Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Żywot człowieka rozbrojonego

Wydawnictwo: Wydawnictwo LTW
7,83 (146 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
22
8
46
7
40
6
13
5
5
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788388736872
liczba stron
226
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Książka ta powstała z zapisków autora zebranych jeszcze w więzieniu. Piasecki przechował zapiski przez lata okupacji i po zniszczeniu znacznej części dowiózł resztę do Anglii. Zrekonstruował powieść dopiero w 1957 roku, a opublikował w 1962. Bohaterem tej, bogatej w wątki autobiograficzne książki jest młody weteran walk o niepodległość po pierwszej wojnie światowej.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (343)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 385
Łokieć_Pana_D | 2016-05-04
Na półkach: Przeczytane

Żołnierz zdemobilizowany. Na pierwszej wojnie wykorzystany, na drugą musi poczekać. W czasie pokoju zapomniany i w tyłek przez władzę kopnięty. A jeść wypada także między wojnami. Więc sobie radzi. Raz na wozie (gdy oszust), raz pod wozem (gdy uczciwy).
Fabuła nie porywa ale bohater ma styl. Egoista i altruista. Złodziej i filantrop. Uczuć pełen dziwkarz. Słowem - ciekawy facet. Ukryta i zaniedbana uczciwość uparcie na wierzch wypływa. Czym bardziej ją upadla, tym ona mocniej żywotna.
Stare Wilno oplata i w czasie przenosi. Zakończenie lekko życzeniowe (wątek więźnia). Oryginalna relacja Michała i Heleny może się podobać. I jeszcze wisienka. To chyba jedyny literacki obraz narodzin nowego zawodu w Rzeczypospolitej. Modela erotycznego.

książek: 0
| 2013-08-28
Na półkach: Przeczytane

Zaskakująco dobra książka. Piszę „zaskakująco” ponieważ „Żywot człowieka rozbrojonego” nie należy do najsławniejszych powieści Sergiusza Piaseckiego. A jednak ta książka wydała mi się znacznie dojrzalsza niż „Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy”, czy cykl powieści składających się na trylogię złodziejską. Oczywiście znajdujemy w niej wszystkie elementy charakterystyczna dla twórczości Piaseckiego. A więc bohatera, którego los zepchnął na margines życia społecznego wbrew jego woli. W tym przypadku bohaterem jest Michał Łubień, weteran wojny polsko –bolszewickiej, którego rodzinne strony znalazły się po sowieckiej stronie granicy. Zdemobilizowany, pozbawiony rodziny i środków do życia udaje się do Wilna w nadziei znalezienia uczciwej pracy. Książka zaskakuje bardzo sugestywnym opisem trudności gospodarczych i społecznych z jakimi musiało zmierzyć się młode państwo polskie zaraz po odzyskaniu niepodległości oraz biedy znacznej części jego mieszkańców, z której nie zawsze zdajemy sobie...

książek: 107
Michal | 2015-01-31
Przeczytana: 31 października 2014

„Czy warto zakłócać Wam syty i ciepły żywot opowieścią o nich – ludziach rozbrojnoych?”. Tym prowokacyjnym zdaniem narrator zamyka akcję „Żywota człowieka rozbrojonego”. Podobna formuła nie zdziwiłaby mnie na początku książki, ale co kierowało narratorem, gdy umieszczał ją na końcu, gdy już dawno uznał, że ów syty i ciepły żywot czytelnika rzeczywiście warto jednak zakłócić?

Bohaterem książki jest Michał Łubień, około 20 – letni młodzieniec zdemobilizowany po zakończeniu wojny polsko – bolszewickiej. Zamiast spodziewanej radości z przetrwania okropności wojny i nadziei na poprawę losu wstępuje w niego zwątpienie i rozczarowanie wartościami moralnymi wpajanymi od dziecka: „Prawdą też jest, że jakieś, drobne nawet na pozór zajście albo przeżycie, może do gruntu zmienić poglądy człowieka na wiele kwestii. Tak się stało ze mną w ciągu ostatnich dni (…). Zrozumiałem, że zasadniczą wartością człowieka w oczach świata, jest wartość dóbr materialnych, będących w jego posiadaniu.” Zgodzimy...

książek: 681
mr_best | 2014-01-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 stycznia 2014

To najlepsza powieść pana Sergiusza, chyba dlatego że najbardziej osobista, a może dlatego że po drodze mi z poglądami bohatera.
Niezwykle sugestywny obraz międzywojennego społeczeństa i zaskakujaco bezpruderyjny opis zycia erotycznego.
Ciekawe czy Sergiusz Piasecki znał wiersz Tuwima pt. ""Do prostego człowieka"" bo stworzył bohatera któremu z pewnością byłby bliski.

"Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racją",
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę - bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się,...

książek: 134
Balcar | 2016-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 listopada 2016

Głównym bohaterem powieści jest Michał Łubień, zdemobilizowany po wojnie polsko-bolszewickiej, szuka swojego miejsca w nowej rzeczywistości II Rzeczpospolitej. Pozbawiony rodziny oraz pracy, nasz bohater wałęsa się głodny ulicami Wilna. W końcu Łubień podejmuje się różnych zawodów, pozuje do zdjęć pornograficznych i sprzedaje fałszywe czeki.
Postać da się lubić. Łubień kiedy widzi podobnych rozbitków życiowych pomaga im, sam jednak pozostaje po ciemnej stronie mocy. Oszukuje, chodzi po burdelach, ponurych knajpach. Wszystko ma tutaj odcień szarości, a nawet pewnej dekadencji. Możemy sobie wyobrazić, co czuł autor książki po demobilizacji.
Jednocześnie można odnaleźć w powieści ciekawy obraz II Rzeczpospolitej, aczkolwiek bardzo szkoda, że wątek ten nie został pociągnięty jeszcze bardziej, zwłaszcza kiedy bohater odwiedza różne miasta Polski. Wątek miłosny na szczęście subtelny, oryginalny i niepretensjonalny.
Ostatecznie jednak, powieść dla mnie słabsza niż "Kochanek...

książek: 346
Roman | 2014-08-25
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 19 sierpnia 2014

Żywot człowieka rozbrojonego to opowieść o młodzieńcu, który postanowił zostać Polakiem. Wstępując do Wojska Polskiego położył na szali własne zdrowie i życie, pozostawił przypadkowi los najbliższej rodziny i przyjaciół. Toczone ciężkie boje o kształt polskich granic, raczkująca niepodległość i groźba jej utraty na rzecz zaborczego, wschodniego sąsiada podkreślają dramatyzm tej decyzji, może szaleństwo, ale przede wszystkim szczere intencje bohatera. Wierzył bowiem w polskość i w lepsze jutro. Zakończona wojna z bolszewikami oprócz poniesionych ran, przynosi rozgoryczenie. Po demobilizacji główny bohater - Michał Łubień zostaje bez środków do życia. Czuje się zdradzony i oszukany. Jego rodzinny dom - Mińsk Litewski zostaje na mocy układu ryskiego po drugiej stronie granicy. Zawarty pokój nie pozwala zobaczyć mu się z bliskimi. Przecież podróż polskiego rezerwisty do sowieckiego miasta równoznaczna byłaby z wyrokiem śmierci. Pozbawiony środków do życia Michał wstępuje na drogę...

książek: 51
mikelos | 2015-11-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 listopada 2015

Perypetie ochotnika, który wraca po wojnie polsko-bolszewickiej do cywila i stara się wrócić do normalnego życia. Bezrobocie, głód, bieda, brak pomocy skądkolwiek spycha go na przestępczą ścieżkę. Obraz życia Wilna i okolic lat 20. XX wieku, świat drobnych cwaniaków, prostytutek, ludzi ulicy. Mimo ogromu smutku jaki wylewa się z tej książki, jest w niej cień dobra - nawet będąc złodziejem i szulerem można starć się pozostać dobrym człowiekiem.

książek: 133
sukkubi | 2015-12-29
Na półkach: Moje ebooki, Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok

To druga książka Sergiusza Piaseckiego, jaką miałam przyjemność czytać. Obie, uważam, można uznać za poszerzające horyzonty, przybliżające pewne wydarzenia historyczne z innego niż zwykle przyjmowany punktu widzenia, uwrażliwiające i dające do myślenia. „Zapiski oficera Armii Czerwonej” skrzyły się ironią i dowcipem rasowej satyry przekazując jednak smutną prawdę na temat sowieckiej okupacji, propagandy, „czerwonych wyzwolicieli”. „Żywot człowieka rozbrojonego” prezentuje nam z kolei obraz życia społecznego w Polsce po I wojnie światowej oraz los tych, którzy wywalczyli i obronili jej niepodległość.

Żywot człowieka rozbrojonego nie jest łatwy o czym przekonują liczne książki i filmy o losach byłych żołnierzy próbujących odnaleźć się w normalnym życiu i świecie. Zdawałoby się, że po koszmarze wojny człowiek o niczym innym nie marzy ale często ten „normalny świat” ich już nie chce. Tę smutną prawdę przekazuje także bohater powieści Sergiusza Piaseckiego. Z początku Michał Łubień,...

książek: 458
Luetyk | 2013-08-27
Na półkach: Przeczytane

Z jednej strony książka napisana bardzo wartkim językiem, z przyjemnością i zainteresowaniem śledzi się barwne przygody głównego bohatera, z drugiej - przejmująco opisuje on biedę i gigantyczne dysproporcje w życiu różnych grup społecznych w "świeżo" niepodległej Polsce. Warto przeczytać, by poznać zupełnie inne spojrzenie na II RP, niż można wyczytać na przykład z powieści Dołęgi-Mostowicza lub Mniszkówny.

książek: 945
archiwista_cyklista | 2014-03-15
Na półkach: Przeczytane, II RP
Przeczytana: 15 marca 2010

Tym razem powieść - wspomnienia o niezwykle ciężkim losie weterana wojny polsko- bolszewickiej na początku lat 20 tych. Opowieść walce o poprawę swojego losu. I znów porcja wiedzy o tamtych czasach. Polecam.

zobacz kolejne z 333 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd