Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 662 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Byłam schizofreniczką

Byłam schizofreniczką

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Mawit Druk
data wydania
ISBN
9788392246978
liczba stron
128
język
polski
typ
papier
6.22 (598 ocen i 42 opinie)

Opis książki

Zapis codziennych zmagań z życiem i próba rozrachunku z brutalną przeszłoscią kobiety chorej na schizofrenię. Poruszająca historia człowieka, którego cierpienie i choroba psychiczna popychają ku samobójstwie.

 

źródło opisu: www.empik.com

źródło okładki: www.empik.com

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 1616
PaulaMoon6 | 2011-11-05
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 06 listopada 2011

Ta historia wwierca się w umysł. Głęboko. I w moim przypadku zostanie tam na długo.
Niebywale poruszająca i trudna, a jednocześnie okropnie fascynująca i ciekawa. Skłania do głębokich, wielowymiarowych przemyśleń.

książek: 6809
Grażyna | 2010-06-22
Na półkach: Mmm, Przeczytane
Przeczytana: 22 czerwca 2010

Na pewno sięgnę po kolejne książki tej autorki, odważna i ciekawa, polecam

książek: 98
Ryjek | 2010-12-11
Na półkach: Przeczytane, Niedoczytane
Przeczytana: 2010 rok

Wiem, że nie powinnam oceniać skoro nie dałam rady doczytać jej do końca, ale według mnie to po prostu jeden wielki bełkot, w którym nie sposób się połapać.

książek: 27
Vicktorii | 2014-01-18
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Wstrząsająca książka o prawdzie. Nie jest to pozycja dla wszystkich, nie da się ukryć. Dla niektórych może być to splot niezrozumiałych słów, jednakże ja bardzo sobie cenię styl i szczerość z jaką pani Barbara pisze swoje książki. Nie jest to może dzieło, po które można sięgnąć by się rozluźnić, jednakże zabiera nas ono w psychikę człowieka chorego psychicznie, ukazuje szokujący sposób postrzegania świata przez taką osobę. Świetna książka, polecam szczególnie ludziom, którzy aktualnie zgubili się na swojej drodze, ponieważ książka ta oprócz bólu ukazuje też siłę człowieka, który w głębi duszy chce żyć i to nie w byle jaki sposób, tylko żyć po swojemu!

książek: 611
yootsuu | 2010-08-21
Na półkach: Przeczytane

jak wszystkie Rosiek - mocne, prawdziwe, szczere. i na faktach.

książek: 455
Michał | 2014-01-21

Autobiograficzna książka Rosiek. Pierwsza którą przeczytałem i jak dotychczas jedyna. Dobiła mnie swoją autentycznością. Raz mam ją za coś boskiego, raz odrażającego, innym razem po prostu poza mną. Są takie rzeczy, których po prostu nie rozumiesz - wiesz, czym są, pojmujesz wszystkie informacje, jakie do Ciebie są przekazywane, ale nie rozumiesz mimo wszystko. To ciężkie do określenia uczucie, ale książkę warto znać. To książka po którą sięgasz nie wiedząc, czego oczekiwać, i nie masz pojęcia czemu. Nie jesteś schizofrenikiem a czytasz, czujesz ból autorki, starasz się zrozumieć i czasem umiesz, czasem nie. Książka należy do ciężkich - do tych, których czytanie sprawia ból świadomości i radość świadomości jednocześnie, jakkolwiek paradoksalnie to nie brzmi, i podchodzę do niej jak do czegoś mistycznego.

książek: 613
Veronique | 2013-08-03
Na półkach: Ulubione ♥, Przeczytane
Przeczytana: 03 sierpnia 2013

Rosiek zaskakuje mnie swoim życiorysem. Po tej książce zrozumiałam jakie niełatwe miała życie i jestem pełna podziwu, że ta mądra, silna kobieta jeszcze żyje. Po tym wszystkim co przeżyła, jestem w stanie stanąć i klaskać za odwagę do życia, za postawienie się temu całemu okrucieństwu, bo właśnie tego dokonała. Opisuje swoją chorą przeszłość, gubiąc się, starając się samą siebie zrozumieć, swoje życie. Mieszało jej się wszystko, więc i trochę niezrozumienia przekazała do tej książki. Ludzie ją opuszczali, ale na szczęście miała jeszcze i poznawała tych którzy zaakceptowali ją nieważne jaka jest, jaką ma przeszłość, na co choruje. Jedynym minusem książki jak dla mnie był rozmiar czcionki. Przez to ciężko i długo dochodziłam do końca, ale kiedy mi się to udało byłam zadowolona sama z siebie. Nie mogę się doczekać kiedy sięgnę po następne książki Rosiek.

książek: 213
Magnetic_91 | 2013-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2013

Książka na faktach i to przemawia na jej "korzyść" chociaż strasznie ciężko jest wczuć się w osobę chorą na schizofrenię i może dlatego Ja czytając tą książkę mam wrażenie, że nie wszystko zrozumiałam.

Lęki, fobie, halucynacje opisane w tej książce sprawiają, że Schizofrenia to coś co coraz bardziej mnie interesuje, jest dla mnie czymś nie zrozumiałym i dlatego książka wydała mi się nie zrozumiała. Zbyt wiele tu chaosu i pomieszanych wątków, chociaż to akurat przemawia za jej autentycznością.


Polecam osobom, które interesują się tą chorobą i przeżyciami z nią związanymi - Tutaj jest to dobrze przedstawione.Świat rzeczywisty ze światem urojonym zlewają się w całość - ciężko odróżnić czy to co się dzieje jest fikcją czy prawdą.

Książki Pani Rosiek są specyficzne ostre i szczere. Ta też taka jest.
Polecam dla Fanów Twórczości Rosiek

książek: 466

Wiem, że rzecz jest o schizofrenii i chaotyczność całości jest tu w pewien sposób usprawiedliwiona, ale ciężko było mi się przebić przez niektóre, zbyt kwieciste - jak dla mnie - opisy i nawarstwienie myśli autorki.

Niewątpliwie, Rosiek w książce zawarła dużo siebie, podczas czytania można to wyczuć.

książek: 1941

Beznadziejna, jeden wielki bełkot. Czytając Pamiętnik narkomanki czy Kokainę nie mogłam się oderwać, a tą książkę ledwo skończyłam. Od samego początku mnie odrzucało.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maciej Wojtyszko
    68. rocznica
    urodzin
    Mimo że należał do istot niedużych, miał wielkie marzenia. Marzenia często nie są proporcjonalne do wielkości naturalnej danej osoby i gdyby tak na ulicy obok przechodniów szły ich marzenia, to okazałoby się, że ci, którzy wyhodowali największe, wcale nie należą do wysokich i potężnych.
  • Anatol France
    170. rocznica
    urodzin
    Czyż w oczach mam sztylety, że ranię spojrzeniem?
  • Halina Snopkiewicz
    80. rocznica
    urodzin
    Od wspomnień człwiek się nie wykręci, dlatego trzeba robić wszystko aby były jak najbardziej jasne, a przynajmniej dobre.
  • Kingsley Amis
    92. rocznica
    urodzin
    Drap ich - szepnął Dixon - siusiaj na dywany! Kot zaczął głośno mruczeć.
  • Jane Sigaloff
    41. rocznica
    urodzin
  • Benedykt XVI
    87. rocznica
    urodzin
    Z nawróceniem związana jest konieczność, aby Bóg znowu znalazł się na pierwszym miejscu. A także, aby na nowo pragnąć wsłuchiwać się w słowa Boga, aby uznać je za coś realnego i pozwolić im oświecać nasze życie. Musimy odważyć się na nowo na eksperyment z Bogiem - pozwolić Mu wejść z Jego działaniem w nasze społeczeństwo
  • Mathias Malzieu
    40. rocznica
    urodzin
    Zawód miłosny może zmienić ludzi w potwory przepełnione smutkiem.
  • Charles Spencer Chaplin
    125. rocznica
    urodzin
    Lubię przyjaciół, tak jak lubię muzykę: kiedy jestem w nastroju. Dopomóc przyjacielowi w potrzebie jest rzeczą łatwą, ale poświęcenie mu swego czasu nie zawsze jest dogodne.
  • Grant Morrison
    52. rocznica
    urodzin
  • Abbi Glines
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli pozostanę sobą i nie zapomnę,kim jestem,wszystko będzie dobrze.
  • Roland Topor
    17. rocznica
    śmierci
    Kretyn to istota zabawna, malownicza. Obcując z nim, człowiek zyskuje na pewności siebie, słowem - kretyn wprawia w dobry humor i zapewnia zdrowie.
  • Yasunari Kawabata
    42. rocznica
    śmierci
  • Rudolf Hoss
    67. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd