Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Język na wygnaniu

Wydawnictwo: W.A.B.
7,43 (21 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
8
7
4
6
4
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Száműzött nyelv
data wydania
ISBN
83-7414-048-8
liczba stron
224
słowa kluczowe
antysemityzm, holokaust
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Pistacia

Nawet jeśli mówię o czymś zupełnie innym, mówię o Auschwitz, podsumował swą twórczość Kertész, dając jednocześnie wyraz przekonaniu, że tylko głęboko subiektywna, zakorzeniona we własnym doświadczeniu refleksja może być skutecznym narzędziem poznania. Zebrane w tym tomie eseje i przemówienia z lat 1990-2002 są tejże wiary wyrazem. Rozważania nad kulturą i historią podejmowane z perspektywy...

Nawet jeśli mówię o czymś zupełnie innym, mówię o Auschwitz, podsumował swą twórczość Kertész, dając jednocześnie wyraz przekonaniu, że tylko głęboko subiektywna, zakorzeniona we własnym doświadczeniu refleksja może być skutecznym narzędziem poznania. Zebrane w tym tomie eseje i przemówienia z lat 1990-2002 są tejże wiary wyrazem. Rozważania nad kulturą i historią podejmowane z perspektywy biografii autora nieuchronnie jego zdaniem prowadzą do wniosku, że holokaust nie był wydarzeniem obcym kulturze Zachodu, ale czymś z niej wyrosłym i do niej przynależnym. Świadectwo tej tragedii, jakie pozostawili Tadeusz Borowski, Paul Celan, Primo Levi, a nie te z filmu Lista Schindlera, który głosi triumf humanizmu – jest zatem istotnym elementem samowiedzy Europejczyka. Z tym właśnie przeświadczeniem Kertész pisze o antysemityzmie, powinnościach intelektualistów, roli literatury w kształtowaniu świadomości historycznej, o przyszłości Europy Środkowej i Wschodniej, o pozostałościach totalitaryzmów XX wieku – konformizmie, bierności, nieodpowiedzialności, podatności na demagogię. Kreśli przy tym poruszający obraz egzystencji, która budzi jego grozę – samotnej, w poczuciu obcości, pozbawionej oparcia, jakie dają społeczne więzi, bez nadziei na lepszą przyszłość, bez wiary w optymistyczną dynamikę historii. Szkice składające się na tę książkę, napisane bez patosu i erudycyjnych popisów, są znakomitym dopełnieniem prozatorskich arcydzieł Kertésza.

[opis wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (97)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1188
Tina | 2015-01-18
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Z wykształcenia jestem między innymi filologiem, dlatego każda książka poruszająca aspekty jezykowe, jest dla mnie bardzo cenna. Na temat literatury po holocauscie toczyły, toczą i mam nadzieję bedą toczyć się debaty. Ja osobiście jestem wdzięczna Imre Kertesowi za wszytkie jego książki. Pokazuje on, że pisanie "po" jest nie tylko możliwe, ale i bardzo potrzebne dla zrozumienia tamtych wydarzeń.

książek: 284
Aleksandra | 2015-04-27
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 14 kwietnia 2015

Zbiór bardzo sprawnie napisanych esejów dotyczących chyba przede wszystkim tożsamości - elementu, który w obliczu doświadczeń obozu, wojny, wykluczenia staje się szczególnie kłopotliwy. Autor stawia pytania o pamięć, a przede wszystkim o rolę języka w kształtowaniu wspomnień. Bardzo trafnie prześwietla też źródła kompleksów towarzyszących mieszkańcom Europy Środkowej. Mimo podejmowania tematów wyjątkowo trudnych, Kertesz zdolny jest pisać w sposób, który brzmi, jak pełne spokoju pogodzenie się z losem, objęcie własnych doświadczeń, zrozumienie, w jaki sposób wchłonięte one zostały przez "pamięć zbiorową", tracąc tym samym swój czysto ludzki wymiar.
Każdy esej to poniekąd sucha, pozbawiona emocji diagnoza, budowana na opisach zdarzeń i osób. Ta nieobecność silnych uczuć jest jednak ogromną zaletą. Oto głos, który mówi, że jedyne, czego by chciał, to móc wejść w posiadanie należnych mu wspomnień. Równocześnie natychmiast tłumaczy (sam sobie, sam innym, sam całemu światu), że wie,...

książek: 2169
AnnaSikorska | 2016-11-11
Na półkach: Przeczytane
książek: 521
mantono | 2016-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2016
książek: 898
Klaudia | 2016-06-26
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 lipca 2016
książek: 126
Myślozbrodniarz | 2016-04-26
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 kwietnia 2016
książek: 835
Joanna | 2015-09-25
Przeczytana: 07 lipca 2016
książek: 528
ruda | 2015-08-07
Na półkach: Przeczytane
książek: 2275
asnna | 2015-05-25
Przeczytana: 29 maja 2015
książek: 206
Paulanette | 2015-01-25
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 87 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd