Tylko Lola

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
6,88 (219 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
9
9
14
8
57
7
68
6
36
5
19
4
4
3
9
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328026315
liczba stron
480
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Są oskarżenia, przed którymi nie można się obronić Polska, końcówka lat 60. Nina Molska rozpoczyna pracę w TVP. Jej przełożoną zostaje żarliwa ideolożka i aparatczyk, Lidia Kowal. Między kobietami szybko pojawia się niepokojące napięcie, dotyczące nie tylko kwestii ideologicznych, ale nieżyjącej już, tajemniczej Loli, ciotki Niny, z którą Lidia pozostawała kiedyś w bliskich kontaktach. Gdy...

Są oskarżenia, przed którymi nie można się obronić
Polska, końcówka lat 60. Nina Molska rozpoczyna pracę w TVP. Jej przełożoną zostaje żarliwa ideolożka i aparatczyk, Lidia Kowal. Między kobietami szybko pojawia się niepokojące napięcie, dotyczące nie tylko kwestii ideologicznych, ale nieżyjącej już, tajemniczej Loli, ciotki Niny, z którą Lidia pozostawała kiedyś w bliskich kontaktach. Gdy partia komunistyczna bada grunt pod wielką czystkę, Nina niespodziewanie znajdzie się na samej górze listy wrogów ojczyzny, Lidia zaś stanie przed wyborem między lojalnością wobec idei a wiernością dawnej miłości.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (687)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 752
Na półkach: Przeczytane

„Tylko Lola” to historia Niny Molskiej i Lidii Kowal. Pierwsza z nich, to młoda dziennikarka, szybko zdobywająca zawodowe zaszczyty, druga z kolei jest jej szefową. Książka pisana jest w narracji pierwszoosobowej, jako powieść wspomnieniowa. Naprzemiennie czytamy relacje tych dwóch bohaterek. Dowiadujemy się z nich, że akcja książki osadzona została w Warszawie w latach sześćdziesiątych. Z retrospekcji wynika także, że w błyskotliwą karierę Niny, dość mocno zaangażowany był jej ojciec, który znał wcześniej Lidię. Gdy autor przenosi nas w czasy wojenne, poznajemy inną Lidię – młodą, pełną zapału i chęci czynienia zmian. Wyjeżdża ona razem ze swoją przyjaciółką Lolą do ogarniętej wojną domową Hiszpanii. Rzeczywistość nie jest dla nich usłana różami, co nie przeszkadza przyjaciółkom zasmakować w swobodzie i radości życia. Ich szczęście nie trwa długo, Lola ginie, a wraz z nią umiera część duszy Lidii. Ta część na nowo odradza się po latach, właśnie za sprawą Niny, której Lidia stara...

książek: 416
Łokieć_Pana_D | 2019-01-23
Na półkach: Przeczytane

Życie. Najzabawniejsze rozczarowanie, jakie nam dano. Budzimy się dziećmi i mętlik. Wydaje się, że możemy wszystko. O złudo paskudna! Ruszają pierwsze walce. Do walcowania, nie do tańczenia. Stoicko przejadą po naszych planach i ideałach. Różne mają imiona. Sytuacja historyczna. Okoliczność polityczna. Są też walce mniej napuszone. Kłamstwo rodzinne. Złe pochodzenie. Każdy z nich ma coś do ugniecenia. Jakieś marzenie do wciśnięcia w ziemię.
Nie tak bardzo zawiły warkocz z życia dwóch kobiet. W blasku i w cieniu trzeciej. Pasja, namiętność, naiwność. To je łączy. Rozczarowanie, pustka, żałosna "mądrość po". To je połączy dopiero. Jednak żyły. Prawdziwie. Mocno. Kłamstwem owinięte tylko na zewnątrz.
Świetna, trudna konstrukcja opowiadania. Oryginalny język Lidii - porażający. To lubię.

książek: 6177
kajsa | 2017-08-17
Przeczytana: 17 sierpnia 2017

"Rzeczywistość wymykała się racjonalnemu oglądowi.Jedno absurdalne wydarzenie w życiu przytrafia się na zasadzie wyjątku od reguły,nieszczęśliwego wyypadku albo braku szczęścia.Dwa absurdalne wydarzenia [...]w tym samym czasie to już nie przypadek,ale dowód,że światem rządzi jakaś nowa reguła,odbiegająca od uznawanych dotąd za racjonalne."

Kobieco i dwugłosem o chorej rzeczywistości lat 60 i zbliżającej się czystce wśród Polaków pochodzenia żydowskiego.
Lidia Kowal,kiedyś anarchistka walcząca w Hiszpanii,później prominentna osoba pracująca w powstającej telewizji,po latach przebywając w szpitalu psychiatrycznym,prowadzi swoisty dziennik wspomnień.
Nina Molska,bądź Moel,od dawna przebywająca na emigracji,również przywołuje w pamięci zdarzenia,których była bohaterką i konfrontuje je z zapiskami Lidii.
Pomiędzy kobietami cały czas przewija się postać Loli,z różnych powodów ważna dla obu bohaterek.

Znakomita proza.Jestem pod wielkim wrażeniem znajomości damskiej psychiki,którą...

książek: 1317
Anna | 2018-04-03
Przeczytana: 02 kwietnia 2018

„Tylko Lola” Jarosława Kamińskiego to powieść, która wywołuje skrajne emocje. Takie też są opinie o tej książce. Są tacy, którzy uważają ją za niemal arcydzieło. Dla innych to skomplikowana, pogmatwana, chaotyczna fabuła odstraszająca nie tylko stylem, konstrukcją, ale i językiem. Nie usprawiedliwia tego nawet pobyt jednej z bohaterek w szpitalu psychiatrycznym.
„Tylko Lola” to naprzemiennie opowiadana historia z życia dwóch kobiet w latach sześćdziesiątych XX wieku. Lidia Kowal prosta, bez wykształcenia kobieta zostaje zatrudniona w telewizji. Wzorowa komunistka szybko awansuje. Pewnego dnia zostaje przełożoną swojej młodszej kuzynki, dziennikarki, Niny Molskiej. Widzi w niej swą dawną przyjaciółkę Lolę, którą straciła przed trzydziestu laty. To Lola była i jest dla Lidki najważniejsza, niezapomniana. Pokazała jej jak można żyć, czym jest wolność, swoboda. Pewnego dnia na skutek oszczerstw Nina zostaje wydalona z telewizji. Wówczas też dowiaduje się o swoim żydowskim...

książek: 194
Happy Reader | 2017-10-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 października 2017

„Tylko Lola” to powieść znakomita pod każdym względem!
Jarosław Kamiński opisuje w niej losy dwóch kobiet, uwikłanych w skomplikowaną historię Polski.
Warszawa, lata sześćdziesiąte. Nina Molska jest młodą dziennikarką, która myśli, że złapała szczęście za nogi. Jej kariera przebiega błyskotliwie. Dzięki znajomościom trafia do telewizji, gdzie zaczyna prowadzić własny program. Jest przebojowa i ambitna i nie zaprząta sobie głowy takimi sprawami jak swoje pochodzenie...
Nie do końca zdaje sobie sprawę, że pracę załatwił jej ojciec – w redakcji trafia pod skrzydła Lidii Kowal, która kiedyś była bliską związana z ciotką Niny – Lolą. Lidia wywodzi się z biednej rodziny. Przed wojną na spotkaniu anarchistów poznaje Lolę, która odmienia jej życie. Przyjaciółki wyruszają na trwającą w Hiszpanii wojnę domową , aby walczyć o sprawiedliwość na świecie. Wkrótce przekonują się na własnej skórze, że rzeczywistość wojenna znacznie odbiega od ich wyobrażeń. Jednak dla Lidii najważniejsza jest...

książek: 1070
Mariolka | 2017-08-13
Przeczytana: 13 sierpnia 2017

O Boże! Rozerwało mnie to, rozszarpało, rozdarło! I jak jest napisane! Kurwa mać, latami nie czytałam czegoś tak kurewsko dobrego! I to w polskiej literaturze! Jarosławie Kamiński, chylę czoła przed talentem! Kimże jestem, by pisać takie zdania, ale o ile bardzo lubiłam Pana wcześniejsze książki, bo były w nich obrazy świetne, o tyle Lolą wdarł się Pan do panteonu literatury. :)
PS. A Wam powiem, że przeogromną przyjemnością jest obcowanie z tekstem na prawdę wartym uwagi!

książek: 129
Rudolfina | 2018-01-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 stycznia 2018

NIE TYLKO LOLA
To nie była miłość od pierwszego wejrzenia. W ogóle nie zapowiadało się na jakiekolwiek emocje. Jarosław Kamiński rozpoczął swą powieść tak, jakby nie zależało mu na przyciągnięciu uwagi czytelnika. Gorzej, wyglądało to tak, jakby forma miała zdominować treść. Na szczęście bardzo szybko okazało się, że irytujący początkowo chaos stylistyczny został zredukowany do niezbędnego minimum, i że to nie tylko zabieg formalny mający na celu zwrócenie na powieść uwagi krytyków przedkładających tak zwaną oryginalność nad przekazywane treści, ale świadomy zabieg artystyczny, oparty na solidnych, uzasadnionych podstawach. Jedna z dwóch narratorek jest osobą z głębokim urazem psychicznym, „po przejściach”, ma więc prawo wypowiadać się w sposób nie do końca kontrolowany. Kiedy odkrywamy tę prawdę rozchwiana narracja przestaje drażnić, akceptujemy ten styl, zdając sobie sprawę, że to najlepszy sposób, aby emocje, które targają bohaterką mogły zostać uzewnętrznione.

Jarosław...

książek: 693
chiara | 2018-02-01
Przeczytana: 01 lutego 2018

Autor nadał postać dwugłosu kobiet historii o czasach czystki, która doprowadziła 50 lat temu do emigracji kilkunastu tysięcy obywateli PRL-u pochodzenia żydowskiego. Starsza z bohaterek Lidia żyje wspomnieniami sprzed lat trzydziestu, wspomnienia o tytułowej Loli są motorem jej działań. Młodsza Nina próbuje po latach odkryć prawdę o okolicznościach swego wyjazdu z Polski.
Trudno oderwać się od lektury, polecam.

książek: 48
Marcin | 2017-05-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: maj 2017

Wielka powieść wróciła: mówieniem kobiet.

Moje zrzędzenie na polską prozę najnowszą na dwa dni uległo cudownemu zawieszeniu, przez dwa dni bowiem pochłaniałem „Tylko Lolę” – wysoką i genialnie skonstruowaną prozę. To nie tylko jedna z najlepszych polskich powieści najnowszych, to jedna z najlepszych powieści, jaką w ogóle czytałem. Owo poczucie „najlepszości” rozgrywa się w bardzo delikatnych, intymnych rejestrach, dokładnie tak, jak cała ta powieść.

Cztery kobiety: Lidia, Nina, Roma i Lola. Pierwsze dwie opowiadają historie: swojego życia, końca lat 60tych, gomułkowskiej Polski, początków telewizji i uwikłania w tzw. „marzec 1968”; i o pozostałych dwóch, ale też o plejadzie innych postaci, które przechodzą przez ich życie, czasami je depcząc, czasami odkształcając nieodwracalnie. Żadnych sztuczek, żadnych popisów, żadnego nadęcia – Kamiński musiał chyba wyegzorcyzmować się z własnej płci, wieku i doświadczenia, żeby napisać tak genialnie wiarygodną powieść. Znam niewiele...

książek: 736
jolasia | 2017-09-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dawno dawno temu, kiedy miałam kilka lat mama zabrała mnie do filharmonii na koncert skrzypcowy. Wydawało mi się, że te nudy nigdy się nie skończą, więc zniecierpliwiona zapytałam mamę: kiedy ta pani wreszcie przepiłuje swój instrument? Tamto zdarzenie przypomniało mi się podczas czytania książki Jarosława Kamińskiego „Tylko Lola“. Mizerna i zupełnie nieoryginalna historia poowijana jest jak mumia egipska... odwijamy bandaże, odwijamy, aż w końcu w środku znajdujemy jedynie garstkę prochu. Jakby Autor wykrzyknął nam w twarz: „Żartowałem!“. Przegadane, wtórne, nic-nowego-nie-wnoszące. Dla mnie kompletna strata czasu.

zobacz kolejne z 677 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Półfinał Angelusa

Znamy już 14 książek, które zakwalifikowały się do półfinału Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Na pewno nie będziecie rozczarowani tegorocznym wyborem. Finałową siódemkę poznamy już 6 września.


więcej
Angelus 2018 – lista zakwalifikowanych książek

Ogłoszono listę 51 książek zakwalifikowanych do tegorocznego konkursu. Literacka Nagroda Europy Środkowej ANGELUS – najważniejsza nagroda w dziedzinie twórczości prozatorskiej tłumaczonej na język polski – stanowi bezpośrednie nawiązanie do wielowiekowych tradycji Wrocławia jako miasta spotkań i dialogu.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd