Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wody głębokie jak niebo

Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza RUNA
7,06 (265 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
39
8
48
7
75
6
40
5
30
4
6
3
7
2
3
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788389595140
liczba stron
368
słowa kluczowe
zbiór opowiadań, fantasy,
język
polski

Inne wydania

Półwysep to marmurowe miasta Wybrzeża Mew, które są podobne do chmur z białego kamienia. To również wysokie, dzikie góry, Monti Serpillini, gdzie pasą się kozy o niepokojąco pionowych źrenicach i żyją smoki, znające wszystkie pragnienia ludzkich serc. A także Archipelag Purpurowej Piany, zabarwiony krwią martwych gigantów. Ale przede wszystkim Półwysep jest krainą magii i potężnych demonów —...

Półwysep to marmurowe miasta Wybrzeża Mew, które są podobne do chmur z białego kamienia. To również wysokie, dzikie góry, Monti Serpillini, gdzie pasą się kozy o niepokojąco pionowych źrenicach i żyją smoki, znające wszystkie pragnienia ludzkich serc. A także Archipelag Purpurowej Piany, zabarwiony krwią martwych gigantów. Ale przede wszystkim Półwysep jest krainą magii i potężnych demonów — kerubów, tronów, serafów — przyzywanych przez magów z dziewięciu sfer nieba i zmienianych w niewolników. Magia — podobnie jak sztuka czytania, pisania i rachunków — jest domeną mężczyzn, gdyż aby spętać demona, należy określić jego pozycję na kopule nieba oraz wypowiedzieć zaklęcie. Wiedźmy zwabiają demony własną krwią, gdyż próby zgłębienia zakazanej wiedzy czarodziejów przez kobiety są nieodmiennie karane śmiercią. Jednak czasami magia staje się zbyt potężna, by trzymać się ludzkich reguł.

Półwysep to świat pełen piękna i niewiarygodnego okrucieństwa, świat, w którym miłość często oznacza zniewolenie, magia obraca się przeciwko swoim władcom, a wolność okazuje się jedynie złudzeniem.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (568)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 543
Agafija | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane

Półwysep to marmurowe miasta Wybrzeża Mew, które są podobne do chmur z białego kamienia. To również wysokie, dzikie góry, Monti Serpillini, gdzie pasą się kozy o niepokojąco poprzecznych źrenicach i żyją smoki, znające wszystkie pragnienia ludzkich serc. A także Archipelag Purpurowej Piany, zabarwiony krwią martwych gigantów. Ale przede wszystkim Półwysep jest krainą magii i potężnych demonów — kerubów, tronów, serafów — przyzywanych przez magów z dziewięciu sfer nieba i zmienianych w niewolników. Magia — podobnie jak sztuka czytania, pisania i rachunków — jest domeną mężczyzn, gdyż aby spętać demona, należy określić jego pozycję na kopule nieba oraz wypowiedzieć zaklęcie. Wiedźmy zwabiają demony własną krwią, gdyż próby zgłębienia zakazanej wiedzy czarodziejów przez kobiety są nieodmiennie karane śmiercią. Jednak czasami magia staje się zbyt potężna, by trzymać się ludzkich reguł.

Półwysep to świat pełen piękna i niewiarygodnego okrucieństwa, świat, w którym miłość często oznacza...

książek: 589
magfre | 2014-03-01

Jest to zbiór opowiadań. Każde z nich to odrębna historia, ale jednocześnie stanowi całość z resztą opowiadań. Nie ma tutaj jakiś momentów dłużących się, ale równocześnie nie wszystkie opowieści porywają. Jest tu magia, demony, ale jest też wiele smutku, beznadziei, brakuje szczęśliwych rozwiązań, choć miłość też się znajdzie. Panuje tutaj raczej atmosfera powagi i przygnębienia. Jednak opowieści czyta się bardzo dobrze. Wszystkie opowiadania napisane są inteligentnym, barwnym językiem, który przywodzi na myśl opowieści bajarza. Ciekawy jest świat tych opowiadań.

książek: 1196
ira | 2014-04-11
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 11 kwietnia 2014

Nie można zaprzeczyć, że autorka wyobraźnię ma. Ale jej styl jest dla mnie strasznie nadęty. Te krótkie zdania, które sprawiają, że nawet informacja, że pada, nabiera cech prawdy objawionej - na litość! Gdyby ktoś tak mi coś opowiadał przy obiedzie, dźgnęłabym go widelcem.
I to pretensjonalne nadawanie każdemu wychodkowi we wsi sześcioczłonowej, z włoska brzmiącej nazwy...!
Męczące, po prostu. Wymęczone chyba też.

książek: 2519
8_oclock | 2014-04-14
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 10 maja 2014

Ładna, ale pozostawiła mnie zupełnie obojętną.

książek: 108
Sarume | 2014-08-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 sierpnia 2014

Moja ocena jest, jak sądzę, zaniżona przez jeden (moim zdaniem) poważny błąd redakcyjny - nigdzie na okładce itd. nie jest napisane, że jest to zbiór opowiadań. Wybierając książkę z nadzieją, że się w niej zagłębię, zaprzyjaźnię z bohaterami, przeżyję wspólną przygodę, nie wybierałabym opowiadań. Nawet jeśli są tematycznie związane ze sobą (to kilka opowieści o jednej krainie i losach kolejnych władców). Dlatego książka na starcie otrzymała kilka punktów ujemnych.
Opowiadania są w większości dość ładne - niektóre bardzo baśniowe (mnie na przykład najbardziej podobało się opowiadanie o Arachne... widziałabym je jako prawdziwą legendę - taka klasyka: kolejne zadania, każde trudniejsze itd.).
Jest jednak kilka drobiazgów, które mnie przeszkadzały w lekturze (poza samym faktem, że są to opowiadania).
Po pierwsze - włoskie nazwy. Nie rozumiem, skąd taka myśl, by w książce polskiego autora pojawiły się włoskie nazwy. Były na prawdę irytujące i nie powtarzały się na tyle często, aby się...

książek: 407
Andrzej | 2011-09-28
Na półkach: Przeczytane

Ten sam kaliber, co "Czarnoksiężnik z Archipelagu" Ursuli K. Le Guin.

książek: 537
czytambolubie | 2014-05-19
Przeczytana: 16 maja 2014
książek: 26
Joanna | 2014-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Właściwie nie jestem pewna czy powinnam w jakikolwiek sposób oceniać tę książkę. Gdy zaczęłam, wydawała się ciekawa, język był na dość wysokim poziomie, historie były wciągające i nietuzinkowe. Jednak, no właśnie, jednak skończyłam ją w połowie. Nie wiem dlaczego, czasu miałam aż natto- po prostu pewnego dnia powiedziałam "dość" i zabrałam się za inną książkę. Myślę, że powodem było to, że postaci zbyt "płaskie" , a przeczytanie kilku pierwszych opowiadań wystarczające. Zaspokoiły one moją ciekawość na tyle, by nie sięgnąć o ich kontynuację.

książek: 396
inheracil | 2010-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 grudnia 2010

Z pewnych względów jest to niezwykle ciekawy zbiór opowiadań. Brzezińska odchodzi od pewnej anglosaskości fantasy umieszczając akcję opowiadań na Półwyspie, którego nazwy, ale nie tylko to, stylizowane są na Włochy. Miło czasem oderwać się od angielskiego. Drugą znaczącą różnicą jest feminizacja zbioru, głównymi bohaterami większości opowiadań są kobiety.

Wszystkie opowiadania spojone są światem. Rządzonym przez książąt-magów, których magia opiera się na chwytaniu demonów i łączeniu ich z materią w pożądany kształt. Wszechświat skonstruowany jest zgodnie ze średniowiecznymi wyobrażeniami, nad księżycem znajdują się strefy zamieszkane przez istoty duchowe. Śledzimy historię magii, od jej potęgi aż po upadek. Niby worldbuilding należy zaliczyć do plusów, ale mam trochę wątpliwości. Dlaczego demon po wykonaniu trzech życzeń opuszcza swojego pana? Rozumiem, że to taka magiczna zasada, ale wprowadzając pewną naukowość (obliczanie pozycji demonów na niebie itp.) trochę...

książek: 574
Duszek | 2015-08-21
Na półkach: Przeczytane

Moim zdaniem jeden z lepszych zbiorów opowiadań, jakie pojawiły się w Polsce - choć z pewnością nie przeznaczony dla każdego. Osoby poszukujące akcji, epickich przygód, prostej, wesołej, rozrywkowej fantastyki, nie znajdą tu wiele dla siebie. Opowieści Brzezińskiej to melancholijne opowiadania traktujące o kolejnych pokoleniach, pokazujące, jak zmienia się świat, ludzie, niegdyś będący osobami z krwi i kości stają się legendami, a ich historie ulegają wypaczeniu. W tekstach wiele jest smutku - żadne szczęście nie trwa wiecznie, a miłość czasem nie wystarczy. Duża drobiazgowość przy opisach świata, barwne opisy, pozwalające bez trudu wyobrażać sobie poszczególne sceny. I ciekawy system magii - mężczyźni władający mocą dokonują cudów przyzywając demony, a pod koniec swego życia, mogą przedłużyć żywot, odbierając siły życiowe magicznym synom.

zobacz kolejne z 558 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd