Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Byłam schizofreniczką

Byłam schizofreniczką

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Mawit Druk
data wydania
ISBN
9788392246978
liczba stron
128
język
polski
typ
papier
6,22 (683 ocen i 43 opinie)

Opis książki

Zapis codziennych zmagań z życiem i próba rozrachunku z brutalną przeszłoscią kobiety chorej na schizofrenię. Poruszająca historia człowieka, którego cierpienie i choroba psychiczna popychają ku samobójstwie.

 

źródło opisu: www.empik.com

źródło okładki: www.empik.com

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1833
Cecylia | 2011-11-05
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 06 listopada 2011

Ta historia wwierca się w umysł. Głęboko. I w moim przypadku zostanie tam na długo.
Niebywale poruszająca i trudna, a jednocześnie okropnie fascynująca i ciekawa. Skłania do głębokich, wielowymiarowych przemyśleń.

książek: 3234
Grażyna | 2010-06-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 czerwca 2010

Na pewno sięgnę po kolejne książki tej autorki, odważna i ciekawa, polecam

książek: 69
Vicktorii | 2014-01-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Wstrząsająca książka o prawdzie. Nie jest to pozycja dla wszystkich, nie da się ukryć. Dla niektórych może być to splot niezrozumiałych słów, jednakże ja bardzo sobie cenię styl i szczerość z jaką pani Barbara pisze swoje książki. Nie jest to może dzieło, po które można sięgnąć by się rozluźnić, jednakże zabiera nas ono w psychikę człowieka chorego psychicznie, ukazuje szokujący sposób postrzegania świata przez taką osobę. Świetna książka, polecam szczególnie ludziom, którzy aktualnie zgubili się na swojej drodze, ponieważ książka ta oprócz bólu ukazuje też siłę człowieka, który w głębi duszy chce żyć i to nie w byle jaki sposób, tylko żyć po swojemu!

książek: 104
Ryjek | 2010-12-11
Na półkach: Przeczytane, Niedoczytane
Przeczytana: 2010 rok

Wiem, że nie powinnam oceniać skoro nie dałam rady doczytać jej do końca, ale według mnie to po prostu jeden wielki bełkot, w którym nie sposób się połapać.

książek: 661
yootsuu | 2010-08-21
Na półkach: Przeczytane

jak wszystkie Rosiek - mocne, prawdziwe, szczere. i na faktach.

książek: 566

Wiem, że rzecz jest o schizofrenii i chaotyczność całości jest tu w pewien sposób usprawiedliwiona, ale ciężko było mi się przebić przez niektóre, zbyt kwieciste - jak dla mnie - opisy i nawarstwienie myśli autorki.

Niewątpliwie, Rosiek w książce zawarła dużo siebie, podczas czytania można to wyczuć.

książek: 344
dreamer08 | 2014-09-11
Na półkach: Przeczytane, Wakacje 2014, 2014
Przeczytana: 11 września 2014

Książka Barbary Rosiek na pewno nie należy do najłatwiejszych.
Widziałam wiele opinii, w których mnóstwo osób krytykowało ją za chaos. Ja jednak uważam, że to właśnie panujący w zapisie ów chaos jest jedną z rzeczy, która znacznie przybliża czytelnikowi stan panujący w umyśle schizofrenika. Nie da się przy tym ukryć, że książkę czyta się bardzo powoli... Oczywiście jeśli chce się wyciągnąć jak najwięcej z samej treści.
Niemniej warto po nią sięgnąć i poznać świat osoby chorej na schizofrenię. Myślę, że całą historię przedstawioną w tej książce jest w stanie zrozumieć jedynie osoba dojrzała psychicznie i właśnie takim osobom ją gorąco polecam!

książek: 2038

Beznadziejna, jeden wielki bełkot. Czytając Pamiętnik narkomanki czy Kokainę nie mogłam się oderwać, a tą książkę ledwo skończyłam. Od samego początku mnie odrzucało.

książek: 243
Magnetic_91 | 2013-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2013

Książka na faktach i to przemawia na jej "korzyść" chociaż strasznie ciężko jest wczuć się w osobę chorą na schizofrenię i może dlatego Ja czytając tą książkę mam wrażenie, że nie wszystko zrozumiałam.

Lęki, fobie, halucynacje opisane w tej książce sprawiają, że Schizofrenia to coś co coraz bardziej mnie interesuje, jest dla mnie czymś nie zrozumiałym i dlatego książka wydała mi się nie zrozumiała. Zbyt wiele tu chaosu i pomieszanych wątków, chociaż to akurat przemawia za jej autentycznością.


Polecam osobom, które interesują się tą chorobą i przeżyciami z nią związanymi - Tutaj jest to dobrze przedstawione.Świat rzeczywisty ze światem urojonym zlewają się w całość - ciężko odróżnić czy to co się dzieje jest fikcją czy prawdą.

Książki Pani Rosiek są specyficzne ostre i szczere. Ta też taka jest.
Polecam dla Fanów Twórczości Rosiek

książek: 179
Pandemonium | 2014-02-05
Na półkach: Przeczytane

Nie jest to z pewnością książka dla każdego. Mimo tego, że jest krótka, ciężko się ją czyta (chociażby ze względu na zawiłość wątku). Moim zdaniem jest bardzo pouczająca i można z niej wyciągnąć wiele wniosków.Pokazuje jak miłość jest ważna w naszym życiu i jak łatwo jest się w nim pogubić. Bardzo wnika w głąb naszej psychiki i skłania do refleksji. Nie jest to lekka książka, ale warta przeczytania.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd