Upiór południa. Czas mgieł

Cykl: Upiór południa (tom 4) | Seria: Bestsellery polskiej fantastyki
Wydawnictwo: Fabryka Słów
6,4 (620 ocen i 41 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
37
8
76
7
173
6
160
5
101
4
30
3
18
2
2
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375741407
liczba stron
200
słowa kluczowe
gorąc, upiór południa, fantasy
język
polski

Amnezja. Wspomnieniom wstęp wzbroniony! Milkną działa. Demony wojny, opite krwią jak bąki, wpełzają w swoje leża. Ale Ci, którzy przetrwali, nie zaznają wybawienia. Rozdarte wybuchami ciała, śmiertelne krzyki wrogów, pomordowani koledzy. Chcą wrócić! Wyłamać zamknięte amnezją furtki wspomnień. A może ty także już nie żyjesz? Nadchodzi mgła, a z nią upiory przeszłości. Czasami lepiej nie...

Amnezja. Wspomnieniom wstęp wzbroniony!

Milkną działa. Demony wojny, opite krwią jak bąki, wpełzają w swoje leża. Ale Ci, którzy przetrwali, nie zaznają wybawienia.
Rozdarte wybuchami ciała, śmiertelne krzyki wrogów, pomordowani koledzy. Chcą wrócić! Wyłamać zamknięte amnezją furtki wspomnień. A może ty także już nie żyjesz?

Nadchodzi mgła, a z nią upiory przeszłości. Czasami lepiej nie pamiętać.

Ostatnia z czterech opowieści cyklu "Upiór Południa", zapisków znad krawędzi świata związanych wspólnymi motywami upału i demonów. Na upiorną kolekcję składają się: "Upiór Południa. Czerń", "Upiór Południa. Pamięć Umarłych", "Upiór Południa. Burzowe Kocię", "Upiór Południa. Czas mgieł".

 

źródło opisu: [Fabryka Słów, 2009]

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1484)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 407
Inżynier_Przygody | 2017-08-11
Na półkach: Przeczytane

To już ostatnie spotkanie z "Upiorem Południa". Mimo faktu, że "Czas Mgieł" to najkrótsza powieść, plasująca się w moim prywatnym rankingu na drugim miejscu cyklu. A dlaczego?

Książka opowiada o chorym na amnezje mężczyźnie, który trafia do ośrodka psychiatrycznego. Niby nic nowego, ale klimat, który Pani Kossakowska stworzyła na potrzeby książki jest bardzo wciągający, mroczny i nawet niepokojący. Z czasem odkrywania pamięci przez bohatera dowiadujemy się o ponurych sprawach z przeszłości, które skłaniają nas do paru przemyśleń.

Cykl zwieńczony jest ciekawym epilogiem. Książka kończy się tezą, że nie ciemności powinniśmy się bać, a światła, ponieważ wszystkie straszne rzeczy spotykają nas za dnia.

Książki Pani Kossakowskiej polecam jako doskonale podróże na lato, każda zabiera nas w inne miejsce. Czyta się je szybko i domyka w spójną całość.

książek: 1182
dilbi | 2018-06-06
Przeczytana: 06 czerwca 2018

Najgorsza ze wszystkich części upiora. Dziwna, nudna, kompletnie straciłam nią zainteresowanie mniej więcej po połowie. A że nie lubię zostawiać książek w połowie dobrnęłam do końca. Umęczyłam się strasznie. Nawet epilogiem :(
Szkoda na nią czasu, dobrze, że jest krótka i w miarę szybko się czyta.

książek: 627
Roland | 2013-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 września 2013

Ostatnia z cyklu czterech mikropowieści Marii Lidii Kossakowskiej.
Wraz z głównym bohaterem wyruszamy do specyficznej kliniki dla ludzi z zaburzeniami psychicznymi. Nasza postać ma nadzieję na odzyskanie utraconych wspomnień. Podczas pobytu spotyka on innych pacjentów oraz nieliczny personel. Sama klinika położona na odludziu, bardziej przypomina obóz wypoczynkowy niż prawdziwy zakład psychiatryczny. Bohatera gnębią powracające demony przeszłości, powoli powracają wspomnienia. Jednocześnie dziwne zdarzenia, którym jest świadkiem nie pozwalają mu oddzielić rzeczywistości od wytworów wyobraźni. Natomiast tuż, tuż zbliża się Czas Mgieł. Czas konfrontacji z najstraszniejszymi popełnionymi czynami.
Koncepcja zamknięcia głównej postaci w zakładzie psychiatrycznym oraz związane z tym odkrywanie tajemnic ośrodka jest dosyć często spotykanym motywem, ale jakże popularnym. W przypadku pani Kossakowskiej interesujący jest fakt zetknięcia pacjentów nie tylko z własnymi demonami, ale także...

książek: 395
malaskierka | 2016-07-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 09 lipca 2016

Autorkę poznałam już jakiś czas temu, osobiście - na konwencie, i poprzez twórczość czytając Rudą Sforę. Już wtedy polubiłam jej tajemniczy, gęsty i mistyczny klimat. Cykl Upiór Południa składa się z czterech mrocznych i dusznych opowieści. Różne czasy, różne postaci, różne emocje... Tylko jedno jest wspólne- Szaleństwo. Każda opowieść balansuje na granicy rzeczywistości i obłąkania. Granicy tak cienkiej, że nigdy nie jest się pewnym, po której stronie jeszcze jesteśmy . Ale to tylko historie... i aż historie...

Czas Mgieł, czwarty i ostatni tom opowiada historię Nataniela, żołnierza, który trafia do zakładu psychiatrycznego. Dlaczego? Amnezja, wspomnieniom wstęp wzbroniony! Powoli oswaja się z teraźniejszością, balansuje pomiędzy ucieczką, a terapią. Nie chce pamiętać. Mimo to pojedyncze obrazy, twarze przebijają się przez zasłonę. Nadchodzi mgła, a z nią upiory pomordowanych kolegów. Chcą wrócić! Wyważyć zamknięte wrota wspomnień. To piekło! A może już nie żyje?

Gdy sięgnęłam...

książek: 2323
Matylda Saresta | 2017-08-30
Na półkach: Przeczytane

Tym razem, ostatnia historia rozgrywa się w szpitalu psychiatrycznym, w środku lasu.
Czy aby na pewno? :)
Dominuje duszny klimat zagrożenia i uczucia, że coś tu nie bardzo gra...
Jaka rzeczywistość ukaże się, kiedy opadną Mgły?
Zaskakująca!!!!

I w tej ostatniej części poznajemy misję Upiora Południa...
POLECAM!

książek: 401
Magda | 2015-03-27
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 27 marca 2015

Niestety, to najnudniejsza część cyklu:/. Nie wiem, czy zwyczajnie nie lubię motywu ludzi chorych psychicznie, czy ten tom jest dużo gorszy od pozostałych, ale powieść dłużyła mi się niezmiernie,dopiero co skończyłam ją czytać a już nie pamiętam o czym była:/ Praktyczny brak akcji, upiory mało realne, w dodatku zabrakło mi elastycznego i niezwykle barwnego opisu historii. Nie czułam upału i gorąca jak w poprzednich opowiadaniach, mgła nie robi na mnie wrażenia i kojarzy się raczej pozytywnie niż z nadejściem demonów. Po ostatniej części Upiora Południa spodziewałam się czegoś lepszego.

książek: 665
Marlena | 2016-08-24
Przeczytana: 23 sierpnia 2016

Książka porwała mnie od pierwszej strony! Już dawno nie czytałam czegoś podobnego. Przeżyłam chwile grozy, czasem strachu, a nawet obrzydzenia, by w końcu odkryć tajemnicę, zupełnie nieoczywistą. Prawdziwie zaskakujące zaskoczenie, czego kompletnie nie spodziewałam się po polskim autorze. Świetnie zarysowana główna postać, niesamowite tło akcji, mistyczne postacie. Już sięgnęłam po inna książkę z serii "Upiór Południa". Rewelacyjna!

książek: 385
Anna Koniec | 2015-08-20
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 01 marca 2015

To, co wyłaniało się nieubłaganie z mgły amnezji - akurat na 1 marca - bylo jak smutne, czarne objawienie. Książka wciąga tak delikanie I niespostrzezenie, ze czytelnik budzi się w tym jądrze ciemności I nie wie, jak to się mogło stać.
Pisarkę kocham całym sercem, a eksperyment pt. Upiór Południa - 4 zupełnie różne śwaity połączone motywem gorąca - uwarzam za nad wyraz udany.
Jedyne, czego mi brak... to więcej części!

książek: 696
buraukkaforesee | 2016-06-26
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 czerwca 2016

Nie wiem jak ocenić tą książkę - szczerze. Na początku bardzo mnie wciągnęła co przyznam się rzadko się zdarza szczególnie jeśli powieść napisana jest przez polskiego autora. Jednak sposób łączenia opisów z dialogami jest tak płynny, że jako początkująca autorka zaciskałam zęby z zazdrości o każde słowo jakże poetycko obłożone przymiotnikami i uczuciami. Mimo to pod koniec wszystko stało się dość uciążliwe. Zbyt długie oczekiwanie było męczące jak dla mnie, a niektóre "sceny" naciągane. Końcówka zaskakująca i faktycznie pomysł ciekawy i oryginalny lecz co do treści niezbyt pasujący być może jakby ktoś kto cię porwał i torturował na koniec dał tort i wypuścił na wolność od tak sobie bez żadnej przyczyny ani przemyślenia tego konsekwencji.
Proszę jednak usilnie by nikt nie czytał epilogu. Nie jest on straszny, ani trochę, może z lekka obrzydliwy o ile ktoś ma zbyt dużą wyobraźnię. Chodzi mi o to <uwaga spoiler> że moim zdaniem jest swego rodzaju rzuceniem klątwy na tych, którzy...

książek: 337
Mateusz | 2015-10-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 października 2015

Ostatnia część cyklu mikropowieśći nie odbiega jakością od pozostałych tomików. Tematycznie całkiem coś innego. W czasie mgieł powraca ponownie wszechobecny upał dający się we znaki bohaterom. Ta historia na tle wcześniejszych jest znacznie mroczniejsza i tajemnicza. Podczas gdy do 3 tomu większość była dość oczywista od początku tutaj mamy do czynienia z tajemnicą. Wg mojego odczucia "Czas mgieł" kojarzy mi się bardzo z twórczością Kinga z lat '90. Mrok, tajemnica, trochę taka schizofrenia. Podsumowując cykl można czytać w dowolnej kolejności bez strat co do jakości i do zrozumienia. Ogólnie cykl dobry, dobrze się czyta, ale nie zapadnie na dłużej w pamięć. Taka lektura na jeden raz.

zobacz kolejne z 1474 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Wykonuję najlepszą pracę na świecie

Maja Lidia Kossakowska w tym roku obchodzi 20-lecie pracy twórczej. Zadebiutowała opowiadaniem „Mucha”, które ukazało się w magazynie „Feniks” w 1997 roku. O początkach swojej kariery, o podróżach i kompulsywnym zwiedzaniu, a także o najnowszej książce „Bramy światłości” rozmawia z Marcinem Waincetlem.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd