5,43 (14 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
0
7
3
6
1
5
2
4
2
3
3
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Diavolina
data wydania
ISBN
9788307034133
liczba stron
212
słowa kluczowe
Irena Makarewicz
język
polski
dodała
Ag2S

Tytułowa Diavolina, posługaczka, a potem lekarka przez lata służąca Gorkiemu, jego żonom, kochankom i otaczającemu go tłumowi literatów, donosicieli, naukowców, rewolucjonistów, wydawców, czekistów, artystów, którzy miesiącami i latami żyli na koszt pisarza, pod koniec życia stała się jego ostatnią miłością. Zapiski Olimpiady Czertkowej, bo tak naprawdę nazywała się Diavolina, to fascynująca...

Tytułowa Diavolina, posługaczka, a potem lekarka przez lata służąca Gorkiemu, jego żonom, kochankom i otaczającemu go tłumowi literatów, donosicieli, naukowców, rewolucjonistów, wydawców, czekistów, artystów, którzy miesiącami i latami żyli na koszt pisarza, pod koniec życia stała się jego ostatnią miłością. Zapiski Olimpiady Czertkowej, bo tak naprawdę nazywała się Diavolina, to fascynująca opowieść o zmaganiach wielkiego twórcy z autorytarną władzą. Choć sam pamiętnik jest fikcyjny, wszystkie pojawiające się w nim postaci i wydarzenia są autentyczne.
Historia Gorkiego odsłania przerażającą rzeczywistość rewolucji – wszechobecność potwornego terroru, nienawiść, strach i ogromną liczbę ofiar bezlitosnych inżynierów dusz. Opowieść stawia też odwieczne pytanie o cenę, jaką artysta płaci za funkcjonowanie, a czasem wręcz przeżycie w zbrodniczym systemie.
Erudycja i precyzja Spiró w opisywaniu i analizowaniu procesów społeczno-politycznych prowadzi do dramatycznego wniosku: bolszewizm trwa i nadal zbiera krwawe żniwo. Zdaniemautora Diavoliny ideologia rewolucyjna nie była wyjątkiem, ale regułą dyktatury XX wieku, a jej wariacje można dostrzec we współczesnych totalitaryzmach.

 

źródło opisu: http://www.czytelnik.pl/nowa/?ID=ksiazka&ID2=500

źródło okładki: http://www.czytelnik.pl/nowa/?ID=ksiazka&ID2=500

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (60)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1462
almos | 2018-02-24
Przeczytana: 20 lutego 2018

Książka opowiada o burzliwym życiu Maksyma Gorkiego, czołowego lewicowego pisarza rosyjskiego na początku XX wieku. To w gruncie rzeczy opowieść o skomplikowanych i tragicznych relacjach artystów z władzą sowiecką. Książka ma formę gawędy tytułowej bohaterki, zarządzającej gospodarstwem Gorkiego. Niestety, opowieść Spiro jest monotonna, nużąca i fatalnie skomponowana. Tylko dla amatorów.

Książka jest opowieścią o życiu Maksyma Gorkiego, pisarza rosyjskiego o silnych sympatiach lewicowych. Dowiadujemy się o jego poparciu dla rewolucjonistów w 1905r., o jego flircie z bolszewikami, o jego atakach na władzę sowiecką w latach 1917-20, o jego życiu na Capri we Włoszech w latach 20., i skomplikowanych stosunkach z reżimem stalinowskim. Bolszewicy bardzo chcieli powrotu Gorkiego do Rosji Sowieckiej i dopięli swego: pisarz wrócił do ojczyzny w 1932r. A potem jeździł po łagrach (Sołowki, Kanał Biełomorski) i chwalił pracę czekistów, został zastraszony i przekupiony przez reżim. Nawet...

książek: 1724
chiave | 2018-03-18
Na półkach: Mam, Przeczytane, E-booki
Przeczytana: 18 marca 2018

Znakomita rzecz! Tytułowa bohaterka, jedyna fikcyjna postać w tej książce, opowiada o swoim życiu u boku Maksyma Gorkiego. Patrzy na jego osobę, środowisko i życie w kręgach stalinowskiego establishmentu z perspektywy domownika, zaufanej pielęgniarki, zbyt mało istotnej, by wpływać na bieg wydarzeń i zarazem na tyle inteligentnej i spostrzegawczej, by umieć je opisać, analizować i dostrzegać ich powiązania i znaczenie. Choć sama narratorka nigdy nie istniała, jej opowieść nie jest fikcją: wszystkie opisywane przez Diavolinę fakty i spotkania rzeczywiście miały miejsce, jednak narracja skonstruowana w ten sposób nabiera innego, bardziej subiektywnego charakteru i pozwala na ominięcie rygorów książki ściśle historycznej. Opisywany przez bohaterkę świat jawi się jak scena teatru historii, przez którą przesuwają się tłumnie aktorzy-kukiełki, poruszane potężną ręką konieczności dziejowej. Autor nie analizuje przyczyn i skutków, ograniczając się do wzbogaconej refleksją obserwacji,...

książek: 2
ato | 2018-02-25
Na półkach: Przeczytane

Już dawno książka nie wywarła na mnie takiego wrażenia. Niezwykły język: zdania jak uderzenia batem, ironia i sarkazm wymieszany z litością i fascynacją. Jest w niej ocena pisarza, człowieka korzystającego z przywilejów, które ofiarowuje władza: życie na wysokim poziomie, uznanie, zaszczyty, druk książek. Jednak nie ma nic za darmo. Władza, a tutaj bezwzględna władza Stalina zmusza do działań, które nie stanowią powodu do dumy. Książka pokazuje uwikłanie pisarza, uzależnienie, balansowanie na krawędzi. W każdej chwili kaprys władzy może pozbawić przywilejów a nawet życia. Pisarz czasem pomaga innym, czy jest to akt ekspiacji za chwile milczenia w sytuacji gdy powinien krzyczeć? Gęsta atmosfera tej opowieści sprawia, że jesteśmy zafascynowani, czasem zażenowani a czasem mróz ścina nam krew w żyłach. Powieść napisana prostym językiem -kobiety pozornie niewykształconej, która wszak zdaje się więcej widzieć i rozumieć od swojego chlebodawcy, którego darzy uczuciem trudnym do...

książek: 338
Andrzej | 2017-10-17
Przeczytana: 16 października 2017

Rozczarowanie. Książkę anonsowano (virtualo.pl) jako „fascynującą opowieść o zmaganiach wielkiego twórcy z autorytarną władzą.“. Podobno „historia Gorkiego odsłania przerażającą rzeczywistość rewolucji – wszechobecność potwornego terroru, nienawiść, strach i ogromną liczbę ofiar bezlitosnych inżynierów dusz.” Z tych dwóch powodów kupiłem „Diavolinę”. Zmyślony dziennik okazał się jednak monotonnym pamietnikiem by nie rzec mocniej - pamiętnikiem pensjonarki. Mimo tak diabolicznych postaci jak Beria, Jagoda, Jeżow, Kaganowicz, Mołotow nie mówiac o Stalinie czy legionie innych narracja jest nudna i tylko siła woli powstrzymywała mnie przed kartkowaniem dziennika. Czy rzeczywiście tytułowa Diavolina była tak nieciekawa? Swoistym wyczynem jest napisanie o tamtych ludziach i tamtych czasach tak nieciekawej książki.

książek: 488
Laszlo | 2018-01-22
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 22 stycznia 2018

Bardzo dobra książka dla zainteresowanych okresem stalinizmu i życiem artystów w tamtych czasach, nawet jeżeli nie samym Gorkim. Jestem po niedawnej lekturze "Zgiełku czasu" Barnesa i uważam, że dzieło Spiró za równie solidną i dobrze osadzoną w realiach historycznych. Obie książki opisują zupełnie różne postaci, Gorki jest wielkim radzieckim ulubieńcem ludu oraz wierchuszki, dlategoż ogromne wpływy i rząd dusz za sobą, barnes'owski Szostakiewicz zaś to parias i artysta który miał bardzo utrudnione życie.
Polecam czytelnikom zainteresowanym epoką i po lekturze dajmy na to "Dworu czerwonego cara" Montefiore.

książek: 1629
Olena | 2018-07-25
Przeczytana: 24 lipca 2018
książek: 676
hornel | 2018-04-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 57
kasia1234 | 2018-01-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 5293
Lukrecja | 2017-12-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2017
książek: 350
Małgorzata | 2017-12-20
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2017
zobacz kolejne z 50 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd