Non è stagione

Cykl: Śledztwa Rocca Schiavone (tom 3)
Wydawnictwo: Sellerio Editore
6 (1 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Non è stagione
data wydania
ISBN
9788838932885
liczba stron
328
słowa kluczowe
Rocco Schiavone
język
włoski
dodał
Nata

Dopo Pista nera e La costola di Adamo ritorna il vicequestore Rocco Schiavone. Torna il racconto dell’Italia di oggi dalle quattro pareti di una questura di montagna. Tra nordici e meridionali, cittadini e paesani, vittime e carnefici. Una rilettura della tradizione del giallo all’italiana, capace di coniugare crimine e passione, lo sguardo più dolente e la risata più sfrontata. «Una volta...

Dopo Pista nera e La costola di Adamo ritorna il vicequestore Rocco Schiavone. Torna il racconto dell’Italia di oggi dalle quattro pareti di una questura di montagna. Tra nordici e meridionali, cittadini e paesani, vittime e carnefici. Una rilettura della tradizione del giallo all’italiana, capace di coniugare crimine e passione, lo sguardo più dolente e la risata più sfrontata.

«Una volta ogni tanto, poteva anche sorridere. La vita poteva anche sorridere. E Rocco lo fece alzando la testa al cielo».
C’è un’azione parallela, in questa inchiesta del vicequestore Rocco Schiavone, che affianca la storia principale. È perché il passato dell’ispido poliziotto è segnato da una zona oscura e si ripresenta a ogni richiamo. Come un debito non riscattato. Come una ferita condannata a riaprirsi. E anche quando un’indagine che lo accora gli fa sentire il palpito di una vita salvata, da quel fondo mai scandagliato c’è uno spettro che spunta a ricordargli che a Rocco Schiavone la vita non può sorridere.
I Berguet, ricca famiglia di industriali valdostani, hanno un segreto, Rocco Schiavone lo intuisce per caso. Gli sembra di avvertire nei precordi un grido disperato. È scomparsa Chiara Berguet, figlia di famiglia, studentessa molto popolare tra i coetanei. Inizia così per il vicequestore una partita giocata su più tavoli: scoprire cosa si cela dietro la facciata irreprensibile di un ambiente privilegiato, sfidare il tempo in una corsa per la vita, illuminare l’area grigia dove il racket e gli affari si incontrano. Intanto cade la neve ad Aosta, ed è maggio: un fuori stagione che nutre il malumore di Rocco. E come venuta da quell’umor nero, un’ombra lo insegue per colpirlo dove è più doloroso.
Il terzo romanzo della serie di Rocco Schiavone, Non è stagione, è un noir di azione. Ma è insieme il vivido ritratto di un uomo prigioniero del destino. Un personaggio tragico, complesso e consapevole.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sellerio editore

źródło okładki: http://sellerio.it/it/home/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (74)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2021
jamczyk | 2018-04-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 02 kwietnia 2018

Arogancki i irytujący, wielbiciel clarksów, bufon względem kobiet a zarazem błyskotliwy detektyw, wicekwestor Rocco Schiavone, po raz kolejny zostaje zmuszony do pracy. Z Rocco jest podobnie jak z gumą cynamonową, albo się ją kocha, albo nienawidzi. Świetna książka, którą z dużą przyjemnością przeczytałem w jeden wieczór i już czekam na kontynuację.

książek: 771
Pistacia_Vera | 2018-04-23
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 23 kwietnia 2018

W trzeciej części włoskiej serii pora roku odgrywa w życiu głównego bohatera, błyskotliwego rzymskiego policjanta zesłanego do pracy na prowincji, niemałą rolę ;) historia jego butów jest zabawna. fabuła na przemian bawi i wzrusza. książka jest krótka, akcja pędzi, czyta się szybko i myślę, że ma na to wpływ dobre tłumaczenie.
"Chciałbym trochę się zorientować w interesach pewnego sklepu, nazywa się Berbeluszek.
– Jak się nazywa?
– Berbeluszek – powtórzył Rocco, nie zmieniając wyrazu twarzy.
– A co to za dzika nazwa?
– Według jednego z moich ludzi powstała z połączenia berbecia i maluszka.
– Ale dlaczego nie berbeciuluszek?
– Może za długie? Poza tym wtedy to „ciul” za bardzo się kojarzy z ciulem…
– Basta, nie sądzi pan, że brniemy w bezsensowne dywagacje językowe, wicekwestorze?
– Podzielam tę opinię".

książek: 888
daka | 2018-05-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Kryminał
Przeczytana: 17 maja 2018

To chyba najlepsza z trzech – dotąd wydanych u nas – części przygód superintendenta Schiavone. Rocco na dobre skradł moje serce, nie tylko za sprawą podobnych upodobań w kwestii butów  Także pozostali policjanci z Aosty dają radę. Autor fantastycznie rozgrywa różnice pomiędzy mieszkańcami północy i południa Włoch, w ogóle świetnie portretuje Włochów. Niektóre sceny i dialogi są gotowcem dla scenarzysty. Czyta się jakby oglądało się film. Jednocześnie jest to naprawdę dobry kryminał, trzymający w napięciu do ostatnich chwil. Świetna rozrywka!

książek: 107
Zaczytana Aniaczyanka | 2018-04-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 kwietnia 2018

Zacznę od tego, że ja uwielbiam wicekwestora Schiavone, bohatera tej serii. I sama nie wiem, co tak bardzo mnie w nim ujmuje-przecież to taki "gbur" w sumie 🤷🏻 Miłość nie wybiera 😉 Uważam, że ta (trzecia) część jest najlepsza. Ciekawa sprawa kryminalna, mnóstwo łączących się wątków, wartka akcja, naprawdę czyta się ekspresowo! Polecam, jeśli jeszcze nie znacie Rocca, miłośnika clarksow, zesłanego karnie z Rzymu do Aosty. Uwielbiam! I to zakończenie 😱 Czekam z niecierpliwością na kolejną część!

książek: 1271
Sandra Jasona | 2018-05-20
Przeczytana: 20 maja 2018

Trzeci tom serii kryminalnej cyklu z Rocco Schiavone najlepszy. Tutaj autor mnie zaskoczył, fabułą, bohaterami i konstrukcją.
Historia dotyczy porwania córki biznesmena, którą to sprawę prowadzi miejscowa policja z Rocco na czele. Mamy tropy, mamy śledztwo i rozwiązanie sprawy. Drugi wątek, tym razem związany z Rocco, kończy się bez puenty, będzie tom czwarty. Rocco mimo, że arogancki i zbyt pewny siebie, tym razem nie irytował, Manzini rozbudował postać w stronę capa mającego poczucie humoru, sypiącego ironicznymi docinkami. Pozostałe postaci rozbudowane, ale odrobinkami, mam nadzieję, że w czwartym tomie będzie już ich więcej. W całości autor wtłoczył zachowanie i myśli porwanej, śledztwo, obyczajówkę - wszystko to dało dobrą całość.

książek: 7444
Anna-mojeksiążki | 2018-05-10
Na półkach: Przeczytane

Zła pora roku to bardzo klimatyczny, typowo włoski thriller. Autor stworzył bardzo specyficzny i zapadający w pamięć portret głównego bohatera, jakim jest Rocco Schiavone. Ten detektyw został za karę zesłany z Rzymu na prowincję do małej Aosty, za bardzo osobiste i nie zawsze zgodne z przepisami podejście do prowadzonych spraw. Przyzwyczaił się już do życia na prowincji, które zdecydowanie różni się od rzymskiego. Nawet zaczyna mi się to podobać - do czego nawet przed sobą się nie przyznaje. Życie toczy się tutaj wolniej, spraw jest dużo mniej, ale i nie ma co liczyć na wiedzę swoich pracowników. Przy sprawach takich jaka ta ostatnia - musi liczyć głównie na siebie.

Sprawa... hmm nawet trudno ją tak nazwać bo nie została oficjalnie zgłoszona na policję. Chodzi tu o zaginięcie nastolatki Chiary, córki bogatych przedsiębiorców, które zgłosiła nieoficjalnie jej przyjaciółka, a nie rodzina. Jej zaginięcie łączy się bezpośrednio ze śmiertelnym wypadkiem dwóch mężczyzn w okolicy Aorty....

książek: 2588
tree | 2018-04-01
Przeczytana: 01 kwietnia 2018

Mam słabość do książek Manziniego bo stanowią kilkugodzinną 'ucieczką' do kraju, ludzi, mentalności i 'klimatów' które uwielbiam. Do Italii która mnie zachwyca i za którą tęsknię.
Ktoś kiedyś powiedział, że w którejś z poprzednich inkarnacji musiałam być Włoszką ...
Radość życia, temperament ...hmmm ... deve essere vero ;)

książek: 960
Aleksandra | 2018-04-07
Przeczytana: 07 kwietnia 2018

http://www.pierwszadamaoksiazkach.pl/zla-pora-roku-wydawnictwo-muza/

Jestem pod ogromnym wrażeniem sposobu pisania samego autora, Antonio Manziniego. Na niecałych 300 stronach powieści potrafił stworzyć charakterystyczne i różniące się od siebie postacie. Mamy tu chwilę trzymające w napięciu (świetną narrację) i fragmenty przy których chichrałam jak opętana (niektórym z nich robiłam zdjęcia i podsyłałam znajomym).

“- Kochany, rozmawiasz z graczem drugiej kategorii, który wygrał turnieje w Villa Olona i La Pinetina.

-Szybciej by było, jakbyś powiedział: gram w golfa. Co mnie obchodzi twój ranking?

-Chciałem wzbudzić zawiść.

-Nie czuję zawiści, mam w dupie golfa. To nie sport.

-Jak to nie sport? – oburzył się lekarz.

-Łazisz po łące ubrany jak pajac i walisz kijem w piłeczkę.

-W dwa tysiące szesnastym roku golf powrócił na olimpiadę.

-Przypomnij, bo nie pamiętam: razem z grą w bule?

-Zakuta pała z ciebie, Rocco.”

Rocco znów mnie nie zawiódł :) Świetna, złożona postać,...

książek: 107
Kasia_i_książki | 2018-04-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2018

kasiaiksiazki.blogspot.de/2018/04/za-pora-roku-antonio-maznini.html

Po kilku miesiącach od karnego przeniesienia z Rzymu do Aosty, Rocco Schiavone podejmuje się kolejnego trudnego śledztwa. Wypadek samochodu, na kradzionych tablicach rejestracyjnych, w którym giną dwie osoby, to jedynie preludium do dalszych wydarzeń. Wkrótce do wicekwestora zgłaszają się rodzice zaginionej dziewczyny z prośbą o jej odnalezienie. Zależy im bardzo, żeby sprawy nie nagłaśniać. Zaczyna się wyścig z czasem.. Schiavone wraz ze swoim zespołem rozpoczynają śledztwo. Czy uda im się znaleźć Chairę nim będzie za późno?

Po raz kolejny Rocco musi zmierzyć się nie tylko z bandytami i złem, czającym się za każdym rogiem Aosty, ale także z samym sobą. Wciąż nie może zapomnieć ukochanej żony. Pomimo upływu lat, darzy ją silną miłością, co również sprawia, że nie potrafi zaangażować się uczuciowo w inny związek. To postać, którą polubiłam od pierwszej strony (poprzedniej części). Niby arogant i ignorant, a nie...

książek: 773
CzytAśka | 2018-04-07
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 06 kwietnia 2018

W Aoście nawet w maju pada śnieg.
Jedenasta para clarksów nadaje się na śmietnik.

Zapraszam Was na www.czytaska.pl,
sprawdźcie co u niepokornego Rocca Schiavone.

zobacz kolejne z 64 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd