mnie przeznaczona jest dla laików którzy chcą trochę liznąć problematykę poruszaną przez autorkę.

książek: 138
Adalbert | 2013-07-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zło jest nieobecnością dobra. Tak najzwyczajniej w świecie. Banalne, prawda?

książek: 2662
nellanna | 2010-07-11
Na półkach: Przeczytane

Znakomite!

książek: 750
Red | 2013-03-18
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 20 września 2013

chaos.

książek: 8
pokojzksiazkami | 2012-06-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Chyba najważniejszą myślą, która mi zostanie po lekturze będzie fakt, że Hans Frank był Żydem - jeśli wierzyć Eichmannowi, który jest "bohaterem" reportażu wybitnej publicystki Hannah Arendt. Relacja z procesu jerozolimskiego, tego byłego zbrodniarza nazistowskiego, stanowi jedną z pierwszych prób zrozumienia tego co działo się w Europie w XX wieku. Holocaust prowadzony w ramach polityki III Rzeszy, do dzisiaj stanowi zagadkę oraz jest przedmiotem dyskusji i rozważań akademickich. Tematyka zagłady narodu żydowskiego stanowi obszar zainteresowań wielu dziedzin badawczych. Czytając tą książkę, nie można spodziewać się gotowych odpowiedzi. Moim zdaniem lata 70 ubiegłego wieku stanowiły okres w którym więcej było pytań niż odpowiedzi, a sam proces Eichmanna był "niezbędną" koniecznością, aby móc zamknąć pewien etap w historii narodu żydowskiego. Nazwisko tego zbrodniarza pojawiało się na tyle często w Norymberdze, że kwestia jego ujęcia i pojmania była sprawą priorytetową dla nowo...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robin Hobb
    63. rocznica
    urodzin
    Człowiek jest jeszcze bardziej samotny, jeśli wie, że gdzieś tam w świecie dobrze się wiedzie bez niego, przyjaciołom i rodzinie.
  • Mike Resnick
    73. rocznica
    urodzin
    - Nazwij mnie jeszcze raz TOTAM, a piekło zamarznie, zanim znajdę ci te dane - ostrzegł komputer.
  • Howard Pyle
    162. rocznica
    urodzin
    Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.
  • Julian Przyboś
    114. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Manteuffel
    113. rocznica
    urodzin
  • Gregg Olsen
    56. rocznica
    urodzin
    Żaden człowiek, a przede wszystkim żaden nastolatek, nie jest normalny ani się taki nie czuje. Każdy nosi coś w rodzaju maski, która nie pozwala ludziom dostrzec tego, co – albo kto – pod nią się kryje.
  • Janusz Sławiński
    81. rocznica
    urodzin
  • Teodor Parnicki
    107. rocznica
    urodzin
    Mówicie: temu a temu należy się miano dostojne prawdy dziejowej, tamtemu zaś miano też wprawdzie dostojne, przecież dostojnością odmiennego rodzaju: oto zmyślenia poetyckiego. Przeczę. Poezja różni się od historii formą, nie zaś tym, że jedna z dwu opowieści bliższa jest prawdy dziejowej, druga zaś... pokaż więcej
  • Yū Watase
    45. rocznica
    urodzin
  • Albert Espinosa
    42. rocznica
    urodzin
    Czy mogłem tak za nią tęsknić, jeśli jej nie znałem? Istota ludzka jest pełna magii, nie do opisania. Czułem coś wyjątkowego, kiedy wracałem do niej w myślach.
  • Klaus Hagerup
    69. rocznica
    urodzin
    Po raz pierwszy w życiu zrozumiałem, czym jest książka. Książka to magiczny świat, pełen malutkich znaczków, które potrafią ożywić zmarłych, a żywym zapewnić życie wieczne
    (s. 146).
  • Jan Dobraczyński
    21. rocznica
    śmierci
    Nigdy nie mów do Boga: 'Tylko nie to', przyjmij pokornie to, co On uznał dla nas za najlepsze
  • Anna Achmatowa
    49. rocznica
    śmierci
    Requiem, Epilog I Doświadczyłam, jak twarz się zapada, Jak strach nagle wyziera spod powiek, Jak na twarzy cierpienie układa Twarde linie pismem klinowym, Jak się włosy z brązowych i czarnych Spopielałe, srebrne nagle stają, Uśmiech więdnie na pokornych wargach, Lęk się w każdym półuśmiechu czai. J... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd