Bardzo długie przebudzenie

Cykl: Magnolia [Prószyński i S-ka] (tom 3)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,09 (240 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
12
8
58
7
86
6
44
5
16
4
7
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380693586
liczba stron
464
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

W prywatnej klinice psychiatrycznej operatywnego doktora Bargiela spotyka się niezwykła trójka pacjentów: ekscentryczna pisarka Aurelia, prywatny detektyw Rajmund i zbuntowana nastolatka Inez. Skazani na swoje towarzystwo, częściowo dla zabicia czasu, częściowo w ramach terapii, rozmawiają o swoich problemach. Kiedy przychodzi pora na Inez, ta zaczyna snuć opowieść o Magnolii, knajpie z...

W prywatnej klinice psychiatrycznej operatywnego doktora Bargiela spotyka się niezwykła trójka pacjentów: ekscentryczna pisarka Aurelia, prywatny detektyw Rajmund i zbuntowana nastolatka Inez. Skazani na swoje towarzystwo, częściowo dla zabicia czasu, częściowo w ramach terapii, rozmawiają o swoich problemach. Kiedy przychodzi pora na Inez, ta zaczyna snuć opowieść o Magnolii, knajpie z pensjonatem w dalekich Bieszczadach. To miejsce, gdzie zdarzają się małe cuda, takie jak wzajemna życzliwość i bezwarunkowa przyjaźń.
Opowieść Inez rozpoczyna się w momencie, gdy pewnego sierpniowego popołudnia w Magnolii pojawia się zjawiskowo piękna kobieta, Beata. Melduje się, idzie do pokoju, a potem wychodzi na spacer i znika bez wieści. Kilka dni później do pensjonatu przyjeżdża Daniel, narzeczony kobiety. Nie rozumiejąc powodu, dla którego znalazła się w tak dziwacznym miejscu, czeka, aż Beata wróci i wszystko wyjaśni. Mija miesiąc, dwa miesiące, rok... Życie w Magnolii toczy się swoim niezwykłym trybem, a świat mężczyzny staje na głowie. Mimo to Daniel wciąż czeka.

 

źródło opisu: www.proszynski.pl

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Justyna książek: 464

Piękna opowieść

Akcja powieści zaczyna się w dość specyficznym, ale i niesamowicie ciekawym miejscu - w klinice psychiatrycznej. Obecni tam pacjenci są bardzo osobliwi i wrażliwi, choć niektórzy z nich skrywają w sobie wiele tajemnic. Główni bohaterzy są grupą o rozbieżnych charakterach: Aurelia, która ciągle przeżywa śmierć jednej z postaci w swojej książce; Rajmund, który wszędzie widzi niejaką "Melę", pomimo że nikt jej nigdy nie widział. Oraz najmłodsza z nich Inez, która ma dar do snucia pięknych opowieści i to właśnie na jej historii opiera się większość powieści. Każdy z nich jest jedyny w swoim rodzaju, ale każdy skrywa w sobie tajemnice, które robią z nich całkowicie innych ludzi. 

- Pewna jest tylko śmierć - odezwała się Inez. - W poukładanym świecie wszystko może się zdarzyć. I to, co najgorsze, i to, co najlepsze.

Jedna z głównych bohaterek - Inez, przez większość powieści snuje swoją głęboką i bardzo rozległą opowieść. Pozwala poznać czytelnikowi niejaką Magnolię i towarzyszącą jej przyrodę oraz tamtejszych mieszkańców. Ze szczegółami oddaje obecny tam klimat i wydarzenia a także pokazuje chwile, w których życie bohaterów diametralnie się zmienia. Dla każdego znajduje się miejsce idealne, w którym dana osoba czuje się swobodnie i wie, że jest tu zawsze mile widziana. Obserwujemy Daniela, który w opowieści owej Inez szuka swojego miejsca na świecie i odnajduje siebie. Towarzyszy temu wiele zabawnych, ale i intrygujących sytuacji. 

Tak to bywa - usłyszeli po chwili oniryczny głos...

Akcja powieści zaczyna się w dość specyficznym, ale i niesamowicie ciekawym miejscu - w klinice psychiatrycznej. Obecni tam pacjenci są bardzo osobliwi i wrażliwi, choć niektórzy z nich skrywają w sobie wiele tajemnic. Główni bohaterzy są grupą o rozbieżnych charakterach: Aurelia, która ciągle przeżywa śmierć jednej z postaci w swojej książce; Rajmund, który wszędzie widzi niejaką "Melę", pomimo że nikt jej nigdy nie widział. Oraz najmłodsza z nich Inez, która ma dar do snucia pięknych opowieści i to właśnie na jej historii opiera się większość powieści. Każdy z nich jest jedyny w swoim rodzaju, ale każdy skrywa w sobie tajemnice, które robią z nich całkowicie innych ludzi. 

- Pewna jest tylko śmierć - odezwała się Inez. - W poukładanym świecie wszystko może się zdarzyć. I to, co najgorsze, i to, co najlepsze.

Jedna z głównych bohaterek - Inez, przez większość powieści snuje swoją głęboką i bardzo rozległą opowieść. Pozwala poznać czytelnikowi niejaką Magnolię i towarzyszącą jej przyrodę oraz tamtejszych mieszkańców. Ze szczegółami oddaje obecny tam klimat i wydarzenia a także pokazuje chwile, w których życie bohaterów diametralnie się zmienia. Dla każdego znajduje się miejsce idealne, w którym dana osoba czuje się swobodnie i wie, że jest tu zawsze mile widziana. Obserwujemy Daniela, który w opowieści owej Inez szuka swojego miejsca na świecie i odnajduje siebie. Towarzyszy temu wiele zabawnych, ale i intrygujących sytuacji. 

Tak to bywa - usłyszeli po chwili oniryczny głos Inez - że ludzie nie dostrzegają dobrych i pięknych rzeczy, które mają na wyciągnięcie ręki, więc czasem trzeba ich pozbawione sensu działania skierować na odpowiednie tory.

Oprócz najrozleglejszej opowieści Inez mamy również okazję bliżej poznać pozostałych bohaterów, Rajmunda i Aurelię. Oboje są bardzo specyficzny, ale wcale nie cierpią na psychiczne urazy. Są osobami niesamowicie wrażliwymi, które są chytre i przenikliwie. Właściwie każdy z przedstawionych bohaterów ma w powieści swój cel i jest na swój sposób skryty. Nie otwierają się od razu, lecz po poznaniu ich dawnych losów, czytelnik doskonale zdaje sobie sprawę, co tak naprawdę kryje się za ich pobytem w klinice psychiatrycznej. Nie wszyscy są tam sobą i wiele osób jest świadomych oszustwa innych. Nie wiadomo, komu mogą zaufać. 

Zamarli na wieczność, w której dwoje ludzi, zagubionych jak oni, niewiele znaczy. Zagubionych w czasie, zostawiającym za sobą wszystkie zdarzenia, zupełnie nieświadomych gestów, które mówią o wiele więcej niż słowa.

Tematyka książki jest dość innowacyjna i mimo wszystko intrygująca. Byłam bardzo ciekawa jak autorka rozwinie akcję powieści i nie zawiodłam się pod tym względem. Jedynym minusem jest fakt, że czytelnik jest zbyt długo wprowadzany w historię i przez wiele początkowych stron nie dzieje się zupełnie nic ciekawego. Wszystko nabiera tempa dopiero w połowie powieści, co niektórych może niestety zniechęcić. Koniec nie jest specjalnie zaskakujący, ale pomiędzy wydarzeniami można spodziewać się kilku zwrotów akcji oraz tajemnic, które nagle odnajdują światło dzienne. 

W pewnym momencie historie opowiedziane przez bohaterów zazębiają się i łączą z ich życiem codziennym, co jest dość udanym zabiegiem. Przedstawione postacie poszukują swojego szczęścia na ziemi oraz miejsca, w którym czują się bezpiecznie. Czekają na małe cuda, które całkowicie odmienią ich dotychczasowy los i będą mogli rozpocząć nowe życie, zapominając o poprzednim.

Justyna Ziemińska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (51)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1713
isabelle142 | 2019-10-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 października 2019

Do zakupu tej pozycji na lokalnym kiermaszu skusiły mnie dwie rzeczy - przepiękna okładka (nie tylko przód - z tyłu też znajdują się urocze, jakby tłoczone listki) oraz wątek szpitala psychiatrycznego. Dopiero potem przekonałam się, że to trzeci tom serii. Po lekturze stwierdzam, że da się go jednak czytać jako samodzielną opowieść - początkowo co prawda można się pogubić w mnogości imion i nazwisk bohaterów, ale z czasem wszystko zaczyna się układać, a końcówka to swoisty majstersztyk i tworzy piękną klamrę kompozycyjną z tym, co działo się wcześniej. Nie liczyłam na wiele, a tymczasem nawet spodobało mi się :)

książek: 1278
Ervisha | 2019-07-19
Przeczytana: 19 lipca 2019

Pamiętam, że pierwszy tom serii przeczytany kilka lat temu zainteresował mnie - był dobrą książką. Niestety o drugim nie mogłam tego powiedzieć - wypadł słabo. A jak wyglądało spotkanie z trzecią częścią? Słabo - bardzo słabo.
Książka jest nudna, monotonna, jałowa.... dla mnie nieciekawa i nużąca. Za dużo tutaj nawiązań do poprzednich tomów, wracania do tego co było i powtarzania się - pisanie o tym o czym już napisano i co czytelnik zna (o ile przeczytał poprzednie części). Wątek sensacyjny jeszcze słabszy i nieciekawy. Ogólnie z każdą kolejną częścią jest coraz gorzej. Wymęczyła mnie ta ksiązka i to bardzo..

książek: 465
KasiaP | 2019-06-10
Na półkach: Przeczytane, 2019
Przeczytana: 10 czerwca 2019

Trzecie spotkanie z mieszkańcami Magnolii i mam nadzieję, że nie ostatnie.
Gratuluję Autorce doskonale wprowadzonego streszczenia poprzednich części.
Co do reszty...Człowiek czyta i naprawdę wierzy, że może być taki świat, gdzie nie ma złych ludzi a dobro zawsze zwycięża. Bajka? A może jednak to jest możliwe?
Piękna książka, lecznicza.

książek: 683
renka | 2018-09-21
Przeczytana: 21 września 2018

Zmęczyłam jakoś tą książkę, co wcale nie było łatwe, bo nudziła mnie okrutnie. Można by ją nawet zatytułować: Bardzo długie wynudzenie. :P Wg. mnie każda z części cyklu jest coraz słabsza. Tym razem był to zlepek różnych nieciekawych historii połączonych i zmierzających do jednego miejsca - malutkiego pubu w ustronnych Bieszczadach, kultowej już Magnolii. I choć takie tło akcji było w sumie malownicze, to cała reszta zupełnie byle jaka. Końcówka powieści trochę podratowała moją opinię o książce i za to daję cztery gwiazdki, bo było by jeszcze gorzej.

książek: 223
Beate | 2018-08-04
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 04 sierpnia 2018

Przyjemna, ciepła, zabawna ale też momentami smutna opowieść o życiu...Polecam

książek: 166
Magdalena | 2018-06-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 czerwca 2018

Najbardziej zamotana książka, jaką przeczytałam w tym roku. 2 równoległe historie, które - jak idzie się domyśleć - w koncu się łączą w jedną. Całkiem fajnie się czytało. Spokojna bezstresowa historyjka.

książek: 3159
Gosia | 2018-03-25
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 24 marca 2018

Z przykrością stwierdzam, że co jedna część cyklu "Magnolia" to słabsza ocena, ale lepszej dać nie mogę. Mam nadzieję, że czwartej części nie będzie, bo zakończenie wydaje się otwarte.
Nie wiem jaki eksperyment miała na celu pisarka prowadząc akcję przez pół książki w klinice psychiatrycznej, która nic nie wniosła do książki. Czy pozazdrościła sławy znanej książce "Lot nad kukułczym gniazdem"?
Początek był po prostu nudny. Jeśli czytałam tę niezbyt grubą książkę sześć dni, to chyba nie świadczy o niej najlepiej.
Dopiero w momencie kiedy losy pacjentów kliniki zaczynają się łączyć z losami osób związanych z Magnolią, fabuła staje się ciekawsza i nabiera tempa.
Za dużo też nawiązań do poprzednich tomów. Pisarka jakoś nie potrafi się rozstać z niektórymi postaciami i ciągle do nich nawiązuje. Jeśli ktoś czytał, to wie o co chodzi.Jeśli nie czytała, to niewiele mu to wyjaśni.
Trochę pomaga humor sytuacyjny i dotyczący kreacji niektórych postaci.
Na plus też oczywiście Magnolia jako...

książek: 329
McDaa | 2018-02-26
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 26 lutego 2018

Naprawdę fajna poczytajka. Całkiem interesująca. Na początku nieco nudnawa się wydawała, ale się rozwija.

książek: 914
kuzo | 2017-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 grudnia 2017

To moje trzecie spotkanie z autorka. O ile "Kobiety z czerwonych bagien" mnie zachwycily, a "Zlote nietoperze" uznalam za warte nagrody, jaka dostaly i pozostana mi na zawsze w pamieci, o tyle przy "Bardzo dlugim przebudzeniu" bardzo dlugo sie meczylam, przez ponad polowe ksiazki. Autorka bardzo powoli odkrywa poszczegolne czesci puzzla, skladajacego sie na te historie.
Byc moze dlatego, ze to trzeci tom z cyklu "Magnolia", a ja poprzednich nie czytalam.
Sytuacja wcale nierzadka, kiedy pacjenci dobrowolnie ida do szpitala psychiatrycznego, a potem nie moga z niego wyjsc, bo chodzi o pieniadze, podwojna fabula - raz w psychiatryku, raz leniwo plynaca historia o pensjonacie na zabitej dechami wsi bieszczadzkiej, opowiadana przez jedna z pacjentek, obrazki niby od siebie oderwane, zaczynaja sie wraz z iloscia przeczytanych stron ukladac w calosc. Pod koniec juz galopowalam, aby dowiedziec sie, jak sie to wszystko skonczy, bo i osoby i historie zazebiaja sie jakos. Mimo to jestem...

książek: 1736
nulla | 2017-09-01
Przeczytana: 27 sierpnia 2017

Nieustannie poszukuję lekkiej literatury obyczajowej, takiej, która by mnie po prostu wciągnęła na wieczór, odcięła od świata i pozwoliła odpocząć w innym świecie, bez banału romansów, okropieństw kryminałów i przygnębiającego realizmu reportażu. Zwykle moje próby znalezienia takiej pozycji kończą się na potężnej irytacji. Na Grażynę Jeromin-Gałuszkę jednak zawsze mogę liczyć.
"Bardzo długie przebudzenie" potwierdza tę opinię w stu procentach. Książka opowiada o trójce pacjentów prywatnej kliniki psychiatrycznej, którzy - w ramach terapii - mają ze sobą rozmawiać. Perypetie i problemy bohaterów poznajemy w toku tych rozmów. Jednocześnie poznajemy dalszy ciąg historii "Magnolii". Sporo jest tu oczywiście elementów naiwnych, autorce udało się jednak (jak zawsze niemal!) zachować proporcję - tak żeby zakończenie (wcale nie takie całkiem happy) było jednak optymistyczne a nie pastelowe i oderwane od rzeczywistości.
Podoba mi się krąg postaci tworzonych przez autorkę, trochę z bajki,...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Opowieść o chciwości, kontynuacja „Shantaram”, historia o dziewczynie bez serca i o miłości, która nie powinna się zdarzyć oraz szósty tom sagi o Danielu Podgórskim, Klementynie Kopp i innych policjantach z malowniczego Lipowa – donosimy, że jest co czytać latem. Polecamy tytuły, które ukazują się pod naszym patronatem w najbliższych dniach!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd