Monologi waginy

Tłumaczenie: Maria Kabat
Wydawnictwo: Poradnia K
5,76 (509 ocen i 48 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
27
8
41
7
102
6
115
5
87
4
51
3
46
2
13
1
13
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Vagina Monologues
data wydania
ISBN
9788366005020
kategoria
literatura faktu
język
polski

Książka-fenomen, książka-zjawisko, książka-manifest. wydawnictwo Poradnia K wznawia kultowy zbiór bezpruderyjnych i szczerych tekstów o seksualności i traumatycznych przejściach kobiet poszerzony o nowe historie. To głos w obronie kobiet, przeciwko przemocy we wszelkich postaciach; takie przesłanie potrzebne jest w Polsce akurat teraz, kiedy ich prawa są zagrożone i trzeba o tym głośno...

Książka-fenomen, książka-zjawisko, książka-manifest. wydawnictwo Poradnia K wznawia kultowy zbiór bezpruderyjnych i szczerych tekstów o seksualności i traumatycznych przejściach kobiet poszerzony o nowe historie. To głos w obronie kobiet, przeciwko przemocy we wszelkich postaciach; takie przesłanie potrzebne jest w Polsce akurat teraz, kiedy ich prawa są zagrożone i trzeba o tym głośno mówić.

- Time’s UP! Po dwudziestu latach od premiery dodatkowe sześć historii kobiet, które miały odwagę powiedzieć #metoo. Donośny i ważny głos przeciwko przemocy wobec kobiet, gwałtom, okaleczeniom i napaściom seksualnym, ale też afirmujący nasze ciała i uczący, jak o nich otwarcie rozmawiać – mówi Joanna Bażyńska, prezeska wydawnictwa Poradnia K.

„Monologi waginy”, najpierw jako monodram, odniosły ogromny sukces na Broadwayu i zostały określone przez „New York Times” „prawdopodobnie najważniejszym zaangażowanym politycznie tekstem teatralnym ostatniej dekady”. Książka została przyjęta równie entuzjastycznie i przetłumaczono ją na kilkadziesiąt języków. Po raz pierwszy ukazała się w Polsce w 2003 roku. Obecne jubileuszowe wydanie na dwudziestolecie poszerzone jest o sześć nowych historii.

To zapis niezliczonych rozmów autorki z kobietami – szczerymi do bólu i łamiącymi wszelkie tabu. Bohaterki otwarcie opowiadają o radości, którą niesie kontakt z ciałem, dumie z kobiecości, ale i wątpliwościach, obawach i dramatach. Każdego roku w Stanach zgwałconych zostaje pięćset tysięcy kobiet. Sto milionów kobiet na całym świecie obrzezano. Przedstawicielki ofiar zabierają głos w tej ważnej książce.

Monique Wilson, działaczka na rzecz kobiet, stwierdza w posłowiu książki: „To nie jest po prostu monolog, to nie jest po prostu sztuka, tylko ważny, potężny katalizator przemian dążących do pełnej świadomości oraz sprawiedliwości wobec kobiet”. Sukces, który monodram odniósł na scenach całego świata, stał się początkiem globalnego ruchu V-Day przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt. Co roku ludzie na całym świecie wystawiają spektakl i organizują różne inne wydarzenia artystyczne i kampanie, zbierając fundusze dla kobiet i grup działających na ich rzecz. V-Day szybko przeobraził się w masowy ruch, działający aktywnie na wszystkich kontynentach; jest on obecny także w Polsce. Na cele ruchu zebrano już na całym świecie ponad sto milionów dolarów, które przeznaczone zostały na schroniska dla kobiet, ratowanie życia, zmianę przepisów prawnych, centra interwencji kryzysowej dla ofiar gwałtów i ośrodki dla ofiar przemocy domowej, a także wsparcie działaczek opiekujących się uratowanymi kobietami. „Najnowsze raporty Światowej Organizacji Zdrowia, Centrów Kontroli i Prewencji Chorób oraz ONZ wykazują jednoznacznie, że na całym świecie jedna na trzy kobiety doświadczy w swoim życiu fizycznej bądź seksualnej przemocy. To ponad miliard kobiet” – pisze Eve Ensler. Kobiety łączą się we wspólnej sprawie i jednoczą się wokół globalnego ruchu V-Day.

Fenomen „Monologów” ma szansę stać się takim motorem do zmian także w naszym kraju, teraz, kiedy jest to bardzo potrzebne. Oto, co mówi o książce Marta Lempart, przewodnicząca Ogólnopolskiego Strajku Kobiet: „W czasach One Billion Rising, Międzynarodowego Strajku Kobiet i #metoo "Monologi waginy" nie są już tylko głosem, świadectwem i inspiracją, ale powszechnym, dostępnym, przynoszącym konkretne efekty działaniem tysięcy dumnych i wściekłych kobiet, które wyszły z przestrzeni prywatnej w publiczną i już w niej pozostaną - solidarnie, odważnie, wszędzie”.

„Dziś, dwadzieścia lat później, bardzo chciałabym móc powiedzieć, że radykalny, antyrasistowski feminizm zwyciężył. Ale patriarchat, podobnie jak biała supremacja, to nawracająca epidemia. Wegetuje sobie, uśpiony w organizmie politycznym, jakim jest nasze społeczeństwo, do momentu, aż nie pojawią się aktywizujące go toksyczne warunki”.

„W Stanach Zjednoczonych, gdzie u władzy jest dzisiaj człowiek o otwarcie rasistowskich, mizoginicznych poglądach, zdecydowanie mamy do czynienia z prawdziwym wybuchem epidemii. Teraz, jeszcze bardziej niż kiedykolwiek, jest czas na opowiadanie swoich historii i na wypowiadanie ważnych słów, takich jak „wagina”, „zgwałcił mnie ojczym” czy „nasz prezydent jest potworem i rasistą”.

„Każdego roku w Stanach zgwałconych zostaje pięćset tysięcy kobiet. Sto milionów kobiet na całym świecie obrzezano. Lista zdaje się nie mieć końca. Wypowiadam na głos słowo „wagina”, bo chcę, żeby te okropieństwa się skończyły. A wiem, że nie skończą się, dopóki w pełni nie przyjmiemy do wiadomości, że nadal się zdarzają. A jedynym sposobem, żeby to osiągnąć, jest pozwolić kobietom mówić – bez strachu, bez obawy przed karą czy zemstą”.

Eve Ensler (fragmenty książki)

 

źródło opisu: http://sklep.poradniak.pl/kolekcja/nowosci/monologi-waginy-eve-ensler

źródło okładki: http://sklep.poradniak.pl/kolekcja/nowosci/monologi-waginy-eve-ensler

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1338)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 856
Anezka | 2018-11-07
Przeczytana: 07 listopada 2018

Spotkałam się z opinią że to psychologia, literatura faktu, feminizm. Jak na moje wszystkiego po trochu, lub inaczej zależy co kto będzie szukał.

książek: 406
PeggySue | 2018-09-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 września 2018

Nie robi wrażenia. Oczekiwałam solidnego podejścia do tematu, spodobały mi się przeszmuglowane „fakty” jednak one były nieludzko okrojone. Domyślam się, ze są gdzieś konkretne książki na temat kobiet, matriarchatu itp, no monologi waginy nie są jedna z nich - historie kobiet brzmią obiecująco, ale jak się je poczyta, to mam wrażenie, ze czytam jakiś zdziecinniały bełkot, momentami tak absurdalny, ze nie wiem czy to żart. Nie polecam. Niczego się stad nie dowiemy.

książek: 1903

Nie liczy się ilość, ale jakość.
Trochę mi przeszkadzały wstawki dotyczące samego wystawiania 'Monologów waginy' na scenach, ale myślę, że każda kobieta powinna przeczytać tę książkę. Może nie ma tutaj milion opowieści na każdy, nawet krępujący temat, jednak wystarczy nawet przejrzeć odpowiedzi na niektóre pytania odnośnie pochwy, aby móc poważnie zastanowić się nad naszą kobiecością i związaną z tym seksualnością. Eve Ensler stworzyła interesujący tekst, który niektórym kobietom pomoże otworzyć oczy. To jest niesamowita pozycja.
Niby stwierdzenie 'mieć jaja' oznacza kogoś twardego, ale już dawno stwierdzono, że ból porodowy jest kilka razy silniejszy niż kopniak w krocze. Czas stworzyć własny 'monolog waginy':-)

książek: 3551
jusola | 2011-08-22
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 22 sierpnia 2011

"Jak pachnie moja pochwa?" - pytanie- szok. Nie dlatego, że nie znam odpowiedzi, ale dlatego, że nie wiem, czy bym potrafiła głośno na nie odpowiedzieć. A wy?
"Monologi waginy" to niewielka książeczka z przedmową Glorii Steinem, znanej amerykańskiej feministki. W niej słynne "Monologi waginy" (krótkie tekściki związane z seksualnością oraz fizjologią kobiet) i "Dzień W" (historia ruchu, którego celem jest wyeliminowanie przemocy wobec kobiet: więcej na www.vday.org). Monologi powstały na podstawie wywiadów z setkami kobietami różnej rasy, różnego wieku, o różnych doświadczeniach intymnych. Niektóre może wydają się nieco śmieszne, pretensjonalne (dla mnie np. pytanie: "Gdyby twoja pochwa się ubierała, co by nosiła?", choć nad odpowiedzią się zastanawiałam), ale niektóre - są niesamowite ("Moja pochwa była moją wioską"). Przyświeca im idea, którą świetnie sformułowała Kinga Dunin: "Jeżeli nauczymy się afirmować kobiecą seksualność, cieszyć się nią, przestaniemy się jej wstydzić -...

książek: 625
Fleur | 2017-01-04
Na półkach: Przeczytane, Feministki
Przeczytana: 04 stycznia 2017

W przedmowie tej książki jest mowa o wstydzie związanym z poruszaną w niej tematyką. O wstydzie dotyczącym zarówno tytułu jak i wstydzie wobec kobiecego ciała. I jest to cholerna racja!
Jestem pewna, że gdybym nie występowała tu anonimowo, gdybym miała tu znajomych, którzy znają mnie z twarzy, imienia i nazwiska, to nie dodałabym tej książki. Wstydziłabym się.
I wstydzę się tego wstydu, ale tak to jest.
Natknęłam się na nią w ramach projektu Our Shared Shelf nadzorowanego przez Emmę Watson (tak, tę właśnie Hermionę) promującego literaturę z nurtu feministycznego. Podziwiam ją za to co robi, za to że pomaga, że działa w imieniu nas kobiet, że nie milczy. I że się nie wstydzi.
Bo my tak jesteśmy wychowywane. Mamy być skromne, grzeczne i ciche. Mamy spełniać oczekiwania otoczenia, realizować potrzeby mężów, dzieci, rodziców. A nasze pragnienia zostają gdzieś na szarym końcu. Wszelkie działaczki i aktywistki są zwykle nazywane wariatkami, tylko dlatego, że ośmielają się głośno domagać...

książek: 2191
Dorota_1988 | 2013-04-03
Przeczytana: 03 kwietnia 2013

Nie rozumiem zachwytów nad tą książką. Po przeczytaniu nie czuję się odmieniona, nie zrobiła żadnego wrażenia na mnie. Jest wiele ciekawszych pozycji dotyczących kobiecości i złego traktowania kobiet.

książek: 934
Prosto_z_Mostu | 2010-09-16
Na półkach: Przeczytane, E-book
Przeczytana: 16 września 2010

Ja już tak mam, że lubię wszystko, co inne i kontrowersyjne, co prowokuje, zawstydza i wywołuje burze. Takie też miałam oczekiwania w stosunku do tej książki. A po przeczytaniu czuję pewien niedosyt. Czegoś mi brak.
Pierwsza część owszem ciekawa, bo na podstawie wywiadów, historii i wypowiedzi prawdziwych, a życie jest ciekawe przecież.
Zwrócenie uwagi na zawstydzenie, na zapomnienie czy wręcz niezauważanie przez kobiety swojej „firletki” jest bardzo odważne, bo właściwie nikt do tej pory o niej nie mówił, nawet nie to, że tak nie mówił, ale w ogóle słuch o niej zaginął.
Osobiście ubolewam nad ubóstwem określeń, jakimi można ją nazwać. Bo jedne są albo zbyt medyczne, albo zbyt wulgarne, ale ośmieszające. W nazewnictwie też moim zdaniem wyraża się niesprawiedliwość i różnice w traktowaniu obu płci. Wszystko, co najlepsze, zostało zarezerwowane dla facetów.
Kobiety pełnią w świecie ważne role, mają ważne zadania, poświęcają się, kochają innych i pomagają, ale jakże często zapominają...

książek: 459
Sonia Niemirska | 2018-04-05
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 05 kwietnia 2018

„Na całym świcie jedna na trzy kobiety doświadczy w swoim życiu fizycznej bądź seksualnej przemocy."

Monologi Waginy, czyli pochwała i obrona kobiecości.

Kto w tej książce spodziewa się erotyzmu, kontrowersji i bezeceństw, to się zdziwi. Jest ona bowiem pochwałą kobiecości. Nie jest to bynajmniej bezpruderyjna prowokacja, jest to tylko (albo aż) opowieść o tej jakże wstydliwej (?) części kobiecego ciała oraz o cierpieniu milionów kobiet na całym świecie doświadczających przemocy na tle seksualnym.

Książkę można podzielić na trzy części.

Pierwsza część jest swoistym hołdem dla waginy. Tak, bo jest to część kobiecego ciała, której należy się cześć i szacunek. Jest próbą jej zauważenia, że my, kobiety MAMY WAGINĘ, że jest to immanentna część naszego ciała, która jest czymś więcej niż inkubatorem lub też maszyną do zaspokajania męskiej chuci. Ona po prostu jest. I powinnyśmy być z tego dumne. I powinna dawać nam ona przyjemność. I nie powinnyśmy się tego wstydzić.

Druga część,...

książek: 1751
cymelium | 2015-02-06
Przeczytana: 06 lutego 2015

Po przeczytaniu tej książki mam dosyć mieszane uczucia. Sięgnęłam po nią, ponieważ słyszałam tak mnóstwo różnych opinii, że postanowiłam sama wyrobić sobie zdanie na jej temat. Podobnie było w przypadku książki Pięćdziesiąt twarzy Greya. I podobnie nie rozumiem tego szumu wokół tych pozycji.
Nie wiem po co wydano tą książkę i dla kogo? W notce od wydawców czytam - ,, Istotnym przesłaniem Monologów jest próba przywrócenia językowi potocznemu naturalnego nazewnictwa intymnych części ciała kobiety (pochwa, srom, cipka). Śmiałość w ich używaniu dobrze służy, zdaniem autorki, przeżywaniu kobiecości"
Cóż, jestem już dorosłą kobietą i moja kobiecość ma się dobrze, ba nawet bardzo dobrze i nie zależy wcale od tego czy swobodnie określam anatomiczne części swego ciała. A jeżeli ktoś ma z tym kłopot to na pewno nie sięgnie po tę książkę, bo skoro nie przechodzi mu przez usta słowo ,,wagina", to na pewno nie przeczyta książki, która takowe słowo zawiera w tytule. A nawet jeżeli przeczyta, to...

książek: 446
Alicya Oss | 2014-08-16
Na półkach: Przeczytane

„Gdyby twoja pochwa umiała mówić, co by powiedziała?”

Pierwszy raz czytałam tę książkę w 2005 roku. Z perspektywy czasu z przykrością stwierdzam, że wtedy, nie pojęłam jej głębi. Nie rozumiałam jeszcze swojej seksualności i nie miałam na koncie pewnych doświadczeń. Za kolejne dziesięć lat, pewnie znów zobaczę w niej coś innego. A dziś uczepiłam się myśli, iż nie żałuję, że myślę - raczej żałuję, że nie myślę o tej części siebie, która stanowi mnie, jako kobietę.

To, co kojarzy nam się z literaturą kobiecą (jeśli w ogóle te rozróżnienie jest słuszne, jak dla mnie to zabieg czysto komercyjny), to głównie obyczajówki, romanse, no i czasami jakiś kryminał. Literatura feministyczna (tak, taki podział też istnieje) w tym kontekście jest prowokacyjna i skandalizująca. Dzieje się tak dlatego, że często staje się elementem literackiej gry, eksperymentu. Nie tylko tematycznie jest odważna. Często także w formie poszukuje nowych możliwości wypowiedzi (niepatriarchalnych). Ja tę inność...

zobacz kolejne z 1328 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pięć książek o kobietach

Przez wiele osób święto uznawane za komunistyczne, kojarzone z nieśmiertelnym goździkiem i rajstopami. Współcześnie trochę zepchnięte na margines, bo nie wiadomo czy wypada je obchodzić czy nie w czasach, jak to niektórzy określają, „galopującego feminizmu”. My jednak, kobiety pracujące w LC, bardzo to święto lubimy i przy tej okazji prezentujemy pięć książek o kobietach, ale zdecydowanie nie tylko dla kobiet.  


więcej
Satyra na poważnie

„Modlitwy waginy” samym tytułem przywodzą skojarzenia z „Monologami waginy”. Próżno tu jednak szukać jaskrawo odmalowanego portretu kobiecej seksualności czy bezpruderyjnego studium erotyki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd