Patronat Patronat Mężczyzna w ciężkim stanie trafia do łódzkiego szpitala. Nie pamięta, jak się nazywa ani co się stało. Powtarza tylko imię Aleksandry Wilk.
Poznańska psycholog na prośbę znajomego lekarza przyjeżdża pomóc pacjentowi. Jednak nie tylko ona usiłuje dociec, kim jest tajemniczy NN i dlaczego wzywa Aleksandrę…
Legendarna aktorka przed laty została brutalnie zabita we własnym domu. Mordercy nie odnaleziono, śledztwo dawno zamknięto, a akta kurzą się w policyjnym archiwum. Ten, kto ją zabił, dziś wciąż jest na wolności.
Czy uda się powiązać te sprawy, odkryć prawdę, uniknąć niebezpieczeństwa?
Kiedy od rozwiązania sprawy dzielą sekundy, nie ma czasu na logiczne myślenie, a górę bierze instynkt… Nowe, sensacyjne rozdanie Joanny Opiat-Bojarskiej!
Szukamy ofert...„Niebezpieczna gra” to drugi tom z cyklu o pani psycholog Aleksandrze Wilk. Dobrze jest zapoznać się z historią przedstawioną w pierwszej części, czyli w „Grze pozorów”, jednak nie jest to konieczne do swobodnego zagłębienia się w fabule. Spokojnie mogę stwierdzić, że Joanna Opiat-Bojarska niczego nie zdradza czytelnikowi niezapoznanemu z wcześniejszymi poczynaniami bohaterki, a nawet powiedziałabym, że pojawiające się do nich nawiązania są subtelnym mrugnięciem oka i smaczkami dla osób towarzyszących jej w przeszłych doświadczeniach. Ale.. o co tak właściwie chodzi i w związku z czym delektować się podanymi przysmakami?
Zacznijmy od początku. W życiu każdego pracującego człowieka pojawia się czas, kiedy idzie na urlop! Z takiego przywileju planuje też skorzystać wspomniana już poznańska pani psycholog - Aleksandra Wilk. Jej dzieci wyjechały na obóz, więc oczami wyobraźni już widziała spokojne, romantyczne wieczory spędzane w domu ze swoim partnerem. Wszystko pewnie poszłoby po myśli Aleksandry, ale w tym samym czasie do jednego z łódzkich szpitali trafia mężczyzna - ofiara wypadku samochodowego, w wyniku którego utracił pamięć. Wydarzenie weryfikuje urlopowe zamiary kobiety, ponieważ pacjent wymawiając tylko jej imię i nazwisko, skutecznie skłania Aleksandrę do przyjazdu do Łodzi i zagłębienia się w jego tajemniczą sprawę.
Joanna Opiat-Bojarska kolejny raz zaskoczyła mnie swoją dociekliwością i chęcią przekazania czytelnikom informacji zaczerpniętych u specjalistów z dziedzin dotykających fabuły książki. Widać, że autorka dokłada starań, aby osoby sięgające po jej powieści, dostały konkretną wiedzę (naprawdę odnoszę wrażenie, że nie wyciągnęłam z tej książki jedynie kryminalnej historii),a nie informacje znalezione pobieżnie na Wikipedii.
W pozycjach z serii o Aleksandrze Wilk podoba mi się także skondensowanie akcji w kilku dniach (każdy rozdział opisuje jeden dzień),dzięki czemu czytając te książki, nie mam mowy o nadmiernym rozciągnięciu fabuły. Przez możliwość patrzenia na akcję z kilku perspektyw, czytelnik nie ma wrażenia, że coś dzieje się za szybko czy w niewytłumaczony sposób, ale wszystko składa się w uzasadniony ciąg wydarzeń. A skoro już mowa o kilku spojrzeniach – jedno z nich pozwala niemalże od pierwszych stron książki poznać odczucia.. osoby o ciężkiej przeszłości, która bezpośrednio jest zamieszana w samo sedno sprawy z „Niebezpiecznej gry”.
Spotkałam się z opinią, że książki Joanny Opiat-Bojarskiej czyta się dla zakończeń i rzeczywiście, jestem w stanie zgodzić się z tą opinią. O ile, jak napisałam na początku - „Niebezpieczną grę” można przeczytać jako osobny tom, to – drogi Czytelniku, nie nastawiaj się, że będzie to Twoje ostatnie spotkanie z Aleksandrą Wilk.
Katarzyna Irzyk
OPINIE i DYSKUSJE o książce Niebezpieczna gra
Niby nie jest to źle napisane ale jest nudne, co przy tym gatunku (kryminał) jest jednym z najpoważniejszych zarzutów. Nie ma atmosfery zagrożenia, nie potrafiłam się zaangażować w kibicowanie bohaterom, w ogóle się do nich nie przywiązałam. Doczytałam do końca ale słabe to było.
Niby nie jest to źle napisane ale jest nudne, co przy tym gatunku (kryminał) jest jednym z najpoważniejszych zarzutów. Nie ma atmosfery zagrożenia, nie potrafiłam się zaangażować w kibicowanie bohaterom, w ogóle się do nich nie przywiązałam. Doczytałam do końca ale słabe to było.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDruga część zdecydowanie bardziej mi się podobała - ciekawy motyw, nie było nudy. Pozostaje trzecia część ale myślę że sięgnę po więcej książek tej autorki.
Druga część zdecydowanie bardziej mi się podobała - ciekawy motyw, nie było nudy. Pozostaje trzecia część ale myślę że sięgnę po więcej książek tej autorki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka! Moim zdaniem o wiele sprawniej napisana i jeszcze bardziej wciągająca niż pierwsza. Tym razem nawet pani psycholog nie jest już tak irytująca a ludzka, pomocna. Fabuła: jedna z policjantek postanawia zająć się dawną sprawą zamordowania starszej aktorki, skradziono broszkę. A w szpitalu przebywa cierpiący na amnezję mężczyzna, który stracił pamięć w wyniku celowego potrącenia. I do gry wchodzi psycholog, jej przyjaciółka psychiatrą, jej szemrany chłopak mający fioła na aukcjach i jeszcze parę równie ważnych typów. Świetnie zakręcona akcja, mnóstwo merytorycznej wiedzy, a opis terapii amnezji dysocjacyjnej zdecydowanie w punkt. Z przyjemnością sięgam po kolejne książki. Genialne czytadło! No i, wreszcie jest opisana Łódź ;-)
Świetna książka! Moim zdaniem o wiele sprawniej napisana i jeszcze bardziej wciągająca niż pierwsza. Tym razem nawet pani psycholog nie jest już tak irytująca a ludzka, pomocna. Fabuła: jedna z policjantek postanawia zająć się dawną sprawą zamordowania starszej aktorki, skradziono broszkę. A w szpitalu przebywa cierpiący na amnezję mężczyzna, który stracił pamięć w wyniku...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka mocno średnia. Najbardziej irytujące są bohaterki - pani psycholog, która zapomina że ma partnera bo pojawia się ktoś bez pamięci, jej przyjaciółka, która bez mrugnięcia okiem włamuje się do obcego mieszkania czy wierzy na zabój facetowi, którego widzi w weekendy, policjantka, która ignoruje rozkazy...
Czytało się szybko ale równie szybko zapomnę.
Książka mocno średnia. Najbardziej irytujące są bohaterki - pani psycholog, która zapomina że ma partnera bo pojawia się ktoś bez pamięci, jej przyjaciółka, która bez mrugnięcia okiem włamuje się do obcego mieszkania czy wierzy na zabój facetowi, którego widzi w weekendy, policjantka, która ignoruje rozkazy...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytało się szybko ale równie szybko zapomnę.
Bardzo szybko mi się czytało i nie miałam czasu się przy tym nudzić. Jak dla mnie bardziej wciągająca niż pierwsza część. Może, że to w moim mieście umieszczono akcję?
Bardzo szybko mi się czytało i nie miałam czasu się przy tym nudzić. Jak dla mnie bardziej wciągająca niż pierwsza część. Może, że to w moim mieście umieszczono akcję?
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTroszkę mi się dłużyła ta historia choc sam pomysł jest ciekawy. Trochę monotonnie prowadzona akcja i malo ,,szalenstwa,, miały bohaterki. Może inne historie Oli Wilk beda bardziej pokrywające.
Troszkę mi się dłużyła ta historia choc sam pomysł jest ciekawy. Trochę monotonnie prowadzona akcja i malo ,,szalenstwa,, miały bohaterki. Może inne historie Oli Wilk beda bardziej pokrywające.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW sierpniu 1964 roku zanotowano w Szczecinku -0,1 stopnia Celsjusza.
Asia Opiat-Bojarska wspominając o tym fakcie, pisała o moim rodzinnym mieście, jeszcze zanim się poznaliśmy. To nie może być przypadek. Przypadki nie istnieją, prawda? Powiedzcie, że to prawda.
A teraz na poważnie. Tym razem autorka zabiera nas w podróż do Łodzi. Prosimy o zapięcie pasów, ponieważ mając za przewodniczkę Joannę Opiat-Bojarską tudzież Aleksandrę Wilk, turbulencje gwarantowane. Oczywiście będą one spowodowane nie lada emocjami.
W Niebezpiecznej grze, oprócz architektury i historii miasta Włókniarzy, zgłębimy się także w hermetyczny świat sztuki. Nie codziennie mamy okazję poznać galerie sztuki od kuluarów, przyglądając się od wewnątrz pracy marszandów.
Oczywiście autorka jak zwykle popisała się niesamowitym researchem z medycyny, przykuwając szczególną wagę do amnezji. Nasza przewodniczka zabiera nas nie tylko na łódzki parnas, ale również parias, czyli squat odbijający głębokim echem przeszłość bohaterki. „Nie ma większej odwagi, niż przyjmowanie życia na trzeźwo. Takim, jakie jest”.
Wspomniany tytuł, to 10., jubileuszowa książka autorki. Ja tymczasem, jako wierny fan jej twórczości, mam na swoim koncie 14 tytułów spod jej pióra. Liczby mówią same za siebie. Warto sięgać po książki JOB.
A może macie ochotę sprawdzić nietypowy, dwutorowy rodzaj narracji, która prowadzona jest zarówno z perspektywy lirycznego „ja”, jak i głównej bohaterki? Enjoy! ;)
PS. A propos bohaterki, Aleksandra Wilk sugeruje, że „z psami się nie rozmawia. Tak mówi stara zasada wszystkich doświadczonych przez życie ludzi”. ;)
W sierpniu 1964 roku zanotowano w Szczecinku -0,1 stopnia Celsjusza.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAsia Opiat-Bojarska wspominając o tym fakcie, pisała o moim rodzinnym mieście, jeszcze zanim się poznaliśmy. To nie może być przypadek. Przypadki nie istnieją, prawda? Powiedzcie, że to prawda.
A teraz na poważnie. Tym razem autorka zabiera nas w podróż do Łodzi. Prosimy o zapięcie pasów, ponieważ mając...
Kolejny ciekawy kryminał tej autorki. Już sięgam po trzeci tom.
Kolejny ciekawy kryminał tej autorki. Już sięgam po trzeci tom.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNaprawdę ciekawa, dużo lepsza niż pierwsza część. Główna bohaterka nareszcie ogarnięta i ciekawe elementy jej przeszłości.
Naprawdę ciekawa, dużo lepsza niż pierwsza część. Główna bohaterka nareszcie ogarnięta i ciekawe elementy jej przeszłości.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Niebezpieczna gra" to ciąg dalszy losów Aleksandry Wilk, która tym razem, specjalnie na prośbę przyjaciela z dawnych lat przyjeżdża do Łodzi - miasta mocno związanego z latami jej młodości. To tam uciekła z domu, tam poznawała nowych ludzi i zupełnie inne życie.
Po latach Aleksandra wraca, jednak zupełnie nie spodziewa się tego, co ją czeka w tym mieście. Mężczyzna po wypadku, w sprawie którego pojawia się w Łodzi, okazuje się wcale nie taki obcy, a cały pobyt bohaterki staje się niebezpieczny.
Fabuła książki, podobnie jak poprzednia cześć, jest bardzo ciekawa, wciąga, bawi i relaksuje. Czyta się z dużą przyjemnością i trudno się oderwać chociaż na chwilę.
"Niebezpieczna gra" to ciąg dalszy losów Aleksandry Wilk, która tym razem, specjalnie na prośbę przyjaciela z dawnych lat przyjeżdża do Łodzi - miasta mocno związanego z latami jej młodości. To tam uciekła z domu, tam poznawała nowych ludzi i zupełnie inne życie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo latach Aleksandra wraca, jednak zupełnie nie spodziewa się tego, co ją czeka w tym mieście. Mężczyzna po...