Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

I tak dalej

Wydawnictwo: Novae Res
7,12 (34 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
4
8
6
7
11
6
5
5
3
4
0
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I tak dalej
data wydania
ISBN
9788380834309
liczba stron
134
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
malwin

Połączenie „Zwału” Sławomira Shuty'ego z kultowym „Trainspotting”. Zjazdy, kace, wizje, koszmary – gubi się w nich bohater i gubi czytelnik. Nie wiadomo, co się przed chwilą wydarzyło i co przyniesie kolejna pijana noc. Pytanie „Gdzie się obudzisz?” zamienia się na „Czy się obudzisz?”. Fascynujący szkic socjologiczny młodych Polaków. „I tak dalej” wciąga czytelnika w świat odwróconych...

Połączenie „Zwału” Sławomira Shuty'ego z kultowym „Trainspotting”. Zjazdy, kace, wizje, koszmary – gubi się w nich bohater i gubi czytelnik. Nie wiadomo, co się przed chwilą wydarzyło i co przyniesie kolejna pijana noc. Pytanie „Gdzie się obudzisz?” zamienia się na „Czy się obudzisz?”. Fascynujący szkic socjologiczny młodych Polaków.
„I tak dalej” wciąga czytelnika w świat odwróconych wartości, dziwacznych, przypadkowych postaci, narkotyków i wizji z pogranicza jawy i snu, nonszalanckiego podejścia do życia i postępującej destrukcji. Błyskotliwa narracja powieści dziesiątkuje czytelnika każdym kolejnym akapitem, pozwalając mu jedynie na chwilę wytchnienia w postaci gorzkiego, czarnego humoru, który osadza się nieprzyjemnie na ściankach przełyku, jak zbyt duża porcja wciągniętej amfetaminy. Efemeryczny i czasami mocno surrealistyczny klimat powieści osadzonej w „magicznym” Krakowie i upalnej Malcie wciąga czytelnika tylko po to, żeby go na końcu bezpardonowo „wypluć” i pozostawić w stanie kompletnej dezorientacji.

 

źródło opisu: zaczytani.pl

źródło okładki: zaczytani.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (72)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 273
Przy_kawie_z_ksiazka | 2017-05-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 maja 2017

"I tak dalej" to debiutancka powieść Wiktora Orła, który jest założycielem Portalu Pisarskiego. Przyznam szczerze, że nie wiedziałem jak podejść do tej książki. Na pierwszej stronie autor wita czytelnika słowami mówiącymi, że życie jest darem gówna i życzy smacznego. Z kolei na odwrocie książki jest napisane : fascynujący szkic socjologiczny młodych Polaków. Jak to bywa przed przeczytaniem tego typu książek, zastanawiałem się, czy spełni ona moje czytelnicze oczekiwania.

Głównym bohaterem powieści jest Karol, którego poznajemy w knajpie przy piwie. Nie jest to przypadek, bowiem bary i speluny będą nam od tej pory towarzyszyć cały czas. Atmosfera będzie duszna od papierosowego dymu, woni alkoholu i narkotyków. Wszystko to wraz z opisanymi miejscami będzie wywoływało uczucie niesmaku i jednocześnie fascynacji.

Książka ta nie jest obszerna i na pierwszy rzut oka może się wydawać, że brak jest w niej treści. Nic bardziej mylnego. Czerpiemy tutaj wszystko dużymi haustami, gonimy za...

książek: 95
faiithfully | 2017-04-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 kwietnia 2017

Z tyłu na okładce napisane jest, iż książka wciąga czytelnika tylko po to, żeby go na końcu bezpardonowo "wypluć" i pozostawić w stanie kompletnej dezorientacji. I przyznam szczerze, że tak właśnie jest. Krótka, niepozorna na pierwszy rzut oka książeczka, która jednak pochłania nas w swój destrukcyjny świat, a po jej skończeniu przez chwilę musiałam siedzieć i patrzeć przed siebie, żeby dotarło do mnie, co właściwie się stało. Jak więc oceniam I tak dalej?

Karol, główny bohater książki, wiedzie życie praktycznie całkowicie pozbawione sensu. Destrukcyjny świat, pełen alkoholu i narkotyków, to jego smutna, szara codzienność. Brak perspektyw, brak jakiegokolwiek celu, jawa przeplatana ze snem, pojawiający się "znajomi", których życie wygląda niemal w ten sam sposób. I właściwie to tyle. Ale historia wciąga niesamowicie, sprawiając, że połykamy ją dosłownie w kilka godzin. Obraz młodych ludzi z nonszalanckim podejściem do życia nie raz przeraża, odstrasza, wywołuje sprzeczne emocje....

książek: 344
Klaudyna Maciąg | 2017-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2017

"I tak dalej" jest historią, która Was zaskoczy, która ma w sobie drugie (a może nawet i trzecie?) dno, która przyciąga specyficznym klimatem, niebanalnymi portretami postaci i mocnym osadzeniem w dzisiejszych realiach. Jest inna, wyłamuje się wszelkim schematom i uwiedzie wszystkich, którzy kochają się w oniryzmie i surrealizmie i którzy szukają lektur pełnych smaczków i nietuzinkowych rozwiązań. Kiedy skończyłam czytać, miałam poczucie, że autor puścił do mnie oczko i że trochę sobie ze mną pogrywał. Bardzo lubię autorów, którzy mają do czegoś takiego odwagę.

książek: 202
domestica | 2017-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 stycznia 2017

Zapewne każdy z nas, otwierając wybraną przez siebie książkę, wiąże z nią pewne oczekiwania. W zależności od nastroju, gustu, sposobu postrzegania świata są one bardzo zróżnicowane. Czego zatem możemy się spodziewać po niewielkich rozmiarów białej książeczce, w której na pierwszej stronie autor wita nas słowami Kurta Vonnegut'a, mówiącymi, że życie to gar gówna, i życzy smacznego?

I tak dalej to debiutancka powieść Wiktora Orła. Książka ukazała się pod szyldem wydawnictwa Novae Res i od kilku dni jest już w sprzedaży.
Głównym bohaterem i jednocześnie narratorem jest Karol, którego nie przez przypadek poznajemy, gdy siedzi w knajpie, sącząc kolejne piwo. Od tej pory krakowskie bary i speluny będą nam towarzyszyć niemal na każdej karcie tej powieści. Przesączona papierosowym dymem i oparami alkoholu, duszna atmosfera opisanych w niej miejsc, napiera na czytelnika i wywołuje fascynację połączoną z niesmakiem. Taka ambiwalencja odczuć może spowodować zawroty głowy, ale z pewnością...

książek: 489
Karolina Kurando | 2017-02-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017

Pełna recenzja: www.books-silence.com/2017/02/martwe-zycie-i-tak-dalej-w-orze.html

Karol przyjął potencjalnie bezpieczne stanowisko obserwatora, któremu na niczym nie zależy - tak wydaje się innym, tak wydaje się czasami nawet jemu samemu. To ten typ człowieka, któremu wiele się należy, a który nie ma prawie niczego. Każde kolejne niepowodzenie wzmaga jego udawaną obojętność. Otacza się murem, nabiera dystansu. Próbuje uciec od ludzi, od świata. Od siebie. Prowadzi wieczny monolog wewnętrzny, analizuje, rozważa. I biega sobie po tym Krakowie, a ja chwilę biegałam razem z nim, pełna współczucia, chętna do przygarnięcia, pogłaskania po włosach wiecznie przesiąkniętych dymem i dniem wczorajszym. To nie żal, nie litość, nie współczucie, to zrozumienie. Rezygnacja potrafi najbardziej ambitnego, zadowolonego z życia, wiecznie śmiejącego się człowieka sprowadzić na samo dno. Pytanie, czy ten ktoś od dna będzie się chciał odbić, czy po prostu na nim pozostanie. Jak Karol.

Podczas lektury...

książek: 270
dominica_vida | 2017-02-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"I tak dalej" Wiktora Orła jest na pewno powieścią nietuzinkową. Przeważnie przeszkadza mi, kiedy książki są tak krótkie. W tym przypadku.. sama nie wiem. Mam bardzo mieszane uczucia. Może to i lepiej, że nie mieliśmy okazji poznać lepiej głównego bohatera, jednakże z drugiej strony uważam, że to powinno być głównym celem powieści. Znajomość czytelnika z postacią. Główny bohater-Karol, nie ukrywając ma skłonności do autodestrukcji. Każda jego noc wygląda podobnie. Siedząc gdzieś w barze w towarzystwie alkoholu.

Książeczkę czyta się w zawrotnym tempie. Czy to zasługa ciekawego tematu czy błyskotliwych dialogów (lub jej długości). Sama nie wiem. Cieszę się jednak, że nie czuję tutaj nic "udawanego". Książka jest w 100 procentach prawdziwa, tak jak problem, który opisuje. I chociaż nie będzie to moja ulubiona powieść. Bo nie natchnęła i nie wzruszyła, to z pewnością będzie to historia dająca do myślenia.

Po okładce spodziewałam się trochę bardziej chamskiego erotyka z mnóstwem...

książek: 216
StillChangeable | 2017-04-08
Na półkach: Przeczytane

Czasami lubię sięgać po książki, po których nie do końca wiem, czego mogę się spodziewać, ale coś kusi, by mimo wszystko zaryzykować. Tak też było w przypadku "I tak dalej", którą napisał Wiktor Orzeł. Kiedy otrzymałam możliwość sięgnięcia po ten tytuł, zachęcił mnie wówczas krótki fragment, jaki miałam okazję przeczytać, chociaż już wtedy czułam, że to będzie ciekawa, być może szokująca lektura. Okazało się, że obecnie czuję podobną dezorientację jak w przypadku niedawno recenzowanej "Szmiry" Bukowskiego... I co dziwniejsze - jest mi z tym nawet dobrze.
Karol - główny bohater, tudzież narrator całości, to młody mężczyzna, którego spotykają same dziwne sytuacje, można by rzec, że w zasadzie sporo z nich dzieje się na jego własne życzenie. Tak więc Karol pląta się po tym swoim Krakowie - z miejsca na miejsce, odwiedzając podejrzane puby, zalewając się kolejnymi litrami alkoholu, dodając sobie radości mniejszą lub większą dawką narkotyku, spotykając niedoszłe samobójczynie, aż...

książek: 481
ampH | 2017-04-22
Przeczytana: 22 kwietnia 2017

Propozycję przeczytania i napisania opinii "I tak dalej" dostałem paręnaście dni temu od autora. Wiktor Orzeł zaprezentował swoją pierwszą w pełni wydaną książkę jako niezwykle intrygującą mnie pozycję. Z pełną premedytacją nie napisałem "swój debiut", gdyż Wiktor Orzeł debiutował opowiadaniem "Lampisko Ty moje", które wydane zostało w antologii "Przedświt". Z ogólnodostępnych informacji na temat autora wynika, że ma w zwyczaju pisać tu i tam, swoje myśli przelewając w krótkie formy. "I tak dalej" również wpasowuje się w ten schemat, gdyż liczy sobie zaledwie nieco ponad setkę stron. Jak to maleństwo wypadło w moich oczach? Może na razie pozostańmy przy słowie "intrygujące"...

Może iść do pubu i się nachlać? Może wciągnąć coś od Amfeda? Może skoczyć z okna i poszybować sobie do najbliższego monopolowego? To nie są łatwe decyzje, zwłaszcza gdy nie wiadomo czy się je w ogóle podjęło. Trip za tripem, dzień za tygodniem, życie sobie cofa się leniwie. Po co się zastanawiać, skoro można...

książek: 306
Katarzyna Katt | 2017-07-06
Przeczytana: 06 lipca 2017

Wiktor Orzeł w książce "I tak dalej" zawarł kwintesencję aktualnego świata. W stu trzydziestu pięciu stronach zmieściła się cała prawda o młodych dorosłych, którzy zatracają się w używkach i tracą godność osobistą, autor pokazuje brud i dewastacje tego świata, może trochę w przejaskrawionych barwach, jednak moim zdaniem taki obraz trafi do większej liczby ludzi.
Głównym bohaterem książki jest Karol, akcja ma miejsce w Krakowie, później po nie banalnych przeżyciach naszego bohatera przenosi się na Maltę. Czytelnik ani na chwilę nie jest w stanie racjonalnie pojąć co tak na prawdę się dzieje, kiedy już wydaje Ci się, że zrozumiałeś, okazuje się, że to tylko wyobraźnia bohatera. Długo zbierałam myśli, aby je tutaj przelać, bo książka do łatwych nie należy jednak postaram się przybliżyć jej treść w jak najlepszy sposób. Autor, na przykładzie Karola, w bardzo ujmujący sposób przedstawia podejście ludzi dążących do jakiegoś określonego celu, jednak w momencie, w którym wszystko...

książek: 32
onlypretender | 2017-04-18
Na półkach: Przeczytane

Opis tej książki zupełnie mnie do niej nie zachęcał, chociaż pewnie trudno byłoby znaleźć pozycję, na którą miałabym ochotę o 6.30. Później, podczas nudnego wykładu, dałam jeszcze szansę jej fragmentowi i to właśnie kilka akapitów tej pozycji przekonało mnie, żeby po nią sięgnąć.

Już pierwsze strony przenoszą czytelnika w świat Karola, który jest również narratorem książki. Jego opowieść jest chaotyczna, składa się z porozrzucanych epizodów, dopiero w drugiej części staje się bardziej płynna. Jej akcja dzieje się w Krakowie, później przenosi się na Maltę. W pewnym momencie, w natłoku alkoholu i innych środków odurzających nie wiedziałam, które z sytuacji wydarzyły się naprawdę, a co było jedynie wytworem jego wyobraźni. Każdy, kto choć raz mocno się upił, powinien zrozumieć stan bohatera.

Jedynie 130 stron to kompletne studium ludzi, którym życie nie pozwoliło skończyć studiów, rozwinąć pasji, normalnie wejść w dorosłość. Narkotyki i alkohol pozwalają im uporać się z problemami,...

zobacz kolejne z 62 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd